kociomamowatość

[kawka74]

nie umiem sobie z tym poradzić
nie garnę się wyłącznie do maleńkich ślicznych puchatych kociątek o
błękitnych oczach (z których potem wyrastają pięciokilowe potwory z oczami
jak sam diabeł i centymetrowymi pazurami), ale wzruszają mnie koty
potrzebujące pomocy, poszkodowane przez los, chore, samotne, biedne, na które
żaden amator puchatych kociąt nie zechce nawet spojrzeć
ostatnio natrafiłam na zdjęcie dorosłej, zezowatej kotki, której trudno się
żyje, bo inne koty jej nie akceptują
no i się popłakałam - taka była strasznie biedna z tym zezem, normalnie te
niezborne oczy chwyciły mnie za serce, ale mam dwie cholery, które też pewnie
będą jej dokuczać, i nie mogę jej wziąć
przygarnęłabym każde kocie nieszczęście na tej cholernej planecie - i nie mogę
wzięłam dwa wstrętne krówska, wzięłabym trzecie, czwarte, dziesiąte, ale boję
się, że Czarna już w ogóle sfiksuje, a mój mąż wywali mnie razem ze
wszystkimi kotami
cholera, no, o ile byłoby mi łatwiej, gdybym była nieczuła i ślepa na kocie
nieszczęście
i nie wiem, czy kociomamowatość to błogosławieństwo, czy przekleństwo

[oxygen100]

mam tak samo. Tyle ze kiedys przygarnelam takie wlasnie male wrzeszczace glodne
i jeszcze slepe kociatko Rzadko tu ostatnio zagladam bo ciezko mi sie
pozbiearc jak czytam o tych kocich nieszczesciach. Tez wzielabym wszystkie te
kotki ale wiem ze zdechlabym po kilku dniach a one nadal bylyby biedne i
potzebujace( I strsznie mi tym zle.

[kejt35]

kawko, czasami myślę że to cholerne przekleństwo.
Często zazdroszczę ludziom, którzy nic nie widzą, nie wiedzą i sypiają dobrze w
nocy. Tak, im jest łatwiej, ale ja juz tak nie potrafię.
Ale tak chyba wolę.
Mam tak samo jak Ty. Puchate maleńkie cuda zawsze rozczulają, ale tak naprawdę
mocno chwytają mnie za serce koty dorosłe, stare albo kalekie.
Czasami marze sobie, że wygrywam wielka sumę pieniędzy, kupuje wieeeeeelki dom i
moge przygarnąć każde napotkane kocie nieszczęście.
Takie to głupie i naiwne, ale miło sobie pomarzyć, szczególnie po iluśtamsetnej
dyskusji z mężem na temat drugiego kota.

[kawka74]

> Czasami marze sobie, że wygrywam wielka sumę pieniędzy, kupuje wieeeeeelki
dom
> i
> moge przygarnąć każde napotkane kocie nieszczęście.

O, to tak jak ja.
Zawsze widzę wielki dom (obszczany jak złoto, ale trudno) i milion szczęśliwych
kotów - właśnie takich, których nikt nie chciał, chorych, kalekich, albo po
prostu już nie milusich i puchatych, tylko normalnych dorosłych kotów z
nawykami i określonym temperamentem.
Serce mi się kraje, no, nic nie poradzę.

Dlaczego mój cholerny mąż upiera się, że dwa już wystarczą?

miło sobie pomarzyć, szczególnie po iluśtamsetnej
> dyskusji z mężem na temat drugiego kota.

No właśnie. Tego zjawiska pojąć nie mogę - już któryś kolejny raz obserwuję
przejawy kociomamowatości u kobiet i protesty mężów. Rzadko jest odwrotnie,
właściwie jeszcze nigdy z odwrotną sytuacją się nie spotkałam.
Szukam jakiegoś patentu, żeby wprowadzić do domu jeszcze co najmniej jednego
kociego lokatora za wiedzą i akceptacją męża, ale nie znajduję...

[kejt35]

Jak znajdziesz taki patent, to daj znać. Kilka osób na forum może skorzystać))

[a.polonia]

Ja odpuscilam na jakis czas, bo moj nie chcial slyszec o zadnym kocie, ale
widzial, ze przegladam strony internetowe, pokazywalam mu zdjecia, ale nie tak
nachalnie. I po kilku miesiacach sam zlapal mnie w pasie i zapytal: to kiedy
chcesz tego kota? A, ja sobie od poczatku zastrzeglam, ze chce dwa (czesto
calymi dniami nie ma nas w domu i chcialam, zeby kot mial towarzystwo i to byla
dobra decyzja).
Jest tez tak, ze najczesciej jak juz koty w domu sie pojawiaja, to faceci tez
na ich punkcie dostaja swira, tak przynajmniej jest u nas.
Kejt - powodzenia w przekonywaniu, czy uzylas juz argumentu, ze jak Wasz kot
bedzie mial towarzystwo, to zlagodnieje mu ten wredny charakterek (gdzie chyba
o tym wspomnialas?), bo bedzie mial towarzysza zabaw? )

[kawka74]

wiesz - u mnie są dwa koty
właśnie jestem po kolejnej dyskusji z mężem na ten temat i wynika z niej jasno,
że mój mąż, który kiedyś był fascynatem kotów, teraz nie chce słyszeć o
trzecim, bo się biją, bo dużo jedzą, bo szczają (dwa ostatnie zarzuty dotyczą
pojedynczych sztuk), bo walą kupsko (no fakt, Biała ostatnio zrobiła kupę koło
kuwety i przykryła trofeum futrzanym kapciem mojego małżonka) i tak dalej
w sumie są to zarzuty raczej irracjonalne (każdy, nawet korona stworzenia, sika
i robi kupę, czasem też dużo je, a nierzadko jest mniej godna poważania od
kota), ale razem wzięte jakoś mnie przytłaczają

[trawa11]

A ja powiem tak.sama bardzo lubie koty.Nie planowalismy jednak nigdy miec kota
w domu,ze wzgledu na malenkie mieszkanko ,no i tak w ogole ze sto innych
powodow by sie znalazlo.Prawie 9 lat temu Dziewczynki z osiedla znalazly
malenkiego kotka i szukaly dla niego domku tylko na noc.Zgodzilam sie go na ta
noc wziasc.W pospiechu przynioslam zwyklego piasku z piaskownicy ,wsypalam do
pudelka po butach.Dalam kici mleka i nie bardzo wiedzialam czym go nakarmic.Juz
nawet nie pamietam co mu jeszcze dalam.Tak zawladnal moim sercem ,ze juz
nazajurz dziewczynkom go nie oddalam.Nawet jeszcze wtedy nie wiedzialam ,ze dla
kotow sa specjalne zwirki,co mnie bardzo ucieszylo.Pokupowalam wiec wszystko co
kotu potrzeba.Byl to najzwyklejszy dachowiec ,kocur.Maz poczatkowo niechetnie
na niego patrzyl.Z czasem jednak sie przyzwyczil no i polubil go w koncu.Kot
byl wychodzacy,przez 7 calutkich lat tak sobie chodzil.Az pewnego dnia nie
wrocil.Powiedzialam sobie ,koniec narazie ,nie biore zadnego kota.Mialam
nadzieje ,ze jednak tamten Mruczek wroci.Ale nie wrocil.
Po kilku miesiacach pojawil sie u nas Manius.No i co najwazniejsze w calej tej
sprawie to to ,ze wlasnie moj maz Tego wlasnie kotka po przeczytaniu artykulu w
gazecie koniecznie chcial.Jeszcze mnie sie oberwalo ,ze wczesniej nie zobaczyl
tego artykulu.
Na chwile obecna maz chce jeszcze wziasc drugiego kota,wlasnie takiego jakiegos
niednego jak Biedroneczka.Jesli nie ona to juz znalazl inna,takze
schorowana .Co wcale nie znaczy ,ze ja jestem przeciwko.Ja poprostu troche
inaczej na to patrze,po tym co Manis przeszedl wolalabym jeszcze troszeczke
poczekac.Boje sie ,ze Manius moze czuc sie zagrozony.
Kejt,musisz miec nadzieje ,ze twoj maz w koncu przekona sie do kotow.Byc moze u
mezczyzn to dopiero przychodzi wraz z wiekiem? Bo ja odnosze takie wrazenie.
Powodzenia i trzymam kciuki za przekonanie meza do wziecia drugiego kota.

[vauban]

Nie wiem, ale na trzeciego kota to ja nalegałem - zwiększyliśmy metraż, i teraz
trzy koty skaczą mi po głowie Ale czwarty chyba załamałby możliwości przerobu
i budżet

[ewung]

pod większością rzczeczy napisanych wyzej mogę się podpisać (dom, bidne koty)
oprócz tego że:
ja zawsze marzyłam o kocie, jak poznałam Karola szybko okazało się ze on też
marzy o czarnej kotce. chwilę później mieszkaliśmy już razem i pojechaliśmy po
kota. No i okazało się że twa na nas "czekają". ja byłam w rozterce duża bura
Rózia dzikusek czy mała Dyzia wymarzona czarnulka Karola. Decyzja - dwie. Ja
oczywiście się bałam. Potem Łatka - to znowu Karol zadziałał a ja się zgodziłam
(znowu chciałam ale się bałam).
Nasze marzenie to dom. I jeszcze zeby był na wsi takiej spokojnej zeby tam
mogły sobie dochodzić koty, zebyśmy mogli wziąść od pani Danuty naszą znajdę i
od czasu do czasu jakąś kicie w potrzebie. No i tu mnie czasem ogrania
przerażenie że skończymy jak ona
Karol mówi: od razu weźmiemy jeszcze jakieś koty. Ja: może poczekamy az się
same przyplączą... i tak dalej. On by chyba nie miał nic przeciw temu zebyśmy
jak pani Danuta mieli mieli 80 kotów Karol jeszcze chciałby wiąść kicia ze
swojej dodatkowej pracy: są tam dwa kocurki jeden cudnie oswojony drugi troszkę
dzikusek. Karol najchętniej zajałby się nimi oboma ale myślę ze ten dzikusek
jest tu szczęśliwy.
Ogólnie to czasem myślę, że to dobrze ze mamy szlaban na nowe koty na razie bo
nie wiem jak by się to skończyło.
Nie wiem jak to będzie bo na razie domu brak i kasy też ale kto wie - trzeba
marzyć, może w końcu rano będą mi miauczeć o żarcie nie trzy koty ale dziesięć.
A tak po ciuchu to mi się marzy zebym się mogła Czekoladką zaaopiekować.

Trawa! (prywata)

[pixie65]

Przepraszam, że się wcinam w ten wątek, ale czytając Twój post coś sobie
przypomniałam...gdyby z Biedronką "nie wyszło"...w rzeszowskim Kundelku jest
czarna koteczka Lilith. Siedzi w pokoju z młodzieżą, siedzi zresztą w koszyku
non-stop,tak jest wystraszona....Nawet jedzenie ma podawane do tego
koszyka...Jest calutka czarna,pycholka ma takiego kocurowatego, zbójowatego
lekko, ale to pozory.Jest ogromnie nieśmiała, dopiero po dłuższej chwili
głaskania zaczyna delikatnie mruczeć. Ona jest bardzo zestresowana i dla niej
życie w schronisku to prawie wyrok...pięna może nie jest (jAa się nie znam),
ale ma w sobie cos takiego....no, Agnes potrafiłaby o Niej
opowiedzieć...Może....?

[pixie65]

www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/802f40965af9ee67.html

[cleo_1]

Obiecaj mu cos, na czym bardzo, ale to bardzo mu zalezy, a co Ty mozesz
wykonac. Jednym slowem, zaszantazuj go troche. Cos za cos. Moze to pomoze? U
mnie pomoglo...

[kirke18]

kejt- to tak jak ja, jak ja... i taki mąż...

[kejt35]

Argument o wrednym charakterze jest argumentem obu stron. Ja- że Miniu
złagodnieje, mąż- ze Miniu jeszcze zwrednieje i że zastraszy drugiego kotka.
Dyskusja kręci sie w kółko i nic z niej nie wynika.
Na każde pytanie męża "co chcesz dostać pod choinkę/na urodziny/na rocznicę itp.
odpowiadam niezmiennie że kota . Mam nadzieję ze tak go wreszcie zanudzę i
zmęczę,że przestanie być taki oporny.
A co dziwniejsze mój szanowny małżonek to Minia po prostu uwielbia! Na rękach go
nosi, całuje, jest ukochanym "pańciem" . Jak kot choruje, to mąż jest
roztrzęsiony. Kocimi historiami się wzrusza, jakś adopcja wirtualna czy inna
pomoc jak najbardziej ( to on dał kasę, żebym wylicytowała świateczną paczkę dla
kociaków i on wymyslił, żeby tę paczke wystawić jeszcze raz). Czyli ogólnie
dobry i czuły chłop jest.
Tylko czemu, do jasnej cholery!!!!!!!! tak się uparł??????????

[lamichna]

to nie jest przeklenstwo;
moj pierwszy kot byl mieszkancem klatki schodowej, zyl tylko 3 lata (najpierw
inwazja pchel, potem problem skorny, mnostwo robakow; a byl taki kochany i takie
mial oczy pelne szacunku, ktory mu sie niewatpliwie nalezal) zyl krotko, ale
teraz moge stwierdzic, ze juz mi sie taki sam nie powtorzyl, sa do niego tylko
podobne, sa inne;

po drugie wszystkim nie dasz rady pomoc: mam 4 futra i jeszcze jak ide na miasto
dokarmiam kotke mieszkajaca na deptaku : dokarmiam za duze slowo - zawsze mam w
torbie woreczek suchej karmy;

a jak widze takie kocie nieszczescia to mi zal , ze nie stac mnie na zalozenie
bezplatnej kliniki, albo schroniska kurcze