Punkt widzenia

[verbena1]

Podziele sie z wami pewna historia z zycia wzieta.
Znajomy nasz,mezczyzna okolo czterdziestki,rozwiedziony, pragnie nawiazac
przez internet kontakt z kobieta. W celu jak najbardziej przyziemnym czyli
bycia razem.
Mezczyzna dosyc przystojny no i kobiety rzucaja sie na niego tlumnie. Pisza
listy o tym,jak bardzo jest w ich typie,o zakochaniu od pierwszego wejrzenia
itd.
Tak pieknie jest do jego pierwszej odpowiedzi....poniewaz. No wlasnie.
Mezczyzna ten nie chce nikogo oszukiwac,zwodzic czy dawac nadzieje.
Pisze o swojej chorobie. Ms czyli stwardnieniu rozsianym.
O tym,ze ma coraz wiecej problemow z chodzeniem,z utrzymaniem rownowagi, ze
musi czesto odpoczywac.
Rowniez o tym ,ze jest seksualnie sprawny i nie szuka pielegniarki tylko
partnerki.
Po takim postawieniu sprawy najczesciej nie ma odpowiedzi. Jest zaskoczone
milczenie.
A ja sobie mysle tak.
Jak postapilabym sama w takim wypadku?
Pewnie tez nie chcialabym wiazac sie z kims chorym z widocznym kalectwem.
Akceptujemy partnera,ktory zachoruje w czasie trwania zwiazku ale nie
kogos ,kto ma byc tym wymarzonym.
Co o tym myslicie?

[fedorczyk4]

Jakoś nie bardzo widzę Cię deklarującą płomienne uczucia po pierwszym
kontakcie. Ani siebie zresztą też nie. W końcu facet nie musi mieć SM zeby z
bycia razem nic nie wyszlo.Nie wiem jak bym postąpiła, ale myslę ze zakładając
ze jestem samotną panią zainteresowaną kontaktami internetowymi do rozwinięcia
w realu,to dałabym sobie szanse żeby go lepiej poznać. Głupota nie jest
kalectwem widocznym, skąpstwo, czy brak poczucia humoru też nie, a całkowicie
wykluczają dla mnie jakie kolwiek relacje

[poor_kitty]

Nalezalo by sie zastanowic nad motywacja tych pan, ktore poszukuja
poprzez Internet partnera: jest to zapewne, moze niejednolita grupa, jednak
majaca pewna wspolna ceche- chec ulozenia sobie zycia. Cokolwiek poprzez to
rozumiec.
Ulozenie sobie zycia z gory zaklada, ze bedzie to:
-zycie nowe;
-lepsze od dotychczasowego;
-nienaznaczone stygmatem porazek... itd, itp.
Sadze, ze kazda z tych pan ma bardziej lub mniej uswiadomiona chec spotkania
krolewicza na bialym koniu, co to przyjedzie i zabierze do lepszej,
szczesliwszej rzeczywistosci. Nie bedzie marudzil, jak dotychczasowy/byly
partner, obsypie tym na co go stac (?), bedzie po prostu "z innej polki".
Moze dla nich partner na samym wstepie pokazujacy swoja "wadliwosc", nie jest
najlepszym wyborem.
SM czyli sclerosis multiplexis, to choroba nie dajaca nadziei na wyleczenie.
Panie dysponujace netem szybko wyguglaja sobie, ze bedzie jedynie trudniej...

Ten pan moze liczyc jedynie na to, ze wreszcie objawi sie jakas inna, dla ktorej
liczyc sie bedzie jedynie jego osobowosc, ktora wie, ze nic w zyciu nie jest
proste i po poznaniu go jako czlowieka, zaakceptuje fakt jego choroby.
Wszak wiazac sie z drugim czlowiekiem zawsze obarczeni jestesmy odium jego (lub
swojej) choroby i w blizszej lub dalszej przyszlosci mozemy sie jej spodziewac
(vide: nowotwory). A to przeciez to, ze partner zachoruje, to nie jest powod aby
go opuszczac.
Wlasciwie, to dobrze,ze te, ktore maja inne pryncypia od razu odpadaja.
Bo jesli juz wspomniany pan trafi, na pania, ktora wiedzac o jego chorobie
zdecyduje sie z nim (po poznaniu) pozostac...
To zazdroszcze obojgu!

[mammaja]

Wlasciwie po przeczytaniu Kitty nie wiele jest do dodania. SM jest tak ciezka
choroba, ze nie dziwie sie paniom, ktore nie chca zaczynac zwiazku ze
swiadomoscia, ze bedzie juz tylko gorzej. Oczywiscie jest teraz leczenie
zachowawcze, ale perpektywa tak czy inaczej smutna. C

[fedorczyk4]

Mam jednak z tym problem. Nie jestem ani masochistką, ani nie mam powołania
siostry milosierdzia, jednak znam co najmniej dwie pary, które postanowiły być
ze sobą pomimo ciężkiej i postępującej choroby jednego z partnerów. W jednym
prypadku była to adopcja chorego dziecka przez samotną dziewczynę, w drugim
małzeństwo pomiędzy zdrowym facetem i chorą na sklerodermię dziewczyną.
S.M. jest u męzczyzn chorobą o wolniejszym rozwoju niż u kobiet, w
krajach "cywilizowanych" są dostepne leki które ja spowalniaj jeszcze bardziej.
Znam scenarzystę i aktora który żyje i funkcjonuje ze zdiagnozowaną i leczoną
chorobą od 15 lat. Widzałam go 2 tygodnie temu. Nie jest kaleką. Czy kilka albo
kilkanaście lat się nie liczy? Czy zdrowie fizyczne gwarantuje cokolwiek
stałego? Co jest lepsze zdrowy kretyn, czy chory ale fajny czlowiek?

[verbena1]

Wlasnie Fed. mnie tez to gnebi i zastanawia.
Widocznie nie mam zbyt bogatego wnetrza sklonnego do milosierdzia i poswiecenia
bo nie wybralabym za partnera czlowieka z widocznym kalectwem.
Dlaczego tak jest? Nie umiem na to odpowiedziec.
Dlaczego wiele rodzin holenderskich adoptuje bardzo chore dzieci wiedzac od
poczatku ,ze nie bedzie to latwe ani przyjemne. Maja przeciez wybor.
Mozna przedstawiac wiele przykladow ale do niczego przez to nie dojdziemy.

Mysle,ze dzialaja tu resztki naszego pradawnego instynktu. Partner musi byc
zdrowy i sprawny ,inaczej nie zapewnie nam opieki. Chore dziecko wymaga wiecej
czasu,ktory odbierzemy innym zdrowym dzieciom itd. Samo zycie.

Podziwiam osoby sklonne do poswiecen,zazdroszcze im tego daru zrozumienia i
zaakceptowania.

Dzis w sklepie spotalam tego mojego znajomego o ktorym tu mowa. Usmiechniety od
ucha do ucha,oparty na wozku sklepowym nie sprawial wrazenia niesprawnego.
Pogadalismy tylko chwilke bo on szepnal - lece bo nie moge dlugo stac w jednym
miejscu. I jeszcze - ciagle szukam tej jedynej.

[fedorczyk4]

Verbeno, ja nie mam darów nijakich, ale miałam nieprzyjemność być zamężna
ze ......m, potem być związana z kretynem, skąpcem i cwierćinteligentem i to
(żaden nie jest le Mężem ktory jest super)uczuliło mnie raz na zawsze na
kalectwa niewidoczne. Jestem od lat uniewrażliwiona na tak zwany image. To nie
wynika z głębi mojego ja, tylko z przypadku.Ten model tak ma i już. Ja się
panicznie boję wad ukrytych. Jeśli coś widzę i wiem że jest, to mogę się
ustosunkować, nastawić, zaprogramować w sposób naturalny, a niech sie wstydzi
ten co widzi.

[fedorczyk4]

Kalectwo fizyczne nie wydaje mi się przeszkodą w dobrym związku. Na życie wolę
faceta ktory nigdy nie wtarga mi zgrzewek wody mineralnej do mieszkania, ani
nie wzbudzi zazdrości u pięknych przyjaciołek, ale takiego który mnie
rozśmieszy, zafascynuje,ocknie z letargu moje neurony. Nich ja go szanuję lubię
i potrzebuję i on niech mnie też. Bo wodę zatargać potrafię sama, ognisko też
rozpalę i zmienię koło. Rozmnożona też już jestem, więc nie szukam samca.
Bogiem a prawdą nikogo nie szukam, ale gdybym szukała to przewlekła choroba
taka jak S.M chyba (podkreślam tę chybę) nie byłaby dla mnie pdstawowym
problemem. Abstrahuję od całej reszty czyli osobowości poszukiwacza tej jedynej.

[mammaja]

Fed, ale mi sie wydaje, ze te panie ktore poznaje sie przez ogloszenia
matrymonialne nie maja tak rozbudowanego pogladu na sprawy kontaktow
miedzyplciowych. Chyba ze jak pani Barbara Johnson sa pielegniarkami i poslubiaja
podopiecznego (ze znaczna fortuna), to jest jasna sytuacja. Moze moglabym
pokochac przemilego kaleke, albo jak Jane Erye najpierw zadurzyc sie bez reszty
i wtedy "okaleczenie" nie jest juz wazne. Ale zapewne "te panie" maja inna wizje
zwiazku. Poprostu chca zdrowego. A moze trafi sie wyjatek?

[fedorczyk4]

Oczywiście masz rację, ale ja potraktowałam kwestię osobiście z
wyłaczeniem "pań". Tak sobie rozsnułam gdybania osobiste. Nie wiem jacy ludzie
dają ogłoszenia w internecie i agencjch matrymonialnych. Choć przyznam się
szczerze że kiedyś, we Francji poniosło mnie do takiej agencji, w ramach
zbieranie materiałów do arykułu (oczywiście, jak by się kto pytał)i przeżyłam
jak zwykle pasjonujące chwile. To było niezapomniane przeżycie) ale nie
związane z tematem. Natomiast w temacie i nadal teoretyzując, naprawdę i
uczciwie z jaka taką swiadomościa problemu, myslę że okaleczenie fizycznego
jest dla mnie mniejszym problemem niż okaleczenie duchowe czy intelektualne.
Ale jak mawiają starzy Francuzi to jest tylko moje zdanie.

[mammaja]

Fed, tylko ze to drugie okaleczenie ujawnia sie niestety znacznie pozniej!
Czasami juz za pozno!

[fedorczyk4]

No tak, ale to jest też poza tematem. Twardo będę trzymać się swojego zdania,
że kalectwo nie eliminuje kaleki a tylko kalekie wyobrażenie o związkach
międzyludzkich. Uch, ale mi ładne zdanie wyszło.

[luiza-w-ogrodzie]

Obce jest mi szukanie partnera celowo. Zazwyczaj zaczynalam od znajomosci,
przyjazni a potem pojawiala sie iskra Boza :o) tak wiec nie potrafie siebie
postawic w sytuacji opisanych przez Verbene pan matrymonialnie szukajacych.
Mysle ze gdybym poznala i zaprzyjaznila sie z kims, kto pobudza i motywuje mnie
do zycia, komu ufam i kogo szanuje, chyba przewlekla choroba nie bylaby waznym
czynnikiem na "nie" w sytuacji gdy znajomosc poglebia sie milosnie. Oczywiscie
w tym momencie gdybam sobie... ale moje doswiadczenie mowi mi ze nawet piekny,
bogaty i dyplomowany jest do kitu gdy nie ma wzajemnego szacunku, zainteresowan
i dobrych manier na codzien.

Pozdrawiam
Luiza-w-Ogrodzie
·´¯`·.¸¸><(((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

Dokładnie takn/txt

[fedorczyk4]