potwornie tęsknię

[polifonia1983]

Witajcie,
już się przedstawiałam, ale nie w osobnym wątku, więc jeszcze raz się
witam i wpraszam do grona macoch.
Od jakiegoś czasu poczytuję to forum, z różnymi uczuciami. W końcu
postanowiłam napisać, bo sobie nie radzę z sobą. Mimo różnych
mniejszych lub większych kłopotów uwielbiam małą i nie jestem w
stanie znieść rozstań z nią. Od jakiegoś czasu wszystko kręci się
wokół małej, jej przyjazdów, pobytu, i to ja wymuszam taki obrót
spraw. A potem, po odwiezieniu jej nie jestem w stanie nie płakać.
Wiem, że mogę sobie powiedzieć, że dziecko ma swoją matkę, nie jest
moje i włażę w nie swój ogródek. Ale kocham ją, dbam o nią, uczę ją
nowych rzeczy, uczestniczę w jej wychowywaniu, wiem, jak jestem dla
niej ważna i jak bardzo, z różnych względów, mnie potrzebuję. I
tęsknię, jak kot w pustym mieszkaniu.
Jak sobie z tym poradzić, któraś z Was też tak ma?

[konstancja16]

Ja tak nie mam. Zdecydowanie oddycham z ulga kiedy Maly wraca do
swojej mamusi. Z reguly jakos wytrzymujemy ze soba, w porywach
nawet jest sympatycznie, ale z utesknieniem wyczekuje ‘wolnych
weekendow’. A te niezbyt czesto sie zdarzaja. Wydaje mi sie
(rowniez sadzac z Twojego wpisu w watku obok), ze sie zanadto
angazujesz. Wchodzisz w nie swoja role. Od dawna jestes macocha?

[tully.makker]

Moja pasierbica byla u nas ostatnio przez prawie tydzien i
generalnie tz mi jest przykro, ze wyjechala. Bardzo ja lubie.

Ale ardzilabym jednak nie angazowac sie az tak bardzo w uczucia do
cudzego dziecka, dla wlasnego i dziecka dobra.

[333a13]

Ja też raczej za Młodym nie tęsknię mimo, że go lubię... Antidotum
na Twoje zaangażowanie może być własne dziecko. Poczytaj sobie
trochę postów tamaryszka, a zobaczysz że nie zawsze wkład włożony
w "cudze" dziecko wychodzi nam na dobre. Nigdy nie zastąpisz dziecku
rodziców i wcale nie jesteś dla niego "tak ważna" jak oni, cokolwiek
by nie robili... Dlatego też dla Twojego własnego dobra proponuję
zmianę podejścia...

[polifonia1983]

Macoszę dopiero kilka miesięcy. Macie rację,że powinnam się choć trochę
zdystansować. Nie wiem jak, może to taka faza, która minie.
Tamaryszka poczytam.

[filetta]

Czasem również tęsknię, ale w moim przypadku nie jest to aż tak
silne uczucie... Ot takie małe wrażenie pustki i braku nastoletniego
dokazywania

[mileu]

haha ja tak nie mam nigdy. Aczkolwiek jeśli chodzi o Ciev=bie to
chyba zgodzę się z wcześniejszą opinią. masz włączony instynkt
matki i powinnaś pomyśleć o swoim maluszku

[polifonia1983]

No tak, macie rację. Chciałabym mieć swoje dziecko, ale też
chciałabym,żeby miało dobry kontakt ze starszą siostrą. Nie jest
najlepszym rozwiązaniem zarzucać ją nową macochą, a zaraz potem
rodzeństwem. Więc uznałam, że rok czy dwa to dobry czas, żeby
poczekać, także dla mnie - wolę jeszcze trochę nacieszyć mężem, nie
chcę od razu mieć niemowlęcia w domu.
Trochę pozwalacie się mi zdystansować do sytuacji. Nie jest łatwo
kochać dziecko, które znika.
A własny maluszek będzie, to pewne

[joanpp77]

Niestety nie mam tak, choc bardzo sie staralam. Maly jest milym
sympatycznym chlopcem, a matka dla niego to niemal Bog ja tego nie
zmienie i nie mam zamiaru.Swego czasu sie bardzo angazowalam ale
sobie odpuscilam, bo nie widzialam ani wdziecznosci czy to w oczach
dziecka juz nie wspomne o mojej drugiej polowie, ktora nie rozumiala
mnie w tym wzgledzie , wiec sobie podarowalam. Nie powiem sa mile
chwile...ale to sa jedynie chwile, ja go toleruje , szanuje jako
dziecko i na swoj sposob lubie, lecz sie wiecej nie angazuje, bo
pewne sprawy bola... Czasem nie raz mnie wkurza ze Maly ciagle
powtarza a moja mama to powiedziala ze tak, wiec staram sie mu
tlumaczyc ze u swojej mamy w domu moze robic jak mu sie podoba i na
co mu mamuska pozwala , a u nas w domu sa inne zasady, ktore ustalamy
oboje z tata.

[krowa_laciata]

Nie mam tak. Pewnie dlatego, że mam własne (z poprzedniego związku)
i wspólne dzieci z M. Lubię syna M, lubię jak u nas bywa... nie wiem
czy bardziej u nas czy u moich synów, bo z nimi spędza większość
czasu. Niemniej jednak nie jest mi smutno jak wraca do mamy i mamy
nie staram sie zastąpić. Pewnie dlatego, że widzę po moich
dzieciach, że M może wkładać w nie dużo więcej zaangażowania niż
ojciec, a i tak ojciec będzie tym naj.

[sabina211]

Podejrzewam, że gdybym nie wychowywała na co dzień Małej to tak bym miała. I w
żadnym razie nie zmieniły moich uczuć rodzone dzieci. Ona jest moją córką tak
jak one, tyle że nie od poczęcia, ale od 2 roku życia. Zresztą to dziecko mnie
wybrało, a ostatnio powiedziało nam, że mogliśmy nie mówić, ze urodziła ją inna
mama...Może to bardzo rzadkie, ale możliwe. Rozumiem więc w pełni autorkę wątku.
Z utęsknieniem czekam na formalną adopcję(sprawa w toku). A co do wdzięczności,
to i rodzone dzieci mogą okazać się wredne...

[annjen]

Trudno, znowu na mnie naskoczą, ale napiszę ja właśnie czuje się jak kot w
pustym mieszkaniu. Młody wyprowadził się ode mnie, zażywa rozkoszy dorosłości we
własnej kawalerce, jego ojciec najwyraźniej nie chce zdać sobie sprawy z
potencjalnych skutków dania niespełna 17-latkowi takiej swobody... trudno.
chodzę do pokoju, który zajmował Młody i czuję, że to mieszkanie zrobiło się za
duże... Mąż przyjeżdżał do nas do tej pory prawie codziennie, w tym tygodniu
był tylko raz... Nawet nie chodzi mi o to, ze przywiązałam się do Młodego. Po
prostu nie potrafię być sama, a na razie jestem na to skazana. Polifonia, gdyby
nie Twój wątek, to ryczałabym a samotności, a tak znów wypłakuję się publicznie...

[polifonia1983]

Annjen doskonale Cię rozumiem. Nie chowam jej rzeczy, żeby mieć wrażenie, że
jest cały czas.Ciągle o niej myślę, brakuje mi jej. Wiem, że nie jestem jej
mamą, ale kocham ją i tęsknię za nią. Mała jest ze swoją mamą bardzo związana,
ale mnie też potrzebuje. Zwłaszcza, że oboje z M poświęcamy jej dużo czasu
rozmawiamy z nią i bawimy się, a u mamy przeważnie jest sama.
Może gdyby mała nie doceniała tego, nie angażowałabym się tak, ale ona mnie
bardzo lubi,a M mnie docenia i dba o nasze relacje.
Nie chcę zmienić swojego stosunku do małej, jest dla mnie tak ważna, jakby była
moim dzieckiem, ale próbuję się zdystansować do sytuacji, żeby tak nie cierpieć,
gdy jej nie ma.
Annjen, dlaczego na Ciebie naskakują?

[glasscraft]

polifonia1983 napisała:

> Annjen, dlaczego na Ciebie naskakują?

Bo jest nie-reformowalna

[kalina81]

To ja napiszę, choć nie za dużo, bo nie lubię się czytać w wysokich obcasach.
Moja macocha jest moją przyjaciółką, nigdy nie starała się zastąpić mi matki,
ale też nigdy nie zaniechała wyjaśnienia sytuacji, które jej nie leżały. Dała mi
bardzo dużo, dała mi bezwarunkowe miejsce w swojej rodzinie. Niewielu pasierbów
miało moje szczęście, do dziś nie wiem, skąd u tak młodej kobiety, jaką wtedy
była, tak wielka mądrość i tak wielka siła ducha, której potrzebowała z całą
pewnością. Jest wyjątkową kobietą i mam nadzieję, że wierzy mi, gdy jej to
mówię, i że wie, jak jest dla mnie ważna.

[polifonia1983]

Kalina, dodałaś mi skrzydeł