Kresy

[jej_maz]

Duzo sie tu czyta o stosunku do W-wy. Mysle, ze to piekne miec takie miejsca,
gdzie kazdy kamien usmiecha sie na twoj widok jak do starego przyjaciela. Ja
nie mam takiego miejsca. Moze wlasnie dlatego tak latwo zostalem emigrantem?
Na takie podejscie wplyw mialy dzieje rodzinne. Wyrwane sila "wieczne"
korzenie ze Lwowa i rzucenie na obca, wroga do dzisiaj przybyszmom ziemie,
jedynie utrwalalo poczucie "osierocenia". Dziedek, najwspanialszy czlowiek
jakiego znalem, spiewal przed w hurze "Macierz" we Lwowie. Ten sam zespol
zalozyl Opere Slaska. Pomimo, ze sam urodzilem sie juz "na wygnaniu" (wedlog
rodziny) to poprzez obcowanie, oddychanie na codzien ta niesamowita,
artystyczna, ultra-romantyczna atmosfera i kultura wschodu, mam niejako
genetyczny sentyment do tego miasta. Troche ciekawych wspomnien pod
lwow.com.pl/

[jej_maz]

Tak a propos; tu mozna znalesc ciekawe materialy o reptriantach
www.halgal.com/index.htm
A tu swietna strona o Lwowie i Galicjii oczami ukrainca (zwracam uwage na
jezyk; mimo iz stara sie pisac po Polsku to melodia jest inna)
folk.uio.no/romanz/lwow.htm

[marialudwika]

Na forum Dziewczyny 50 i mniej "rzucilam" temat "piosenki lwowskie" bo mam do
nich jakis niezrozumialy dla mnie/chyba po dziadku Lwowiaku/ sentyment,ale
jakos malo bylo reakcji.Sentyment dziwny bo nawet moja mama dziadka nie
znala,urodzila sie po jego smierci.Pozdrawiam
ml

[ypsilon]

Takie sentymenty wrastają w nas mimo woli. Rodzinne strony mojej rodziny (po
ojcu) to Lwów, Borysław, Stryj. Znałam tylko z opowiadań, książek. A kiedyś
sobie pojechałam do Lwowa i czułam sie tam tak jak we Wrocławiu - chodzi mi o
atmosferę, bo miasto było bardzo zniszczone. Nie wiem jak jest teraz, może
znowu kiedyś się wybiorę. Chcę odnaleźć rodzinę, bo część jej tam pozostała.

[mammaja]

Bylam w zeszlym roku na trasie Zolkiew,Lwow,Krzemieniec.Samo centrum Lwowa,w
okolicach Opery odnowione,ale dalej wszystko sie sypie.A rownoczesnie znajac
przeciez z opowiadan czy zdjec ,nie spodziewalam sie tak pieknej
architektury,zwlaszcza secesyjnej.Krzemieniec ,tak znany przed wojna ze swoich
szkol,az serce sie kraje jaka mizeria.Mialo byc otwarte Muzeum Juliusza
Slowackiego w dworku jego rodziny,wyremontowanym z funduszy polskich.Podobno
jednak "narazie nie".To samo z cmentarzem Orlat.Czeka na ustalenia tresci
tablic.Chyba wiecej tam nie pojade.Smutno.Chyba,ze mozna byloby cos
konkretnego zrobic dla nich.Polski autokar natychmiast oblegany przez
proszacych o wsparcie emerytow i dzieciaki.To juz Wilno jawi sie jako kawalek
Europy,zwlaszcza ze bylam 2 razy na przestrzeni kilku lat i roznica
kolosalna.A na Rossie jak i na Lyczakowskim trwa likwidacja grobow
polskich .W Zolkwi,siedzibie Zolkiewskich pieknie odremontowany
kosciol,cerkiew,kawalek starego miasta.Odbywaja sie tam co roku spotkania
studentow z Polski,ktorzy pracuja przy tych renowacjach.

[marialudwika]

Linki,ktore podales umiescilam w swoich "ulubionych".Dziekuje
ml

[jej_maz]

Znalazlem cos ciekawego;

www.waw.pdi.net/~mapogo/Lwow.html

[marialudwika]

Bardzo ciekawe!!!!!!Dziekuje Mark!!
ml
P.S Bardzo bym chciala posluchac piosenek lwowskich!!!
Ale gdzie??????

[jej_maz]

marialudwika napisała:


> P.S Bardzo bym chciala posluchac piosenek lwowskich!!!
> Ale gdzie??????

Dobre pytanie... hmmm... moze na naszej stronie? Musialbym znalesc nagrania -
moze ktos tu cos ma? Na prawde ciekawy pomysl...

[wywrot53]

ML, nie jest do posłuchania, ale zanim ktoś znajdzie może wystarczy tekst ))

Gdzie jeszcze ludziom
Tak dobrze jak tu?
Tylko we Lwowie!
Gdzie śpiewem cię tulą
I budzą ze snu?
Tylko we Lwowie!

I bogacz, i dziad
Tu są za pan brat
I każdy ma uśmiech na twarzy..
A panny to ma
Słodziutkie ten gród,
Jak sok, czekolada i miód...


I gdybym się kiedyś
Urodzić miał znów,
To tylko we Lwowie!
Bo szkoda gadania,
Bo co chcesz, to mów
Nie ma jak Lwów!

[wywrot53]

Dzisiaj bal u weteranów,
Każdy zna tych panów,
Bo tam co niedziela
Jest zabawy wiela
Choć komitet za wstęp bierzy
Czterdzieści halerzy,
Ale wyznać szczerzy,
Co wart ta, joj.

A muzyczka, ino, ano,
A muzyczka rżnie,
Bo przy tej muzyczce
Gości bawią się (wesoło!).
Wszystko jedno, czy to męska,
Czy to damska jest,
Byli tylko rżnęła
Fest a fest.

A tam znowu jakiś frajer
Wielki pieniądz traci,
Trzy kolejki piwa
Przy bufecie płaci.
Ty do niego ani słowa,
Naj ci Bóg zachowa,
Bo on z Łyczakowa
Jest, ta joj.

A tam znowu jakaś szarża
Mocno się obraża,
Bo ja mam nagniotki,
Naj no pan uważa.
Idź-że ty, nie gadaj wiele,
Ty cywilne ciele,
Bo cię w morda strzelę
Ta już, ta joj.


A tam w tyli, pan Bazyli,
Przeprasza na chwili,
Bo mu spodnie pękli
Na samiutkiej tyli.
Tu agrafką się nie chwyci
Trzeba iść po nici,
Bo się gołe świci
Fest, ta joj.


O północy się zjawili
Jacyś dwaj cywili,
Mordy podrapane,
Włosy jak badyli.
Nic nikomu nie mówili,
Ino w mordy bili
l bal zakończyli,
Ta już, ta joj.

[foxal]

> Duzo sie tu czyta o stosunku do W-wy. Mysle, ze to piekne miec takie miejsca,
> gdzie kazdy kamien usmiecha sie na twoj widok jak do starego przyjaciela. Ja
> nie mam takiego miejsca. < jej_maz

Jej_mezu,

Mnie sie wydaje, ze przy odrobinie zaangazowania sie w miejscowa ludnosc z jej
problemami, to wowczas i te kamienie stana sie blizsze i beda sie usmiechac.

Ja zmienialem kilkakrotnie swoje miejsce zamieszkania i jak spojrze wstecz, to
sa miejsca, ktore wlasnie wydaja mi bardziej bliskie, choc niektore sa tak
zmienione, ze wprost nie do poznania - a jednak sa mi bliskie.

Takim miastem jest wlasnie Warszawa, gdzie spedzilem duzo swoich mlodych lat,
podrywania, rozczarowan, zawodow, uniesien i takich tam szczypatielnojnych
spraw. Potem gdzies tam na rowniku,a nastepnie Halifax, Toronto i oczywiscie w
obecnym miejscu zamieszkania.

Czy to wiaze sie z Kresami - niby nie, ale dla mnie tak. Bo moja prawdziwa i
gleboka milosc nie bedac kresowianka a Warszawianka z urodzenia, spiewala
nieustannie piosenki z Kresow. Najbardziej pamietam - bo ja nie mam daru do
spiewania - "Polesia czar". Tych za serce chwytajacych piosenek nauczyla sie na
obozie harcerskim, zorganizowanym przez chor koscielny do ktorego nalezala.

> Moze wlasnie dlatego tak latwo zostalem emigrantem?<Jej_maz

Ja tego nie moge o sobie powiedziec, choc mialem zawsze spakowana walizke i do
domu czyli Warszawy, wracalem codziennie przez pierwsze kilka lat, az moj
starszy syn powiedzial: tato, jak chcesz to wracaj, ja tu zostaje - mial
wowczas 17 lat.

I w ten oto sposob, jak zwykle mlode pokolenie podejmuje decyzje, ktorych nawet
nie rozumie, ale podejmuje i to bylo przyczyna rozpakowac walizke, wyslac karte
pocztowa do mamy, ze zostajemy i do uslyszenia.

Teraz, to te fora polskie sa takimi Kresami, gdzie wraca sie mimo, ze niektorzy
usiluja czlowiekowi dokuczyc, porownujac do procesow z "republiki kolesiow",
choc tak naprawde, nie wiedza o czym mowia.

[jej_maz]

Przeczytalem swoj wpis raz jeszcze w kontekscie Twojego komentarza (dzieki) i
doszedlem do wniosku, ze nie bylem zbyt precyzyjny w zacytowanym przez Ciebie
fragmencie. Ten brak precyzji nie byl spowodowany brakiem okreslen, ale raczej
uzywaniem ich w sposob zbyt metaforyczny. Gdzies tu, na lamach tego forum,
pisalem o starym bunkrze w malym parku, zabawach dziecinstwa, pierwszej randce
z dziewczyna w galerii na rynku... Mam kilka takich miejsc w Rymie, gdzie
czesto wracam myslami. Czasami jestem w Montrealu - a nie ze musze. Teraz
Toronto. W kazdym z tych miast zostawilem czastke siebie i pare kamieni mnie
pamieta Mialem na mysli bardziej zwiazek duchowy, taka odmiane metafizycznej
koegzystencji z regionem, ktora jest mozliwa do osiagniecia jedynie wowczas,
gdy zapomina sie juz ktore pokolenie wstecz na ta ziemie przybylo. Nie wiem czy
znasz Slask i jego specyficzne stosunki. Czy wiesz, ze sa tam cale miasta (a
przynajmniej ich ogromna czesc), na ulicach ktorych mozna napytac sobie biedy
tylko mowiac glosno czysta polszczyzna? Nie przesadzam; mam takie osobiste
doswiadczenia z Bytom-Radzionkow i Piekary Slaskie. Czy byles kiedys w W-wie
uznawany za okupanta? Tak sie traktuje Polakow w pewnych czesciach Zabrza. Jak
wiec widzisz, wiele czynnikow ma wplyw na poczucie przynaleznosci... sama
znajomosc jezyka, czy dobre checi z Twojej strony, nie zawsze wystarczaja aby
zaprzyjaznic sie z KAZDYM kamieniem Druga sprawa jest - a w zasadzie dodajac
do tych stosunkow - fakt wychowania w niezwykle silnych zwiazkach rodzinnych.
Mam tu na mysli, ze dla mnie rzecza drugoplanowa jest "gdzie", a pierwszorzedna
"rodzina". Tak bylo dzieki dziadkom, tak jest i teraz (zona tez z rodziny
kresowej). Nie wiem czy jest to zwiazane z uwarunkowaniami kulturowymi, czy tym
wychowaniem w poczuciu wyobcowania i ciaglych wspomnieniach Kresow, ale majac
moich najblizszych kolo siebie, latwiej mi bylo zostac emigrantem i mniej mnie
ciagnie do kamieni...
Podoba mi sie Twoje porownanie Kresow i forum - cos w tym jest )

PS.

[jej_maz]

Piszac powyzsze, w pewnym momencie zaczalem sie zastanawiac kim jestem. Czy
mozna czuc sie polskim slasakiem z lwowiaka dusza i kanadyska filozofia zycia
jednoczesnie? Hmmm... tak czy inaczej, jakbym musial wrocic, to na pewno bym
zamieszkal w tym samym miescie, angazujac sie w prace nad obalemiem wszelkich
animozji i uprzedzen narodowosciowych i kulturowych jego mieszkancow.

[jej_maz]

Jeszcze jeden link. Mysle, ze ten w szczegolnosci zasluguje na uwage.

www.amigo.wroc.pl/lwow/orleta.htm
Jednak Kresy to nie tylko Lwow. Ktos jeszcze?

[alfredka1]

jej_maz napisał:

> Jeszcze jeden link. Mysle, ze ten w szczegolnosci zasluguje na uwage.
>
> www.amigo.wroc.pl/lwow/orleta.htm
> Jednak Kresy to nie tylko Lwow. Ktos jeszcze? Jej-mężu, dzięki za linki
i "nasze korzenne" tematy..A może coś o moim Wilnie? hej,hej jest tam kto?

[krwawy]

Mam zawsze mieszane uczucia w związku z tym tematem.
Bo czy to nie to samo co www.bund-der-vertriebenen.de/

[marialudwika]

Nie znam niemieckiego
ml

[felinecaline]

Niedawno stracilismy "experta" w tej dziedzinie (jak i we wszystkich, we
wlasnym mniemaniu). Cos mi to "pachnie na "powrot z zaswiatow".

[marialudwika]

A moze to "wielki brat",hm......
ml

[krwawy]

Nie podałem tego adresu dla lektury. Jest to strona niemieckiego Związku
Wypędzonych reanimującego zdechłe resentymenty. Podobne resentymenty do tych
poskich, tzw. kresowych.
Nigdy też nie uważałem się za eksperta w żadnej dziedzinie poza leżeniem na
kanapie, piciem piwa, paleniem papierosów i oglądaniem telewizji. Wymienione
czynności są oczywiście częściami składowymi dziedziny nazywanej Leżenie Bykiem.

[marialudwika]

Mam jak najbardziej zywy sentyment do Lwowa i Wilna a nie zywie jakos
TAKOWYVH w stosunku do Niemiec.Mimo jakis tam powiazan rodzinnych..
Chyba mi wolno
ml

[krwawy]

Oczywiście, że wolno.
Daleki jestem od jakiejkolwiek agresji pod Twoim, czy czyimkolwiek adresem.
Chciałem tylko zwrócić uwagę, że jak najbardziej zrozumiała nostalgia jest w
porządku dopóki nie staje się programem politycznym.

[foxal]

krwawy napisał:

> Chciałem tylko zwrócić uwagę, że jak najbardziej zrozumiała nostalgia jest w
> porządku dopóki nie staje się programem politycznym.

Ciekaw jestem, czy to powyzsze zdanie napisales na tym niemieckim forum,
ktorego przyklad przytoczyles. Bo na tym forum, robisz to tak na wszelki
wypadek - jak bardzo opiekuncze masz intencje dla dzieci 40+ bawiacych sie
wspomnieniami - a jakie to patrioyczne. Ciekawe czyje dobro miales na mysli -
Polskie czy Niemieckie?

[jej_maz]

Zauwaz Krwawy, ze ten watek, podobnie jak i wszystkie linki w nim zawarte, maja
charakter wspomnieniowy; bardziej nostalgiczno-kulturowy. Dla mnie jest to
bardziej aby wytlumaczyc dlaczego jako Slasak, wole pierogi od klusek, rolady i
modrej kapusty. Moje miasto jest tutaj, na stronie zalozonej i prowadzonej
przez moich przyjaciol; www.gliwiczanie.pl/ i to sie nigdy nie zmieni.

Zawsze jest maly procent trawrdogolowych, nie rozumiejacych zmiennosci czasow,
ktorzy beda zbierac sie przy juz wygaslym ogniu historii i stronach, do ktorego
link podales. Rozumiem tez Niemcow wysiedlonych tak samo brutalnie z ich domow,
jak Polakow z ich wlasnych. Po tylu latach nie sadze, aby bylo za wielu
probujacych zawracac kijem bieg Nysy czy Bugu. Jako przyklad opowiem Ci ciekawa
historie. Otoz rodzina mojej zony od pokolen prowadzila piekarne w malym
miescie pod Lwowem. Dostali, jak wszyscy, dwie godziny na spakowanie sie. Psim
swedem, "dostali z przydzialu" poniemiecka pod Gliwicami. Tam tez sie osiedlili
i mieszkaja do dzisiaj. Niemic, byly wlasciciel tez dostal swoje dwie godziny
na opuszczenie dobytku, mieszka gdzies pod Monachium i tez prowadzi swoja
piekarnie, zalozona przy pomocy rzadu (dostal jakies tam odszkodowanie czy
pomoc). Kilka lat temu synowie (dziadki juz nie zyja), odnalezli sie, spotkali,
wpadli sobie w ramiona, poplakali i popijajac zdrowo, rowniez zdrowo klneli na
Hitlera, Stalina, parszywa wojne itd itp. Rozstali sie kumplami i do dzisiaj
trzymuja kontakty. Mysle, ze tak patrzy wiekszosc na zycie, a juz to pokolenie
za nami, to juz calkowicie wzrusza ramionami. Nie Krwawy, nie ma tu zadnej
ideii politycznej w tym watku.

[krwawy]

"Ciekaw jestem, czy to powyzsze zdanie napisales na tym niemieckim forum,
ktorego przyklad przytoczyles. Bo na tym forum, robisz to tak na wszelki
wypadek - jak bardzo opiekuncze masz intencje dla dzieci 40+ bawiacych sie
wspomnieniami - a jakie to patrioyczne. Ciekawe czyje dobro miales na mysli -
Polskie czy Niemieckie?"

Ludzie!
Po pierwsze, to nie jest forum tylko strona tzw. "wypędzonych" i poraz pierwszy
tę stronę na prędce wyszukałem.
Po drugie, co za dobro?!
Skąd ta histeryczna reakcja?!

jej_mężu, (jedyna rozsądna reakcja)
pozdr.

[jakbar2]

Nie będę się tłumaczyła z tego, że bardzo lubię ludzi ze wschodu, kresów i
troszkę za.Spotykałam się z najwspanialszymi ludżmi,ich przepięknym akcentem i
tym, czego brakuje nam , tym ze środkowej polski

[jej_maz]

Tak, ta polszczyzna jest na prawde spiewna. Niestety, o ile moge nasladowac, to
nie jestem w stanie, tak jak dziadkowie, wymawiac roznie "ch" i "h" ... dla
mnie to bylo niesamowite.

[marialudwika]

No i "l" tak pieknie wymawiane.....
ml

[edeka5]

Moja mama urodzona w małym miasteczku za Bugiem też tak mówi. Tzn. nie tak
śpiewnie, ale słychać kiedy jest "h", a kiedy "ch". W dzieciństwie lubiłam
kiedy dyktowała mi dyktanda, nigdy nie zrobiłam błędów z literami "h" i "ch".

[wedrowiec2]

Olga Boznańska, Julian Fałat, Wojciech Kossak, Jacek Malczewski, Jan Matejko...
Ta wyjątkowa wystawa jest jak wspaniała historia polskiego malarstwa.
Mieszkańcy Szczecina mają okazję podziwiać bogaty wybór arcydzieł polskich
malarzy z końca XVIII w. po początki XX. Na otwartej wczoraj w Galerii
Północnej Zamku Książąt Pomorskich wystawie zatytułowanej "Arcydzieła malarstwa
polskiego" znalazło się ponad 50 obrazów spośród blisko dwóch tysięcy polskich
płócien przechowywanych w zbiorach Lwowskiej Galerii Sztuki. 14 z
przywiezionych do Szczecina prezentowanych jest na wystawach stałych muzeum,
pozostałe wydobyto z magazynów.
www1.gazeta.pl/szczecin/1,34939,1776596.html