Swieta i prezenty

[mona56]

Chcialam sie was spytac, czy wy tez kazde swieta i kazda jedna impreze
spedzacie z dziecmi mezow?
Otoz u mnie jest tak, ze o wszystkim decyduja moi tesciowie. Czy to sa moje
urodziny, czy od naszego syna,jego dziecko jest przyprowadzane przez dziadkow
kiedy oni uwazaja za stosowne. Nawet gdy urodzilam synka,juz po paru dniach
tesciowa przyprowadzila za reke jego dziecko. Czulam sie fatalnie, ze ktos
probuje o wszystkim decydowac i mieszac sie w moje zycie.
W tym roku jestesmy zaproszeni do tesciow,z czego nie jestem za bardzo
zadowolona,gdyz zawsze narzucaja mezowi swoje cudowne pomysly co do prezentow
dla jego dziecka. Naszemu dziecku "wystarcza" skromny prezent, ale dla
tamtego jest dlugo wyszukiwany i zawsze bardzo drogi. Nie rozumiem, dlaczego
takie roznice?. A tak w ogole to czuje sie na takich spotkaniach jak 5 kolo u
wozu. Jego rodzinka kontroluje mnie, czy proboje nawiazac kontakt, czy
zagaduje i czy jestem dla niej mila. To sa dosyc trudne sytuacje i nie jestem
wtedy soba.
Czy macie podobne uczucia?
Mona56

[mikawi]

ja mam zupełnie inną sytuację o której już pisałam
w skrócie: z racji dalekiej odległości my - jego rodzice oraz chłodnych
stosunków on - jego rodzice nie uczestniczymy w rodzinnych imprezach. W kwestii
świąt - raz zdażyło się że zostaliśmy zaproszeni przez rodzicow M. na święta i
jednocześnie imieniny jego mamy (Ewa) ale ex postawila dictum, że jej i dzieci
w takim razie nie będzie i ja stwierdziłam że nie zamierzam z nią walczyć
o "wpływy" u tesciów. I od tego czasu co roku jeździmy do moich rodziców.
Prezenty dla dzieci są zawożone wcześniej. Ciekawa jestem czy w tym roku padnie
zaproszenie ze strony "teściowej" i zakładam z prawdopodobieństwem 99,99% że
nie.

[asiek25]

A dlaczego pozwalasz, aby oni mieszali się do Twojego życia? Ja potrafię
zrozumieć, że dziecko Twojego męża powinno uczestniczyć w ważnych wydarzenia,
które dotyczą życia jego taty, ale na swoje urodziny to chyba masz prawo
zaprosić takich gości, których Ty masz ochotę widzieć. A jakie jest podejście
do tej sprawy Twojego męża? Wiem, że to czasem trudno przeciwstawić się woli
teściów(bo to może ich urazić, bo to może spowodować pogorszenie stosunków,
bo..., bo..., bo...), ale jeśli jest Ci z tym ciężko, to może powinnaś najpierw
porozmawiać o tym co czujesz z mężem. W końcu to on stoi na pierwszej linii
frontu między Tobą a jego dzieckiem i jego rodziną.

[dondon]

nawet nie wiesz Asiek jak rodzice potrafia dac w kosc.Ja moglabym tu troche
napisac ale nie moge bo Anielka mi przemebluje zaraz mieszkanie.Kurcze co za
dziewcze co garnie sie tylko do kontaktow , kabli i brudnych kół swojego wózka
albo kartofli prosto ze sklepu

[asiek25]

Co prawda nie doświadczyłam tego za bardzo na własnej skórze (na szczęście!),
ale czytam Wasze posty i włosy mi się czasem jeżą i barzdo niektórym
współczuję. Ja wiem, że rodzicom/teściom dużo należy wybaczyć i czasem pozwolic
na więcej niżby się samemu chciało, ale to chyba nie może być tak, że wejdą Ci
na głowę i będą kierować Twoim życiem. Mamy je tylko jedno i powinnyśmy przeżyć
je tak jak my chcemy. Ja wiem, że to czasami jest niesłychanie trudne odmówić,
zaprzeczyć, zbuntować się. Ale chyba warto. Sama miałam problem, gdy rodzice
mojego M. zaprosili mnie po raz pierwszy na Wigilię w tym roku. Moja rodzina
(mama i siostra) mieszkają w innym mieście i zawsze spędzałam Święta z nimi. I
byłabym się pewnie zgodziła na Wigilię w domu M., ale moja siostra leży w
szpitalu, nie wiadomo kiedy wyjdzie, a ja nie chcę zostawiać mamy samej. I
odmówiłam, mimo tego że wywierała na mnie dużą presję psychiczną, że powinnam
zostać. Wiem, że jest niezadowolona, że pewnie sprawiłam jej przykrość, ale ja
też chcę spędzić Święta w jak najprzyjemniejszy sposób. Gdyby tego nie
zrozumiała, to byłoby mi po prostu przykro, ale i tak postawiłabym na swoim.
Chyba jednak zrozumiała.

[pysia-2]

Nie spedzaja, nie zgodzilam bym sie na to. Mamy SWOJE zycie SWOJA rodzine i
SWOJE potrzeby. Dlaczego kazdy wolny czas mialabym spedzac z dziecmi? Mooj maz
proobowal mi juz kilka razy zafundowac sylewstra z dziecmi, ale na Boga Ojca,
za jakie grzechy????? Swoje dziecko odstawiam zeby sie pobawic, a cudze mam ze
soba ciagnac?
Swieta wielkanocne sa ich - przyjezdzaja, badz spotykamy sie u tesciowej. I ok.
Ale Boze Narodzenie jest DLA MNIE. I koniec. Kiedy mieszkalismy w jednym
miescie, przychodzily pierwszego czy drugiego dnia swiat na obiad, ale to
wszystko. Teraz ich nie bedzie. Zreszta my akurat bedziemy w pierwszy dzien
swiat w tamtym miescie, bo nam sie kolega zeni, wiec i tak sie spotkamy.
Ale za to urlopu ani jednego nie spedze z moim mezem na pewno, bo one sa przez
tydzien w wakacje i zazwyczaj gdzies wyjezdzaja, a potem juz nie ma
pieniedzy... I tym sposobem od 4 lat nie bylam nigdzie na wakacjach...
Ciezkie to wszystko jest jak cholera... Nielatwe to i zawsze sa jakies ofiary,
zeby nie wiem co czlowiek zrobil...

[matiza]

Ja z racji moje sytuacji , o której pewnie czytałyście na forum, zupełnie nie
mam tego problemu. Tak naprawde na poczatku znajomości z moim facetem bałam sie
reakcji jego rodziny. Ale oni nie tylko, że przyjeli mnie ciepło i często
powtarzają mi, że on w końcu jest taki jaki był dawniej, nie jest juz przybity
i przygnębiony, ale nie utrzymują ŻADNYCH kontaktów z ex i dzieckiem. Ja sie
bardzo cieszę bo czuje sie dobrze u niego w domu. To, że cała rodzina tak to
wszytsko przyjeła świadczy chyba dodatkowo o tym jak toksyczną osobą była ex.

Pozdrawiam
matiza

[mona56]

Moge Ci tylko pozazdroscic. Ja mam prawdziwy komfort psychiczny jedynie podchas
wakacji. Spedzam je TYLKO z mezem i naszym synem. To jest takie cudowne uczucie
na chwile byc z daleka od tych ciagnacych sie problemow. Gdy wracamy zaczyna
sie w kolko to samo, az sie odechciewa. Wydaje mi sie, ze to musi byc swietne
uczucie dla kobiet, ktore nie sa wplatane w przeszlosc meza i maja taka rodzine
jak sie nalezy.

Mona