Djuna - Kot nad Koty - jeśli kochasz, sercem patrz

[korciaczki]

Poznaj Dju- wierną kotkę, która przewędrowała piętnaście
kilimetrów by wrócić do domu.
Cała historia Djuny dostępna na forum miau, zapraszamy
www.djuna.xt.pl !!!

Teraz najwyższy czas, by zakończyć tę wędrówkę - czas, by Dju
znalazła swój nowy domek

Kto to Dju? Kot – to przede wszystkim. Oczywiście Kot z czterema
kończynami, parą błyskotliwych oczu, ceglanym nosem, zwietrzający
każdy zapach dochodzący z kuchni, w całości okryte futrem. Zwierzę
kilkuletnie, duże gabarytowo, szalenie odważne i pewne siebie. Poza
tym - Dju to stworzenie, znające swoje miejsce w świecie ludzi,
poukładane w środku, nieco filozoficzne i patrzące z góry na inne
koty nie znające ogłady w kontaktach z ludźmi. Za zadanie Dju
wybrała sobie nie teatralne dotrzymywanie towarzystwa człowiekowi, a
ciche, spokojne, jednak bardzo wspierające i ciepłe. Teraz
stworzenie to gotowe jest opuścić dom tymczasowy, teraz szuka domu
stałego. Lat siedem, może trochę mniej, może trochę więcej;
odzwierciedlenie powiedzenia: kotka jeden pańci; kot kochany, a
jednocześnie niezależny, wysoce ceniący sobie spokój, ciepło i
towarzystwo ludzi, jednak czasem okazujący to w bardzo dyskretny
sposób. Dju jest wrażliwą, kochaną, choć trochę humorzastą kotką,
która zasłynęła jako bohaterka- zaraz po śmierci ukochanej opiekunki
trafiła do azylu, a stamtąd uciekła i wróciła ponownie pod swój dom,
pokonując tym samym 15 km. Tam już niestety nie była dla nie
miejsca. Zamieszkała u nas tymczasowo, teraz szukamy jej domu-
ciepłego, kochającego, rozumiejącego i szanującego koci charakter,
odpowiedzialnego, najlepszego. Dju to zdrowa, wysterylizowana,
zaszczepiona i oryginalna, piękna dama z białymi skarpetkami i
eleganckim krawatem, która szuka sługi uniżonego. Pokochaj, podaruj
dom, a dostaniesz coś więcej niż tylko kota, dostaniesz prawdziwego
przyjaciela zaklętego w bure, ciut srebrnawo-rudawe futerko.



,,Popatrz na mnie, spójrz mi w oczy i powiedz co w nich widzisz.
Taaak…
Patrzę, rozglądam się i myślę: czy znajdę dom?
Mogłabym powiedzieć, że nie ma już sensu, że nie znajdę już swojego
miejsca na Ziemi. Mogłabym poprzestać poszukiwać, ale jeszcze
poczekam. Jeszcze trochę. Bo wierzę, że istnieje tak człowiek, który
uszczęśliwi mnie, a ja jego. I będziemy żyć długo i szczęśliwie.
Potrzebuję tylko szansy, czasu, cierpliwości, zrozumienia, DOMU...



Mam siedem lat - choć może nawet i pięć czy sześć - nie pamiętam,
nie wiem.
Mam siedem lat - drugie tyle przed sobą - z Tobą czeka mnie
szczęśliwe, długie życie.
Mam siedem lat - dużo wiem, widziałam, rozumiem - będę mądrą
towarzyszką.
Mam siedem lat - nie broję, nie potrzebuję ciągłego zabawiania i
machania sznurkiem.
Mam siedem lat i wierzę w magiczną siódemkę...
Wierzę, że może ktoś, gdzieś, kiedyś przygarnie mnie do swojego serca



Jestem Djuna - bohaterka. Dzielnie czekam.
Chciałabym mieć dom.
Chcesz mnie?
Zadzwoń do mnie.”



Kontakt w sprawie adopcji:
tel.: [phone] ;
mail.: [e-mail] ;
historia Dju: www.djuna.xt.pl ;
filmiki www.dju-sobota.xt.pl i www.dju-foto.xt.pl

Djuna szuka domu!
[Jeśli w złym miejscu powstał ten temat, czy też coś jest "nie tak" -
przepraszamy.]

[korciaczki]

Djuna szuka domu.............

[korciaczki]

Banerki prowadzące do wątku na Forum Miau.Pl
Zachęcamy do zaglądania i wklejania ich do podpisu.



1. [ url=http://forum.miau.pl/viewtopic.php?f=1&t=112885][ img]
http://img94.imageshack.us/img94/8877/akoaqqiokopia.jpg[ /img][ /url]
2. [ url=http://forum.miau.pl/viewtopic.php?f=1&t=112885][ img]
http://img155.imageshack.us/img155/7228/bannnq.jpg[ /img][ /url]

[nomya]

Przepiękna kicia i chwytający za serce opis

[korciaczki]

Djuna szuka domu.

[0ffka]

Piękna Kicia!

[alus59]

Piękna kicia - może fotoforum uruchomić ????? Koty-szkoty dzięki
fotoforum znalazły dom ............

[katikot]

Dju już zawitała na FotoForum: fotoforum.gazeta.pl/72,2,1146,114248831,114248831,0,2.html?v=2

[wiesia.and.company]

Ma świetną mimikę. Muszę powiedzieć, że wygląda niesłychanie inteligentnie, ma
coś takiego w spojrzeniu jak moja Wikcia, szefowa mojego stada. I jak się garnie
do rąk, do człowieka. Zasługuje na kochający dom. O ludzie, gdybym ja miała
własny dom albo chociaż apartament... (bo na tych moich 36 m2 jest jednak spore
zagęszczenie)

[korciaczki]

Dziękujemy - razem z Dju - serdecznie.
Djuna szuka już domu od czterech miesięcy. Może ma ktoś z Was
pomysł, gdzie umieścić Djunę (w formie ogłoszenia etc.)?

[wladziac]

ależ piękna i mądra koteczka,trzymam kciuki za nowy kochający domek na zawsze

[wiesia.and.company]

Nie mam pomysłu Wspieram całym sercem. Choć to za mało...

[korciaczki]

Dzięki. : ))

Dju zaprasza tu: www.djuna.xt.pl [do zaglądania etc ]





Porozwieszanych kilka papierówek po mieście. Może, może coś ruszy.

[lauralay]

Ma takie mądre spojrzenie... I jest taka piękna
Zauroczyła mnie bardzo.
Niestety, nie mogę sobie teraz pozwolić na czwartego kota, bo jestem
na etapie przejściowym i z finansami krucho
Trzymam kciuki za kicię.

[esimona]

Fascynująca kotka. Piękna, pełna gracji i delikatna o pięknych
oczach i ciekawym ubarwieniu.
Aż trudnon uwierzyć, że przemierzyła 15 km na tych białych łapkach.
Wspaniały, niezwykły kot wielkiej mądrości.

Powinna znaleźć wyjątkowy domek i wspaniałych opiekunów bo w pełni
na to zasługuje.

[korciaczki]

Dju jest duża, "grafieldowata", zdrowa, wysterylizowana,
zaszczepiona, odrobaczona, kilkuletnia (oceniona na wiek: 5-8 lat,
ale raczej 7) gotowa do adopcji. Szuka domu odpowiedzialnego,
kochającego, bezpiecznego, z zabepieczonymi siatką oknami lub
balkonem, najlepiej bez psów i kotów, jako jedynaczka, mile widziany
dom na Śląsku, jednak nie koniecznie. Serce nie zna granic. Domku
Djunkowy - - ujawnij się, otwórz drzwi dla Dju...

[korciaczki]

Dju dziękuje Ronnie z miau i kociamyszy (mysiulek08?)

milowicka.blog.onet.pl/Niezwykla-historia-nie-zwyczaj,2,ID410747171,DA2010-07-17,n
img683.imageshack.us/img683/439/djunkabiuletyn.pdf

[korciaczki]

Długo podróż do domu...
Djuna - na oko – zwykła. Zaglądając do środka – wyjątkowa.
Przeszłość bowiem napełnia Dju do granic możliwości
nieprzeciętnością.
Przez historię Dju początkowo przemawia zwyczajność. Kiedy odszedł
Ukochany Człowiek Dju, zagubiona kotka-salonówka trafiła do
schroniska. Ileż już było takich historii. To normalne. Codzienność.
Zwyczajność. Nie bardzo widoczny jest sens rozpatrywania tego, co w
Dju się zmieniło, kiedy przekroczyła próg schroniska, tym bardziej,
że udało się już ją poukładać w środku. Nie trudno jest sobie
wyobrazić, co czuje taki kot, kiedy cztery ściany z obrazami i oknem
zamieniają się kafelkowane pomieszczenia przepełnione niepotrzebną
kocią miłością. Historia Djuny wraz z każdym dniem napełnia się
jednak niecodziennością, i choć ciężko to sobie wyobrazić, jest to
prawdą. Gdyby ktoś chciał rozrysować historię Djuny, szczególną
uwagę zwróciłby na ucieczkę ze schroniska do domu. Kiedy Dju
trzeciego dnia wydostała się bowiem z azylu - kierując się pełnią
przekonania, że ukochany dom na nią czeka - ruszyła w długą podróż
do domu. Przewędrowała piętnaście kilometrów w zimnie i śniegu, by
stanąć pod drzwiami domu. Ten dom nie był już jej domem. Tam nie
było już miejsca dla kota. Cenniejsze od życia Dju – dla Dju dom był
kwestią bycia lub niebycia – okazało się puste mieszkanie idealne na
sprzedaż – odmalowane ściany, wiatr wpychający świeże powietrze
przez pootwierane okna, nowe panele. Kiedy Dju po wędrówce stanęła
pod drzwiami, szybko ponownie odwieziono ją do schroniska. Djunę,
kiedy odszedł Ukochany Człowiek Kota, potraktowano jak zbędny bagaż,
który albo drogą ekspresową miał dotrzeć do schroniska albo otrzymać
wolność. Dla nieopisanego bagażu przewidywany jest brak powrotu do
właściciela. Dla od zawsze domowego, nieprzystosowanego do życia
poza domem kota, wolność jest niewiadomą. To nie ważne, że sobie nie
poradzi na wolności, to naprawdę nieważne, że Dju wolności uczyć ma
się, mając siedem lat. To w istocie wysoce nieistotne, że ciężkie
życie spotyka kota, który z kanapy dostaje się za kraty schroniska.
Postanowiono być łaskawym i wybierając między wolnością, a
schroniskiem - postawić na życie Dju w azylu. Przecież poradzi
sobie - to silny i twardy kot. Dju – inteligentne i uparte
stworzenie – w planach miała kolejną ucieczkę. Niepewny los pukał do
drzwi – Dju ponownej podróży mogła nie zakończyć. Iluż złych ludzi
mogłaby napotkać na drodze, ileż mknących samochodów mijałoby ją nie
zawsze szczęśliwie i nieomylnie, ileż to nowych kilometrów do
pokonania, ileż mylnych zakrętów i pytań: którędy teraz. Nie było co
czekać. Dju wylądowała u nas na tymczasie. Teraz szuka domu stałego.

[esimona]

Piętnaście km w śniegu i mrozie - to przecież dla domowego kota
wręcz niemożliwe. Jak bardzo zdeterminowana była Diuna, żeby pokonać
taki dystans, ile ma hartu ducha.
To zupełnie wyjątkowa kotka. A wraz z mądrością taka uroda i
elegancja.
Bardzo żałuję, że nie mogę jej wziąć, bo takich kotów się nie
spotyka.

[korciaczki]

Na Dju trzeba spojrzeć trochę inaczej. Czasem należy na chwilę
zamknąć oczy, kiedy stara się przekazać ludziom coś ważnego w sposób
nieodpowiedni – na przykład, kiedy zaczyna niegroźnie buczeć,
ponieważ nie chce już być głaskaną, a inaczej nie potrafi
przedstawić swojego zdania. Wciąż się uczy, jak powiedzieć: dość, w
sposób pokojowy. Może po prostu odejść. Dąży do tego, choć
charakteru nigdy nie zmieni, może jedynie wprowadzić więcej spokoju
i łagodności w swoje zachowania. Jest na dobrej drodze. Drugim
sposobem patrzenia na Djunę jest otworzenie szerzej oczu, kiedy ta
prezentuje swoje odczucia, emocje w sposób lekki, nieśmiały,
delikatny – to znaczy mało widoczny. Niekiedy mruczy tak cicho, że o
mruczeniu świadczy tylko drżąca krtań. Jednak już wtedy Djuna daje
znak, że podoba jej się głaskanie – niewidoczny, ale istniejący i
przemawiający twardo za jej zadowoleniem. Trzeba tylko otworzyć
szerzej oczy i popatrzeć, wsłuchać się. Nie wątpliwie świat Dju
bezwzględnie powiązany jest ze światem ludzi, ale rzadko kiedy
okazuje to widocznie i wyraźnie. Nie jest nieufna - Dju nie wie czym
jest niepewność i strach, to szalenie odważny i pewny siebie kot -
jest powściągliwa w okazywaniu uczuć ludziom. Jednak jeśli spojrzy
się sercem - w Dju dostrzeże się wspaniałe, oddane stworzenie, stale
szukające kontaktu z człowiekiem, cieszące się towarzystwem
dwunożnych. Dju to jest ktoś.
Djuna bywa nudna, to fakt. Średnio aktywna, przeważnie nie robi nic
co wykracza poza grafik kota typowo kanapowego i salonowego.
Odzwierciedla słowa: na kanapie leży leń, nic nie robi cały dzień.
Ale, co dziwne, sama w sobie jest śmieszna i ciekawa. Choć w danym
momencie tylko siedzi na stole i patrzy w dal, za okno, skamieniała
w zamyśleniu – potrafi rozśmieszyć. Zaczynasz się uśmiechać,
wpatrywać się w nią, myśleć, zastanawiając się co ona myśli i co to
tak obserwuje. Jej tajemniczość wciąga. Zaciekawia. Choć tak
naprawdę przez ten czas Dju zdążyła tylko na moment przymknąć oczy.
Dju potrafi zaskakiwać. Niedawno coś w niej pękło i zaczęła się
szaleńczo bawić. Dju rzadko kiedy się bawi, jest leniem. Wtedy
zaskoczyła nas dogłębnie, kiedy fruwała za myszką po podłodze, pełna
poświęcenia dla sprawy. Nie powtórzyło się to do tej pory. Poza tym
kilka dni temu wskoczyła na najwyższą szafę w domu, choć nawet
najbardziej zwinnym i skocznym poprzednim kotom tymczasowym się to
nieudało. Nigdy byśmy nie pomyślały, że uda się to Djunie. Widok Dju
na wysokościach najwyższych z możliwych w domu napełnił nas
niedowierzaniem, uzasadnianym w pełni. O tym, że Dju mimo wszystko
nie jest nudną świadczy ten długi szereg liter. O Djunie można było
by napisać książkę.
Na Dju trzeba spojrzeć trochę inaczej. Czasem należy na chwilę
zamknąć oczy, kiedy stara się przekazać ludziom coś ważnego w sposób
nieodpowiedni – na przykład, kiedy zaczyna niegroźnie buczeć,
ponieważ nie chce już być głaskaną, a inaczej nie potrafi
przedstawić swojego zdania. Wciąż się uczy, jak powiedzieć: dość, w
sposób pokojowy. Może po prostu odejść. Dąży do tego, choć
charakteru nigdy nie zmieni, może jedynie wprowadzić więcej spokoju
i łagodności w swoje zachowania. Jest na dobrej drodze. Drugim
sposobem patrzenia na Djunę jest otworzenie szerzej oczu, kiedy ta
prezentuje swoje odczucia, emocje w sposób lekki, nieśmiały,
delikatny – to znaczy mało widoczny. Niekiedy mruczy tak cicho, że o
mruczeniu świadczy tylko drżąca krtań. Jednak już wtedy Djuna daje
znak, że podoba jej się głaskanie – niewidoczny, ale istniejący i
przemawiający twardo za jej zadowoleniem. Trzeba tylko otworzyć
szerzej oczy i popatrzeć, wsłuchać się. Nie wątpliwie świat Dju
bezwzględnie powiązany jest ze światem ludzi, ale rzadko kiedy
okazuje to widocznie i wyraźnie. Nie jest nieufna - Dju nie wie czym
jest niepewność i strach, to szalenie odważny i pewny siebie kot -
jest powściągliwa w okazywaniu uczuć ludziom. Jednak jeśli spojrzy
się sercem - w Dju dostrzeże się wspaniałe, oddane stworzenie, stale
szukające kontaktu z człowiekiem, cieszące się towarzystwem
dwunożnych. Dju to jest ktoś.
Djuna bywa nudna, to fakt. Średnio aktywna, przeważnie nie robi nic
co wykracza poza grafik kota typowo kanapowego i salonowego.
Odzwierciedla słowa: na kanapie leży leń, nic nie robi cały dzień.
Ale, co dziwne, sama w sobie jest śmieszna i ciekawa. Choć w danym
momencie tylko siedzi na stole i patrzy w dal, za okno, skamieniała
w zamyśleniu – potrafi rozśmieszyć. Zaczynasz się uśmiechać,
wpatrywać się w nią, myśleć, zastanawiając się co ona myśli i co to
tak obserwuje. Jej tajemniczość wciąga. Zaciekawia. Choć tak
naprawdę przez ten czas Dju zdążyła tylko na moment przymknąć oczy.
Dju potrafi zaskakiwać. Niedawno coś w niej pękło i zaczęła się
szaleńczo bawić. Dju rzadko kiedy się bawi, jest leniem. Wtedy
zaskoczyła nas dogłębnie, kiedy fruwała za myszką po podłodze, pełna
poświęcenia dla sprawy. Nie powtórzyło się to do tej pory. Poza tym
kilka dni temu wskoczyła na najwyższą szafę w domu, choć nawet
najbardziej zwinnym i skocznym poprzednim kotom tymczasowym się to
nieudało. Nigdy byśmy nie pomyślały, że uda się to Djunie. Widok Dju
na wysokościach najwyższych z możliwych w domu napełnił nas
niedowierzaniem, uzasadnianym w pełni. O tym, że Dju mimo wszystko
nie jest nudną świadczy ten długi szereg liter. O Djunie można było
by napisać książkę.

[korciaczki]

Djuna jest kotem dla kociarza. Kociarza-bez-kota. Bo Dju nie
akceptuje innych kotów, za psami nie przepada (naszą owczarzycę goni
i straszy ją, nawet na jej oczach korzysta z psich misek), więc
lepiej i bez psów. Marzy o zabezpieczonym balkonie, kiedyś - w
poprzednim domu - musiała być kotem wychodzącym (na szelkach na
przykład), bo bardzo ją ciągnie na spacery i - co na szczęście
ostarnio ustępuje - wyje pod oknami. Mimo to i mimo charakteru,
uważamy ją za kota raczej nieproblemowego. Jest niezwykła, mamy do
niej straszną słabość i ją uwielbiamy

[esimona]

Mądrość i inteligencja Djuny widoczna jest w oczach. To kotka
dojrzała z wyraźnie ukształtowanym charakterem. Nie jest to kot-
pluszak. Kotka przychodzi do człowieka kiedy sama tego chce i oddala
się, kiedy chce pobyć sama. Podobna jest moja kotka. Ona też kiedyś
utraciła dom i znalazła się sama na podwórku. Może dlatego wyraźnie
określiła sobie swój rejon - mieszkanie kończące się balustradą
balkonu a dalej jest świat oglądany z jej miejsca widokowego. To
jest jej telewizja, w któerj uczestniczy wyłącznie wzrokowo.
Taki kot to pełnoprawny mieszkaniec domu; trzeba umieć go poznać,
żeby go zrozumieć i nawiązać kontakt oparty na zaufaniu.
Wiem coś o tym, bo uczyłam się tego 6 lat i wciąż się dokształcam

[korciaczki]

esimona napisała:

> Mądrość i inteligencja Djuny widoczna jest w oczach. To kotka
> dojrzała z wyraźnie ukształtowanym charakterem. Nie jest to kot-
> pluszak. Kotka przychodzi do człowieka kiedy sama tego chce i
oddala
> się, kiedy chce pobyć sama. Podobna jest moja kotka. Ona też
kiedyś
> utraciła dom i znalazła się sama na podwórku. Może dlatego
wyraźnie
> określiła sobie swój rejon - mieszkanie kończące się balustradą
> balkonu a dalej jest świat oglądany z jej miejsca widokowego. To
> jest jej telewizja, w któerj uczestniczy wyłącznie wzrokowo.
> Taki kot to pełnoprawny mieszkaniec domu; trzeba umieć go poznać,
> żeby go zrozumieć i nawiązać kontakt oparty na zaufaniu.
> Wiem coś o tym, bo uczyłam się tego 6 lat i wciąż się dokształcam

Dziękujemy Ci za te słowa, esimono, są piękne. Właśnie kogoś
takiego jak Ty szuka Dju. Kogoś, kto będzie chciał ją poznać i dać
szansę...

Wyjeżdżamy na tydzień, Dju zostaje z mamą.

[marta_i_koty]

Bardzo, bardzo wzruszająca historia. Mam nadzieję, że komuś serce
zmięknie na tyle, że zechce zamieszkać z tak cudownym i nieszczęśliwym
stworzeniem. Bo na prawdziwą milość nigdy nie jest za późno - wierzę, że
Djuna taką znajdzie.
I dodam jeszcze, że w takich wypadkach czuję się fatalnie - gdybym mogła,
bez wahania przygarnęłabym te kotkę.... Gdybym mogła....

[korciaczki]

marta_i_koty napisała:

> Bardzo, bardzo wzruszająca historia. Mam nadzieję, że komuś serce
> zmięknie na tyle, że zechce zamieszkać z tak cudownym i
nieszczęśliwym
> stworzeniem. Bo na prawdziwą milość nigdy nie jest za późno -
wierzę, że
> Djuna taką znajdzie.
> I dodam jeszcze, że w takich wypadkach czuję się fatalnie - gdybym
mogła,
> bez wahania przygarnęłabym te kotkę.... Gdybym mogła....

Djuna jest cudowna, to fakt.
Może wolałaby mieszkać w domu bez psa i mieć balkon do dyspozycji
(my mieszkamy na parterze i nie mamy), ale nie jest szczególnie
nieszczęślwa u nas Dużo ludziów do głaskania, opieka, ciepły
kąt... Jest w naszym dt. Kochamy ją strasznie.

[korciaczki]

Witamy ponownie


Piękna Dju pozdrawia

[korciaczki]

[katikot]

Piękna, fotogeniczna kicia Oby jak najszybciej znalazła dobry domek!

[fettinia]

Djuna jest piekna!Taka dostojna..
I piekna historia.
Zawsze jak czytam takie watki to zaluje,ze mieszkam tak daleko..
Ale..gdybym mieszkala blizej to pewnie koty juz nie miescilyby sie w domu

[korciaczki]

Serce nie zna granic. Nasza Zojka pojechała do ds w Szczecinie - ze
Śląska to kawał drogi. Benia mieszka w Łódzkim, Lenka i Milly w
Warszawie.... To tak ogólnie. Transport zawsze się znajdzie jak
to mówią.

[korciaczki]

DJU KOT KOCHANY
www.youtube.com/watch?v=69CxdEh4lOY

[korciaczki]

[esimona]

Djuna jest kotem bardzo wyrazistym, o czym świadczą zdjęcia. To jest
kot zmieniający się, miejący się świetlistymi refleksami.
Futerko błyszczące, oczy myślące i pełne wyrazu.
Dzielny kot o pięknym wyglądzie i bardzo pięknym wnętrzu.
To wierny przyjaciel, czy każdy człowiek zasłuży na taką kotkę?
To musi być ktoś niwzwykle wyjątkowy i odpowiedzialny.
Powodzenia kiciuniu w poszukiwaniach.

[korciaczki]

Tak przepięknie poopisywaliście Dju, że pozwoliłyśmy sobie na
wklejenie Waszych cytatów tu
forum.miau.pl/viewtopic.php?f=1&t=112885&p=6272244#p6272244
dziękujemy

[wiesia.and.company]

Ja się ciągle muszę w wątku Djuny wpisywać, po prostu muszę... jakbym widziała
moją Wikcię. A Wikcia moja to jest, no, ach, no... nieprawdopodobnie mądra i
piękna, i w ogóle!

[korciaczki]

Wiesiu

[lauralay]

Ja już nawet bym dojrzała, ale wyczytałam, że nie toleruje innych
kotów... Podobnie jak Kropka...
Kciuki za piękną Dju.

[korciaczki]

Eh, nie - niestety, nie toleruje.

Pojechałyśmy dziś do schroniska i wrócił z nami kociak (5 tyg., na
tymczas).

Są izolowani, Dju jest zaszczepiona.

Djuna już kręci nosem...

[esimona]

Djuna jest kotem zupełnie wyjątkowym.
Czyta się o wierności i przywiązaniu zwierząt do ludzi.
Po raz pierwszy spotykam kotkę o takiej sile i determinacji. Myślę,
że to kot wyjątkowo wyjątkowy. Takie przywiązanie to wielkie uczucie.
To prawdziwy skarb, zdecydowany na wszystko w imię miłości i
przywiązania.
Tylko ktoś wyjątkowo wyjatkowy jest godny takiego KOTA.
Gdybym nie miała mojej koteczki, z którą jestem związana silnymi
emocjami, to już dawno Djuna mieszałaby u mnie.
Powędrowałaby za nią na koniec świata, żeby tylko ją mieć i
zastanawiałabym się, czy jestem jej godna.
To jest KOT nad KOTY.

[esimona]

Patrzę na zdjęcia Djuny i nie mogę się napatrzeć. Ta kotka-burska ma
w sobie jakąś szczególną magię.
Pisałam już o jej oczazh i futerku, ale jej pozy są zupełnie
niezwykłe.
Emanuje z niej jakaś magiczna elgancja: białe łapeczki ułożone
prostopadle obok siebie, wyciagnieta kicia w pozornir niedbałej, ale
jakby kontrolowanej, przygotowaqnejdo zdjęcia pozie ...
I ten wzrok, bystry i przenikliwy, nie tracący nadziei - do tego
bure a jednocześnie mieniące się futerko.
Jak można było wywieźć takiego kota do schroniska?
Do tego aż dwa razy?
Takiego niezwykłego kota?
Spójrzcie na Djunę; jeśli chcecie wzbogacić się o kota
nietuzinkowego, zupełnie niezwykłego - to Djuna jest właśnie takim
kotem.
To nie jest kot-pluszak, nie kot-mruczanka.
To kot myślący, delikatny, wrażliwy i bezgranicznie oddany.
Czy nikt nie szuka takiego przyjaciela?

[korciaczki]

esimona napisała:

> Patrzę na zdjęcia Djuny i nie mogę się napatrzeć. Ta kotka-burska
ma
> w sobie jakąś szczególną magię.
> Pisałam już o jej oczazh i futerku, ale jej pozy są zupełnie
> niezwykłe.
> Emanuje z niej jakaś magiczna elgancja: białe łapeczki ułożone
> prostopadle obok siebie, wyciagnieta kicia w pozornir niedbałej,
ale
> jakby kontrolowanej, przygotowaqnejdo zdjęcia pozie ...
> I ten wzrok, bystry i przenikliwy, nie tracący nadziei - do tego
> bure a jednocześnie mieniące się futerko.
> Jak można było wywieźć takiego kota do schroniska?
> Do tego aż dwa razy?
> Takiego niezwykłego kota?
> Spójrzcie na Djunę; jeśli chcecie wzbogacić się o kota
> nietuzinkowego, zupełnie niezwykłego - to Djuna jest właśnie takim
> kotem.
> To nie jest kot-pluszak, nie kot-mruczanka.
> To kot myślący, delikatny, wrażliwy i bezgranicznie oddany.
> Czy nikt nie szuka takiego przyjaciela?
Esimono..............

Djuna - kot kochany - szuka domu...

[korciaczki]

Jeszcze kilka zdjęć

Djuna i jej nowy kolega...

[korciaczki]

Pojechałyśmy wczoraj do schroniska dwie, wróciliśmy we trójkę.
Przedstawiamy Wam nowego Ktosia, który od około 28 godzin jest
naszym drugim tymczasem.

: )))

Oto MałeBure, jeszcze Bezimienne. "Pręgowane pingwiniątko".
Jeden z katowickich niekochanych (schroniskotków). Teraz Tygrys
Tymczasowy.


5 tygodniowy kocurek całym sercem kochający ludzi, mruczący bez
przerwy traktorek i koci rzep-przylepa, ugniatający nawet podczas
jedzenia : ) Wszędzie go pełno, chodzi, zwiedza, jest tam gdzie
człowiek. Narazie zwie się roboczo MałeBure. Szukamy imienia.

Jest tymczasem, będzie szukał domu.

będzie szukał domu.

[korciaczki]

Jeszcze jedno zdjęcie

imie dla MalegoBurego

[aniesa]

skoro to Tygrys Tymczasowy to moze Titi?

[mysiulek08]

Korciaczki, chyba juz pisalam, ale..

Wrzuccie wybrane zdjecie Dju do galerii gazety, wtedy latwiej z komentarzami.Tygrysa tez oczywiscie

[korciaczki]

mysiulek08 napisała:

> Korciaczki, chyba juz pisalam, ale..
>
> Wrzuccie wybrane zdjecie Dju do galerii gazety, wtedy latwiej z
komentarzami.Ty
> grysa tez oczywiscie
>
>

Mysiulku, Djuna jest już na FotoForum, dzięki

[korciaczki]

www.djuna.xt.pl zapraszamy!

www.djuna.xt.pl

[korciaczki]

Dzięki za propozycje na imię - narazie myślimy

[korciaczki]

WciążBezimienny BuryKotek pozdrawia:







I mówi dobranoc, tak nastrojowo:



I Djunka też mówi dobranoc:



Może jej się w końcu ten domek wyśni : )

[korciaczki]

Djunn Niebieski Kruk - Kod nad Koty - kto dostrzeże jej urok... kto
zaprosi pod swój dach...


Dju: Nieustannie szukam domu...

Śmiech i humor ponad wszystko, czyli Mały u wet...

[korciaczki]

Piątek. Pierwsza wizyta u weterynarza.
Nasz malutki już nie-pchlarzyk w czasie półtorakilometrowej drogi do
weterynarza za sprawą swojego uroku osobistego zawiązał ulotną
znajomość z kilkoma przechodniami, którzy zachwycając się małą gapą,
słali pod jego adresem mało oryginalne ochy i achy. Mijając grupę
pięciu osób, pasiasty łamacz serc, bezgłośnie miaucząc i wisząc na
kratach transporterka, upodobniając się do tytułowej postaci z
Uwolnić Orkę, marzącej o wolności, zyskał sympatię kolejnych osób,
zachwalających jego lukierkowatość, zupełnie jak gdyby nie
zauważyli, że tenże słodki kotek wówczas wcale nie był rozkoszny, a
skrajnie niezadowolony, ze zmierzwioną sierścią, o oczach, ryjących
w sobie rozpaczliwy apel: „Ratunku! Jestem niewinny!” Za guzik
podobny był do sympatycznej kupki puchatego futra w kokardce i o
błękitnych oczach, godnej udziału o tapetach komputerowych.
Przemierzając z kolei ostatnie metry prowadzące do lecznicy -
miejsca o nazwie, na dźwięk której niektóre koty, na przykład Fufu,
z pewnością ukochana pacjentka tejże lecznicy, wydrapałaby
najchętniej oczy komukolwiek, kto stanąłby najbliżej niej - jakaś
pani z dzieckiem wpatrywały się w kontenerek jak zaczarowane. Choć
widziały tylko pasiasty ogon gościa z pudła, który wbił się z
nadmiaru wrażeń w kąt transporterka, oglądały go z takim błyskiem w
oku, jak gdyby ich oczom ukazał się zielony kot w niebieskie groszki
wielkości trzech fortepianów. Tymczasem ów futrzany gościu otoczony
kilogramem tworzyw sztucznych, nie był wcale duży i na szczęście nie
wyglądał jak bożonarodzeniowa choinka. Nasz lukier-z-cukrem
dowiedział się, że tychże pań, że - a jakże i oczywiście - jest
słodki i śliczny. Chwilę zaraz, grzeczniś w skarpetach zapytany
został przez kolejną oczarowaną nim, czy przypadkiem nie chciałby
mieć przybranego brata, albo siostry. W samym gabinecie, ta
mikroskopijna wersja standardowych rozmiarów kota zachowywała się
anielsko grzecznie. Wizyta u weterynarza zachwyciła i zaciekawiła
małego, zupełnie jak gdyby ktoś wsadził go w tym momencie do rakiety
i wysłał w kosmos, mówiąc mu, że tylko tam pozna dinozaury, swoich
bliskich krewnych. Bliskich krewnych, ponieważ – jak żartujemy - w
swoich genach być może zapisane ma cechy tychże gigantycznych,
równych wysokości wieżowca istot skrzeczących za młodu. Małemu, nie
wiedzieć dlaczego, podobało się nawet psikanie odpchlaczem.
Najlepsza kosiarka na największych obrotach silnika kosząca w
niedzielę o siódmej rano, usłyszawszy możliwości małego stwora w
śliniaku, schowałaby się do szafy pod wpływem trawiącej jej
świadomości przegrania z traktorząca konkurencją. Pani Julia, chcąc
osłuchać płuca skarpeciaka, po długiej i wyczerpującej próbie
usłyszenia w słuchawkach wszystkiego poza mruczeniem, oznajmiła
krótko, że "jest nieosłuchiwalny", ponieważ niedobry traktorzy
wydawało się, że nawet brzuchem, ogonem i uszami. Zapoznawanie się
naszego lekkoskórnego dinozaura i pani doktor zakończyło się
słowami, że „to będzie naprawdę grzeczny, przyjacielski i radosny
kot”. Z lecznicy wyszliśmy trzy czwarte lżejsi za sprawą
świadomości, że nasza rozbrajająca mrówka, wielkością porównywalna
do mikro muchy w gigantycznym muzeum, jest zdrowa i że ów pchła nie
ma już ewentualnych pchłów. Powrotna droga minęła głównie na
rozmyślenia jak to jest, że ta mała gapa jest równie ciężka co Dju -
wielka niczym szafa wypchana wełnianymi swetrami, mimo, że fizyka i
matematyka stanowczo temu zaprzeczają. Bo jak niby półkilowe
chucherko wartością ciężkości ma się równać pięciokilówce, biorąc
pod uwagę, że przecież oboje żyją na tej samej planecie i ulegają
tej samej grawitacji?!

[bietkadd]

Uśmiech nie opuszcza mojego pyszczycha za sprawą Korciaczku Twojego opisu wizyty
u weta i po obejrzeniu zdjęć Malucha. Podglądam i ściskam kciuki za Djunkę i
Małego ale mam już dwóch łobuzów
Rzucam wokół temat ale odbierają...kociarze obarczeni.. hmmm może w końcu trafię !
Powodzenia !

[esimona]

Co na to wspaniała Djuna?

Mały Dżo szuka domu

[korciaczki]

Mały nazywa się Mały Dżo

Ogłoszenie: Mały Dżo - tylko mnie kochaj. Kwistesencja
radości życia. Domek stały poszukiwany.

Mały Dżo w kilku słowach. Wiek: 7-8 tygodni, zdrowy, odrobaczony,
niezaszczepiony (za mały na szczepienie), z własną książeczką
zdrowia. Buro-biały z cętkami na brzuchu i śmiesznym malunkiem na
bokach. Obecnie przebywający w domu tymczasowym w Tychach na Śląsku,
przybyły ze schroniska w Katowicach, gdzie groziła mu choroba lub
nawet śmierć; teraz szukający nowego domku i kawałka podłogi dla
siebie. Najlepiej u Ciebie. Do adopcji w każdej chwili, tylko w
odpowiedzialne ręce dobrego człowieka, któremu nie straszne
przebywanie z niestrudzonym podróżnikiem po mieszkaniu, poznającym
świat i kociakiem pełnym energii. Jedzący wszystko, niewybredny
nawet w najmniejszym stopniu, pożeracz kocich chrupków i zawzięty
łowca ludzkich dań, kuchnia to jego ulubione pomieszczenie.
Korzystający z kuwety, choć bywa jeszcze że czasem nie zdąży. Pełen
radości, optymizmu, kociej miłości przytulak, kochający ludzi i
dobrą zabawę. O tak, zabawa to jego powołanie. Wiadomo - kociak to
energia. Kot o wrodzonym talencie do mruczenia, znawca kanap,
koneser poduszek z uwielbieniem oddaje się głaskaniu, Urok, spryt,
inteligencja Kubusia Puchatka - mały rozumek, ale wielkie serce. A
przy tym rozbrajająca ciapowatość i nieporadność. Bardzo rozmowny
(zwłaszcza na widok miski z jedzeniem), wydający z siebie
najróżniejsze dzięki, ostatnio głównie skrzeczenie. Porusza się z
turbo doładowaniem, w trakcie gonitwy i zabawy - jego ogon przebiera
kształt nastroszonej szczotki. Po prostu: szalony, przekochany,
wesoły rozrabiaka, małe kociątko poszukujące nowego domu i miejsca w
Twoim sercu.

Mały Dżo zostanie wydany do adopcji tylko po podpisaniu umowy
adopcyjnej (zoobowiązującej również do kastacji po osiągnięciu
odpowiedniego wieku) oraz spełnieniu wymagów - Mały Dżo szuka domku
tylko naj naj naj. Może zamieszkać zarówno z psem (obecnie wychowuje
się z owczarkiem niemieckim), jak i kotem. Domku, przybywaj, mały
agent czeka...

Konkakt w sprawie adopcji: 606 789 274 ; [e-mail]

[korciaczki]

Dju nadal bez domu...

[korciaczki]

Mały Dżo również...

[esimona]

Djuna nie ma jakoś szczęścia. Pytam różne osoby i nie wychodzi.
Żal mi tej wspaniałej koteczki, mam nadzieję, że po wakacjach ktoś
wypatrzy tę jedną jedyną zupełnie wyjątkową mądrą i śliczną istotkę.
Że poczuje potrzebę nawiązania więzi i przyjaźni z Djuną.

Esimono, dzięki!

[korciaczki]

esimona napisała:

> Djuna nie ma jakoś szczęścia. Pytam różne osoby i nie wychodzi.
> Żal mi tej wspaniałej koteczki, mam nadzieję, że po wakacjach ktoś
> wypatrzy tę jedną jedyną zupełnie wyjątkową mądrą i śliczną
istotkę.
> Że poczuje potrzebę nawiązania więzi i przyjaźni z Djuną.

Przeserdecznie dziękujemy razem z Dju, esimono
Też mamy nadzieję, że po wakacjach coś ruszy...


Dju i Dżo pozdrawiają

[korciaczki]

[korciaczki]

Wątek na miau

[wladziac]

takie piękne koty i nic,jeju jak mi przykro,mam nadzieję że niedługo się uda
znaleźć domek dla koteczków,trzymam kciuki,pozdrawiam

Mały Dżo ma dom :)))

[korciaczki]

Mały Dżo został dziś adoptowany przez bardzo fajną rodzinę z Zabrza.
Będzie miał kolegę, czteroletniego kocurka Rudego i towarzystwo psa
labradora.
Będzie miał dobrze i będzie szczęśliwy
Powodzenia Mały Dżo, bądź szczęśliwy w swoim domku

Więcej szczegółów następnym razem

[aniesa]

aaaaaaaaaaaaaaaa jakie swietne wiesci
a mzoe ta rodzina, skoro to dobrzy rodzine, zna kogos dla Djuny?

[wladziac]

radosna wiadomość,młodsze kotki szybciej są adoptowane,gdzie ten domek dla tak
cudnej kotki Djuny?

[fettinia]

jak fajnie czytac takie pozytywne wiadomosci

Dżo w domku - kilka zdjęć.

[korciaczki]

Dżo ma prześwietny dom - naprawdę prześwietny)))

Nowy tymczasik - pingwiniątko.

[korciaczki]

A u nas nowy tymczasik. Schronisko w Katowicach i Fundacja SOS dla
Zwierząt co miesiąc (i właśnie w ten weeken była) organizują akcje w
Silesii City Center, przywożone są koty i psy i szukają domu. A my
jako ze jesteśmy bardzo związane z Katowickim schroniskiem
("niekochanymi"), też na nie jeżdzimy. W sobotę przywiozłśmy do domu
ze sobą pingwinkę, na którą nie było chętnych i miała spowrotem
trafić do klatki w schronisku. Teraz jest u nas jako tymczasik.

Oto Brożka zwana Brońką, 7 tygodniowa koleżanka Dżo

będzie szukała domu

[wladziac]

cudne zdjęcia ale to trzecie od góry z pieskiem ogromnie mi się podoba ukazując
proporcje zwierzątek

[korciaczki]

Archiwalne zdjęcia Dżo - jeszcze u nas...




















A tu pingwinka jeszcze w schronisku

fot. Mała1 z miau

Djuna szuka domu...............

[korciaczki]

[korciaczki]

Broszka

[wladziac]

ależ elegancka piękność,mam nadzieję że szybciutko znajdzie cudny i kochający domek

[korciaczki]

tracimy nadzieję na dom dla Djuny

[korciaczki]

Djuna - 7 letnia, spokojna, mądra, wierna i kochana kocia jedynaczka
szuka domu. Tel.: [phone]

[korciaczki]

Czy ktoś mnie pokocha?

[esimona]

Dzielna kotka straciła domek - kiedy znajdzie nowy?
Takie koty spotyka się rzadko w życiu, znacznie częściej w
powieściach.
Czy bohaterstwo i wierność to wartości niemodne? Nie wierzę.
Wierzę, że domek się znajdzie dla Djuny, bo człowiek może więcej niż
kot.