Pora przypływu

[kate55]

Właśnie przed chwilą obejrzałam kolejny odcinek z Poirot. Nie jestem
zwolenniczką zmian, a w tym filmie jest ich sporo. Niestety, dla mnie ta
ekranizacja jest kiepska. Aktorzy są wyjątkowo niedobrani, jedynie aktorka
grająca Lynn jest ok. Tak czekałam na ten odcinek i bardzo się rozczarowałam.
Jestem ciekawa Waszego zdania.

Pozdrawiam

[escott]

Hm, ja zaczęłam i po pół godzinie postanowiłam przełożyć oglądanie na dzisiaj.
Te nowe ekranizacje jakoś mi się dłużą - a już najgorsze były dla mnie świnki,
przez które ledwo przebrnęłam... Nic to, dzisiaj drugie podejście.

[tgosia44]

no mnie też rozczarowała ekranizacja... a najbardziej Rosaleen :-( zmiany w
treści, delikatnie mówiąc, niepotrzebne... wszyscy jacyś niesymatyczni się
zrobili... Psychopata David, niepotrzebny, obrzydliwy wątek z telefonami do R.,
a David w chustce- co to miało być?!

Coraz gorzej

[tom_beresford]

Widzę, że ta najnowsza seria zaczyna sięgać poziomu podłogi. Nie dość, że
twórcy pozmieniali bardzo dużo i to najczęściej na niekorzyść filmu, to jeszcze
nie oddają klimatu panującego w kryminałach.
"Pora przypływu" to bardzo fajna powieść, może nie najlepsza, ale podoba mi się
jej treść i wątki. Natomiast film jest kiepski, zupełnie jakby chcieli
sparodiować Agathę Christie. Nie do przyjęcia.

[ladyhawke12]

A ja poza tym wszytkim , bylam rozczarowana mieszkaniem i kamerdynerem, to nie
to, nie to.

[escott]

Film taki sobie, chociaż dla mnie dnem były "Świnki...", a teraz przechodzimy
etap "odbijania się". Podobał mi się mroczny klimat i surowy, przejęty Poirot -
przypomniałam sobie jeden z najulubieńszych moich Suchetów czyli "Ackroyda".
Zmiany trochę dziwne. (UWAGA MAŁE SPOILERY będą ;)


Za nic nie pojmuję, dlaczego z Davida Huntera zrobili takiego opryskliwego,
odstręczającego gbura. Aktor też przeszarżował. Nie mam również pojęcia, na co,
po co i dlaczego ten dziki namiętny romans z Lynn... A już historia z blizną -
chyba komuś zabrakło odrobiny dystansu. Prawdę mówiąc, cały flashback w finale
balansuje na krawędzi farsy. O absurdalnym numerze z zapalniczką (chyba
zaopatrzoną w jakieś łącze na podczerwień?) nawet, z litości, nie wspomnę...;)

[ancza7]

Były takie historie,na które narzekacie: i zapalniczka i szminka i chustka i
dziwne telefony - ale to wszystko w innym kontekście, z wyczuciem i w agatkowym
klimacie. Niby zgadza się, David BYŁ psychopatyczny (dlatego zresztą Lynn się w
nim zadurzyła), namiętność też BYŁA. Początkowo, na przekór Waszych narzekaniom
i mimo oczywistej bzdury z wybuchem oglądało mi się to nieźle. Najtragiczniejsze
jest zakończenie. Nie chcę spoilerować, ale autorzy filmu chcieli może być
poprawni politycznie i podjęli aktualnie dyskutowany temat. Może dlatego Poirot
był też do siebie niepodobny, jakiś agresywny i paskudny. Dno faktycznie. A
George! zgadzam się nie ten, oj nie ten :)

[escott]

SPOILERÓW JESZCZE WIĘCEJ

Że zapalniczka była, to mnie przeraziłaś (a nie mam tekstu, żeby sprawdzić).
SERIO? Szminkę i chustkę pamiętam, ale to w filmie też zagrało. David był
psychopatyczny, ale jak dalece - to wyszło na jaw dopiero pod koniec, przecież!
Nie odstraszał od początku i jeśli odstraszał - to nie chamstwem. Lynn się w
nim zadurzyła, ale, że tak powiem, "nie w tym tonie" - autorzy filmu zupełnie
niepotrzebnie usiłowali stworzyć jakiś niezdrowy klimat chorobliwej, niszczącej
pasji. "Choćby mnie bił, będę go całować po rękach..." U Christie? To przecież
nie ta skala. Ja wiem, że w filmie pewne rzeczy muszą być wyrazistsze, ale
mogli w takim razie skoncentrować się na procesie rozwiązywania zagadki, a nie -
telegramik nie wiadomo skąd i YES nie wiadomo na co. Tu akurat wierzę, że
analogicznie było u Christie, bo niestety Poirotowi zdarza się nie dawać
czytelnikom równych szans.
A zakończenie - masz rację. Tyle tylko, że w moim odczuciu nie zachowali
politycznej poprawości, a raczej dali jakiś manifest na modłę obrońców życia...

[ancza7]

Była,ale nie w ostatniej scenie i nie w takim zastosowaniu!!!

[ikkala]

Jakbym nie czytała książki to film bardziej by mi się spodobał. Nie jestem
jednak pewna, czy wierność oryginałowi jest aż tak ważna.

[april02]

David Hunter to jeden z moich ulubionych bohaterów Agaty. Lubię takie typy (ale
tylko w literaturze :)). Tu mi nie pasował ani aktor ani jak już wspomnieliście
agresja i chamstwo bohatera.
Mimo wszystko film mi się dosyć podobał do momentu samóbójstwa Rosaleen. Od tej
chwili wszystko było nie tak, a już pomysł z wybuchem to kompletna porażka. Na
litość boską, David owszem był łotrem, złodziejem i osobą dosyć bezwzględną ale
mordercą stał się dopiero później. Na początku on tylko wykorzystał okazję,
tytułową "porę przypływu"... W filmie ten tytuł traci dla mnie sens.
Mistyfikacja jest tu zaplanowana i wykonana z zimną krwią.
I jeszcze pomniejszy zarzut. W oryginale Rosaleen była brunetką, aktorka nie
pasowała mi do tej roli w ogóle.

[escott]

> mordercą stał się dopiero później. Na początku on tylko wykorzystał okazję,
> tytułową "porę przypływu"... W filmie ten tytuł traci dla mnie sens.

Świetne spostrzeżenie! U Christie ludzie są tylko ludźmi - popełniają zbrodnie,
bo ulegają pokusie, dużą rolę odgrywa splot okoliczności. Przy okazji
popelniają błędy i wpadają w kłopoty. Tutaj mamy "nadludzkiego" psychopatę,
który zdecydował się wymordować cały dom z powodu zazdrości o pieniądze
siostry... Wyobrażam sobie kilka łatwiejszych sposobów, żeby podobny problem
załatwić...

[april02]

Otóż to! Dlatego tak lubię czytać Agatę, bo jej mordercy to NIE są psychopaci.
nawet w A.B.C było drugie dno mimo zapowiedzi. Książki, gdzie ktoś morduje "bo
musi" szczerze mówiąc mnie męczą. Taki motyw często przewija się u Mary Higgins
Clark. Ja lubię mieć zbrodnię uzasadnioną, i że tak powiem kameralną.
A co do "pory przypływu" to wczoraj zaraz po obejrzeniu filmu zaczęłam czytać
ksiażkę, po raz n-ty zresztą. Na początku David jest wręcz miły i sympatyczny,
jego gwałtowność i bezwzględność rośnie wraz ze wzrostem jego uczuć do Lynn i
nasileniem się wyrzutów sumienia Rosaleen. Ma to przynajmniej jakieś
uzasadnienie.

[zoe125]

Nie wiem, czemu zrobiono z Rosaleen narkomankę. W powiesci była sliczną
brunetką, niepewną siebie skromną katoliczką, natomiast w filmie zrobiono z
niej znarkoityzowaną kukłę. I jeszcze ta scena, w której siostra Davida
przyłapuje go z "Rosaleen" w piwnicy - dla mnie była jakaś obrzydliwa. Rosaleen
absolutnie mi się nie podobała (mówię o filmie, w książce budziłą litość i
sympatię).