Straszny dół- drugi chłopak

dziękuję wam dziewczyny i za zrozumienie i za krytykę. Wiem, że moje
rozczarowanie przelałam na forum bardzo dosadnie, ale to wszystko dało mi kopa.
Nie wiem czy i ja nie krytykowałabym takiej postawy, żeby dla mnie ten problem
wydawał się idiotyczny i nie do przyjęcia. My wszyscy mamy niekiedy problem z
okazywaniem emocji w bardzo delikatny sposób. Bo czy kiedy wkurzy cię mąż,
koleżanka, teściowa, sprzedawczyni to zawsze z gracją i z uśmiechem dobierzesz
słowa do sytuacji " hh przepraszam ale... myślę.." czasami walisz prosto z
mostu, dajesz upust energii np " przestań mnie końcu wkurzać, czy to zawsze ja
muszę wynosić śmieci? mam tego dość" i może wyda wam się to banalne ale
większość rozwodów powoduje fakt, że "zupa była za słona". Wyobraź sobie, że
kochasz swojego męża, z twojej winy kłótnia, masz dylematy i wyrzuty, a ktoś ci
pisze " nie potrafię tego zrozumieć jak można powiedzieć coś takiego do swojego
męża, mój mąż chorował przez ostatni rok, poświęciłam marzenia, karierę czas
żeby się nim opiekować, dzisiaj już go nie ma wśród nas, ja bym wszystko oddała
żeby nie umarł...."
...... I tego dziewczyny trzeba, innego świeżego spojrzenia, bo nam się niekiedy
wydaje, że to co szokuje jest złe. To co wykrzyczałam na forum to dziś znaczy
"bogatsza o doświadczenie". Kocham tego małego tak mocno, że nie mogę doczekać
się spotkania pierwszego stopnia. Cisną mi się łzy jak sobie pomyślę, że go
przytulę. Cieszę się, że jest tak a nie odwrotnie, bo jak same wiecie, wielkie
oczekiwanie i radość prowadzi czasami do odwrotnego efektu.

dzięki dziewczyny, życzę wam radości i satysfakcji z tego co planujecie i
zamierzacie, nawet "jak po drodze do celu pokaleczycie sobie nogi"