Ania ma dwóch tatów

[sibeliuss]

www.gazetawyborcza.pl/1,75480,4834915.html
Samo życie.

[rene8]

Wyjątkowo mądry tekst.

[agulaszek]

i mądrzy rodzice

[vaasa]

oby więcej takich

[tjbazuka]

ciekawy temat, ale prosba do tych drugich tatusiow:
"stay the fuck out"
matka niech kocha swojego nastepnego frajera ale niech wychowaniem
dziecka zostawi sobie i biologicznemu ojcu. Ten drugi niech sie
zajmie czyms innym. Oczywiscie jezeli prawdziwy ojciec jest jakims
psychopata to niech sie wali i odejdzie w zaswiaty, ale jezeli matka
tylko probuje byc gorzka suka zeby zrobic na zlosc swojemu bylemu to
caly ten artkul nie trzyma sie kupy.
A tak poza tym jak mozna nawet byc z jakims obcym dzieckiem sam na
sam w lazience??

"Grzegorz jest lepszym tatą dla Ani, niż był Marek. Jest bardziej
kreatywny we wspólnych zabawach, nigdy Ani nie szantażuje, nie
przekupuje ani nie obsypuje prezentami. Myśli, żeby kupić jej ciepłe
buty na zimę albo nową książeczkę do czytania - ocenia mama Ani.

o ranny chyba sie poplacze..cieple buty, ksiazeczka..
Pieknie. Zaloze sie o 1000 dolarow ze ten redaktorek sam wymyslil
ten sciskajacy serce tekst.

"Grzegorz czasami sam zapomina już, że Ania nie jest jego
biologiczną córką. Jednego tylko nigdy nie robi: nie myje jej pupy,
chociaż starszą Weronikę mył całą. Postanowił tak sobie. Żeby nikt
nigdy w dobrej czy złej wierze nie oskarżył go o pedofilię".

Grzesiu dobrze zrobiles ze nie myles pupy czyjegos dziecka.

pozdro i klaniam sie..
byly)

[mort_subite]

tjbazuka napisał:

> ciekawy temat, ale prosba do tych drugich tatusiow:
> "stay the fuck out"
> matka niech kocha swojego nastepnego frajera ale niech wychowaniem
> dziecka zostawi sobie i biologicznemu ojcu. Ten drugi niech sie
> zajmie czyms innym. Oczywiscie jezeli prawdziwy ojciec jest jakims
> psychopata to niech sie wali i odejdzie w zaswiaty, ale jezeli
matka
> tylko probuje byc gorzka suka zeby zrobic na zlosc swojemu bylemu
to
> caly ten artkul nie trzyma sie kupy.

Z tekstu nie wynika, że opisana w nim kobieta stara się zrobić na
złość swojemu byłemu. Może coś mi umknęło, ale sportretowano ją w
raczej odmienny sposób - córeczka ma przecież "dwóch tatów", a
nie "nowego tatę"...

A tak w ogóle, to jak sobie wyobrażasz sytuację, w której mężczyzna
mieszkający z kobietą i jej dzieckiem z poprzedniego związku,
tworzący z nimi dom, rodzinę (tak, tak) miałby wyłączyć się z
wychowywania tego dziecka? Dziecka, z którym ma codzienny kontakt,
przypuszczalnie znacznie częstszy, niż biologiczny ojciec malucha?
Dziecka, które go obserwuje, ocenia, nieświadomie czerpie wzorce?
Sorry, ale ja sobie tego nie wyobrażam. Co, ma dzieciaka ignorować?
Udawać, że go nie widzi? Przeciez to patologia, zaproszenie dla
jakichś problemów, które wypaczą delikatną psychikę malca.
Jak dla mnie, sytuacja, w której maluch - po definitywnym rozejściu
się rodziców - ma "dwóch tatów" jest idealna. Nie traci całkiem (bo
jednak trochę tak, tato dochodzący, to nie tato stale obecny w
życiu) prawdziwego ojca, zyskuje kogoś, kto - o ile będzie
odpowiednio dojrzały emocjonalnie - stanie się kolejną osobą, którą
dziecko może bezpiecznie obdarzyc zaufaniem. Mam na ten temat trochę
własnych, autorkich przemysleń, gdyż byłem jakiś czas temu w
sytuacji, która - gdyby pewne sprawy potoczyły się inaczej -
postawiłaby mnie w pozycji "taty nr 2". I wydaje mi się, że gdybym
potrafił odnaleźć się tak, jak Grzegorz - byłoby super.

PS. Domyślam się, że wizja swojego dziecka wychowywanego po części
przez obcego faceta musi być przykra, ale spróbuj odłożyć na moment
emocje i podejść do sprawy rozumowo: czy naprawdę lepiej byłoby
Twojemu dziecku pod jednym dachem z kimś, z kim nie ma żadnego
emocjonalnego kontaktu? Przeciez przez to, że Twoja ex żyje z innym,
wcale nie sprawia, że Twoje dziecko przestaje być Twoje. Ono zawsze
będzie - o ile sam o to zadbasz. A być może - o ile sobie to
wywalczysz> Bo świadom jestem, że zbyt częste są sytuacje, w których
kobiety (którym nasze wspaniałe sądy niejako z automatu przyznają
opiekę nad dziećmi) robią maluchom pranie mózgu, żeby - z zemsty za
mniej lub bardziej wyimaginowane krzywdy - nastawić je przeciwko ich
własnemu ojcu...

[tjbazuka]

heja sport,
fajnie napisane ale mamy inne podejscie do tematu. Ja raczej nie
mogl bym byc tym nr2 (konfikt -wiem bo mialem partnerke z dzieckiem
i malolata dziala mi na nerwy i ja jej tez zapewne) i musialem
trzymac morde na klotke i to mnie stresowalo .To tak na marginesie.
A jesli chodzi o nowego facia wychowujacego moje dziecko to
podchodze do tego bardzo emocjonalnie bo nie znam czlowieka i jak by
nie byl szlachetny to mu JA mu nie ufam i ze niby jest nowym
partnerem bylej mojej to mnie to guzik obchodzi. Ma byc grzeczny ale
ma sie trzymac z daleka od wychowania mojego dziecka. Sorry . Nic na
to nie poradze ale ja nic zlego nie robie i zapewne jest duza grupa
ojcow w naszym spoleczenstwie w podobnej sytuacji i bardzo cierpi z
tego powodu ze jakis obcy czlowiek kreuje sie na tate nie swojego
dziecka. Jeszcze raz zazanaczam, nie mam nic przeciwko nowemu
partnerowi ale niech on sie trzyma z daleka od mojego dziecka jaki
nie bylby wspanialy i szlachetny.
Jezeli jestes ojcem i w podobnej sytuacji to mnie zrozumiesz a
jezeli nie to ja koncze temat.
pozdro.

[prazanka44]

Opisana sytuacja jest trudna, choćby dlatego, że jest w nią zaangażowanych wiele
osób: rodzice biologiczni obu dziewczynek i one same. Ludzie nieraz deklarują
dobrą wolę, ale w sytuacji jakichś napięć wychodzą na jaw tłumione najrozmaitsze
uczucia. Potrzebna jest choć jedna osoba o zdolnościach mediacyjnych. Gdy jej
nie ma i robi się nerwowo, dzieci tracą grunt pod nogami i przerzucają się od
jednego dorosłego do drugiego i z powrotem. Tkwi to w nich potem całe życie, a i
dorośli cierpią z powodu wyrzutów sumienia. Może czasami wygląda to tak dobrze,
jak w tym artykule, ale ja nigdy czegoś takiego nie widziałam. Podejrzewam, że
jest tam sporo tłumionych
żalów.

[mabiwy]

prazanka44 napisała:
(..)
Może czasami wygląda to tak dobrze,
> jak w tym artykule, ale ja nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Podejrzewam, że
> jest tam sporo tłumionych
> żalów.

w rodzinnach z 1 mamą i 1 tatą też się zdarzają.
Artykuł cukierkowy, co nie znaczy, że nie zdażają się dorośli,
dorośli.

[prazanka44]

Oczywiście, Mabiwy. W klasycznych rodzinach zdarzają się czasami prawdziwe
tragedie, zabójstwa, molestowania, itd. Ale przyznasz, że
tutaj sytuację utrudnia duża ilość osób zaangażowanych uczuciowo. Jest
wiele krzyżujących się oczekiwań.

[mabiwy]

przyznam. Dlatego właśnie niezbędna jest dorosłość emocjonalna
każdej ze stron. Świadomość, że co prawda nie udało się konkretnym
parom dorosłych, ale w obecnych układach nadrzędne jest dobro
dziecka, a nie zaszłości, własne żale czy chcenia. Wtedy jest
nadzieja na bajkowe zakończenie : .. żyli długo, czasami szczęśliwie.

[aankaa]

> mialem partnerke z dzieckiem i malolata dziala mi na nerwy i ja
> jej tez zapewne) i musialem trzymac morde na klotke i to mnie
> stresowalo .To tak na marginesie.
...
> A jesli chodzi o nowego facia wychowujacego moje dziecko to
> podchodze do tego bardzo emocjonalnie bo nie znam czlowieka i jak
> by nie byl szlachetny to mu JA mu nie ufam i ze niby jest nowym
> partnerem bylej mojej to mnie to guzik obchodzi. Ma byc grzeczny
> ale ma sie trzymac z daleka od wychowania mojego dziecka.

> Jeszcze raz zazanaczam, nie mam nic przeciwko nowemu
> partnerowi ale niech on sie trzyma z daleka od mojego dziecka jaki
> nie bylby wspanialy i szlachetny.
> Jezeli jestes ojcem i w podobnej sytuacji to mnie zrozumiesz a
> jezeli nie to ja koncze temat.


dziecko partnerki "małolata działała mi na nerwy"
partner Twojej ex ""ma być grzeczny ale ma się trzymać z daleka od
wychowowania mojego dziecka ...obcy człowiek kreuje się na tatę nie
swojego dziecka ... niech on się trzyma z daleka od mojego
dziecka .."


oj, chłopie
chyba masz problem: Twoje dziecko - Twój skarb, dzieko partnerki -
problem, Twoje dziecko (dla partnera ex) - skarb niedoceniony przez
obcego (dziecku) człowieka

[egon26]

tjbazuka napisał:
> Jeszcze raz zazanaczam, nie mam nic przeciwko nowemu
> partnerowi ale niech on sie trzyma z daleka od mojego dziecka jaki
> nie bylby wspanialy i szlachetny.
> Jezeli jestes ojcem i w podobnej sytuacji to mnie zrozumiesz a
> jezeli nie to ja koncze temat.

I tu się trochę z tobą zgodzę - tyle że niestety tą sytuacje trzeba przemyśleć
przed rozwodem- może najlepiej w sytuacji gdy małżeństwo zaczyna się sypać.
Współczuje ci stary - dla mnie to senny koszmar że ktoś wychowuje mojego syna.
Na szczęście jesteśmy szczęśliwą parą i będę walczył o to by się nic nie spier...

[mort_subite]

tjbazuka napisał:

> (...) nie mam nic przeciwko nowemu
> partnerowi ale niech on sie trzyma z daleka od mojego dziecka jaki
> nie bylby wspanialy i szlachetny.

Jedyne sposoby, żeby ten drugi trzymał się z dala od Twojego
dziecka, to brak tego drugiego, czyli samotność Twojej byłej,
ewentualnie jej życie z dochodzacym facetem, takim, który - za
przeproszeniem - ją bzyknie, ubierze się i wróci do SWOJEGO domu
(być może do kochającej żonki i słodkich dzieciaczków). Większość
ludzi w pewnym wieku chce mieć rodzinę, oparcie w kimś, więc na
dłuższą metę żadna z powyższych opcji nie będzie możliwa do
utrzymania.
I cały czas nie wiem, jak mogłoby wyglądać to "trzymanie się z dala"
przez kogoś, z kim dziecko mieszka pod jednym dachem...

cały problem sprowadza się do tego

[aankaa]

żeby stwórcy dziecka umieli rozejść się _z_klasą_
dali mu szansę dorastania w nowej rodzinie i (bez podkładania świń)
utrzymywania kontaktów z "out" rodzicem