odmiana imienia Jose

[mykalinka]

Jak odmieniać hiszpańskie imię Jose? Jose, Josa, Josu? Josego?
Polski językiem fleksyjnym jest i co się da odmienić, należy odmieniać, ale jakoś dziwnie mi brzmi. Czy w ogóle nie odmieniać? Muszę napisać tekst, w którym wielokrotnie to imię się powtarza w różnych przypadkach.

[efedra]

Mów mu Józiu, będzie łatwiej.

[ewa9717]

Idę dalej: Ziuk
Jose, Josego...

[mykalinka]

dzięki, Józek na pewno się ucieszy

[dar61]

Ktoś z forumian - na jednym ze sportowych forum tutejszym też podobne miał dylematy, kiedy dziwił się, że Pelego imię przydomkowe odmieniane jest pięknie z polska, a innego, aktualniejszego latynoskiego piłkarza imię, dość podobne i też zakończone na -e nie jest przez przypadki w ogóle odmieniane. Był tylko tam jeden element - nie jest to drugie imię [przydomek piłkarski] odmieniane przez - ważne - komentatorów sportowych i sport-kibiców. Tych ja za wzorników polszczyzny nie uważam.

Dlaczego nie miałoby być to Jose odmieniane? Nie pojmuję. Przecież możemy odmieniać nawet Romea, z Romeem się zżyliśmy literacko i językowo.
Z Josem - też możemy. Korpus Języka Polskiego jest pojemny.

Fala mody na nieodmienianie - moim zdaniem - narodziła się w gronie powracających na łono języka emigrantów. Nawet emigrantów wewnętrznych, których ja zwę albo snobami, miłośnikami niepolskości, albo językowymi polskimi niechlujami, jeśli nie odszczepieńcami
Słowniki polszczyzny stają się tu nawet zbyt, jak dla mnie, luzackie, bo idą za głosami ludu plus niektórych snobistycznych redaktorów i dopuszczają - przy zbitce imiona i nazwiska np. typu 'Jose Tartuflo' - odmieniać tylko jedną z tych części kompletnego miana.
A przecież nic trudnego, by odmieniać 'Josego Tartuflę' nie tylko jako 'Josego Tartuflo' czy 'Jose Tartuflę' - ale kompletnie, skutecznie, z polska

Niechże odmienia {Mykalinka}. Niech będzie [językowo] polska...
W gronie polskich przyjaciół - za zgodą imiononosicieli - niech nawet Jose staje się Józefem.
A Jóźko podobnie brzmi jak to Jose.

---

...Jose? Jose, Josa, Josu? Josego?...

Jose [Jozue/ Rene/ Mosze/ Pele...]/ Josego/ Josemu/ Josego/ Josem/ o Josem/ Och, Jose! Jam Twoja na wieki!
Josinho/ Josinhego/ Josinhemu/ Josinhego/ Josinhem/ o Josinhem/ O, Josinho! Ty urwipołciu...
Josinhito/ Josinhitego/ Josinhitemu/ Josinhitego/ Josinhithem/ o Josinhitem/ O, Josinhito! Znów pieluszka mokra...

(el) niño, (la) niña = niño, niña/ niñego, niñi/ niñemu, niñi/ niña, niñi/ niñem, niñą/ o niñim, o niñi/ Och, niño! Och, niña!/


Josa to wariant zbyt uprzedmiotowiający człowieka, a Josu gubiłby kawałek tego imienia.

[mykalinka]

dar61,
dziękuję, bardzo mi pomogłeś/łaś.
Gdybym znała prywatnie jakiegoś Josego, to być może stałby się Józkiem. Ale mój Jose to bohater literacki i nijak mu imienia na bardziej swojsko brzmiące zmienić nie mogę

[jacklosi]

A nie wiesz przypadkiem, jak w oryginale nazywał się Kubuś Puchatek? A Krzyś? Co za podła menda im oryginalne imiona zniekształciła!

[bimota]

Czyli pewnie nie chodzi o Jose Mari Bakero... Sie dziwilem, ze tylko o to "Jose" pytasz...

[mykalinka]

Ani nie o Josego Manuela Barrosę (yyy... chyba tak?)
Chodzi o bohatera książki Slavenki Drakulić "The taste of a man".