Bez tego nie da sie zyc

[luiza-w-ogrodzie]

Przerzucajac wczoraj wode od sciany do sciany jak zwykle weszlam w
stan alfa pozwalajac roznym myslom przelatywac mi przez glowe.
Zastanawialam sie jaki dotkliwy brak - oprocz utraty zdrowia czy
bliskich mi osob - wplynalby znaczaco negatywnie na moje zycie.
Odpowiedz brzmiala: brak plywania. Bez plywania nie da sie zyc,
kropka. Moge bez internetu, ksiazek, _nawet bez ogrodu_, ale
odebranie mi mozliwosci plywania byloby dla mnie najbardziej bolesna
kara. Stad pilnuje sie zeby nie pojsc do wiezienia, bo trudno
przewidziec czy trafilabym do takiego, w ktorym jest basen :o)

Co przynosi Wam radosc zycia i nie moglibyscie sie bez tego obejsc?

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[gaudia]

jest sporo rzeczy, spraw, które lubię

okoliczności przyrody sprawiły, że obywam się bez wszystkiego

i da się

ale kiedyś odkryłam przypadkiem pewną konieczność życiową. Remontowałam w lipcu
knajpkę (ścisłe centrum miasta), przemieszkując u kolegi na strychu też w tym
centrum. Po 4 tygodniach coś nam dolegało, nie wiedzielismy co. Kiedy złe
samopoczucie osiagnęło apogeum zarządziłam spacer donikąd.
Kiedy zobaczylismy pierwszy wielki pachnący trawnik w parku Julianowskim bez
słowa padliśmy nań nurzając w trawie twarze.
Brakowało nam naturalnej zieleni. Bez niej się nie da. Na szczęście jest za darmo

[foxie777]

Uwazaj Luizo, bo w wiezieniach nie ma basenow.
Ja musze miec moje zwierzatka i dobra buteleczke czerwonego
winka.Na razie watroba dopisuje.
Jest tak wiele rzeczy ktore mi sprawiaja wielka przyjemnosc,ale
przypuszczam ze czlowiek moze sie przystosowac do wszystkiego,
nawet braku tych najwazniejszych.Mam nadzieje, ze nigdy
nie bede to tego zmuszona.

pozdr

Gaudio, masz racje - bez zieleni sie nie da zyc

[luiza-w-ogrodzie]

Gaudio, masz racje, jednak bez zieleni (lasu, buszu, ogrodu, parku)
tez sie nie da zyc. Kurde. Ale jestem bystra. Wystarczyloby mi
popatrzec na moj nick.

A baseny u nas sa prawie za darmo: wejsciowka na "moj" basen = pol
godziny pracy za najnizsza ustawowa place dla czternastolatki.
Kostium i gogle w desperacji mozna nabyc za grosze (uzywane albo z
ebaja). U nas nie ma wymogow zeby plywac w czepku, ale kostium
trzeba miec ;o) Oczywiscie ocean jest za darmo caly czas - w
Australii nie placi sie plazowych wejsciowek. A na niektorych
plazach mozna sie kapac nago, wiec i koszty zakupu kostiumu
odpadaja...

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[witekjs]

navigare necesse est, vivere non est necesse

na mniejszą, "podręczną" skalę...

Witek

[mammaja]

Z ta zielenia i natura w ogole zgadzam sie w zupelnosci! Mysl, ze
mialabym mieszkac w kamienicy z oknem na wewnetrzne podworko i
sciany dookola przyprawia mnie o atak paniki. Juz lepsza bylaby
kurna chata na odewsiu A dalej sa bardzo rozmaite mozliwosci
zycia "bez". Np. nie moglabym zyc bez swojego pokoju. Gdyby mieli
mnie zamykac, to tylko w pojedence Mysl, ze ktokolwiek, nawet
najukochanszy bylby kolo mnie caly czas jest nie do wyobrazenia.
Zeby nie mnozyc przykladow - byc moze jednak daje sie zyc bez tego
co na jakims etepie wydaje sie koniecznoscia

[ascenth]

mammaja napisała:

> Mysl, ze ktokolwiek, nawet
> najukochanszy bylby kolo mnie caly czas jest nie do wyobrazenia.

O własnie Czytajac Wasze wątki zastanawiałam się co jest mi potrzebne jak
powietrze
Własna przestrzeń to chyba najkrócej rzecz ujmujac to - bez czego nie mogę się
obejść. Przestrzeń fizyczna i emocjonalna też. Związek, w ktorym jest skrajna
bliskość i byłby dla nie klaustrofobiczny. I tak samo jakbym miała wracac z
pracy do domu "wielopokoleniowego" byłoby mi cięzko mimo "ciepła rodzinnego"
Z rzeczy to chyba aparat fotograficzny...

[dado11]

Chyba nie mogłabym żyć bez mojego wewnętrznego poczucia wolności i
przekonania, że jakby co, to dam sobie radę... nie wytrzymałabym
psychicznie życia w poczuciu, że zrobiłam komuś krzywdę...
a poza tym zapracowałam i stworzyłam (w duecie takie życie i taki
"kawałek podłogi", które kocham! bez nich byłoby straaaasznie
trudno...

[foxie777]

Ja tez nie wyobrazam sobie zycia bez mojego ogrodu i kwiatow
i tej calej sytuacji w ktorej jestem ale to nie znaczy ze nie
moglabym bez tego zyc.Przeciez tak w sumie malo nam do tego zycia
potrzeba, ale chcemy wszystko.


pozd

[witekjs]

Poczytałem Was i zastanowiłem się bez czego, rzeczywiście byłoby mi żyć najtrudniej.
Bez możliwości czytania lub "chociaż" pisania.
Wiedzieli o tym od dawna "experci" więzień ze wschodu i zachodu...

Witek

[witekjs]

witekjs napisał:

> Poczytałem Was i zastanowiłem się bez czego, rzeczywiście byłoby mi żyć najtrud
> niej.
> Bez możliwości czytania lub "chociaż" pisania.
> Wiedzieli o tym od dawna "experci" więzień ze wschodu i zachodu...
>
> Witek

Oczywiście myślałem o przymusowym życiu w samotności.

Witek

[luiza-w-ogrodzie]

witekjs napisał:
> Oczywiście myślałem o przymusowym życiu w samotności.

Wiesz, nie chodzilo mi o ograniczenia wynikajace z izolacji, raczej
o to, co by sie stalo gdyby z naszego zycia zniknal pewien element a
reszta pozostala ta sama. Np w Twoim przypadku okazuje sie ze padly
elektroniczne media (Internet, TV, radio) i pozostaje Tobie tylko
olowek i kartka papieru.

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[witekjs]

uiza-w-ogrodzie napisała:

>/.../pozostaje Tobie tylko
> olowek i kartka papieru.

Wydaje mi się, że byłoby to najistotniejsze minimum, jeśli nie miałbym również -
najważniejszego - dostępu do mojej, OK innej biblioteki.

Pozdrawiam. Witek

Witek

[luiza-w-ogrodzie]

witekjs napisał:

> Wydaje mi się, że byłoby to najistotniejsze minimum, jeśli nie
miałbym również - najważniejszego - dostępu do mojej, OK innej
biblioteki.

Moi dziadkowie w czasach okupacji nie mieli dostepu do zadnej
biblioteki ale za to do papieru i olowkow, wiec napisali i
zilustrowali ksiazki dla swoich dzieci. Pewnie majac to minimum )bez
dostepu do bibliotek) probowalbys zrobic to samo - pisac nowe lub
odtwarzac kiedys przeczytane ksiazki.

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[witekjs]

To "minimum" w takich warunkach, jak wiesz owocowało nawet "Don Quichote".
Oczywiście wystarczyłoby mieć możliwość napisania nie wysłanych listów, nie
narysowanych rysunków synowi i odpowiedzenia sobie na dawno postawione pytania...
Dramat osób takich jak Twoi Dziadkowie miałem na myśli.
U mnie w rodzinie nie było takiego nieszczęścia, mój Ojciec uciekł.

Witek

[witekjs]

Źle zrozumiałem, myślałem, że byli uwięzieni.
Mój ojciec uciekł ze szpitala jenieckiego i nie był w oflagu.
W Warszawie ukrywając się, jak wszyscy nie miał najlepszych warunków w czasie
okupacji.
Myślę, że po wojnie wielu ludzi również nie miało łatwego dostępu do bibliotek...

Witek

[verbena1]

Najbardziej przykre byloby dla mnie odciecie od telefonu i
internetu. Niemoznosc porozumienia sie z rodzina, przyjaciolmi ,Wami
tutaj to dla mnie odciecie od tego co mi bliskie i trzymajace przy
zyciu. To jak znalezienie sie nagle na bezludnej wyspie.
Pozostaloby jeszcze pisanie listow i niecierpliwe oczekiwanie na
odpowiedz ale bezposredni kontakt jest o niebo lepszy.

Nie musze dodawac ,ze bez zieleni, kwiatow i swiatla zycie jest duzo
mniej ciekawe, co odczuwam dotkliwie zima.

[monia.i]

Bez książek. Nie wyobrażam sobie życia bez słowa czytanego...

[skrzydlate]

ja musze porysowac albo pomalowac od czasu do czasu.. musze pospiewac i musze
potańczyć, chociazby miedzy szafa a kanapą....

[teodozja_z]

Bez marzeń. Gdyby dopadła mnie taka chandra, że nie miałabym już o
czym marzyc, nie mogłabym dalej żyć.

[lablenka_x]

Oj Teodozjo, mogłabyś żyć, i żyłabyś.
Ja na bazie tego co sie dzieje w kraju po tej trąbie
powietrznej,pomyślalam sobie ,ze jednak nie mogłabym życ bez dachu
nad głowa.I mogłabyś mi Teodozjo odparowac tym samym ,że oj
mogłabym, mogła,ale własny kąt daje poczucie bezpieczeństwa.
I wiem tez ,że można zyc bez tego wszystkiego o czym piszemy , bo
życie to nie pstryk - nie mam - nie żyję,ale żyję mimo
wszystko ,bez...bez... i bez...

[magdawe]

Mysle, ze nie moglabym zyc bez ludzi. A scislej rzecz ujmujac - bez
Przyjaciol. Jestem elementarnym przykladem jednostki stadnej i
poczucie, ze zawsze mam do kogo zwrocic sie z czymkolwiek, pobyc,
pogadac, czy nawet wspolnie pomilczec - daje mi zyciodajna sile.
Zaliczylam w swoim zyciu okres (po przeprowadzce do Warszawy), kiedy
z moim niemężem funkcjonowalismy jedynie w obrebie naszej rodziny
(my i nasze dwie corki). To byl smutny okres. A raczej niepelny.
Czujemy sie dobrze w swoim towarzystwie, wypelnialismy obowiazki
rodzicielskie, ale..... dopiero po odnowieniu kontaktow z dawnymi
Przyjaciolmi, zycie okazalo sie lepsze, milsze, latwiejsze,
przyjemniejsze....ech, dlugo by wymieniac zalety