Ten czy nie ten czyli głaskaczka w Azylu

[barba50]

Był okres kiedy zaglądałam do Azylu w Konstancinie i oswajałam dzikuny. Były to najczęściej kocie podrostki, żeby mogły iść na swoje należało je zapoznać z człowiekiem i choć trochę ucywilizować.
Trochę tego było. M. in. takie cuda









Poległam przy burej koteczce, której strach przed człowiekiem był tak wielki, że nie można było nic zrobić, ona została w azylu.

Bodaj jako jeden z pierwszych był białorudy młodziak

pierwszy kontakt wyglądał tak - spłoszenie, uszka stulone



Chwila głaskania, cichej przemowy i wygląda tak



następnie było tak



no i patrząc na naszego Plastka przyszło mi na myśl, że może być to ten sam kot



Raczej nie jest, choć są bardzo podobni, prawda?



Staram się pisać poprawnie po polsku

[olinka20]

Moze jakis daleki kuzyn Plastka?

A w ogole to ja cie podziwiam Barbo, przyjsc, oswajac i wyjsc bez kupy kotów, to trzeba miec zarabiscie silna wole. Dobry człowiek z ciebie.

[pi.asia]

Omal się nie zaryczałam na widok samych zdjęć, te potwornie smutne oczy rudaska na drugim zdjęciu, i ta nadzieja i pytanie w oczach biało-rudka na trzecim... Podpisuję się pod opinią Olinki.

[margo.4]

Jakie te oczeta smutne. Niue bylabym w stanie robic to co Ty. Z zalu , ze je zostawiam serce by mi peklo chyba.

[olinka20]

Dlatego tym bardziej ukłony dla Barby, ze oswajała koteczki. Ma naprawde wielkie serce nasza Barba!!

[margo.4]

olinka20 napisała:

> Dlatego tym bardziej ukłony dla Barby, ze oswajała koteczki. Ma naprawde wielki
> e serce nasza Barba!!
Ma ooooogrromne serce

[wiesia.and.company]

E, nie sądzę, żeby to był ten sam osobniczek co Plastek. Podobni są, to fakt. Ale zapewne ten z Azylu poszedł (już oswojony przecież przez Barbę) do jakiegoś domku, bo takie kociaki mają wzięcie. Barbę łapał za serce, nas łapie, to i jakiegoś człowieka i domek też złapał
A Plastek.... a Plastek pojawił się specjalnie dla Barby, w prezencie od bogini Bastet jako kontynuator głaskania i oswajania. Głaskaczka wychowana jak należy, więc szkoda żeby się potencjał zmarnował
PS. Mój Miluś też ma ten rodzaj spojrzenia trochę chmurnego, ma też bardzo wyraziste oczy, noseczek. Nie jest biało-rudy, ale facjatkę ma podobną. Chciałam przez to powiedzieć, że też byłby podobny... może jest coś takiego w spojrzeniu kotów przyjaznych ludziom, ale ostrożnych, przyzwyczajonych do zmiennych kolei losu, do radzenia sobie, takich sympatycznych uliczników

[kwintesencja_patologii]

Śliczne te kotusie maleńkie
Weszłam sobie na stronę Azylu i nabrałam chęci, by podjechać tam w sobotę i wraz z moją 8,5-letnią bratanicą, która kocha wszystkie zwierzęta, zawieść kotkom coś do jedzenia. Frytka wybredniocha nie chce jeść niektórych rzeczy i mam po niej trochę niesmakującej jej karmy, mogłabym też coś dokupić. Matylda (moja bratanica) by bardzo się cieszyła że nie wspomnę o kotach

Ups...

[kwintesencja_patologii]

kwintesencja_patologii napisał:

> zawieść kotkom coś do jedzenia.

O masz ci los zawieŹć oczywiście

[barba50]

Będziecie z pewnością mile widziane. A kotki się ucieszą. No i sobota jest dobrym dniem na wizyty.

[kwintesencja_patologii]

Tak, już wyczytałam, że w sobotę jest tam dzień otwarty