do publicznej kąpieli:
www.wyspy.net/file/3%5B3%5D.htm
Pierwsze modele plażowych strojów, jakie ukazały się na plażach nadbałtyckich
nie były zbyt estetyczne. W przypadku obydwu płci, kąpiących się nawiasem
mówiąc osobno, dominowały pantalony i obszerne bluzy. W okresie póżniejszym,
gdy nad morzem próbowano się już kąpać razem, kostiumy kąpielowe damskie
naśladowały modny strój spacerowy, z koniecznymi modyfikacjami. Odważne
zwolenniczki morskich kąpieli powierzały się falom w trzewikach, w czarnych
pończochach, podwiązanych tasiemkami, w słomkowych kapeluszach, lub
ceratowych nieprzemakalnych czepkach. O dekolcie nie było mowy. Znajdował on
zastosowanie tylko na balach lub w teatrze. Właściwy strój kąpielowy składał
się zaś z obszernej bardzo tuniki, tak skrojonej, by po zamoczeniu nie
pokazały się naturalne, kobiece kształty, oraz pantalonów niemniej
obszernych, sięgających do kostek. Całość była obficie ugarnirowana
wstążeczkami i galonami. Bardzo często w dolnej części pantalonów wszywane
były ołowiane niby koraliki, których zadaniem było zapobieżenie podrywaniu,
przez figlarne fale, dolnych partii nogawek. Ukazać się bowiem mogły przy tym
łydki, a nawet kolana! Podobnie aczkolwiek bez wstążek ubrani byli mężczyżni.
hyhy, nosz wygoda i estetika w jednym!
--
Blugrassuję i chałturzę w netlinkowej uwerturze.. 