o slodyczach

[green_naranja]

jak w temacie.
ja jestem antyslodyczowa terrorystka i moje dziecko slodyczy nie je i dlugo
jesc nie bedzie.
oczywiscie, nie mam tu na mysli domowego ciasta za jakis czas (mala ma dopiero
rok, poczekam z tym jeszcze z rok, dwa...) czy kostki gorzkiej czekolady raz
na jakis czas. a nawet dwoch

ale: zastanawia mnie, co powoduje rodzicami (nie oszukujmy sie, matkami
glownie), ze podaja dzieciom mocno przetworzone weglowodany i tluszcze w
postaci np batonikow sklepowych typu Mars etc...bardzo czesto spotykam sie z
dziecmi w autobusie czy ogolnie "na miescie", ktore do reki dostaja batonika
wlasnie (lub paczke "doroslych" czipsow)-mama szczesliwa ze dziecko nie
marudzi, dziecko upaprane po czubek gloy ciumka tego batonika...

wczoraj w autobusie bylam swiadkiem, gdy mama podala batonika corce w wozku,
na oko 1.5 rocznej. o dziwo, byly to Polki (tutaj takie praktyki zazwyczaj
tubylczynie uprawiaja, i to mnie w ogole nie dziwi)...dziewczynka na oko
wygladala jakby co najmniej 20 kg wazyla, nie wiem czy mialo to zwiazek z jej
odzywianiem, ale mysle sobie, ze taki batonik do raczki w jej przypadku to
typowa przekaska.

nie wiem, nie pojmuje takich rzeczy.

[aniczka.r]

ja tez tego nierozumiem.ostatnio widzialam ok.12letnia dziewczyne,taka
otyla,ze zwaly tluszczu na plecach wygladaly jak piersi!wchodzila do
fast-fooda...tak dziecko skrzywdzic!
ja nie mam zamiaru podawac dziecku slodyczy,jak najdluzej.problem w
tym,ze moj maz jest slodyczozerca.ale wlasnie gorzka czekolada czy
domowe ciasto to juz lepsze niz mars czy czipsy.

[verticale]

u nas podobnie. tzn nie bedzie slodyczy (przede wsyztskim tych
kupnych) jak najdluzej. bede dbac o to, by swiadomosc mojego synka
byla duza w tym temacie, trzeba tez czuwac na tym, czym
czestuja 'zyczliwi' dziecie nasze... wiadomo... jak dziekco pojdzie
juz w swiat (przedszkole, itp), to juz nie da rady zapewne trzymac
na tym reki... no chyba, ze edukacja sie sprawdzi...
my w domu w ogole nie jadamy slodyczy. jedyne to miod naturalny,
bardzo rzadko domowe ciacho (raczej robione nie przez nas,
a 'dostane'). kroluja u nas orzechy przerozne, owoce, suszone owoce
i z tego bede dzieciowi smakolyki tworzyc w swoim czasie, jak bedzie
az taka potrzeba...

no ale zobaczymy, jak to wyjdzie...

[aphoper1]

A ja niestety jestem słodyczoholiczką i chciałabym Anię przed tym uchronić, ale
nie wiem, czy mi się uda, skoro widzi, jak ja jem

[joshima]

green_naranja napisała:

> mama szczesliwa ze dziecko nie
> marudzi,
No to chyba sobie odpowiedziałaś. A poza tym to chyba taka chęć dogodzenia
dziecku. Szczególnie jak ktoś lubi łakocie to nie widzi powodu, żeby malcowi
żałować. Ja się na tym łapię czasem. Nie daję córce słodyczy a w ryzach trzyma
mnie jej uczulenie. Mam parcie, żeby pokazać jej jaki świat jest piękny, a
jedzenie słodyczy jest przecież takie przyjemne Wiem, że chyba nie tędy
droga, ale łapię się na takich myślach.

[mama_kaspra]

Hmm, moze te mamy nie uwazaja slodyczy za cos zlego? Ja na przyklad podaje
Kasprowi wszystko, co sama jem/pije, poza alkoholem.
Tyle, ze ja nie jam marsow itp, ani chipsow, ani nie pijam sztucznych napojow.
Ale Kasp jada z nami marcepana w czekoladzie anthona berga, i inna dobra
czekolade, i chalwe, i dobre lody. Na wyjscie do reki dostaje ekologiczna
suszona fige lub morele, czekolada by sie usmarowal. I gdyby nie je iechec do
mycia zebow w ogole nie czulabym sie winna z tego powodu.

[green_naranja]

mamo-kaspra, to jest moje osobiste zdanie,ale nie pochwalam dawania slodyczy
(przetworzonych-nie mowie o suszonych owocach itp) niemowletom i malym dzieciom.
moze i nic w tym zlego, ale jednak, ksztaltujemy nawyki zywieniowe dzieciom od
samego pocfzatku...i tak mi sie zdaje, ze cukrow to maja pod dostatniem i w
mleku, i w owocach, i w kaszach, i we wszystkim innym...

tak sobie mysle, oczywiscie zadna to prawda objawiona

[mama_kaspra]

W pelni szanuje Twoje zdanie. Ale spiesze wyjasnic, ze Kasp w mleku to dostaje
tylko laktoze (bo on na piersi ciagle), a kaszki z cukrem w zyciu nie jadl. Do
platkow owsianych, ktore jadamy raz na pare dni, dodaje tylko troszke melasy (ze
wzgledu na zelazo). Po prostu chcialabym, zeby slodycze nie byly dla niego czyms
wyjatkow pozadanym - jesli w domu zawsze moze dostac kostke czekolady lub
lyzeczke chalwy, i widzi ze jemy to z umiarem, to moze nie bedzie w przedszkolu
itp chcial zjadac calego snickersa. Licze tez na to, ze podajac mu naprawde
dobre jakosciowo slodycze zniechece go do takich paskudnych do kupienia w kazdym
sklepie...

[green_naranja]

nie, nie mam na mysli kaszek z cukrem-nie wiem co to, dziecku daje zwykla czysta
owsianke czy kasze naturalne, bez zadnego slodzenia, ew z dodatkiem swiezych
owocow. no i chodzilo mi o to, ze wiele naturalnych produktow zawiera
weglowodany/ cukry, wiec dodatkowego dosladzania nie potrzeba.

niczego malej nie dosladzam, w ogole! a do picia dostaje na razie tylko wode...

a co do tego przyzwyczajania do dobrych slodyczy-moze i jest to jakis sposob,
ale ja sobie mysle, ze zanim mala pojdzie do przedszkola, to jeszcze troche
czasu uplynie, wiec nie musze juz teraz jej do niczego przyzwyczajac...moze za
rok, moze za dwa zacznie dostawac jakies domowe ciasto, jakas dobra
czekolade...a na razie nic.

tak przynajmniej teraz mysle i czynie

[green_naranja]

a jeszce jedna rzecz, widok powali mnie niemal na kolana:
matka (Brytyjka) w autobusie z niemowleciem w wozku oraz dziewczynka na oko
2-letnia.
dziewczynka chciala pic (byly akurat te nieliczne londynskie upalne dni), i co
jej matka podala?

butelke, uwaga, LUCOZADE!!!!!

nie mam watpliwosci, ze niemowlak rowniez bedzie takie frykasy spozywal, gdy juz
wejdzie w faze rozszerzania diety.

[globus.histericus]

Ok, zgadzam się. Sama przez całe życie cierpiałam przez
niepohamowaną miłość do słodyczy i jeszcze długo przed zajściem w
ciążę wiedziałam, że, co jak co, ale tego oszczędzę mojemu dziecku.
I rzeczywiście nie daje córce w ogóle. Czytam składy i eliminuje te
rzeczy, które mają m.in. cukier. Jeśli sama jem, to się ukrywam i
wstyd mi przed sobą. Dlatego co rusz podejmuję próby odstawienia
totalnego. Myślę, że w końcu mi się uda, bo czego nie robi się dla
własnego dziecka, a i dla mnie to będzie zbawienne. W ogóle wiele
moich nawyków zmieniłam, właśnie dlatego, aby dawać dobry przykład.
Ale... bardzo boje się, że jak już w końcu córka pozna smak słodyczy
(tych kupnych), a jest to, jak same przyznałyście, nieuniknione
(prawdopodobnie w okolicach pójścia do przedszkola), to bardzo jej
zasmakują i będzie urządzać histerie w sklepie (już teraz widać, że
ma twardy charakter i jak czegoś chce, nie ma przebacz). Wiem, że
nie powinnam się martwić na zapas, a córa pewnie nie raz mnie
jeszcze zaskoczy, ale boje się, że zadziała mechanizm "zakazanego
owocu". Oczywiście wymyślam już sposoby, które potencjalnie
zadziałają na "sklepową histerię" - np; "Zrobimy w domu RAZEM shake
bananowy i też będzie słodki!", albo wyznaczony jeden w tygodniu
"dzień słodyczowy" itp. Nie chcę jednak stworzyć takiej atmosfery
wokół słodyczy, jako czegoś nie dla niej, czegoś co zabraniam,
czegoś nieosiągalnego. Dlatego, jak ktoś w jej towarzystwie coś
takiego je, a ona to zobaczy i bardzo wyciąga rączki, a niestety już
nie da się odwrócić uwagi, czy troszkę oszukać, to pozwalam
spróbować. Nie mówię tu o marsie, ale np. herbatnik petit burre, czy
jakaś drożdżówka, ew. czekolada, choć tej boje się najbardziej (bo
mnie tak okropnie uzależniła i jeszcze nie dostała. Zazwyczaj
próbowana ilość jest mikroskopijna, a reszta, szybko znika w buzi
obdarowującego. Po prostu nie chcę robić afery, nerwowości i
sztucznie podsycać ciekawość. Takie moje, trochę nieskładne, zdanie

[globus.histericus]

Aha, i jeszcze dopiszę, że zaczęłam pozwalać próbować grubo po roczku.
Wcześniej byłam ortodoksem

[aniczka.r]

ja moze i stety poznalam tylko smak wyrobu czekolado-podobnego w
okolicach przedszkolnych.nie jestem slodyczowa,za to maz jest po prostu
slodyczowym jamochlonem.zanim zdaze sie dobraz do jakiejs
czekoladki,zazwyczaj slad juz po niej zaginal.mam nadzieje,ze moja
corka tez bedzie znajdowala tylko te slady zaginiecia,hehe!

[joshima]

Pewnie bym się nawet zbulwersowała tylko nie mieszkam w UK i nie wiem co to ta
LUCOZADE!!!!!

[green_naranja]

joshima, to obrzydliwy, kleisty slodki napoj "energetyczny" cuchnacy mokrymi,
brudnymi skarpetkami
uk4you.pl/175,lucozade-energy-napoj-energetyczny-1litr.html
sklad na etykiecie zajmuje jakichs 15 stron A4;/

[steffa]

Pytanie skierowałaś do matek, które raczej tu nie zgalądają, ale 'po drodze'
padło bardzo ważne stwierdzenie: uzależnieni dają swoim dzieciom to, co
'najlepsze'. Tak mają też babcie, które nie wyobrażają sobie dzieciństwa bez
słodkiego.
Moje dzieci do 2 urodzin nie znały słodyczy. Słodycze to dla mnie także ciasta.
Potem 'bliżej poznały babcię' i "się wdrożyły." W domu jednak nie kupujemy i
nie jemy. Starszy syn dostaje czasem jakieś czekolady, nie rekwiruję ich, ma
swoją spiżarkę, tam je 'składuje' i czasem coś zje. Pyta mnie przedtem o
pozwolenie. Spiżarka zresztą nie jest nigdzie ukryta, więc gdyby chciałby być
nieuczciwy, spokojnie mógłby podjadać. On jednak, wychowany przez pierwsze dwa
lata kompletnie bez cukru, nie ma ciągot. Ciągoty zaczynają się, gdy wpadnie w
wir urodzinowy lub z jakichś powodów kiepsko układają się jego normalne posiłki
(jest już w szkole, więc nie do końca kontroluję to, co je). W każdym razie
jestem bez serca. Nie daję lub bardzo rzadko. Gdy był mały i raz na ruski rok
jadłam kawałek czekolady do kawy, mówiłam (zgodnie z moją prawdą), że to nie dla
dzieci. Córka ma trochę ponad dwa lata i kilka dni temu pierwszy raz spróbowała
loda, którego jadł brat. Wspomina czasem lody z szelmowskim uśmiechem na
ustach. Ważne, żeby dziecko jadło dobrze, czyli miało zrównoważoną dietę.
Wtedy tak strasznie nie marzy o słodyczach, bo nawet jeśli z jakichś powodów
przejdą im przez głowę, szybko zapominają.

[morepig]

ja także nie, ale jeżeli my albo starszak cos takiego byśmy jedli to
młody też by pewnie trochę dostał. a że łatwiej zamiast odmawiać
dziecku to odmówić sobie- nie jemy słodyczy. starszakowi cieżko
odmawiać zawsze więc od czasu do czasu ma jakieś kolorowe szity
pilnuję tylko zębów wtedy.