smutek

[grazka670]

Czy można zostawić kogoś po 20 latach wspólnego życia i odejść???

[verbena1]

Czasem trzeba.
Odejscie to tragedia, zwlaszcza kiedy nastepuje niespodziewanie i
jest calkowitym zaskoczeniem dla drugiej osoby.
Wierz mi , cos tracisz ale zyskujesz tez wiele. Swiat nie konczy sie
na jednej osobie. Brzmi to bardzo egoistycznie ale jak zostaje sie z
samym soba to trzeba siebie probowac polubic i wtedy widzi sie inna
perspektywe.

[fedorczyk4]

Grażko, pewnie wydam Ci się okrutna i pozbawiona uczuć, ale moja
odpowiedź będzie bardzo krótka. Tak, można i czasami nawet na całe
szczęście że można.
I jeszcze pozwolę sobie dodać, z całą szczerościa i brakiem szacunku
dla Twojego smutku, ze mam powyżej uszew takich tekstów ze strony
pań ktorym sie wydaje, że jak je mąż puscił w trąbę po iluś tam
latach małżeństwa, to wystarczy napisac:
> Czy można zostawić kogoś po 20 latach wspólnego życia i odejść???
i uznać że wszyscy, bez najmniejszej znajomości sytuacji i faktów
będą się użalać nad porzuconą.
Ja mam kumpla który WRESZCIE odszedł, po 25 latach małżeństwa, od
żony która była Himalajami upierdliwości, głupoty, wredoty i
pazerności. Czy powinnam jej współczuć? Czy to ma być dla mnie
smutek. Dla mnie to radocha, a dla społeczeństwa odzyskany człowiek:-
)))

[joujou]

fedorczyk4 napisała:

a mam kumpla który WRESZCIE odszedł, po 25 latach małżeństwa, od
> żony która była Himalajami upierdliwości, głupoty, wredoty i
> pazerności. Czy powinnam jej współczuć? Czy to ma być dla mnie
> smutek. Dla mnie to radocha, a dla społeczeństwa odzyskany człowiek

>W imię czego aż tak się męczył przez te 25 lat?

>Jakby posłuchać wypowiedzi panów o ich byłych związkach,to
większość z nich wystawia swoim byłym żonom taką właśnie
opinię,niektórzy dodają jeszcze do tego takie brzydkie słowo
na literkę 'k'.To ciekawe,bo kobiety (przynajmniej te,które
znam) przeważnie przyznają,że nie zawsze i nie wszystko tak
do końca było złe.

[fedorczyk4]

W imię szntażu. Babka szantażowała go dziećmi, samobójstwem, ruiną
finansową, moralną, środowiskową, towarzyską. Znęcała się nad nim
psychicznie nieludzko poprostu. Jou, to nie on wystawił jej taka
wizytówkę. To ja. Jego znam od 30 lat, ją odkad ją poznał. I
naprawdę uważam że to jest święty facet. Ja bym juz dawno zatłukła
ją własną pięścią.
On nigdy nie mówi o niej źle. On stara się, w najgorszym wypadku,
wcale nie mówić. Kocha swoje dzieci do nieprzytomności i nigdy nie
dopuściłby żeby ktoś powtórzył im ze tatuś źle mówił o mamusi. Nie
zrobił i nigdy nie zrobi niczego co by zaszkodziło dzieciom.
Sobie zrobił za to koszmarny numer. Ożenił się z potworem. Jestem
feministką, w 99 przypadkach na 100, przyjmuje żeński punt widzenia.
Nawet jeśli dotyczy to moich wieloletnich kumpli. Ten przypadek jest
tym jednym którego brak do setki.

[joujou]

>Ok,Fed,w tym wypadku zwracam honor.Tak mi się jakoś ulało.

Nie mam osobistych doświadczeń tego typu-jak na razie.
Skłaniam się ku wypowiedzi Verbeny.Z całą pewnością
zawsze są to trudne decyzje,ale wyobrażam sobie,że osobie
odchodzącej jest jednak trochę łatwiej,bo ona już to dokładnie
przemyślała i podjęła decyzję-odpada więc element zaskoczenia,
o którym wspomniała Verbena.
Nie zgadzam się,że nie ma znaczenia,czy do takiej sytuacji
dochodzi po roku małżeństwa,czy po wielu latach,bo jednak
z wiekiem nie jesteśmy już tacy młodzi,energiczni i w znakomitej
kondycji fizycznej więc chyba trudniej się pozbierać.
Poza tym rozwód po polsku to koszmar,zwłaszcza ten z orzekaniem
o winie.
Wiem,że z upływem czasu wszystko wygląda inaczej,zwłaszcza,gdy
już pewnie stąpamy po ziemi i wyszłyśmy na prostą.
Wybaczcie,ale czasami w Waszych wypowiedziach jawicie mi się
jak jakieś siłaczki,którym nigdy niebo nie zwaliło się na
głowę i niczym taran brniecie do przodu.
Mogę sobie wyobrazić jak to jest,gdy np. po 20-tu latach
małżon ek/ka oświadcza ci,że twój czas dobiegł końca.
Nie zazdroszczę.

[fedorczyk4]

joujou napisała:


> Wybaczcie,ale czasami w Waszych wypowiedziach jawicie mi się
> jak jakieś siłaczki,którym nigdy niebo nie zwaliło się na
> głowę i niczym taran brniecie do przodu.
> Mogę sobie wyobrazić jak to jest,gdy np. po 20-tu latach
> małżon ek/ka oświadcza ci,że twój czas dobiegł końca.
> Nie zazdroszczę.
>
>
Jou ja tez nie zazdroszcę. gGneralnie. Ale wpis Grażki niczego nie
wyjaśniał, więc w jej akurat sprawie po prostu bijemy pianę nic nie
wiedząc (Zreszta ja pierwsza). Natomiast co do nas jako siłaczek. O
ile wiem to kilku z nas własnie niebo zwaliło sie na łby i dlatego
brniemy do przodu jak tarany. Pojęcie zawalonego nieba jest
oczywiście względne, mnie sie może ewentualnie pół chmury urwało,
ale mam głęboki szcunek do doświadczeń zyciowych współforumowiczek.

[pendzacy_krolik]

wiesz, inaczej to wyglada z perspektywy osoby nie zaangazowanej
uczuciowo, a inaczej od osoby, ktora dzieli doslownie wszystko z
drugim czlowiekiem. to,ze ktos jest dobrym kumplem czy ojcem nie
wyklucza,ze moze byc zlym zyciowym partnerem.moze on nie spelnial
sie jako maz? to sa bardzo delikatne sprawy.mam nadzieje,ze nie
wplynelas w zadnym stopniu na to,ze rozpadla sie rodzina?

sa zwiastuny odejscia

[pendzacy_krolik]

ale bagatelizujemy je, albo tlumaczymy po swojemu.

[fedorczyk4]

Pendzacy Króliku, nie ma czegoś takiego jak zwiastuny odejścia. Bywa
tylko kropka. I ona nie jest nad i tylko nad "I" czyli zwieńczniem
procesu emocjonalno/myślowego.

[pendzacy_krolik]

www.mus.com.pl/
nie wymyslilam tego, polecam ten portal,tam znajdziesz artykul
pt"zwiastuny rozstania".

[joujou]

fedorczyk4 napisała:
I jeszcze pozwolę sobie dodać, z całą szczerościa i brakiem szacunku
> dla Twojego smutku, ze mam powyżej uszew takich tekstów ze strony
> pań ktorym sie wydaje, że jak je mąż puscił w trąbę po iluś tam
> latach małżeństwa, to wystarczy napisac:
> > Czy można zostawić kogoś po 20 latach wspólnego życia i odejść???
> i uznać że wszyscy, bez najmniejszej znajomości sytuacji i faktów
> będą się użalać nad porzuconą.

>Możliwe,że Grażka szukając pomocy,wsparcia zaczęła trochę
niefortunnie,możliwe,że jeszcze coś by dopowiedziała,ale
pewnie po takiej odpowiedzi już jej się odechciało.
Na tym na razie zakończę ten temat.

Przepraszam,ale czasami nie mogę się z Tobą zgodzić Fed,mimo
iż bardzo Cię lubię

[mammaja]

No wlasnie caly czas czekam, zeby ta Grazka cos sprecyzowala !

[fedorczyk4]

joujou napisała:


> Przepraszam,ale czasami nie mogę się z Tobą zgodzić Fed,mimo
> iż bardzo Cię lubię
>

No i całe szczęście. Co do pierwszego i co do drugiego. Umarł by
człowiek z nudów gdyby wszyscy lubiący go zgadzali się z nim

[pendzacy_krolik]

z odejscia jest jak z czyjas smiercia. trzeba wiedziec, w ktorym
momencie co sie ma powiedziec. troche taktu i empatii zycze.

[fedorczyk4]

Nie doszukałam sie na portalu do którego podałaś sznurek "Zwistunów
odejścia", niemniej czego bym nie przeczytała, nie zmieni to mojego
(oczywiście całkowicie subiektywnego) spojrzenia na sprawę.
Człowiek, nieważne jakiej płci, zwiastunów nie odbiera, bo nasza
psychika nie jest na nie nastawiona. Wbrew pozorom jesteśmy
wyczuleni, wyczulone, na pozytywne bodźce, a nie na negatywne.
Dopiero post factum uzmysławiamy sobie, że źle odczytywaliśmy
(łyśmy) sygnały, lub ignorowaliśmy (łysmy) je po prostu. Z bardzo
różnych przyczyn i powodów.
Natomiast co do Twoich zyczeń empatii i zrozumienia, to ja życzę Ci
poznania historii tego forum i zrozumienia jego zasad działania.
Mało jaki byt wirtualny spowodował tyle rzeczywistych akcji i
reakcji, jak to forum. Dużo ze soba przeżyliśmy i dużo wszyscy sobie
zawdzięczamy. Nic o nas nie wiesz i dopiero jak sie dowiesz to
będzisz miała prawo nas osądzać.
Chyba ze jesteś kolejnym trollem/wielonickowcem, ktory postanowił
zabełtać. Co i tak Ci sie nie uda. Tak jak i żadnemu przed Tobą się
nie udało)

[jan.kran]

O tak)))
I podpisuję sie pod Fed.
Kran

[jan.kran]

Mój ex przeciągnał mnie po trzech krajach dzięki temu poznałam kilka kultur i
języków.
Przy czwartym kraju , siedem lat temu wystawiłam walizki.

Dziś się dowiedziałam że emigruje na Reunion ...
Hmmm.. Może nie powinnam tak szybko go odhaczyć ...
Tropiki nie brzmią źlePPPP


Jka związek się sypie to lata nie grają roli, niestety.
Może być rok albo pół wieku...
k.

[monia.i]

Może było tak, że z tych 20 lat kilka ostatnich było bardziej obok
siebie, niż razem?

[monia.i]

Fedo - jakoś tak udało Ci się połączyć wypowiedź Grażki ze swoją,
tak że zobaczyłam ją wiszącą niczym kamień u boku Twojego kolegi.
A w sumie nic nie wiemy o Grażce, więcej wiemy o Twoim koledze - no
przecież wiadomo, że są i odwrotne sytuacje. Gdzie zgnębiona kobita
doszukuje się w sobie powodów porażki, podczas gdy toksyczny gościu
gnoi rodzinę. A jak już ją sponiewiera do imenu, to rusza dalej.

Ciekawe

[jutka1]

Że wszystkie odpowiedzi zakładaja, że chodzi o faceta, który odchodzi po 20
latach. Pytanie równie dobrze mogło być o wątkodawczynie samą, nie? Bo baba nie
może pytać o to, chcąc odejść? Pod rozwagę moje drogie.

[monia.i]

A wiesz, Jutek, że masz rację. Jakoś tak założyłam sobie, że chodzi
o faceta, który odchodzi. Ciekawe, czemu. Tak na szybko to mi sie
wydaje, że kobieta by po prostu poszła dalej, bez uzewnętrznień.

[jan.kran]

jutka1 napisała:

> Że wszystkie odpowiedzi zakładaja, że chodzi o faceta, który odchodzi po 20
> latach. Pytanie równie dobrze mogło być o wątkodawczynie samą, nie? Bo baba nie
> może pytać o to, chcąc odejść? Pod rozwagę moje drogie.

Może ja się nie wyraziłam jasno ale w moim związku ja wystawiłam walizki.

Kobieta sporo może)

Ale nadal czekam na rozwiniEcie tematu przez założycielkę ...
Kran

[fedorczyk4]

Brawo Jutka, piękny zakręt dałaś tematowiIdąc ta szosą to i ja
jak Kran, odeszłam od exa, a nie została porzucona.
Ogólnie całkowicie sie z Toba zgadzam.
Kranie mam tam rodzinę i stwierdzam autorytatywnie, że jak już sie
wszystko zwiedzi to można umrzeć z nudów, a życie jest 2 razy
droższe niż w najdroszym karaju Europy.

[marguyu]

kran, ja tez ostrzegam przed tropikami. Fedo ma racje, objedziesz
wszystko w ciagu miesiaca i koniec. I na dodatek utuczysz sie, bo
maja niesamowicie dobre zarelko

Co do autorki watku, to rozumiem jej smutek ale niech nie zapomina,
ze jeszcze wiele przed nia. Z przeszlosci nalezy wyciagac wnioski po
to, zeby lepiej sobie urzadzic przyszlosc.

[ewelina10]

chyba grazka za mało rozwinęła

[ewelina10]

tak sobie myślę dzisiaj, że to nieważne kto i kogo zostawia, gdzie i do kogo odchodzi, bądź zostaje, bo zawsze jest ciężko dla obu stron. może Grazka wie także, że wkrótce będzie lepiej, ale jest dopiero w tej pierwszej fazie i czas jeszcze nie nabrał właściwości lekarstwa

[joannabarska]

Krzyzyk na drogę!Lepiej być samej (samemu) niz meczyc sie z kims.

[nanai11]

Tak. A ja 25 lat tesknie....

[dado11]

myślę, że można i trzeba, a szczególnie, gdy już nic nie zostaje do powiedzenia...
patrzyłam na przerażająco smutną końcówkę małżeństwa moich rodziców, którzy już
nie mogli na siebie patrzeć, a nie rozeszli się na czas, wtedy, gdy jeszcze
mogli zrobić ze swoim życiem coś fajnego...
nie rozeszli się z przyzwyczajenia, z braku pomysłu, z lęku przed oceną świata
zewnętrznego. Odebrali sobie szansę, szkoda...

[verbena1]

Odchodzilam dwa razy, pierwszy raz w stanie wojennym z malym
dzickiem drugi raz zostawiajac wygodny dom i umilowany ogrodek.
Odchodzilam nie z powodu tej/tego trzeciego, pijanstwa czy
rekoczynow. Zabraklo milosci ,partnerstwa, przyjazni ,szacunku i tak
jak pisze Dado - nie moglismy juz na siebie patrzec.
Odchodzilam przerazona przyszloscia ,bez zadnych planow a ostatnio
bez dachu nad glowa, w wieku kiedy ludzie sa juz urzadzeni a ja
kupowalam lyzki i talerze do nowego mieszkania.

Dalam sobie jeszcze jedna szanse na szczescie ,spogladanie w lustro
bez wstretu do siebie i przestrzen do oddychania.
Zawsze jest trudno kiedy rozwala ci sie klockowa ukladanka, kiedy
jeden z partnerow trzyma sie kurczowo ,kiedy trzeba zaczynac od
poczatku.

Niektorzy mowia ,ze jestem glupia i moje idealy maja sie nijak do
swiata ,gdzie rzadzi pieniadz i wygoda a szacunek nie jest tak wazny
ale ja wiem swoje.
Tracac cos zyskujesz czasem wiecej. No i to uczucie wewnetrznego
szczescia, ktore trudno opisac.

[fedorczyk4]

A ja służę wizualizacją damskiego smutku:

[petea1]

jaaaaasne, wlaśnie to przerabiam,

[jej_maz]

Mozna i po 25-ciu, a czasami nawet trzeba. Mam tylko dziwne wrazenie czytajac
Panstwa wpisy, ze uwazacie, ze to zawsze mezczyzn wina i to niezaleznie, czy to
oni odchodza, czy sa zostawiani. Nie zawsze jest to takie proste. A moze zadna
ze stron nie jest winna jedynie niekontrolowalne warunki zewnetrzne wbijaja sie
klinem miedzy dwoje ludzi powodujac, ze zadne z nich nie jest szczesliwe i...
jak to Joanna powiedziala: "Lepiej być samej (samemu) niz meczyc sie..."?

[fajny.biedroneczka71]

Alez można,choc pewnie taka odpowiedz na Twoje pytanie nie jest
zadawalajaca.Odejść moze kazdy i zawsze bez względu na ilośc lat spedzonych
wspólnie-dlatego iz nikt nie jest własnością drugiej osoby,nie mozna dac komus
wyłacznosci na człowieka,kazdy jest wolna istota jesli postanowi odejsc to
jedyne co mozna zrobic-to pozwolic odejsc jest to oznaka dorosłosci.Zadam teraz
inne pytanie-a gdybyś to Ty nagla zaczął sie dusic w związku z kimś ?chcialbyś
aby ktos zatrzymywał Cie na sile?nie sadze.
POwodzenia

[gaudia]

Na miejscu Grażki chyba już bym się nie odezwała.

Odebrałam jej wypowiedź jako wypowiedź kobiety, która wie, że powinna się
pogodzić z sytuacją, która jeśli rozpacza, to w środku. Ale szuka wsparcia. Może
jest w takiej chwili, gdy chce się usłyszeć, że "nie, nie powinno tak się robić".
Zgadzam się z Joujou. Osoba porzucająca ma komfort przemyslenia i przygotowania
się do rozstania.
Ale zgadzam się też z Fedo i wszystkimi siłaczkami, że nic na siłę.
Choć wiecie co? Czasem się zastanawiam, czy presja katolickiego społeczeństwa
wykluczająca kiedyś rozwody, nie dopingowała jednak do większej dbałości o
związki...Tak, wiem - było też miliard tragedii.

Ja wciąż pamiętam list czytelniczki do jednego z lepszych magazynów. Pisała o
zyciu z niepełnosprawnym synem. Zajęła się nim, domem i mężem. Kiedy wyciągnęła
syna z najgorszego doprowadzając go nawet do studiów - pan mąż oznajmił, że
basta. Idzie do kochanki.