Dodaj do ulubionych

Carbogrom,

31.07.02, 18:57
Jestem fanem diety optymalnej or ciebie ale zastanowilo mnie dzisiaj
nastepujace zagadnienie i moze potrafisz skomentowac z punktu widzenia twojej
wiedzy biochemicznej:

krowa, zajac, sarna. Maja tluszcz pod skora a jedza roslinki. Oczywiszcie
ten 'tluszcz' pod skora to nie tluszcz tylko trojglicerydy, nie?

SKad one maja tyle tych trojglicerydow jak jedza tylko roslinki? Czy za malo
sie ruszaja? Czy jest to ich zapasik na zime?

O sarnach wiem ze mysliwi rozpoznaja czy bedzie ostra zima: jak na jesien
jest duzo tego zoltego 'tluszczu' -trojglicerydow - pod skora to worzy to
ciezka zime. Nie zawsze tak jednak bylo...

Czyli, mimo ich jedzenia a przeciez jest optymalne, maja ten tluszczyk ktory
nosza.

Albo lew, zre mieso i wyglad a na tlustego, albo jakies inne zwierze. Jedza
optymalnie is sa tluste... a moze nie sa???
Czy w przyrodzie znasz przyklady diety optymalnej za i przeciw?
Obserwuj w膮tek
    • dida Re: Carbogrom, 31.07.02, 19:42
      ja tez sie wtrace jesli moge;)
      tluszcz u zwierzat jest przystosowaniem rozwinietym w toku ewolucji. wiekszy
      na zime, mneijszy na lato. czlowiek tez ma tkanke tluszczowa. w jakiejs mierze
      jest potrzebna-chroni przed wychlodzeniem, ogranicza sile uderzenia czy
      jakiegos urazu, u kobiet umozliwia owulacje i rownowage hormonalna.
      dr k. twierdzi doslowinie, ze jestesmy tym co jemy. znaczy, ze im wiecej
      pokarm zjadany jest podobny do naszego ciala, tym lepszy...tylko co z tymi
      wszystkimi roslinozernymi zwierzetami? taki slon chocby-roslinki zajada, a
      jaki duzy wyrasta:)twierdzenie,ze dieta np. roslinna uniemozliwia rozwoj jest
      nieprawdziwa.
      zwierzeta maja jedna doskonala zdolnosc-jedza i lubia jesc to co im jest
      potrzebne do rozwoju. dzieki temu nie mozliwe jest aby zwierze zyjace dziko
      moglo byc otyle .czlowiek te zdolnosc zatraca. potrzebuje zdrowiej diety i to
      stosowanej latami, aby zaczac instynktownie czuc co mu szkodzi. ja moge
      powiedziec, ze po tylu latach diety wegetarainskiej nie lubie juz rzeczy,
      ktore sa szkodliwe.zmienia sie poczucie smaku i zapachu. oczywiscie czasem
      przyzwyczajenia zwyciezaja i skusze sie na cos niezdrowego i "smakowitego";)
      ale to bardzo zadko i nie musze sie tym objadac, bo po chwili stwierdzam,ze to
      wcale nie jest dobre.
      jest jeszcze jedna rzecz-czlowiek czasem nie wyglada na otylego, ale poziom
      tk. tluszczowej ukrytej miedzy narzadami wewnetrznymi jest wysoki. coraz
      czesciej takie zjawsko obserwuje sie u dzieci.
    • karowa dida 31.07.02, 22:43
      ciekawy dodatek. mnie wlasnie interesuje jak to jest mozliwe ze slon jest
      rozslinozerny i niezle mu idzie???
    • pan_surma Carbogrom, 01.08.02, 03:25
      czy jest jakies sensowne wytlumaczenie o tym cholernym sloniu ktory psuje diete
      DO???

      Mnie ten slon wcale nie przeszkadza. jestem twoim fanem. Acha, dlugotrwale bole
      krzyza ustapily po latach. Moze zmniejszyla sie waga i obciazenie?
      Moze 'przebudowa' nastapila? Nie wazne, nie biore medykamentow. Na wegle patrze
      jak na Lukrecje Borgie. Tlumek wokol mnie, ludzi zainteresowanych DO rosnie.
      • dida o sloniu i takie tam:) 01.08.02, 23:28
        :)slon po prostu je to co czego jest przystosowany. i dlatego zyjacy dziko nie
        bedzie chorowal chyba,ze bedzie slaby z punktu widzenia genetyki (bledy
        genetczne, zle geny) ,spotka sie ze zlymi czynnikami srodowiska np. zatruta
        woda, gleba itd.
        slon to tylko przyklad. chodzi o to,ze pokarm roslinny nie jest niczym gorszym
        od zwierzecego. czlowiek swoja budowa przystosowany jest bardziej do
        spozywania, trawienia, pozbywania sie pokarmow roslinnch. a dieta roslinna na
        spowoduje jego slabosci intelektualnej czy fizycznej.
        peniw nie slyszeliscie o obiegu energii w przyrodzie (o obiegu materii juz
        mowilam). nie slyszeliscie albo spaliscie na biologii:))otoz rosliny gromadza
        energie sloneczna w postaci wiazan chemicznych. to dzieki tej energii
        nagromadzonej mozliwe jest zycie. zadne nastepne ogniwa lancucha pokarmowego
        nie wytwarzaja energii-kozystaja z tego co zgromadzily rosliny. kozystaja z
        tego konsymenci 1 rzedy zjadajac rosliny. czesc energii wykozystuja na swoje
        potrzeby, czesc jest wypromieniowywana w postaci ciepla do otoczenia, czesc
        magazynowana. z tego kozystaja konsumenci 2 rzedu zjadajacy kosum. 1 rzedu.
        ale maja do dyspozycji juz mniej energii. ta tez same wykozystuja,
        wypromienowuja i magazynuja. im ogniwo blizej roslin tym wiecej ma energii do
        dyspozycji. tak wiec twierdzenie, ze tylko pokarm zwierzecy jest
        wysokoenergetyczny, ze w tluszczach zawarta jest najlepsza energia jest
        nieprawdziwe i mowi,ze ktos najwidoczniej spal na lekcjach o ekologii w 2 kl.
        liceum todziez 8 kl. podstawowki:)
        • pan_surma Re: o sloniu i takie tam:) 02.08.02, 03:28
          Dida, to co mowisz o energi itd ma sens, ladnie to opisujesz. Ladnie tez ujelas
          ze czlowiek 'bardziej' do roslinek niz nie. Musze sprawdzic bo klucz jest w tym
          slowie 'bardziej'. Jestes bardzo dobrze przygotowana do tematu i zaprawiona w
          bojach dyskusujnych - zauwazam to po tym slowku...

          Teraz pytanko: wszyscy wiemy ze DO ma wspaniale osiagniecia w leczeniu. Leczy
          np. cukrzyce... co jest dla mnie szokujace. Czy dieta wegetarianska ma takie
          lub podobne sukcesy?

          Popatrzmy na Indie, sami wegetarianie (tak na ogol) i kraj do kitu. A popatrz
          na Niemcow, typowi miesiarze. Czy Rosjan (miesiarze), czy Anglikow (ich sklepy
          warzywne sa wrecz zabawne).



          • dida Re: o sloniu i takie tam:) 03.08.02, 13:44
            ze czlowiek 'bardziej' do roslinek niz nie.
            czlowiek ma duza zdolnosc do adaptacji, moze sie przystosowac nawet do diety
            tylko zwierzecej,ale koszty na ogol sa wysokie.
            >
            > Teraz pytanko: wszyscy wiemy ze DO ma wspaniale osiagniecia w leczeniu.
            Leczy
            > np. cukrzyce... co jest dla mnie szokujace.

            na poczatku tez dla mnie bylo to szokujace. sama kontrola juz jest duzym
            osiagnieciem. tyle,ze ta kontrola sprzeczna jest z normami uznanymi przez
            medycyne. zaden lekarz nie uzna czegos takeigo i bedzie spodziwal sie
            pogorszenia. potrzebne sa lata badan i to przez niezaleznych ekspertow aby
            mozna sie fascynowac dokonaniami DO.
            nie slyszalam, zeby lekaze wege. twierdzili, ze wylecza cukrzyce. slyszalam ze
            moga zapobiegac, przez odpowiednia diete. co z przypadkami ludzi juz chorych?
            trzebaby poszukac informacji.

            > Popatrzmy na Indie, sami wegetarianie (tak na ogol) i kraj do kitu. A
            popatrz
            > na Niemcow, typowi miesiarze. Czy Rosjan (miesiarze), czy Anglikow (ich
            sklepy
            > warzywne sa wrecz zabawne).

            wszystko zalezy co uznasz za wazne....czy ekspansje, podbijanei kolejnych
            narodow tak jak to robily dane kraje, czy raczej medytacje, joge, wewnetrzny
            rozwoj itd. nie mozna miec wszystkeigo:) albo rozwijasz sie do wewnatrz, albo
            do zewnatrz. patrzac jednak na duchwosc danych narodow, mimo wszystko ci
            biedni hindusi sa znacznie bogatsi.
            • krystyna-opty Dla urozmaicenia tematu... ;) 07.08.02, 00:40
              Artyku艂 pod takim tytu艂em ukaza艂 si臋 20 lipca 2002r. w
              australijskim tygodniku o nazwie:
              Observer, the Weekend Financial Australian Review.
              T艂um. Karolina

              Je偶eli cz艂onkowie ameryka艅skiego establishmentu medycznego mieliby prze偶y膰
              zbiorowy koszmar typu: zorientowa膰 si臋, 偶e stoi si臋 nago na Times Square,
              oto,
              jak m贸g艂by on wygl膮da膰: Sp臋dzaj膮 30 lat o艣mieszaj膮c Roberta Atkinsa, autora
              艣wietnie sprzedaj膮cej si臋 "Rewolucyjnej diety doktora Atkinsa" i " Nowej
              rewolucyjnej diety doktora Atkinsa", oskar偶aj膮c go o oszustwa i brak
              profesjonalizmu tylko po to, aby w ko艅cu odkry膰, 偶e niepokorny doktor
              Atkins mia艂 racj臋 na od pocz膮tku do ko艅ca.
              Albo mog艂oby by膰 tak: okazuje si臋, 偶e ich w艂asne zalecenia 偶ywieniowe - je艣膰
              wi臋cej w臋-glowodan贸w i mniej t艂uszczu - s膮 g艂贸wn膮 przyczyn膮 epidemii
              oty艂o艣ci szalej膮cej w Ameryce. Lub jeszcze jedna mo偶liwo艣膰: okazuje si臋, 偶e
              obydwa
              powy偶sze warianty s膮 prawdziwe.
              Kiedy Atkins w 1972 roku po raz pierwszy opublikowa艂 swoj膮 "Rewolucyjn膮
              diet臋", Amerykanie byli w艂a艣nie na etapie godzenia si臋 z teori膮, 偶e
              t艂uszcz -
              a w szczeg贸lno艣膰 t艂uszcz nasycony pochodz膮cy z produkt贸w mlecznych i mi臋sa
              -jest najwi臋kszym zagro偶eniem pokarmowym w ich diecie. Atkinsowi uda艂o si臋
              sprzeda膰 miliony egzemplarzy swojej ksi膮偶ki dzi臋ki obietnicy, 偶e schudniemy
              jedz膮c steki, jajka i mas艂o ....., poniewa偶 to w臋glowodany - ry偶, makaron,
              pieczywo i cukier powoduj膮 oty艂o艣膰 i choroby serca. T艂uszcz, m贸wi艂 Atkins,
              jest nieszkodliwy.
              Atkins pozwoli艂 swoim czytelnikom je艣膰 "prawdziwie wykwintne dania bez
              ogranicze艅", jak napisa艂, "homar w sosie ma艣lanym, stek w sosie bearnaise
              ...
              cheeseburgery z bekonem", ale zabroni艂 jedzenia jakichkolwiek produkt贸w
              zawieraj膮cych skrobi臋 lub rafinowane w臋glowodany, co oznacza艂o 偶adnych
              cukr贸w i produkt贸w m膮cznych. Zakaza艂 nawet picia sok贸w owocowych
              i pozwala艂 jedynie na odrobin臋 warzyw, cho膰 te ostatnie stawa艂y si臋 kwesti膮
              do uzgodnienia w miar臋 rozwoju diety.
              Atkins nie by艂, bynajmniej, pierwszym, kt贸ry wzbogaci艂 si臋 na propagowaniu
              wysokot艂uszczowej diety, ograniczaj膮cej jednocze艣nie spo偶ywanie w臋glowo-
              dan贸, ale spopularyzowa艂 j膮 do tego stopnia, 偶e Ameryka艅skie Stowarzyszenie
              Medyczne (AMA) uzna艂o j膮 za potencjalne niebezpiecze艅stwo zagra偶aj膮ce
              zdrowiu mieszka艅c贸w ca艂ego kraju. AMA atakowa艂o diet臋 Atkinsa nazywaj膮c
              j膮 "dziwaczn膮 diet膮", kt贸ra zach臋ca艂a do "nieograniczonego spo偶ywania
              t艂uszczy nasyconych oraz produkt贸w bogatych w cholesterol", a Atkins musia艂
              nawet
              broni膰 jej na przes艂uchaniach w Kongresie.
              Trzydzie艣ci lat p贸藕niej znajdujemy si臋 w stanie dziwacznego rozdwojenia
              ja藕ni
              co do kwestii wagi. Z jednej strony, wmawiano nam z niemal religijnym
              przekonaniem, 偶e oty艂o艣膰 powodowana jest nadmiern膮 konsumpcj膮 t艂uszczu i 偶e
              je艣li b臋dziemy je艣膰 go mniej, schudniemy i b臋dziemy d艂u偶ej 偶y膰. Z drugiej
              strony pozostaje niecichn膮ce przes艂anie Atkinsa i mn贸stwo dobrze
              sprzedaj膮cych
              si臋 ksi膮偶ek o tematyce 偶ywieniowej, jak "The Zone", "Pogromcy cukru" czy "
              Si艂a bia艂ka". Wszystkie one przedstawiaj膮 pewn膮 koncepcj臋, kt贸r膮 naukowcy
              nazwaliby hipotez膮 alternatywn膮: to nie t艂uszcz sprawia, 偶e ludzie tyj膮,
              ale w臋glowodany i je偶eli b臋dziemy je艣膰 mniej w臋glowodan贸w, schudniemy
              i b臋dziemy d艂u偶ej 偶y膰.
              Pewn膮 perwersj膮 zawart膮 w tej alternatywnej hipotezie jest to, 偶e jako
              przyczyn臋 oty艂o艣ci wskazuje ona dok艂adnie te rafinowane w臋glowodany, b臋d膮ce
              podstaw膮 piramidy 偶ywieniowej - jak makaron, ry偶 i chleb - o kt贸rych m贸wiono
              nam, 偶e powinny by膰 g艂贸wnymi sk艂adnikami naszej zdrowej, niskot艂uszczowej
              diety.
              Do tego cukier lub syrop kukurydziany w napojach, sokach owocowych i
              napojach
              energetycznych, kt贸re zacz臋li艣my spo偶ywa膰 tylko dlatego, 偶e s膮 bezt艂uszczo
              we. Podczas gdy dogmat g艂osz膮cy: mniej-t艂uszczu-to-lepsze-zdrowie ma, jak na
              s u艣wiadomiono, odzwierciedla膰 rzeczywisto艣膰, a rz膮d Stan贸w Zjednoczonych
              wyda艂 ju偶 setki milion贸w dolar贸w na badania maj膮ce wykaza膰 jego prawdziwo艣膰,
              "kwestia niskow臋glowodanowa" zosta艂a zepchni臋ta w obszar pozanaukowej
              fantastyki.
              Jednak w ci膮gu ostatnich pi臋ciu lat, na naukowej zgodzie pojawi艂a si臋 niewie
              lka rysa. Nieznaczna, lecz wci膮偶 rosn膮ca liczba licz膮cych si臋 badaczy zacz臋
              艂a powa偶nie traktowa膰 to, co "niskow臋glowodanowi" lekarze m贸wili ju偶 od
              dawna.
              Walter Willet, przewodnicz膮cy wydzia艂u 偶ywienia w Harwardzkiej Szkole
              Zdrowia
              Publicznego (Harvard School of Public Health), mo偶e by膰 najlepszym
              przyk艂adem zwolennika przetestowania tej heretyckiej hipotezy. Willet jest
              de
              facto rzecznikiem najd艂u偶szych i naj-pe艂niejszych bada艅 dotycz膮cych diety
              i zdrowia, jakie kiedykolwiek przeprowadzono. Kosztowa艂y one ju偶 ponad
              100 mln dolar贸w (dok艂adnie 178 mln. dol.) i zawieraj膮 dane dotycz膮ce blisko
              300 000 os贸b.
              Dane te, jak m贸wi Willet, bardzo wyra藕nie przecz膮 prawdziwo艣ci teorii
              "mniej-t艂uszczu-to-lepsze-zdrowie", "oraz teorii, 偶e wszystkie t艂uszcze s膮
              niezdrowe; skupienie si臋 wy艂膮cznie na negatywnych aspektach dzia艂ania
              t艂uszczu mog艂o przyczyni膰 si臋 do epidemii oty艂o艣ci".
              Naukowcy ci twierdz膮, 偶e istnieje mn贸stwo powod贸w aby sugerowa膰, 偶e hipoteza
              mniej-t艂uszczu-to-lepsze-zdrowie zdecydowanie nie przesz艂a pr贸by czasu,
              szczeg贸lnie, 偶e znajduje-my si臋 w艂a艣nie u szczytu epidemii oty艂o艣ci, kt贸ra
              zacz臋艂a si臋 w latach osiemdziesi膮tych, co z kolei by艂o zwi膮zane z
              upowszechnianie
              m si臋 niskow臋glowodanowego dogmatu. (W tym okresie wzros艂a tak偶e
              zachorowalno艣膰 na cukrzyc臋 typu II).
              M贸wi膮 tak偶e, niskot艂uszczowe diety odchudzaj膮ce ponios艂y, zar贸wno w testach
              klinicz-nych jak i w prawdziwym 偶yciu, ponur膮 kl臋sk臋. Jakby tego by艂o ma艂o,
              zawarto艣膰 t艂uszczu w ameryka艅skiej diecie w ci膮gu ostatnich dw贸ch dziesi臋cio
              leci stale maleje. Poziom naszego cholesterolu spada, mniej palimy, a jednak
              zapadalno艣膰 na choroby serca nie spada tak, jak by tego mo偶na oczekiwa膰.
              "To bardzo niepokoj膮ce", m贸wi Willet, "sugeruje to, 偶e co艣 jeszcze z艂ego si臋
              dzieje".
              Podstawy naukowe hipotezy alternatywnej mo偶na nazwa膰 Endokrynologi膮 101,
              jak m贸wi o niej doktor David Ludwig, badacz z Harwardzkiej Szko艂y Medycznej
              (Harvard Medical School), kt贸ry w bosto艅skim Szpitalu Dzieci臋cym (Children's
              Hospital) prowadzi klinik臋 zajmuj膮c膮 si臋 oty艂o艣ci膮 u dzieci. Przepisuje on
              swoi
              m pacjentom w艂asn膮 wersj臋 diety nisko-w臋glowodanowej. Endokrynologia 101
              wymaga zrozumienia sposobu, w jaki w臋glowodany oddzia艂ywaj膮 na insulin臋
              oraz cukier znajduj膮cy si臋 we krwi, a w konsekwencji tak偶e na me-tabolizm
              t艂uszczyi na apetyt. To podstawa endokrynologii, m贸wi Ludwig, nauki
              o hormonach, teoria wci膮偶 jednak uwa偶ana za radykaln膮, poniewa偶
              niskot艂uszczowa m膮dro艣膰 wyp艂yn臋艂a w latach sze艣膰dziesi膮tych od badaczy
              zainteresowanych prawie wy艂膮cznie wp艂ywem t艂uszczu na poziom cholesterolu i
              choroby serca. W tamtym czasie Endokrynologia 101 by艂a jeszcze wci膮偶 w
              powijakach, zosta艂a wi臋c zignorowana. Teraz, gdy teoria ta staje si臋
              przej-rzysta, musi zwalczy膰 膰wier膰
              wieku antyt艂uszczowych uprzedze艅.
              Hipoteza alternatywna wskazuje, 偶e warto j膮 rozwa偶y膰 cho膰by przez moment,
              tak偶e dlatego, 偶e jest bezczelnym k艂amstwem, a to faktycznie mo偶e by膰
              przeszkod膮 w jej akceptacji. Je偶eli jest ona prawdziwa - wci膮偶 jednak
              wielkie
              "je艣li" - to sugeruje nam bardzo wyra藕nie, 偶e trwaj膮ca Ameryce epidemia
              oty艂o艣ci
              nie jest, jak nam si臋 to ci膮gle wmawia, po prostu wynikiem zbiorowego braku
              silnej woli i 膰wicze艅. Pojawi艂a si臋 ona raczej dlatego, jak twierdzi Atkins
              (razem z Barrym Searsem, autorem "The Zone"), poniewa偶 w艂adze do spraw
              zdrowia publicznego kaza艂y nam, bezwiednie, cho膰 z najlepszymi zamiarami,
              je艣膰 dok艂adnie te produkty, kt贸re powoduj膮 tycie, co te偶 czynili艣my.
              Jedli艣my wi臋c
              ej bezt艂uszczowych w臋glowodan贸w, co w konsekwencji czyni艂o nas
              g艂odniejszymi,
              a potem grubszymi.
              M贸wi膮c krotko, je偶eli hipoteza alternatywna jest prawdziwa, wtedy dieta
              niskot艂uszczowa z definicji nie jest diet膮 zdrow膮. W praktyce, taka dieta
              b臋dzie
              zawsze bogata w w臋glowodany, a to mo偶e prowadzi膰 do oty艂o艣ci, a by膰 mo偶e,
              nawet do chor贸b serca. "W przypadku du偶ego procentu populacji,
              przypuszc
              • dida Re: Dla urozmaicenia tematu... ;) 07.08.02, 14:03
                taaaa, a teraz powiedz mi krystynko dlaczego wogole
                wkleilas tu artykul o atkinsie? przeciez wszyscy wiemy,ze
                oprocz niskiej ilosci weglowodanow,dieta atkinsa i
                optymalna nie ma ze soba wiele wspolnego?
                dodatkowo sami optymalni czesto uwazaja diete atkinsa za
                szkodliwa...podobnie jak lekarze jako dieta
                wysokobialkowa (pomijajac juz ten tluszcz). szkodliwa dla
                nerek, zakwaszajaca,a w zwiazku z tym i mogaca proawdzic
                do osteroporozy. ostatnio pisalam jakie pokarmy
                zakwaszaja organizm. pan surma wie juz co to za pokarmy.

                jest wiadomym,ze nadmiar weglowodanow jest odkladany pod
                postacia tluszczy. przystosowanie ewolucyjne. nadmiar
                tluszczy w niewielkim stopniu wedruje do watroby,
                wiekszosc od razu jest donoszona do tkanki tluszczowej.
                bez zadnego oczyszczenia. dlateog tez tkanka tluszczowa
                zwierzat jest najwiekszym zrodlem szkodliwych
                karcynogennych substANCJI.no ale wasi lekarze o tym was
                nei inforuja wiec nie wiecie....
                nadmir energii wprowadzanej jest zachowywane na pozniej.
                to oczywiste. albo trzeba wiecej sie ruszac, pracowac,
                cwiczyc. albo mniej energii wprowadzac.
                wielokrotnie mowilam,ze to czego mamy sie wystrzegac to
                weglowodany przetworzone. nie jest do konca prawda to co
                usilujecie wmowic ludziom,ze weglowodany powoduja wysokie
                skoki isuliny itp. wielej o tym napisze zaraz w poscie o
                cukrzycy. mamy unikac ryzu,chleba itd ale tych zboz ktore
                zostaly oczyszczone. dla optymalnych to bez roznicy...no
                bo weglowodan to weglowodan. nie istotne czy zawiera przy
                okazji witaminy, nienasycone kwasy tluszczowe, blonnik
                spowalniajacy wchlanianie cukrow, ograniczajacy
                wchlanianie cholesterolu...
                co do cholesterolu to wydaje sie jednak,ze ilosc
                spozywanego zwiazku ma jednak wplyw na ostateczna ilosc
                cholesterolu we krwi. pomimo tego,ze organizm spowalnia
                wlasna produkcje cholesterolu (to oczywiste). optymlani
                sa najepszym przykladem.
                • krystyna_opty Re: Dla urozmaicenia tematu... ;) 08.08.02, 21:31
                  ) taaaa, a teraz powiedz mi krystynko dlaczego wogole
                  ) wkleilas tu artykul o atkinsie? przeciez wszyscy wiemy,ze
                  ) oprocz niskiej ilosci weglowodanow,dieta atkinsa i
                  ) optymalna nie ma ze soba wiele wspolnego?

                  No widzisz, a niekt贸rzy uwa偶aj膮, 偶e to ta sama dieta.
                  Wsp贸lny dla obu diet jest najwa偶niejszy, wykl臋ty przez
                  dietetyk贸w wszelkiej ma艣ci - t艂uszczyk.
                  Dzi臋ki Atkinsowi i badaniom jego diety NARESZCIE
                  sko艅czy si臋 wciskanie ludziom bajek i tuczenie
                  ich w臋glowodanami, nie zwa偶aj膮c na ludzkie cierpienia i
                  pogarszaj膮cy si臋 w post臋pie "piramidalnym" stan zdrowia
                  spo艂ecze艅stwa, nie wspomn臋 o rosn膮cej lawinowo liczbie
                  inwalid贸w nawet w艣r贸d dzieci.
                  Ka偶dy jest 艣wi臋cie przekonany, 偶e choroby wrodzone,
                  to "si艂a wy偶sza", 偶e to wina gen贸w.
                  Nikomu natomiast nie przyjdzie do g艂owy, 偶e mo偶e kobieta
                  w ci膮偶y 藕le, niedostatecznie si臋 od偶ywia, 偶e mo偶e 艂yka
                  bezkrytycznie r贸偶ne "leki" i "witaminki", 偶e mo偶e tworz膮cy si臋
                  nowy organizm nie znajduje dostatecznego budulca w krwi
                  matki, bo jak wiemy - jest to jedyne 藕r贸d艂o sk艂adnik贸w
                  budulcowych i od偶ywczych dla dziel膮cych si臋 i rosn膮cych
                  kom贸rek, tkanek, narz膮d贸w i uk艂ad贸w nowego organizmu.
                  To jest precyzyjny proces, ka偶de niedobory potrzebnych
                  sk艂adnik贸w musz膮 odbi膰 si臋 na tworzeniu nowego organizmu.
                  Geny, to tylko program, zapis, przepis na dziecko, a od diety i kondycji
                  jej w膮troby, zale偶y jako艣膰 biologiczna rosn膮cego i rozwijaj膮cego si臋 p艂odu.
                  Oczywi艣cie ewentualne wady odziedziczone po ojcu i matce mog膮
                  si臋 ujawni膰 i na to nie mamy ju偶 wp艂ywu. Nie mo偶na natomiast
                  wszystkiego zrzuca膰 na wadliwe geny, tak jak to si臋 powszechnie
                  robi, bo tak s艂u偶bie zdrowia jest wygodnie.
                  艁atwo powiedzie膰:- "ma pani pecha, z艂e geny".
                  Ot...bardzo wygodny, wsp贸艂czesny "kozio艂 ofiarny".
                  Tylko, 偶e ka偶dy genetyk powie, 偶e zmiany w genach nie nast臋puj膮
                  tak szybko, a na pewno nie w takim rajdowym tempie i masowej
                  skali, jak to si臋 dzieje obecnie.Wi臋c do艣膰 ju偶 tego wciskania kitu
                  (o! w艂a艣nie leci reklama chleba,co 艣wiadczy艂oby chyba o tym,
                  偶e spada jego spo偶ycie, skoro trzeba go reklamowa膰... 8-) )

                  ) dodatkowo sami optymalni czesto uwazaja diete atkinsa za
                  ) szkodliwa...podobnie jak lekarze jako dieta
                  ) wysokobialkowa (pomijajac juz ten tluszcz).

                  DO zaleca MA艁O bia艂ka. Dok艂adnie tyle, 偶eby by膰 najedzonym,
                  a je艣li si臋 choruje - szybko wraca膰 do zdrowia. I tak si臋 dzieje.
                  M贸j mocz jest jak nigdy przedtem - bez 偶adnych zmian,
                  i reszta wynik贸w tak偶e jest bardzo dobra.

                  ) jest wiadomym,ze nadmiar weglowodanow jest odkladany pod
                  ) postacia tluszczy. przystosowanie ewolucyjne. nadmiar
                  ) tluszczy w niewielkim stopniu wedruje do watroby,
                  ) wiekszosc od razu jest donoszona do tkanki tluszczowej.

                  Nie do tkanki t艂uszczowej, tylko do wszystkich tkanek i kom贸rek
                  potrzebuj膮cych wg hierarchi wa偶no艣ci, je艣li zjadamy go za ma艂o,
                  najs艂absze kom贸rki dostaj膮 najmniej, albo zostaje im tylko gorsze
                  paliwo, czyli glukoza, nie mog膮 jej jednak spali膰, bo do spalania
                  brakuje im tlenu, ale mog膮 z niej odzyska膰 ci膮gle im brakuj膮cy tlen,
                  tworz膮c tr贸glicerydy, a z nich z kolei odzyska膰 wod贸r i w ten spos贸b
                  tworzy膰 energi臋 w mitochondriach, ale na koniec tego procesu
                  powstaje np. wewn膮trz 艣cianki t臋tnic cholesterol, stopniowo
                  pogrubiaj膮c je. I tu jest ca艂a istota tematu cholesterolu.
                  Cholesterol p艂yn膮cy w t臋tnicy NIE MA NIC WSP脫LNEGO
                  z cholesterolem tworz膮cym si臋 wewn膮trz 艣cianek t臋tnic.
                  Dzieli je wewn臋trzna b艂ona t臋tnic. Jest jak barierka mi臋dzy
                  dwoma kierunkami jazdy na autostradzie, samochody z obu
                  kierunk贸w jazdy mog膮 jedynie si臋 spotka膰 tylko podczas
                  kraksy, gdy jeden z nich przerywa barierk臋 i czo艂owo
                  "spotyka si臋" z drugim samochodem. Podczas prawid艂owej
                  jazdy oba samochody nie maj膮 prawa si臋 zetkn膮膰.
                  Z cholesterolem w 艣cianach t臋tnic jest jeszcze lepiej:
                  w sytuacjach dobrego od偶ywiania cholesterol wewn膮trz 艣ciany
                  t臋tnic nie ma prawa si臋 tworzy膰, ale tylko w takiej sytuacji, kiedy
                  w diecie jest du偶o dobrej energii (czyli t艂uszczu), ma艂o bia艂ka
                  (偶eby w膮troba jego nadmiaru nie musia艂a przetwarza膰 na
                  w臋glowodany, a te z kolei na t艂uszcze) i ma艂o, tylko tyle ile jest
                  niezb臋dne, czyli ok. 50 gram w臋glowodan贸w dziennie.
                  Wtedy zapasy t艂uszczowe nie maj膮 szans powstawa膰.
                  I to faktycznie si臋 sprawdza.

                  ) bez zadnego oczyszczenia. dlateog tez tkanka tluszczowa
                  ) zwierzat jest najwiekszym zrodlem szkodliwych
                  ) karcynogennych substANCJI.no ale wasi lekarze o tym was
                  ) nei inforuja wiec nie wiecie....

                  Wiecie, wiecie...

                  ) nadmiar energii wprowadzanej jest zachowywane na pozniej.

                  Kiedy艣, gdy na stacjach paliwo nie by艂o stale dost臋pne,
                  kierowcy na d艂u偶sze trasy, wozili zapas w kanistrach, po to,
                  偶eby im w trasie nie brak艂o. Dzisiaj na stacjach paliwa nie
                  brakuje, wi臋c nikt ju偶 tego zapasu ze sob膮 nie wozi.
                  Gdy organizm zorientuje si臋, 偶e codziennie dostaje wszystko,
                  co mu potrzebne, bez reglamentacji, SAM przestaje
                  robi膰 zapasy i natychmiast przyst臋puje do naprawiania tego,
                  co patologiczne - bo nareszcie ma wystarczaj膮co du偶o si艂y,
                  sk艂adnik贸w od偶ywczych i energii, tak偶e na oczyszczanie
                  organizmu ze 艣mieci i usuwanie razem z 偶贸艂ci膮, czy moczem.

                  ) to oczywiste. albo trzeba wiecej sie ruszac, pracowac,
                  ) cwiczyc.

                  To prawda, rusza膰 si臋 trzeba, ale je艣li nic nie boli.
                  Je艣li jaki艣 staw boli, to po to, 偶eby w艂a艣nie go oszcz臋dza膰
                  i poprawi膰 dostarczanie brakuj膮cych sk艂adnik贸w, np.
                  kolagenu.

                  ) albo mniej energii wprowadzac.

                  To tak, jakby膰 radzi艂a mniej pieni臋dzy wprowadza膰 do potrfeli
                  emeryt贸w i rencist贸w, 偶eby nie mieli si艂y marudzi膰, 偶e im nie
                  starcza "do pierwszego".

                  ) wielokrotnie mowilam,ze to czego mamy sie wystrzegac to
                  ) weglowodany przetworzone. nie jest do konca prawda to co
                  ) usilujecie wmowic ludziom,ze weglowodany powoduja wysokie
                  ) skoki isuliny itp. wielej o tym napisze zaraz w poscie o
                  ) cukrzycy. mamy unikac ryzu,chleba itd ale tych zboz ktore
                  ) zostaly oczyszczone. dla optymalnych to bez roznicy...no
                  ) bo weglowodan to weglowodan.

                  Szczerze m贸wi膮c, nawet gdybym w tej chwili dora藕nie zjad艂a
                  du偶膮 porcj臋 w臋glowodan贸w przetworzonych, sprawny system
                  buforowania bez problemu ten nadmiar cukru odprowadzi
                  do moczu. Ka偶dy nadmiar zjedzony sporadycznie jest w ten
                  spos贸b u optymalnych traktowany przez organizm. Natomiast
                  ze zjadanym t艂uszczem jest inaczej, u optymalnych przew贸d
                  pokarmowy doskonale go wyczuwa w pokarmie i dzia艂a,
                  jak termostat w 偶elazku i nie da si臋 zje艣膰 go wi臋cej, ni偶
                  organizm potrzebuje, czyli nie da si臋 zje艣膰 nadmiaru,
                  a gdyby kto艣 optymalny si臋 upar艂 i mimo to wcisn膮艂 w siebie
                  wi臋cej, to albo by zwymiotowa艂, albo by dosta艂 t艂uszczowej
                  biegunki. Tak to dzia艂a, tylko jak mo偶na o tym wiedzie膰,
                  je艣li wszyscy nagminnie s膮 straszeni szkodliwo艣ci膮 t艂uszczu
                  i za nic w 艣wiecie nie chc膮 ryzykowa膰, by si臋 o tym przekona膰?
                  Tym bardziej, 偶e nie ma 偶adnych dowod贸w na szkodliwo艣膰
                  zjadanego t艂uszczu.

                  ) nie istotne czy zawiera przy
                  ) okazji witaminy, nienasycone kwasy tluszczowe, blonnik
                  ) spowalniajacy wchlanianie cukrow,

                  I to wielki b艂膮d, bo o wiele lepiej rol臋 spowalniania spe艂niaj膮
                  w艂a艣nie t艂uszcze i jednocze艣nie dostarczaj膮
                  wszystkie niezb臋dne witaminy A, D, E, K i mikroelementy, nie
                  obci膮偶aj膮c jednocze艣nie balastem niestrawialnej celulozy
                  (tzn. b艂onnika), rozpychaj膮cej niepotrzebnie 艣luz贸wk臋 w ca艂ym
                  przewodzie pokarmowym.

                  ) co do cholesterolu to wydaje sie jednak,ze ilosc
                  ) spozywanego zwiazku ma jednak wplyw na ostateczna ilosc
                  ) cholesterolu we krwi.

                  S艂usznie Ci si臋 wydaje, nie ma jednak potrzeby zmusza膰
                  w膮troby do jego produkcji, je艣li mo偶emy dostarczy膰 go
                  z pokarmem i bez jej udzia艂u i ci臋偶kiej pracy zaopatrzy膰
                  organizm w niezb臋dny surowiec m.in. do produkcji
                  dostatecznych ilo艣ci hormon贸w p艂ciowych,
                  o efektach nie wspomn臋... ;)

                  ) pomimo tego,ze organizm spowalnia
                  ) wlasna produkcje cholesterolu (to oczywiste). optymlani
                  ) sa najepszym przykladem.

                  Bo nasza w膮troba bardziej zajmuje si臋 swoj膮 wyj膮tkow膮
                  specjalno艣ci膮, jak膮 jes
                  • pan_surma Krystyna_Opty i Dida 09.08.02, 04:48
                    Przeczytalem oba teksty i zrozumialem jedna setna ale zrobilem sobie kopie...

                    jestescie obie wspaniale w tej retoryce. Ten watek powoduje ze uwazam dietetyke
                    za najleszy na forum...

                    coz za szermierka slowna i na jakim wspanialym poziomie... uzyteczna...
                    pozdrawiam...

                    moi rodzice CZYTAJA KSIAZKE dr KWASNIEWSKEIGO!!!! I broszurke z Jastrzebiej
                    Gory. Klocilismy sie o to od dluzszego czasu. Tato wlasnie powiedzial: wiesz,
                    ten Kwasniewski to madry facet... zatkalo mnie. Zebym ja to wreszcie zaczal
                    stosowac. Zalimy sie nawzajem sobie z kolega, ze przeciez ta maka to tak jakby
                    sie czlowiek najadl czystego cukru...
                    czy jest jakis przelicznik ktory pozwolilby porownac ze np dwie szklanki maki
                    pszennej bialej (lub razowej) rownaja sie 1/4 szklanki cuktu (tego ze
                    sklepu)??? A idac dalej, jedna biala buleczka, np. to jest to samo jak lyzeczka
                    czystego cukru?? Czy jest to prawidlowe uproszczenie pod wzgledem diety? Czy
                    tez organiz znajdzie w takiej buleczce bialej jakies inne wartosci poza
                    tym 'cukrem'?? Moze dokladniej: czy jest wowczas roznica miedzy jedna biala
                    buleczka i jedna lyzeczka cukru (zakladajac ze sa rownowazne)??? A jezeli
                    bedzie to buleczka z ciemnej maki to jest jakas roznica??
                  • krystyna_opty Re: Dla urozmaicenia tematu... ;) 09.08.02, 11:21
                    Bo nasza w膮troba bardziej zajmuje si臋 swoj膮 wyj膮tkow膮
                    specjalno艣ci膮, jak膮 jest produkcja 偶贸艂ci i odprowadzaniem
                    z ni膮 produkt贸w utylizacji odpad贸w z ca艂ego organizmu,
                    a nie przetwarzaniem nadmiar贸w wrzucanych jej do przerobu
                    bia艂ek i w臋glowodan贸w, a przy notorycznym uczuciu g艂odu
                    tak偶e i sporych ilo艣ci t艂uszczu, takich kombinacji 偶adna
                    w膮troba nie lubi i w ko艅cu kiedy艣 si臋 buntuje, nie wspomn臋
                    o wytr膮caniu si臋 minera艂贸w tworz膮cych kamienie 偶贸艂ciowe
                    w艂a艣nie z powodu zbyt znikomego wytwarzania 偶贸艂ci i
                    zalegania jej w woreczku.
                    A moja mia偶d偶yca si臋 cofn臋艂a, ka偶dy mo偶e sprawdzi膰 czy j膮 ma,
                    badaj膮c u okulisty naczynia na dnie oka.
                    Je艣li okulista ma dobry wzrok, powinien zmiany zauwa偶y膰... ;)

                    Pozdrawiam
                    Krystyna

                    • pan_surma Krystyna_Opty 09.08.02, 15:16
                      a czy slyszalas kiedys o osobie z usunietym woreczkiem zociowym czy stosowaly
                      do (jezu, napisalem z malej litery... wszystko sie wali wokol mnie... lece na
                      ulice...)


                    • dida Re: Dla urozmaicenia tematu... ;) 09.08.02, 17:02
                      co do lekarzy....znasz taka przypowiesc?:przychodzi face
                      to dermatologa,bo jest lysy i chce jakos temu
                      zaradzic.otwiera drzwi i widzi pana siedzacego za
                      biurkiem. rowniez lysy.....
                      ten pan zrezygnowal od razu z dermatologow.
                      nie bierz tego oczywiscie do siebie.

                      tak,slyszalam ze wg dr k. kamienie zolciowe tworza sie
                      przy diecie pastwiskowej. tylko dlaczego przechodzac na
                      diete wegetarianska ma sie mniejsza szanse na te kamienie?
                  • dida Re: Dla urozmaicenia tematu... ;) 09.08.02, 16:55
                    nikt nie namawia do spozywania makaronow, chlebow z
                    przetworzonej maki, oczyszczonego ryzu, soli i cukru
                    dostepnych w naszych marketach. co wiecej wiadome jest,ze
                    te produkty sa szkodliwe. lae sa i weglowodany ktore
                    zapewnaja zdrowie i sile ludzkiemu organizmow. optymalni
                    tego nei zauwazaja, ha-tworza wlasne dziwaczne
                    "biochemie",w ktorych jablko jest symbolem zla i
                    trucizny,bo (powtarzajac za dr k.)podwyzsza bardzo poziom
                    insuliny w krwi(totalna bzdura. juz pisalam o tej
                    nieszczesnej fruktozie i indeksie glikemicznym jablka),
                    ma inna skorke od skory czlowieka (a czlowiek powinien
                    jesc to do czego jest podobny. znaczy np. skorki
                    wieprzowe), jest zwiazany z grzechem pierworodnym
                    czlowieka (ewa podala adamowi weglowodany). nie widzisz
                    sama jak niedorzecznie to brzmi?


                    >Nie do tkanki t艂uszczowej, tylko do wszystkich tkanek i
                    kom贸rek
                    potrzebuj膮cych wg hierarchi wa偶no艣ci, je艣li zjadamy go za
                    ma艂o,

                    hmm,to raczej u optymalnych. malo uwazalas na lekcjach
                    biologii-podstawowym zrodlem energii u czlowieka jest
                    glukoza. to ona jest dostarczana w pierwszym rzedzie do
                    komorek. tluszcze sa spalane gdy brak jest glukozy. to
                    alternatywne zrodlo na wypadek glodow.

                    > nie mog膮 jej jednak spali膰, bo do spalania
                    brakuje im tlenu,

                    oj, na prawde nie uwazalas na biologii. stanowczo za duzo
                    prasy optymalnej. nie wiem czy rysuja wam tam wzory
                    procesow spalania tluszczy i cukrow. tak sie sklada ,ze
                    do spalania glukozy potrzeba znacznie mniej tlenu niz do
                    spalenia tluszczy. co wiecej-glukoza moze tez dostarczac
                    energii przy deficycie tlenu. dltatego jest tak wazna dla
                    naszego mozgu i miesni.

                    > ale na koniec tego procesu
                    powstaje np. wewn膮trz 艣cianki t臋tnic cholesterol, stopniowo
                    pogrubiaj膮c je

                    ????????????proces odkladania sie cholesterolu jest
                    znacznie bardziej skomplikowany

                    >Cholesterol p艂yn膮cy w t臋tnicy NIE MA NIC WSP脫LNEGO
                    z cholesterolem tworz膮cym si臋 wewn膮trz 艣cianek t臋tnic.

                    o,masz racje. tyle,ze jak z kazda substancja, organizm
                    musi sobie jakos poradzic. szczegolnie z nadmiarem.gdzies
                    go trzeba na poczatek odlozyc, przechowac jelsi nie mozna
                    wykorzystac. zgadnij u kogo jest wieksza szansa na nadmiar?

                    >Gdy organizm zorientuje si臋, 偶e codziennie dostaje wszystko,
                    co mu potrzebne, bez reglamentacji, SAM przestaje
                    robi膰 zapasy i natychmiast przyst臋puje do naprawiania tego,
                    co patologiczne - bo nareszcie ma wystarczaj膮co du偶o si艂y,
                    sk艂adnik贸w od偶ywczych i energii, tak偶e na oczyszczanie
                    organizmu ze 艣mieci i usuwanie razem z 偶贸艂ci膮, czy moczem.

                    kolejna bzdura stworzona przez dr k.-oj duzo bylo ludzi
                    ktorzy mieli dobre odzywianie, dostarczali wszystko co
                    potrzebne i szybko umierali. oczywiscie czegos takiego
                    jak glodowka, jej mozliwosci naprawczych,uleczajacych nie
                    uznajecie? ciekawe dlaczego wszystkei chore zwierzeta nei
                    jedza? jak tez sobie ich ciala poradza bez dostarczenia
                    "potrzebnych" substancji?

                    co do kolagenu....kolejny raz zasada, ze mamy jest to co
                    najbardziej do nas podobne. kolagen to bialko. jak kazde
                    inne rozkladany jest do aminokwasow. organizm buduje
                    wlasny kolagen z aminokwasow mu dostepnych. niekoniecznie
                    tych z kolagenu.a swoja droga...wspominaliscie cos o
                    blonniku jako niepotrzebnym balascie. czy wiesz droga
                    krystynko,ze malo zwierzat rozklada kolagen? i nie jest
                    to na pewno czlowiek. nie wytwarza enzymu potrzebnego do
                    rozlozenia kolagenu.

                    sugerujesz,ze nie jestes w stanie zjesc tluszczu, ktry
                    jest ci niepotrzebny? ciekawe. kazda substancja
                    wprowadzona do organizmu nie zostanie do konca
                    wchlonieta. i nei znacy to,ze organizm pobral tyle tylko
                    ile potrzebuje. znaczy,ze wiecej nie byl w stanie pobrac.
                    wiel e mechanizmow rzadzi wchlanianiem mi.in. stezenie
                    jonow w krwi.

                    >I to wielki b艂膮d, bo o wiele lepiej rol臋 spowalniania
                    spe艂niaj膮
                    w艂a艣nie t艂uszcze i jednocze艣nie dostarczaj膮
                    wszystkie niezb臋dne witaminy A, D, E, K

                    zapominalas o wit. z grupy B i wit c. c wogole nie ma w
                    produktach zwierzecych. obecna tylko w roslinnych,
                    surowych. potrzeban m.in. do prawidowego funkcjowoania
                    tk. lacznej

                    >balastem niestrawialnej celulozy
                    (tzn. b艂onnika), rozpychaj膮cej niepotrzebnie 艣luz贸wk臋 w ca艂ym
                    przewodzie pokarmowym.

                    skad ty czerpiesz takie informacje? no powiedz.
                    to dzieki blonnikowi nie masz zaparc, jeslita pracuja a
                    nie sa "rozleniwione", mozliwa jest symbioza z bakteriami
                    ,ktore dostarczaja nam wit b, k...a nie procesy gnilne
                    obecne u ludzi spozywajacych produkty zwierzece.blonnik
                    poza tych chroni przed nadmiarem cholesterolu, spowalnia
                    wchlanianie weglowodanow.

                    >nie ma jednak potrzeby zmusza膰
                    w膮troby do jego produkcji, je艣li mo偶emy dostarczy膰 go
                    z pokarmem i bez jej udzia艂u i ci臋偶kiej pracy zaopatrzy膰
                    organizm w niezb臋dny surowiec m.in. do produkcji
                    dostatecznych ilo艣ci hormon贸w p艂ciowych,
                    o efektach nie wspomn臋... ;)

                    zmuszac do produkcji? wierz mi, organizm sie nie
                    nadwyrezy. zreszta organizm produkowac moze fracje hdl,
                    ktora to,jak zapewne wiesz, pomaga pozbywac sie
                    szkodliwego cholesterolu, takze z tetnic i zyl.
            • krystyna-opty Cz. 2 07.08.02, 00:43
              A poniewa偶 ta 偶ywno艣膰, a szczeg贸lnie fast food, jest nafaszerowana
              t艂uszczem, stanowi
              pokus臋 nie do od-parcia, b臋d膮c zarazem tucz膮c膮.
              Nie do艣膰 tego, g艂osi dalej owa teoria, nasze wsp贸艂czesne spo艂ecze艅stwo
              skutecznie wyeli-minowa艂o wysi艂ek fizyczny ze swojego 偶ycia. Nie
              gimnastykujemy si臋 ju偶, nie wchodzimy po schodach. Tak偶e nasze dzieci nie
              je偶d偶膮 ju偶 na rowerach do szko艂y, ani nie bawi膮 si臋 na dwo-rze (dla
              艢l膮zak贸w - na polu, dla cz臋艣ci Warszawiak贸w - na dworzu ? - przyp. t艂um.),
              ponie-wa偶 zamiast tego wol膮 gra膰 w gry wideo lub ogl膮da膰 telewizj臋. A
              poniewa偶 niekt贸rzy z nas s膮 w spos贸b oczywisty predysponowani do
              przybierania na wadze, podczas gdy inni nie, wyja-艣nienie to uwzgl臋dnia
              tak偶e czynnik genetyczny - tzw. oszcz臋dny gen. Sugeruje ono, 偶e
              prze-chowywanie nadmiaru energii w postaci t艂uszczu jest zdolno艣ci膮
              wykszta艂con膮 w procesie ewolucji i by艂o bardzo korzystne dla naszych
              paleolitycznych przodk贸w, kt贸rzy cz臋sto mu-sieli cierpie膰 g艂贸d. My za艣
              odziedziczyli艣my po nich te "oszcz臋dne" geny, mimo ich k艂opotli-wo艣ci w
              dzisiejszych warunkach.
              呕adne z powy偶szych nie wyja艣nia, co zmieni艂o si臋 tak wyra藕nie, 偶eby
              spowodowa膰 wy-buch epidemii. Spo偶ycie jedzenia typu fast food, na przyk艂ad,
              wzrasta艂o stale na przestrzeni lat siedemdziesi膮tych i osiemdziesi膮tych, ale
              nie wzros艂o nigdy bardzo gwa艂townie, jak to by艂o w przypadku oty艂o艣ci.
              Je偶eli chodzi o 膰wiczenia i aktywno艣膰 fizyczn膮, nie istniej膮 偶adne
              wiarygodne dane obej-muj膮c okres do po艂owy lat osiemdziesi膮tych, twierdzi
              William Dietz, kt贸ry prowadzi oddzia艂 偶ywienia i aktywno艣ci fizycznej w
              Ameryka艅skim Centrum ds. Kontroli Chor贸b (US Centers for Disease Control).
              Dane dotycz膮ce lat dziewi臋膰dziesi膮tych pokazuj膮, 偶e wska藕niki doty-cz膮ce
              oty艂o艣ci rosn膮, podczas gdy poziom aktywno艣ci fizycznej nie ulega zmianie.
              To suge-ruje, 偶e te dwie rzeczy maj膮 ze sob膮 niewiele wsp贸lnego. Dietz
              zwraca tak偶e uwag臋 na fakt, 偶e zainteresowanie aktywno艣ci膮 fizyczn膮 pojawi艂o
              si臋 w Stanach Zjednoczonych w latach siedemdziesi膮tych - "mania 膰wiczenia w
              czasie wolnym" - jak w 1981 roku okre艣li艂 to zjawi-sko Robert Levy, dyrektor
              Pa艅stwowego Instytutu Chor贸b Serca, P艂uc i Krwi (the National Heart, Lung
              and Blood Institute) - i nie s艂abnie do dnia dzisiejszego.
              Je艣li chodzi o oszcz臋dny gen, to stanowi on rodzaj racjonalnego, podpartego
              teori膮 ewolu-cji wyt艂umaczenia dla ludzkiego zachowania , kt贸re naukowcy
              uwa偶aj膮 za pocieszaj膮ce, ale kt贸rego zwyczajnie nie da si臋 zbada膰. Innymi
              s艂owy, gdyby艣my byli 艣wiadkami epidemii ano-reksji, naukowcy zajmowaliby si臋
              r贸wnie niesprawdzaln膮 teori膮 "rozrzutnego" genu, doszu-kuj膮c si臋
              ewolucyjnych korzy艣ci p艂yn膮cych z mo偶liwo艣ci tracenia wagi bez wysi艂ku.
              Oty艂y homo erectus, m贸wiliby, by艂by 艂atw膮 zdobycz膮 dla drapie偶nik贸w.
              Jest tak偶e niezaprzeczalnym faktem, zauwa偶aj膮 studenci Endokrynologii 101,
              偶e rodzaj ludzki nigdy nie ewoluowa艂 tak, aby przystosowa膰 si臋 do diety
              bogatej w skrobi臋 i cukier. "Produkty zbo偶owe i skoncentrowane cukry by艂y
              zasadniczo obce ludzkiej diecie a偶 do mo-mentu wprowadzenia rolnictwa" -
              m贸wi Ludwig - "co mia艂o miejsce zaledwie 10.000 lat te-mu". Zagadnienie to
              jest cz臋sto omawiane w tekstach o tematyce antropologicznej, ale jest
              zazwyczaj nieobecne w pi艣miennictwie dotycz膮cym oty艂o艣ci, za wyj膮tkiem
              ksi膮偶ek o dietach niskow臋glowodanowych.
              To, o czym zapomina si臋 w obecnym okresie kontrowersji, to fakt, 偶e sam
              niskot艂uszczowy dogmat ma dopiero oko艂o 25 lat. A偶 do p贸藕nych lat
              siedemdziesi膮tych og贸lnie akceptowany pogl膮d g艂osi艂, i偶 t艂uszcz i bia艂ko
              zapobiega艂y przejadaniu si臋 poprzez sprawianie, 偶e cz艂owiek czu艂 si臋
              nasycony i 偶e w臋glowodany powodowa艂y tycie. W "Fizjologii smaku" (The
              Physio-logy of Taste"), na przyk艂ad, rozprawie o jedzeniu z 1825 roku,
              uwa偶anej za jedn膮 z najs艂yn-niejszych ksi膮偶ek napisanych kiedykolwiek na ten
              temat, francuski gastronom Jean Anthelme Brillat-Savarin pisze, 偶e m贸g艂by z
              艂atwo艣ci膮 wskaza膰 przyczyny oty艂o艣ci po trzydziestu latach s艂uchania
              uczestnik贸w jednego stout party za drugim, rozprawiaj膮cych o przyjemno艣ci
              p艂yn膮-cej z jedzenia chleba, ry偶u i ziemniak贸w. Brillat-Savarin opisa艂
              korzenie oty艂o艣ci jako natu-ralne predyspozycje po艂膮czone z "m膮czystymi i
              zanieczyszczonymi substancjami, kt贸re cz艂o-wiek czyni podstawowymi
              sk艂adnikami swojego codziennego po偶ywienia". Doda艂 tak偶e, 偶e efekty tego
              zanieczyszczania - to jest, "ziemniak贸w, zbo偶a lub jakiegokolwiek rodzaju
              m膮ki" - by艂y widoczne wcze艣niej, je艣li do diety dodano cukier.
              Tego w艂a艣nie uczy艂a mnie matka czterdzie艣ci lat temu, co poparte by艂o
              niejasn膮 obserwa-cj膮, 偶e W艂osi mieli sk艂onno艣ci do tycia, poniewa偶 jedli tak
              du偶o makaronu. Wniosek ten zo-sta艂 zreszt膮 udokumentowany przez Ancela
              Keysa, lekarza z Uniwersytetu Minnesota, kt贸ry zauwa偶y艂, 偶e t艂uszcze
              "cechuj膮 si臋 du偶膮 wytrzyma艂o艣ci膮", maj膮c na my艣li to, 偶e s膮 wolno tra-wione
              przez co prowadz膮 do powstania uczucia nasycenia i 偶e W艂osi byli najci臋偶sz膮
              popula-cj膮 jak膮 bada艂. Wed艂ug niego Neapolita艅czycy, na przyk艂ad, jedli
              tylko troch臋 chudego mi臋sa raz, lub dwa razy w tygodniu, ale jedli chleb lub
              makaron ka偶dego dnia na lunch i obiad. "Nie by艂o 偶adnego dowodu wskazuj膮cego
              na niedob贸r sk艂adnik贸w pokarmowych, ale kobiety nale-偶膮ce do klasy
              pracuj膮cej by艂y grube".
              Do pocz膮tku lat siedemdziesi膮tych wci膮偶 jeszcze mo偶na by艂o znale藕膰 artyku艂y
              w gazetach, opisuj膮ce wysokie wska藕niki oty艂o艣ci w Afryce i na Karaibach,
              gdzie ludzie 偶ywili si臋 prawie wy艂膮cznie w臋glowodanami. W powszechnym
              mniemaniu, napisa艂 by艂y dyrektor Wydzia艂u 呕ywienia Narod贸w Zjednoczonych
              (the Nutrition Division of the United Nations), idealna dieta, zapobiegaj膮ca
              oty艂o艣ci, podjadaniu i nadmiernej konsumpcji cukru, "sk艂ada艂a si臋 z du-偶ej
              ilo艣ci jaj, wo艂owiny, baraniny, kurczak贸w, mas艂a i dobrze ugotowanych
              warzyw". By艂a to recepta identyczna do tej, jak膮 Brillat-Savarin przedstawi艂
              w 1825 roku.
              Paradoksalnie, to Ancel Keys wprowadzi艂 w 1950 roku dogmat
              mniej-t艂uszczu-to-lepsze-zdrowie razem ze swoj膮 teori膮 m贸wi膮c膮, 偶e t艂uszcz z
              po偶ywienia podnosi poziom cholesterolu i powoduje choroby serca. Jednak偶e w
              ci膮gu dw贸ch nast臋pnych dziesi臋cioleci, dowody na-ukowe popieraj膮ce t臋 teori臋
              uparcie pozostawa艂y niejednoznaczne. Problem zosta艂 w ko艅cu rozwi膮zany,
              jednak nie dzi臋ki nauce a dzi臋ki polityce, poczynaj膮c od stycznia 1977,
              kiedy to komisja senacka, kt贸rej przewodniczy艂 George McGovern, opublikowa艂a
              swoje Cele 呕ywie-niowe dla Stan贸w Zjednoczonych (Dietary Goals for the
              United States) doradzaj膮c Ameryka-nom, aby ograniczyli spo偶ywanie t艂uszczu w
              celu os艂abienia "zab贸jczych chor贸b" rzekomo ogarniaj膮cych kraj.
              Potem, pod koniec 1984 roku, Pa艅stwowy Instytut Zdrowia (National Institutes
              of Health) oficjalnie zaleci艂, aby wszyscy Amerykanie, kt贸rzy przekroczyli
              drugi rok 偶ycia, jedli mniej t艂uszczu. Do tego czasu t艂uszcz sta艂 si臋 "tym
              o艣lizg艂ym zab贸jc膮" w pami臋tnych s艂owach Cen-trum dla Nauki w Interesie
              Publicznym (Center for Science in the Public Interest) a wzorcowe
              ameryka艅skie 艣niadanie sk艂adaj膮ce si臋 z jajek na bekonie by艂o na dobrej
              drodze do przeisto-czenia si臋 w misk臋 Special K z niskot艂uszczowym mlekiem,
              szklank膮 soku pomara艅czowego i tosta bez mas艂a - w膮tpliw膮 uczt臋 z艂o偶on膮 z
              rafinowanych w臋glowodan贸w.
              Od tamtego czasu NIH wyda艂 kilkaset milion贸w dolar贸w pr贸buj膮c wykaza膰
              powi膮zanie pomi臋dzy jedzeniem t艂uszczu a zapadalno艣ci膮 na choroby serca
              lecz, pomimo tego, co mo偶na by pomy艣le膰, nie uda艂o mu si臋. Pi臋膰 g艂贸wnych
              bada艅 nie wykaza艂o takiego powi膮zania. Sz贸-ste jednak, kosztuj膮ce dobrze
              ponad 100 milion贸w dolar贸w, wykaza艂o, 偶e obni偶enie poziomu cholesterolu za
              pomoc膮 lek贸w mog艂o zapobiec chorobom serca.
              Wtedy administratorzy NIH wykonali rzut na ta艣m臋. Je偶eli leki obni偶aj膮ce
              cholesterol mo-g艂y zapobiega膰 zawa艂om, to niskot艂uszczowa, obni偶aj膮ca
              cholesterol dieta powinna dzia艂a膰 tak samo.
              Niekt贸rzy naukowcy nie zgadzali si臋 z t膮 niskot艂uszczow膮 logik膮, sugeruj膮c,
              偶e porz膮dna nauka nie ma nic wsp贸lnego z takimi posuni臋ciami, lecz byli
              konsekwentnie ignorowani. Pet
            • krystyna-opty Cz. 3 07.08.02, 00:45
              konferencji NIH, "Du偶e ilo艣ci bia艂ka mog膮 uszkadza膰 nerki, du偶e ilo艣ci
              t艂uszczu 藕le wp艂ywaj膮 na serce. Teraz Reaven m贸wi, 偶eby nie je艣膰 du偶ych
              ilo艣ci w臋glowodan贸w. Co艣 przecie偶 mu-simy je艣膰."
              Jasnym jest, 偶e wszyscy zaanga偶owani w uk艂adanie r贸偶nego rodzaju diet i
              zalece艅 chcieli po prostu, 偶eby ludzie jedli mniej 艣mieciopodobnych
              produkt贸w, cokolwiek si臋 przez to ro-zumie i jedli tak, jak si臋 to robi w
              Berkeley w Kaliforni. Ale tak si臋 nie sta艂o. Zamiast tego zacz臋li艣my je艣膰
              wi臋cej produkt贸w skrobiowych i rafinowanych w臋glowodan贸w, poniewa偶 kaloria
              za kalori臋, dla przemys艂u spo偶ywczego s膮 to produkty, kt贸re mo偶na wytworzy膰
              naj-mniejszym kosztem i sprzeda膰 z najwi臋kszym zyskiem. To s膮 tak偶e
              produkty, kt贸re lubimy. Rzadko艣ci膮 jest osoba poni偶ej pi臋膰dziesi膮tki, kt贸ra
              nie woli herbatnika lub dobrze os艂odzone-go jogurtu od kawa艂ka broku艂贸w.
              "呕adnemu reformatorowi nie zaszkodzi艂oby, gdyby by艂 艣wiadom istnienia prawa
              niezamie-rzonych konsekwencji", m贸wi Alan Stone, kt贸ry by艂 kierownikiem
              zespo艂u komisji senackiej McGoverna. Stone powiedzia艂 mi, 偶e ju偶 w momencie,
              kiedy prowadzono pierwsze przes艂u-chania, by艂 艣wiadom tego, jak przemy艣l
              spo偶ywczy m贸g艂 zareagowa膰 na nowe zalecenia die-tetyczne. Pewien ekonomista
              wzi膮艂 go na bok i udzieli艂 mu lekcji na temat niech臋ci rynku do zdrowego
              偶ywienia. "Powiedzia艂: Je艣li stworzy si臋 ca艂kiem nowy rynek, z
              nowo-wyprodukowanym jedzeniem, da si臋 temu wszystkiemu atrakcyjn膮 nazw臋 i
              w艂o偶y sporo pie-ni臋dzy w reklam臋, to mo偶na mie膰 ca艂y rynek tylko dla siebie,
              zmuszaj膮c konkurencj臋 do od-rabiania strat. Nie da si臋 tego zrobi膰 z owocami
              i warzywami. Ci臋偶ko jest odr贸偶ni膰 jedno jab艂ko od drugiego".
              Naukowcy zajmuj膮cy si臋 od偶ywianiem odegrali te偶 pewn膮 rol臋 pr贸buj膮c wm贸wi膰
              nauce, 偶e w臋glowodany s膮 idealnym sk艂adnikiem od偶ywczym. Wiadomo by艂o niemal
              od stu lat, 偶e gram t艂uszczu ma dziewi臋膰 kalorii podczas, gdy gram
              w臋glowodan贸w lub bia艂ka jedynie czte-ry. Fakt ten by艂 jednak uwa偶any za
              nieistotny dla etiologii oty艂o艣ci. Teraz sta艂 si臋 wygodn膮 i bezpieczn膮
              podstaw膮 do niskot艂uszczowego zalecenia: nale偶y ograniczy膰 najbardziej
              skon-densowane 藕r贸d艂a energii i wtedy si臋 schudnie. Potem, w 1982 roku, J.P.
              Flatt, biochemik z Uniwersytetu Massachusetts, opublikowa艂 wyniki swoich
              bada艅 wykazuj膮c, 偶e przy normal-nej diecie jest rzadko艣ci膮, aby ludzki
              organizm zamienia艂 w臋glowodany w t艂uszcz. Zosta艂o to nast臋pnie mylnie
              zinterpretowane przez media i ca艂kiem spor膮 liczb臋 naukowc贸w, doprowa-dzaj膮c
              ich do wniosku, 偶e jedzenie dowolnej ilo艣ci w臋glowodan贸w, nawet przesadnie
              du偶ej, nie mog艂o spowodowa膰 tycia - a przecie偶 tak nie jest, m贸wi Flatt.
              Jednak teoria ta zacz臋艂a ju偶 偶y膰 w艂asnym 偶yciem, a w 艣lad za ni膮 pod膮偶a艂o
              stwierdzenie, 偶e od t艂uszczu si臋 tyje, a w臋glo-wodany s膮 nieszkodliwe.
              W rezultacie, wed艂ug Judith Putnam, ekonomistki rolnictwa z USDA, od p贸藕nych
              lat sie-demdziesi膮tych w ameryka艅skiej diecie mala艂a ilo艣膰 kalorii
              pobieranych z t艂uszczu na rzecz tych z w臋glowodan贸w. Roczne spo偶ycie zb贸偶
              wzros艂o o prawie 27 kilogram贸w na osob臋, a kalorycznych s艂odzik贸w (g艂贸wnie
              wysokofruktozowego syropu kukurydzianego) o 13,5 kilo-grama. W tym samym
              czasie, Amerykanie nagle zacz臋li spo偶ywa膰 og贸lnie wi臋ksz膮 ilo艣膰 ka-lorii:
              teraz nawet do 400 wi臋cej ka偶dego dnia od kiedy po raz pierwszy zalecono
              diet臋 nisko-t艂uszczow膮.
              Je艣li tak jest istotnie, to pojawienie si臋 epidemii oty艂o艣ci mo偶e z
              pewno艣ci膮 by膰 wyja艣nione tym, 偶e ludzie spo偶ywaj膮 wi臋cej kalorii ni偶
              kiedykolwiek - w ko艅cu to ich nadmiar sprawia, 偶e tyjemy - a, w
              szczeg贸lno艣ci, wi臋cej w臋glowodan贸w. Pytanie brzmi: dlaczego?
              Odpowied藕, kt贸r膮 proponuje nam Endokrynologia 101 jest taka, 偶e jeste艣my po
              prostu bar-dziej g艂odni ni偶 w latach siedemdziesi膮tych, a pow贸d tego jest
              bardziej fizjologiczny, ni偶 psy-chologiczny. W tym wypadku, najistotniejszym
              czynnikiem - ignorowanym w po艣cigu za t艂uszczem i jego oddzia艂ywaniem na
              poziom cholesterolu - jest spos贸b, w jaki w臋glowodany wp艂ywaj膮 na poziom
              cukru we krwi i na insulin臋. W rzeczywisto艣ci, przez ca艂y czas by艂y one
              g艂贸wnymi winowajcami i dlatego Atkins i inni lekarze zalecaj膮cy diety
              niskow臋glowodanowe od razu na nie wskazywali.
              G艂贸wnym zadaniem insuliny, jest regulacja poziomu cukru we krwi. Po
              zjedzeniu, w臋glo-wodany rozbijane s膮 na cz膮steczki glukozy i transportowane
              do krwiobiegu. Trzustka wy-dziela insulin臋, kt贸ra wt艂acza cukier z krwi do
              mi臋艣ni i w膮troby jako paliwo na nast臋pnych kilka godzin. Oto dlaczego
              w臋glowodany maj膮 istotny wp艂yw na insulin臋, a t艂uszcz nie. A poniewa偶
              cukrzyca m艂odych spowodowana jest brakiem insuliny, od lat dwudziestych
              lekarze wierzyli, 偶e jedynym problemem z insulin膮 jest nie posiadanie
              wystarczaj膮cych jej ilo艣ci.
              Lecz insulina reguluje tak偶e metabolizm t艂uszczy. Bez niej nie da si臋
              t艂uszczu magazyno-wa膰.
              Wyobra藕cie j膮 sobie jako prze艂膮cznik. Kiedy jest w艂膮czony, przez kilka
              godzin spalaj膮 si臋 w臋glowodany a nadmiar kalorii odk艂ada si臋 w postaci
              t艂uszczu. Kiedy jest wy艂膮czony, po zmniejszeniu si臋 ilo艣ci insuliny we krwi,
              jako paliwo spalany jest t艂uszcz. Tak wi臋c, kiedy poziom insuliny jest
              niski, spala si臋 w艂asny t艂uszcz, ale nie dzieje si臋 tak, gdy poziom ten jest
              wysoki.
              I tutaj sprawy w spos贸b nieunikniony komplikuj膮 si臋. Im si臋 jest grubszym,
              tym wi臋cej in-suliny trzustka pompuje przy ka偶dym posi艂ku i tym bardziej
              wzrasta prawdopodobie艅stwo wyrobienia sobie czego艣, co nazywane jest
              odporno艣ci膮 na insulin臋, a co jest ukryt膮 przyczy-n膮 syndromu X. W efekcie,
              kom贸rki organizmu staj膮 si臋 niewra偶liwe na dzia艂anie insuliny i potrzebne s膮
              wci膮偶 wi臋ksze jej ilo艣ci aby zapewni膰 w艂a艣ciwy poziom cukru we krwi. Zatem,
              w miar臋 tycia, insulina sprawia, 偶e 艂atwiej jest cukier magazynowa膰, ale
              trudniej te zapasy spali膰.
              Lecz odporno艣膰 na insulin臋 mo偶e z kolei utrudnia膰 magazynowanie t艂uszczu -
              waga utrzymywana jest na odpowiednim poziomie, tak, jak powinno by膰. Jednak
              teraz odporno艣膰 na insulin臋 mo偶e sprawi膰, 偶e trzustka wydziela膰 b臋dzie jej
              jeszcze wi臋cej, potencjalnie rozpo-czynaj膮c b艂臋dne ko艂o. Co jest pierwsze -
              oty艂o艣膰, podniesiony poziom insuliny czy odporno艣膰 na ni膮 - to problem z
              serii "jajko czy kura?", kt贸ry nie zosta艂 dot膮d rozwi膮zany. Pewien
              endo-krynolog powiedzia艂 mi, 偶e jest to pytanie na miar臋 nagrody Nobla.
              Insulina ma tak偶e du偶y wp艂yw na odczuwanie g艂odu, cho膰 do jakiego stopnia,
              jest kolejn膮 niewiadom膮. Z jednej strony, insulina mo偶e po艣rednio powodowa膰
              g艂贸d poprzez obni偶anie poziomu cukru we krwi, ale do jakiego poziomu musi
              spa艣膰 cukier, aby wyzwoli膰 uczucie g艂odu? Ta kwestia pozostaje
              niewyja艣niona. W mi臋dzyczasie, insulina dzia艂a w m贸zgu, t艂u-mi膮c uczucie
              g艂odu. Teoria, jak wyja艣ni艂 mi Michael Schwartz, endokrynolog z Uniwersytetu
              w Waszyngtonie, jest taka, 偶e zdolno艣膰 insuliny do hamowania apetytu w
              normalnych warun-kach by艂aby przeciwstawna do jej sk艂onno艣ci do
              magazynowania t艂uszczu. Innymi s艂owy, w razie tycia, organizm wytwarza艂by
              wi臋cej insuliny po ka偶dym posi艂ku, a to z kolei t艂umi艂oby apetyt - cz艂owiek
              jad艂by mniej i traci艂by na wadze.
              Schwartz, jednak, jest w stanie wyobrazi膰 sobie prosty mechanizm, kt贸ry
              wytr膮ci艂by ten uk艂ad z r贸wnowagi: je偶eli m贸zg m贸g艂by straci膰 swoj膮
              wra偶liwo艣膰 na insulin臋, tak, jak si臋 to dzieje z mi臋艣niami i tkank膮
              t艂uszczow膮, kiedy s膮 ni膮 zalewane. W takim wypadku wzmo偶ona produkcja
              insuliny zwi膮zana z tyciem nie powodowa艂aby ju偶 t艂umienia apetytu, poniewa偶
              m贸zg nie odnotowywa艂by wzrostu jej poziomu. Stadium ko艅cowym by艂by stan
              fizjologiczny, w kt贸rym oty艂o艣膰 jest niemal z g贸ry przes膮dzona, w kt贸rym
              powi膮zanie mi臋dzy insulin膮 a w臋glowodanami odgrywa g艂贸wn膮 rol臋. Schwartz
              m贸wi, i偶 wierzy, 偶e tak rzeczywi艣cie mo-g艂oby si臋 zdarzy膰, ale badania nie
              s膮 jeszcze tak dalece posuni臋te, aby mo偶na to by艂o udo-wodni膰. "To tylko
              hipoteza", m贸wi, "wci膮偶 wymaga wyja艣nienia".
              David Ludwig, endokrynolog z Harwardu, m贸wi, 偶e sedno sprawy tkwi w
              sposobie, w jaki insulina bezpo艣rednio oddzia艂ywuje na cukier we krwi.
              Zauwa偶a on, 偶e kiedy cukrzycy do-staj膮 za du偶o insuliny, ich poziom
            • krystyna-opty Cz. 4 07.08.02, 00:47
              zawsze martwi膮 si臋 o ketoz臋 cukrzycow膮, ale ketoza jest normalnym stanem
              fizjologicznym. Nie jest normalnym, 偶e na ka偶dym rogu stoi McDonald i
              delikatesy. Normalnym jest, 偶e si臋 g艂oduje".
              M贸wi膮c w skr贸cie, ketoza jest ewolucyjn膮 odpowiedzi膮 na oszcz臋dny gen. By膰
              mo偶e ewoluowali艣my tak, 偶eby m贸c wydajnie magazynowa膰 t艂uszcz na wypadek
              g艂odu, m贸wi Ve-ech, ale dzi臋ki ewolucji wykszta艂ci艂a si臋 u nas tak偶e ketoza,
              偶eby艣my mogli w razie potrzeby r贸wnie wydajnie ten t艂uszcz wykorzystywa膰.
              Ketony, zamiast stanowi膰 trucizn臋, jak cz臋sto s膮 traktowane przez pras臋,
              sprawiaj膮, 偶e organizm pracuje wydajniej i stanowi膮 zast臋pcze 藕r贸d艂o paliwa
              dla m贸zgu. Veech nazywa ketony "magicznymi" i wykaza艂, 偶e serce i m贸zg
              pracuj膮 o 25% wydajniej na ketonach ni偶 na cukrze krwi.
              Ca艂a rzecz polega na tym, 偶e przez prawie trzydzie艣ci lat Atkins twierdzi艂,
              偶e jego dieta dzia艂a i jest bezpieczna, a dziesi膮tki milion贸w Amerykan贸w
              wypr贸bowa艂o j膮 na sobie pod-czas, gdy 偶ywieniowcy, lekarze, w艂adze opieki
              zdrowotnej twierdzi艂y, 偶e mo偶e ich to zabi膰 i nie wyra偶a艂y ch臋ci
              sprawdzenia, kto mia艂 racj臋. W tamtym okresie tylko dwie grupy
              amery-ka艅skich naukowc贸w zbada艂y t臋 diet臋, a przynajmniej tylko oni
              opublikowali wyniki swoich bada艅.
              Na pocz膮tku lat siedemdziesi膮tych, J.P. Flatt i George Blackburn z Harvardu
              jako pierwsi zastosowali "zmodyfikowany post oszcz臋dzaj膮cy bia艂ko" w
              leczeniu pacjent贸w po operacjach testuj膮c go na oty艂ych ochotnikach.
              Blackburn, kt贸ry p贸藕niej zosta艂 przewodnicz膮cym Ame-ryka艅skiego
              Stowarzyszenia ds. 呕ywienia Szpitalnego (American Society of Clinical
              Nutri-tion), opisuje ten model 偶ywienia jako "diet臋 Atkinsa bez nadmiaru
              t艂uszczu" i wyja艣nia, i偶 musia艂 mu nada膰 atrakcyjn膮 nazw臋, bo inaczej nikt
              nie potraktowa艂by go powa偶nie. Dieta sk艂ada艂a si臋 z "chudego mi臋sa, ryb i
              drobiu" oraz suplement贸w mineralnych i witaminowych. "Ludzie j膮 uwielbiali",
              wspomina Blackburn. "Dawa艂a ogromne spadki wagi. Nie daliby艣my rady ich od
              niej nawet kijem odp臋dzi膰." Blackburn w ci膮gu nast臋pnych dziesi臋ciu lat
              wyle-czy艂 z dobrym skutkiem setki oty艂ych pacjent贸w i wyda艂 ca艂膮 seri臋
              artyku艂贸w, kt贸re zosta艂y jednak zignorowane. Kiedy otyli mieszka艅cy Nowej
              Anglii si臋gn臋li w po艂owie lat osiemdzie-si膮tych po leki hamuj膮ce apetyt,
              pozwoli艂 sprawie upa艣膰. P贸藕niej ubiega艂 si臋 w NIH o dotacj臋 na
              przetestowanie kilku popularnych diet, jednak odm贸wiono mu.
              Wyniki drugich bada艅, przeprowadzonych w Centrum Medycznym przy
              Uniwersytecie Je-rzego Waszyngtona, opublikowane zosta艂y we Wrze艣niu 1980
              roku. Dwudziestu czterech oty艂ych ochotnik贸w zgodzi艂o si臋 przestrzega膰 diety
              Atkinsa przez osiem tygodni. Przeci臋tny spadek wagi wynosi艂 osiem
              kilogram贸w, nie zanotowano 偶adnych negatywnych objaw贸w, cho膰 poziom LDL
              badanych podni贸s艂 si臋. Badacze, pod kierownictwem Johna LaRosa, obec-nie
              szefa Centrum Medycznego Downstate przy Uniwersytecie w Nowym Jorku, na
              Brookly-nie stwierdzi艂, 偶e utrata o艣miu kilogram贸w w osiem tygodni mog艂a
              zdarzy膰 si臋 na ka偶dej die-cie w atmosferze "nowo艣ci pr贸bowania czego艣 w
              warunkach eksperymentalnych" i sprawa nigdy nie posun臋艂a si臋 dalej.
              Obecnie badacze uznali w ko艅cu, 偶e dieta Atkinsa oraz inne diety
              niskow臋glowodanowe musz膮 zosta膰 przetestowane, i tak te偶 si臋 dzieje wbrew
              niskot艂uszczowo-niskokalorycznym zaleceniom Ameryka艅skiego Stowarzyszenia
              ds. Chor贸b Serca (American Heart Associa-tion). Jako uzasadnienie swojego
              dzia艂ania badacze ci opowiadaj膮 zawsze jedn膮 z dw贸ch hi-storii: niekt贸rzy,
              jak Stunkard, powiedzieli mi, 偶e kto艣, kogo znali - pacjent, przyjaciel,
              inny lekarz - zgubi艂 sporo kilogram贸w na diecie Atkinsa i mimo, i偶 nie
              wierzyli, 偶e to mo偶liwe - utrzymali wag臋. Inni m贸wi膮, 偶e byli przygn臋bieni
              swoj膮 niemoc膮 w obliczu oty艂ych pacjen-t贸w, zainteresowali si臋 wi臋c dietami
              niskow臋glowodanowymi i stwierdzili, 偶e Endokrynolo-gia 101 jest godna uwagi.
              "Jako lekarz z zawodu, pi臋tnowa艂am wszystko, co by艂o cho膰by podobne do diety
              Atkinsa", m贸wi Linda Stern, internistka w Szpitalu dla Weteran贸w w
              Filadelfii (Philadelpihia Veterans Administration Hospital), "ale sama
              przesz艂am na t臋 diet臋. Wyniki by艂y fantastyczne, wi臋c pomy艣la艂am, 偶e mo偶e to
              jest co艣, co mog艂abym zaoferowa膰 moim pacjentom".
              呕adne z tych bada艅 nie by艂o finansowane przez NIH, 偶adne nie zosta艂o tak偶e
              jeszcze opu-blikowane. Jednak ich wyniki zosta艂y przedstawione na
              konferencjach - przez badaczy ze Szpitala Dzieci臋cego Schneidera na Long
              Island (Schneider Children's Hospital), Uniwersy-tetu w Duke i Uniwersytetu
              w Cincinnati, oraz przez grup臋 Sterna ze Szpitala V.A. z Filadel-fii. S膮
              tak偶e badania, o kt贸rych wspomina艂 Stunkard, przeprowadzone przez Gary'ego
              Fostera z Uniwersytetu w Pennsylwanii, Sama Kleina, Centrum 呕ywienia
              Cz艂owieka w St. Louis przy Uniwersytecie w Waszyngtonie (Center for Human
              Nutrition at Washington University in St.Louis) oraz Jima Hilla, kt贸ry
              prowadzi w Denver Centrum 呕ywienia Cz艂owieka przy Uni-wersytecie w Kolorado
              (University of Colorado Center for Human Nutrition in Denver). Re-zultaty
              wszystkich tych pi臋ciu bada艅 s膮 interesuj膮co zgodne. Badani b臋d膮cy na
              jakiej艣 odmia-nie diety Atkinsa - czy to oty艂e nastolatki na 12-to
              tygodniowej diecie, jak u Schneidera, czy te偶 otyli doro艣li o 艣redniej wadze
              135 kilogram贸w, b臋d膮cy na diecie przez p贸艂 roku, jak Fila-delfii - stracili
              dwa razy wi臋cej kilogram贸w ni偶 badani b臋d膮cy na dietach niskot艂uszczowych,
              niskokalorycznych.
              We wszystkich pi臋ciu badaniach, poprawa w zakresie poziomu cholesterolu by艂a
              podobna na obydwu dietach, jednak poziom trojgliceryd贸w by艂 znacznie ni偶szy
              u stosuj膮cych diet臋 Atkinsa. Mimo, i偶 badacze podchodz膮 do tego z pewnym
              wahaniem, wyniki te sugeruj膮, i偶 ryzyko zachorowania na serce mo偶e zosta膰
              obni偶one poprzez przywr贸cenie w diecie t艂uszczu i usuni臋cie z niej
              rafinowanych w臋glowodan贸w.
              "My艣l臋, 偶e kiedy zostanie to uznane za fakt", m贸wi Stunkard, "wstrz膮艣nie to
              ca艂ym sposo-bem my艣lenia na temat oty艂o艣ci i metabolizmu".
              Wszystko to mo偶e sta膰 si臋 raczej pr臋dzej ni偶 p贸藕niej i by膰 mo偶e wtedy
              otrzymamy d艂ugo-oczekiwane odpowiedzi na pytanie, dlaczego tyjemy i czy
              rzeczywi艣cie jest to przes膮dzone przez si艂y spo艂eczne czy przez to, co
              decydujemy si臋 je艣膰. Po raz pierwszy NIH finansuje po-r贸wnawcze badania
              r贸偶nych popularnych diet. Na przyk艂ad Foster, Klein i Hill otrzymali po-nad
              2,5 mln. dolar贸w na maj膮ce trwa膰 trzy lata badania diety Atkinsa, w kt贸rych
              udzia艂 ma wzi膮膰 360 oty艂ych os贸b.
              W Harvardzie Willet, Blackburn i Penelopa Greene otrzymali pieni膮dze,
              aczkolwiek z fundacji typu nonprofit nale偶膮cej do Atkinsa, na
              przeprowadzenie podobnych bada艅.
              Je偶eli wyniki tych bada艅 tak偶e oka偶膮 si臋 by膰 korzystne dla Atkinsa i jego
              wysokot艂usz-czowej, niskow臋glowodanowej diety, w艂adze zajmuj膮ce si臋 zdrowiem
              publicznym mog膮 rze-czywi艣cie mie膰 problem.
              Kiedy bowiem 25 lat temu dokonali swojego rzutu na ta艣m臋 i przyj臋li
              niskot艂uszczowy do-gmat, pozostawili niewiele miejsca na przeciwstawne
              dowody czy zmian臋 opinii, gdyby trze-ba by艂o to zrobi膰 aby nad膮偶y膰 za nauk膮.
              W tym 艣wietle godne uwagi staje si臋 do艣wiadczenie Sama Kleina.
              Klein jest przewodnicz膮cym - elektem P贸艂nocnoameryka艅skiego Stowarzyszenia
              ds. Ba-da艅 nad Oty艂o艣ci膮 (North American Association for the Study of
              Obesity), co sugeruje, 偶e jest on bardzo powa偶anym cz艂onkiem swojej
              spo艂eczno艣ci.
              A jednak opisuje to, co mu si臋 niedawno przydarzy艂o podczas omawiania diety
              Atkinsa na konferencji medycznej jako pouczaj膮ce do艣wiadczenie.
              "By艂em pod wra偶eniem", powiedzia艂, "gniewu naukowc贸w obecnych na sali. Ich
              odpo-wied藕 brzmia艂a: "Jak pan w og贸le 艣mie przedstawia膰 jakiekolwiek dane
              dotycz膮ce diety At-kinsa?!"".
              Wrogo艣膰 ta bierze si臋 g艂贸wnie z ich zaniepokojenia faktem, 偶e je艣li da膰
              ludziom iskierk臋 nadziei, 偶e schudn膮, masowo rzuc膮 si臋 na diet臋, kt贸ra
              intuicyjnie wydaje si臋 by膰 niebezpiecz-na i co do kt贸rej, z braku
              d艂ugoterminowych danych, wci膮偶 nie ma pewno艣ci, czy dzia艂a i czy jest
              bezpieczna. Niepok贸j ten w pe艂ni daje si臋 usprawiedliwi膰. W trakcie moich
              bada艅, sp臋-dza艂em poran
              • pan_surma Krystyna_opty 07.08.02, 06:29
                dzieki za wspaniale artykuly!!!!! Dzieki za trud!!! Uczta...

                Jest wiecej??? zrodlo???? dzieki

                morderstwo na ludzkosci i tyle. Zaden tam slon czy sarenka...zwyczajne
                morderstwo...

                acha, przyznaje ze wlasnie zjadlem wegetarianke i popilem smalcem... nadam sie
                do klubu?
    • pan_surma Re: Krystyna_opty 09.08.02, 04:34
      dziekuje! a tu rewanzuje sie aktualnym o tych adidasach...nie wiem czy kumasz
      ale w razie czego, to dokladnie to co pisane: nie ma linku pomiedzy HIV i AIDS
      i wiecej...www.duesberg.com/papers/ch62.html i pokluc myszka wkolo.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj si臋


Nakarm Pajacyka