Kozyra.

[ryza_malpa1]

Pod Kazimierzem Dolnym używa się okreslenia " śmieje sie jak kozyra" dla
określenia człowieka, który śmieje się bez opamietania.
Zawsze mnie zastanawalo cóz to ta "kozyra" jest , bo ze śmiejąca się
obłąkańczo kozą jakoś sie nie spotkałam do tej pory...?

[dialektolog]

ryza_malpa1 napisała:

> Pod Kazimierzem Dolnym używa się okreslenia " śmieje sie jak kozyra" dla
> określenia człowieka, który śmieje się bez opamietania.
> Zawsze mnie zastanawalo cóz to ta "kozyra" jest , bo ze śmiejąca się
> obłąkańczo kozą jakoś sie nie spotkałam do tej pory...?

Bardzo dziękuję za ciekawe pytanie.
Ja bym tego - nie znanego mi dotąd - porównania nie łączył z kozą.
W staropolszczyźnie KOZYRA to między innymi namiętny karciarz-hazardzista. Może
to właśnie ktoś, kto się cieszy z wygranej lub nerwowo śmieje się,
przegrywając, stał się elementem porównania.
Wciąż mało mamy danych.

Odwdzięczam się takim oto zapytaniem. Pod Kazimierzem Dolnym raz jeden
zanotowano frazeologizm "być z kimś dusza wiara". Czy to żyje? I co znaczy?

Pozdrawiam!

[piotrpanek]

dialektolog napisał:

> W staropolszczyźnie KOZYRA to między innymi namiętny karciarz-hazardzista.

Podobno zaś (informacja z drugiej ręki i nie pamiętam regionu, chyba jakiś
zachodni) kozyra może znaczyć też to, co w mojej gwarze nazywano "trąfem"
([tro~m~f] albo jakoś tak), a w ogólnopolskim "atutem" ('kolor biorący') w grze
w tysiąca i 66.

Jak to wszystko ma się zaś do takiej definicji:
sjp.pwn.pl/haslo.php?id=26337 - to już zupełnie nie wiem...