Dodaj do ulubionych

Święta... święta... ciąg dalszy

16.12.03, 14:07
Pamiętacie mój post święta święta? Wczoraj dowiedziałam się, że ex będzie
jednak z Nami spędzać Wigilię. Powiadomiła mnie o tym przyszła teściowa... z
nadzieją (raczej formalną), że chyba nie będzie mi to przeszkadzało... Chce
mi się uciekać... nie wiem jak mam się zachować. Widziałysmy się ze trzy
razy, na zasadzie przywitania się. A w Święta... łamanie opłątkiem...
zyczenia...?
To jakaś farsa, nie wiem może obudze się jednak i stwierdzę, że to tylko
sen...? Teściowa nie pytała mnie o zdanie, bo nie ma takiego obowiązku.
Mój Obecny jest przeciwny wizycie ex, oboje jednak cieszymy się, że będzie
jego córa - 14letnia. Jej babcia uważa, że byłoby jej przykro gdyby została
zaproszona tylko ona bez matki czyli ex.
Mój Obecny powiedział mi, że zrozumie mnie jeśli będę chciała spędzić Wigilię
ze swoimi rodzicami. Ale czy to jest wyjście?
Przepraszam, że piszę tak chaotycznie, ale nie umiem jeszcze tego w sobie
poukładać.
Obserwuj wątek
    • mikawi Re: Święta... święta... ciąg dalszy 16.12.03, 14:12
      dla mnie to jakis absurd! była ma spędzać święta z twoim facetem a ty ze swoimi
      rodzicami?????? rany boskie, co jeszcze będzie pretekstem do włażenia z
      buciorami w życie byłego i jego nowej rodziny pod pojęciem "ze względu na
      dziecko"???? (ładne mi dziecko - pannica 15 lat)
      czy ta eks nie czuje że się nad nią ktoś lituje i tylko dlatego zaprasza na
      święta??? no, ale niektórym pluj w oczy a powie że deszcz pada
      • jayin Re: Święta... święta... ciąg dalszy 16.12.03, 14:55
        Brrrr...
        Jak to ODDZIELNIE święta???
        Ja rozumiem - Ex do Byłych teściów - nie mnie osądzać ich układy. ich broszka.
        Rozumiem - twoja niechęc do takich "wspolnych" swiąt. raczej sama też się nie
        sklaniam do tak daleko posuniętych "kontaktow" z ex :>
        Rozumiem - ty na swietach u swoich rodzicow - chetniej i mniej stresowo.

        Ale nie rozumiem - DLACZEGO osobno?...
        Jesli powodem jest odleglosc "tesciow" od twoich rodzicow (niemoznosc
        wyslania "chuopa" na godzine na wigilie do tesciow i jego corki, a potem
        wspolnie do twoich rodzicow) - to jedynym rozwiazaniem dla mnie byloby np.
        spedzenie wigilii razem u twoich rodzicow, telefon do dziecka, zlozenie zyczen,
        a na swieta powrot w "wasze" strony - i niech "chuop" odwiedzi dziecko wtedy.
        albo: rano w wigilie niech odwiedzi corke, podzieli sie oplatkiem, zlozy
        zyczenia, da prezent (jesli taka tradycja u was jest) a potem razem sie
        zbieracie i do twoich rodzicow na wigilie. a na swieta np. znowu do "was". i
        wizyta jego u dziecka.
        On ma teraz i dziecko i ciebie i powinien znalezc rozwiazanie po czesci
        zaspokajajace potrzeby twoje i dziecka w tej kwestii. nie wiem czy to jest
        dobre rozwiazanie, jednej osobie wobec ktorej ma sie obowiazki - dac wszystko,
        a drugiej nic... tak samo pewnie kiepsko jak ty, by sie czulo dziecko, gdyby na
        cale swietai wigilie nie zajrzal do niego, a spedzil je wyłącznie z toba...

        w zyciu - OSOBNO???!.. i to jeszcze kiedy ty sie zle bys czula przy stole z Ex
        i nie da rady pojsc na kompromis taki, by isc na wigilie do tesciow (nerwy i
        niepotrzebne stresy dla ciebie i dla niego pewnie tez,z twojego powodu i powodu
        ex - bo w innym przypadku - kiedy podzieliby wigilie i swieta po rowno dla
        dziecka i ciebie - stres zwiazany z ex odpada calkowicie, a stres zwiazany
        z "niepełną" obecnością Jego z dzieckiem, kiedy bedzie z toba i z toba, kiedy
        bedzie u dziecka - jest nieporownywalnie mniejszy dla was.) i to w TAKI dzien?
        dla mnie to najwazniejsze swieto w roku i nie wiem jak zareagowalabym na
        propozycje "osobnych" swiat i wigilii w takiej sytuacji... raczej negatywnie://

        pozdr. i zycze dobrego rozwiazania tej sprawy.
        i zadnych osobnych swiat... My zeszłe swięta mieliśmy osobne z "powodow
        odgórnych" i dość mocno wpłynęło to ujemnie i na mnie i na niego.
        drugich takich nie mam zamiaru i ochoty przezywac. brrr....

        pozdr. cieplo

        J
    • brooklynka Re: Święta... święta... ciąg dalszy 16.12.03, 14:30
      Doskonale Cie rozumiem, sama jestem w podobnej, a tak naprawde duzo gorszej
      sytuacji. Ex nie zgadza sie aby dzieci spedzily z nami chocby jeden dzien
      swiat, moj Obecny jakos nie ma sily tego wyegzekwowac,jego rodzina tez patrzy
      na mnie wilkiem, i generalnie jestem postrzegana jako persona non grata. Trudne
      to wszystko ogromnie, wczoraj zaproponowal mi abysmy swieta spedzili z jego
      rodzicami, choc wiem ze jestem tam niemile widziana, ale dzieki temu On bedzie
      mogl wpasc do dzieci ktore mieszkaja po sasiedzku. Wszystkiego mi sie
      odechciewa, czuje sie jak bezpanski pies.
    • jayin Re: Święta... święta... ciąg dalszy 16.12.03, 15:15
      burza4 napisała:

      > Dziewczyny - więcej luzu. W końcu z tego co pamiętam, to evee jeszcze nie ma
      ze
      >
      > swoją eksią na pienku? Dlaczego trzeba kultywować akurat najgorsze wzorce, że
      > jak się była i obecna spotkają, to wióry lecą?

      ale to nie chodzi o złe stosunki nawet, tylko o samopoczucie eeve.
      jesli, z tego co rozumiem, nie jest zbyt chetna do takich swiat, wolalaby
      jednak inaczejje spedzic - to przeciez w imie czego ma sie stresowac? jasne, ze
      uklady ex-obecna moga byc OK. nawet na swietach. ale w przypadku swiat
      rodzinnych (bo taka jst dla mnie wigilia) nie widze powodu zeby je spedzac,
      jesli byloby nam dziwnie na duszy i stresujaco z jakiegos powodu smile
      jesli by eeve nie miala zadnych zastrzezen co do spotkania sie przy wigilijnym
      stole z Ex, znalyby sie i mialy te kontakty swobodne i w miare normalne - to
      OK. nie widze powodu, dla ktorego mialaby nie isc do "tesciow".

      ale jesli cos ja "drażni" w tym temacie - to ja w tej sytuacji wolalabym
      wigilie spedzac "po swojemu"... i niechby maz/partner ulozyl wigilie i swieta
      tak, by spedzic je po trochu z kazdym, z kim "powinien".

      pozdr.

      J
    • eeva1 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 16.12.03, 15:24
      Drogie "macoszki" każda z Was ma widzę odmienne zdanie na ten temat. Dużo w Nas
      emocji bo sytuacja, w której się znalazłam (i być może nie tylko ja) jest
      trudna. Pierwszy raz idzie mi się zmierzyć z sama sobą, z moimi odczuciami i
      tym jak powinnam się zachować w takiej sytuacji. Mój Obecny powiedział, że
      zrozumiałby mnie gdybym chciała Wigilię spędzić u swoich rodziców, a potem On
      by dojechał. Jednak mnie takie rozwiązanie nie cieszy, bo chcemy być razem w
      tym szczególnym momencie i stanowiłoby to w oczuciu innych, szczególnie Jego
      rodziców-ucieczkę. Ale ile razy mozna uciekac przed trudnymi sytaucjami? Nie
      wiem z czego wynikało zaproszenie ex przez przyszłą teściową. Może kierowała
      się dobrem swojej wnuczki, nie patrząc na opinie innych? tak czy inaczej mam
      tydzień na oswojenie się z tą sytuacją. Jestem z natury pesymistką, ale
      naprawdę wskrzeszę w sobie odrobinę dobrej myśli. Bo tak jak pisze Burza4 nic
      strasznego się nie stanie, godzina czy dwie nie zmieni niczego. Tak się
      zastanawiałam czy to może przemawia przeze mnie brak poczucia, że nie jestem
      piątym kołem u wozu?
    • chalsia Re: Święta... święta... ciąg dalszy 16.12.03, 17:31
      Całkowicie zgadzam się z Burzą.

      Pozdrawiam,
      Chalsia
    • amelkacoreczka Re: Święta... święta... ciąg dalszy 17.12.03, 00:16
      moje zdania jest takie ze najważniejsze jest dzeecko które jest w wieku
      dojżewania i to co widzi teraz żutuje na jego przyszłość.dzieci potrzebują
      rodziny mamy i taty i mojim zdaniem powinnaś spedzić świeta u swojich rodziców
      a dziecko niech nacieszy sie w pełni rodziną chociaz mama z tatą sie juz nie
      kochają ale dziecko ich kocha i ich potrzebuje i chce byś w święta z nimi nie z
      tobą i z twoja teściowo również czyli zee swoją babcią.przypomnij sobie jak
      miałaś 14 lat i wyobraż sobie ze spedzasz świeta z rodzicami z babcią i jakąś
      babą która tam wogule nie pasuje.przepraszam ze tak ostro ale miałam podobną
      sytuacje w tym wieku.ty trzecierp to bo masz ukochanego tylko dla siebie przez
      całay czas a to dziecko niema mamy i taty na codzień wiec daj sie mu nacieszyć
      w tym jednym dniu.pozdrawiam ania
    • eeva1 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 17.12.03, 09:03
      Czytasz ze mnie jak z książkismile Może istotnie tak jest, że bardziej mnie
      stresuje spotkanie z ex niż sam fakt, że będziemy razem spędzać Wigilię. Nie
      znam tej kobiety, po krótkich chwilach nie mogę wydać o niej opinii ani
      posiłkować się opowiadaniami mojego lubego.
      Spędzimy ten czas razem, zycie przecież nie raz mnie zaskoczy i nie raz podda
      mnie próbom. Masz rację, przecież jestem najważniejsza w życiu mojego faceta.
      Będzie mnie wspierał i dodawał otuchy. Dla niego to również nie jest komfortowa
      sytuacja...
      Niepotrzebnie widać się stresuję, bo nic strasznego mnie nie spotka. Pocieszam
      się, ale to dobrze, że mam troszkę czasu by się z nową dla mnie sytuacją
      oswoić. Spędzę ten czas z podniesioną głową i powiem sobie potem, że nie było
      czym się martwić...
      Jestem pełna sprzecznoścismile
      Dziękuję Ci za mądre rady, z pewnością będę je brała pod uwagę. Odezwę się po
      świętach, napiszę jak przebiegło spotkanie. Tymczasem życzę Tobie i Twoim
      najbliższym spokojnych świąt, rodzinnej atmosfery i ciepła w tak szczególnym
      czasie.
      Pozdrawiam
    • pysia-2 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 17.12.03, 10:57
      Nie wyobrazam sobie. Nie poszlabym na taka Wigilie. Wbrew temu co moowia inne
      macochy. Tu nie idzie o stosunki, dobre, czy zle. Ja bralam slub z moim mezem.
      To z nim stworzylam nowa rodzine. Nie z nim i jego ex.
      • mona56 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 17.12.03, 14:28
        Popieram w zupelnosci Pysie.
        Nie wyobrazam sobie Swiat z ex. To tak, jakby ona dalej nalezala do rodziny.
        Przeciez corka twojego meza jest juz duza pannica(potrzebuje otuchy ze strony
        matki?). Czy ex bedzie brala udzial w innych waznych wydazeniach? Wydaje mi
        sie, ze to jest okropny brak wyczucia (i jaki tupet) ze strony twojej tesciowej
        Evva! jesli teraz masz takie uczucia, to po co sie stresowac? Myslisz ze
        ten "test" w czyms ci pomoze?, a moze stres sie tylko nasili i bedziesz
        rozdrazniona.Mysle, ze twoj maz powinien cie w takiej sytuacji wesprzec i
        znalezc najlepsze wyjscie.
        Mona56
        • eeva1 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 17.12.03, 15:34
          Być może w rozumieniu teściowej tak jest..., że ex należy do rodziny. Przyznaję
          Ci rację, że ze strony teściowej jest to zachowanie, którego nie będę
          pochwalała. To co czuję trudno w sobie poukładać. Ale powiedz co mam zrobić?
          Przecież ostentacyjnie nie pojadę do rodziców bo jak to uzasadnię? Będzie
          wyglądało na to, że unoszę się honorem. Mieszkam u mojego faceta i u jego
          rodziców. Nie chciałabym mieć otwartej "wojny", ale jednoczesnie chciałabym by
          teściowa liczyła się z moją obecnością. Czuję się zignorowana...
          • krycha15 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 17.12.03, 20:08
            A moze trzeba spojrzec na to od innej strony?
            Corka ex na wigilii u dziadkow (a bylych tesciow ex) w sielankowej, rodzinnej
            atmosferze z tata, jego nowa Kobieta, babcia i dziadkiem. A ex SAMA w pustym
            mieszkaniu - bez dziecka, bez nikogo jej bliskiego ...
            Przepraszam Dziewczyny, ale w koncu to Wigilia a przy wigilijnym stole zawsze
            jest jeden pusty talerz.
            Dlaczego nie moze byc dla ex?
            Krycha
            • mikawi Re: Święta... święta... ciąg dalszy 19.12.03, 12:27
              No sorry, ale pewien rozdział został w zyciu zamkniety i po rozwodzie trzeba
              inaczej, czasem na nowo to zycie poukładać. Nie będzie tak jak dawniej. Kto
              powiedział, że eks ma siedzieć SAMA w pustym domu? Po pierwsze ma pewnie
              również SWOJĄ rodzinę a nie tylko rodzinę BYŁEGO męża, po drugie nie było
              powiedziane że dziecko spędza cały wieczór u dziadkow, tylko około godzinę -
              dwie. Więc nic nie stoi na przeszkodzie żeby dziecko nie spędziło dwóch
              wigilii. Nie wyobrażam sobie życia wiecznie pod dyktando potrzeb i uczuc byłej
              żony. Rozstali się, kazde poszło w swoją stronę i każde niech zajmie się swoim
              życiem. To trochę tak, jakby były mąż wpakował się na wigilię do byłej zony i
              jej drugiego męża, bo przecież tam będzie jego dziecko, a on biedny sam.
              • jayin Re: Święta... święta... ciąg dalszy 19.12.03, 12:52
                o... nic dodać nic ująć, jeśli chodzi o wyjaśnienie tego, DLACZEGO też wg mnie
                po rozwodzie takie "wspólne" święta nie są "na miejscu". to już nie jest
                małżeństwo, związek, para... to już są dwie odrębne jednostki - które łączy
                TYLKO dziecko. spędzanie wspólne swiat Exa z Ex jest raczej dziwne jak dla
                mnie. Dziecko - to co innego. (szczegolnie ze tutaj faktycznie jest mowa nie o
                calych swietach, czy WIgilii - ale o godzinie/dwoch, ktore dziecko mialoby
                spędzić z ojcem i dziadkami - asysta mamy raczej nie jest potrzebna, jesli to
                dziecko jest juz duze)

                ostatecznie zrozumiałabym sytuację, kiedy Ex, Ex i Obecna zyją w stosunkach
                dobrych, wrecz przyjacielskich, a Ex-Zona nie ma ŻADNEJ swojej rodziny, z ktora
                moglaby spedzic swieta - i jej obecnosc przy stole (wigilia, wielkanoc itd itp)
                nie przysparza nikomu dylematow zadnego rodzaju.

                z pewnoscia zaparszanie kogos pro forma, bo WYPADA, bo NALEZY, bo tak TRZEBA..
                nie jest ani mile dla tych, ktorzy "muszą" spędzac czas z kims obcym (de facto -
                zazwyczaj stosunek obecna-ex) ani dla tych chyba ktorzy sa zapraszani - jesli
                sa to normalni ludzie i maja swoje zycie - to jestem pewna, ze wiele z Ex-Zon
                nieprzyjeloby takiego zaproszenia, gdyby mialy mozliwosc spedzania
                swiat/wigilii ze swoimi rodzicami/rodzenstwem/dziadkami itd itp... I raczej
                odwiozlyby dziecko na ta godzine/dwie, albo zgodzilyby sie, zeby ojciec je
                zabral do siebie (jesli dziecko duze) - niz szly tam z dzieckiem - jako...
                czesc rodziny?... "opiekun dziecka"?... sama nie wiem...
                pozdr.
                J
      • chalsia Re: Święta... święta... ciąg dalszy 17.12.03, 23:16
        Pysiu,

        na tym właśnie polega trudność sytuacji / problem w związkach z ludźmi z
        odzysku z dziecmi z pierwszych związków - rodzinę założyłaś z nim, ale tak
        NAPRAWDĘ w takim związku nie jest Was dwoje (Ty + on), ale CZWORO T(y, on, eks
        i ich dziecko). Więc niejako "wzięłaś ślub" także z jego eks i dzieckiem. I tak
        juz będzie.

        Pozdrawiam,
        Chalsia
        • pysia-2 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 19.12.03, 09:58
          Przykro mi Chalsiu, ale nie zgodze sie z Toba.
          Ja bralam slub z NIM. To nie znaczy ze wyszlam roowniez za cala jego rodzine. W
          dodatku ex nie jest juz rodzina! To rozdzial zamkniety. Nie chceli ze soba byc
          i nie sa. Teraz jestem ja. Co to znaczy ze jego coorka bedzie sie czula zle? Co
          to znaczy ze jego ex moze byc samotna?? A ktos pomyslal o tym, ze obecna zona
          roowniez moze czuc sie zle?? Co to za spychanie czlowieka do podrzednej roli?
          Co to za potulne godzenie sie ze swoim losem tej drugiej - tej gorszej, tej
          mniej waznej? Ja nie zrobilam niczego zlego, zeby byc spychana na dalsza
          pozycje, dla mnie moje malzenstwo jest tak samo wazne, jak jest wazne dla
          kazdej PIERWSZEJ. Nie zamierzam z tego powodu byc jakas cierpietnica. Tylko
          dlatego, ze jestem druga zona...
          Jesli nikt nie liczy sie z uczuciami eevy, to wedlug jakiego kodeksu ona ma sie
          liczyc z ich uczuciami? Czy one sa w jakis sposoob lepsze, uprzywilejowane?
          A co do zawierania zwiazku malzenskiego...
          On ma roowniez matke, siostre, brata, babcie, ciocie - ja z nimi nie zawieralam
          zwiazku malzenskiego. Owszem, stali sie automatycznie moimi powinowatymi, ale
          nie obliguje mnie to do automatycznej milosci, akceptacji, tolerancji. Moge ich
          lubic albo nie lubic, mozemy sie odwiedzac, jesli sie lubimy, ale nikt nie moze
          mnie zmusic do akceptowania czyjejkolwiek obecnosci w momencie kiedy ta
          obecnosc nie bylaby pozadana. Tak samo nie bralam slubu z jego ex, ktoora w
          dodatku nie jest juz jego rodzina. Wiec jak moge spedzac swieta z kims, z kim
          nie chce ich spedzac??
          Mozemy odwracac ta sytuacje w koolka, patrzec na nia z punktu widzenia ex, z
          punktu widzenia pokrzywdzonej coorki, z punktu widzenia meza, z punktu widzenia
          tesciowej... A co z punktem widzenia OBECNEJ ZONY?
          • capa_negra Re: Święta... święta... ciąg dalszy 19.12.03, 11:53
            Zgadzam sie z toba pysiu.
            Obecna zona to tez człowiek który ma swoje prawa i uczucia.
            Moj ze swoja pracuje i mam wrażenie, że czasami zacieraja mu sie pewne sprawy.
            Teraz eksia jest u córki w Angli i mój miły wpadł na pomysl, ze wysle oddzielna
            kartke dla córki i oddzielna dla eksi ( nie jako do byłej zony tylko jako do
            wspólniczki).
            Zaprotestowałam
            Zgoda niech jej tez przekaze zyczenia , ale przez córke na tej samej kartce.
            Po pierwsze mam nieodparte wrażenie, że eksia niejednokrotnie myli role tz. czy
            w danej chwli jest wspólniczka czy była zona , a po drugie ja bym sie z tym źle
            czuła!!!
            Tak samo nie wyobrażam sobie, że kiedys miałaby bez mojego zaposzenia
            przekroczyc próg mojego mieszkania czy wspólnie budowanego domu.
            Podobnie jak ja bym nigdy nie naruszyła jej prywatności.
            Zyjmy w zgodze obok siebie, ale nich nam nikt nie kaze zyc razem...
          • chalsia Re: Święta... święta... ciąg dalszy 19.12.03, 23:48
            Pysiu,

            Ja nie neguję ani w ogóle nie dyskutuję tu kwestii uczuć, Wigilii, bycia lub
            nie bycia drugą, pierwszą, etc.

            Odnoszę się tylko do faktu, że jak jest kobieta z facetem, który ma dziecko z
            pierwszego związku i matka tego dziecka żyje, to, nazwijmy to "układ sił" nie
            jest tylko na linii kobieta-facet, ale w ukadzie kobieta-facet-jego dziecko-
            matka (i to jest taki wizualnie podwójny trójkąt ze wspólną podstawą - a tą
            podstawą jest linia facet-dziecko z obydwoma kobietami jako
            wierzchołki "swoich" trójkątów). Ale namieszałam smile))
            I jest to układ, który będzie trwał tak długo aż:
            - związek kobiety z facetem się rozpadnie ALBO
            - facet umrze
            - dziecko umrze
            Czyli tak jak małżeństwo - dozgonnie albo do rozwodu.
            Ze znajomymi, krewnymi, etc można zerwać kontakty, ale z własnym dzieckiem juz
            nie bardzo (mówię o "średniej przeciętnej").
            Nie da się grubą kreską oddzielić tej przeszłości faceta (nie mówię o sytuacji
            gdy dziecko to wpadka po 3 miesiącach znajomości). I choć eks nie jest rodziną,
            nie zmienia to faktu, że next "bierze ślub" również z nią i dzieckiem. Bo to
            dziecko i eks mają wpływ na wiele aspektów życia faceta i next.
            Jesli nie zgadzasz się z powyższym, to wydaje mi się, ze masz problem z
            akceptacją sytuacji. I nie ma to zupełnie nic wspólnego ze spychaniem next do
            podrzędnej roli, bo tu takowej roli nie ma. Jeśli kotokolwiek w tym
            czteroosobowym układzie ma rolę podrzędną, to eks właśnie, bo jest tylko i
            wyłącznie matką dziecka i nic ponad to.

            Pozdrawiam,
            Chalsia
            • kaja04 Re: Święta... święta... ciąg dalszy 22.12.03, 06:26
              Chalsia, bardzo ladnie to napisalas. Jezeli nie ma wrogosci pomiedzy ex i next
              to dlaczego nie mozna spedzic razem swiat? I tu mam na mysli ze ex nie jest w
              tym momencie ex tylko matka jego dziecka. Dziecko to najblizsza rodzina i ma
              prawo do spedzenia wigili z ojcem, z dziadkami. Do tego stwarza swietna okazje
              do poznania sie. W takim momencie jak wigilia - moze nawet polubienia sie. Na
              pewno nie polecam swiat spedzonych osobno. Dziecko tez moze po woli oswajac
              sie z sytuacja ze tato ma inna kobiete i ze jest ona calkiem mila i fajna -
              okazja do polubienia sie. Tesciowie co prawda postapili wedlug ich wlasnych
              uczuc, moze wlasnie chcieli abyscie nauczyli sie byc razem? tworzyli rodzine?
              wcale nie znaczy ze musicie sie kochac czy nienawidziec, ale dziecko jest ich
              wspolne na zawsze i ono ich laczy. Jak wykorzystasz ten moment zalezy od
              ciebie. Pomysl sobie ze to wcale nie musi byc zle czy bolesne dla ciebie. Moze
              byc milym doswiadczeniem dla was wszystkich - jezeli tego zapragniesz. Jestes
              partnerka swojego faceta i w zadnym wypadku nie jestes kims gorszym - jestes
              bardzo wazna. Pomysl o tym pozytywnie a napewno bedzie milo i przyjemnie. Moze
              jakis maly upominek dla ex? tak dla zlamania lodow. A dziadkowie, no coz chca
              jak najlepiej dla wszystkich - bardzo kochaja swoja wnuczke i syna tez.
              Jezeli moge cos dodac, jestem dzieckiem rozwodnikow i to moi dziadkowie tez
              zawsze chcieli dobrze. Zawsze zapraszali moja mame i nas do siebie, ona byla
              byla zona ich syna ale wazniejsze dla nich bylo to, ze jest nasza mama, i
              bardzo dziadkow za to cenie.
              Zycze ci wiec milych swiat i pomyslnych relacji z matka dziecka twojego
              mezczyzny i dzieckiem. Pozdrawiam
              • aagacia Re: Święta... święta... ciąg dalszy 30.12.03, 16:22
                eeva1 i jak i jak ?!??!! nie trzymaj nas w niepewnosci tylko pisz jak bylo smile
                • capa_negra eeva1 - dokończ ta historię :-) 31.12.03, 08:32

    • eeva1 Re: Święta... święta... i po świętach 31.12.03, 09:02
      Drogie macoszki... Przepraszam za tak długą przerwę, ale miałam utrudniony
      dostęp do netu... prozaiczne, ale niestety prawdziwe.
      Przyznam szczerze, że nigdy nie spędziłam tak świąt. Spóźniły się około 15 min
      i ex zaczęła "ustawiac" teściową. Ty zanieś to, ja tamto... to tak ustaw a to
      przestaw itd... widać, że czuła się tam swobodnie w przeciwieństwie do mnie,
      mojego miłego .... czułam się jak przysłowiowe piąte koło u wozu.
      Złożyłyśmy sobie życzenia...... Życzyłam jej szczerze i bez nuty zawiści czy
      nienawiści, bo daleko mi do takich uczuć wzgledem niej. Byłam otwarta i chętna
      do rozmowy... Ex nie zyczyła mi nic. Tak mogę odebrac jej życzenia bo jak
      inaczej? "Zyczę Ci tego czego Ty sobie życzysz". I tyle, a może aż tyle? Może
      spodziewałam się czegoś innego? z pewnością tak... Skoro ja, obcej względem
      osobie mogłam złozyć pełne szczerości zyczenia to wydaje mi się mogłam
      oczekiwać czegoś więcej. Były 1,5 godziny, pożegnalismy się i tak minęła
      wigilia u Teściów. Potem pojechaliśmy do moich rodziców...
      Wiem jedno, nie chcę ponownie spędzac Świąt w jej towarzystwie. Źle się czułam
      i chyba teściowa to zauważyła, bo już bez mojego udziału odbyła się rozmowa na
      ten temat. Mój Miły stanowczo się sprzeciwił takiemy spędzaniu świąt.
      Zobaczymy do Wielkanocy co powie teściowa. Czy znowu zasłoni się wnuczką? Nie
      mogę oprzeć się wraźeniu, że jednak nic się nie zmieni pomimo sprzeciwu nas
      obojga. Pozostaje spędzać je osobno. No ale nie jestem wróżką i nie umiem
      powiedzieć co będzie w przyszłości.
      Kochane macoszki bardzo się starałam byc poza tą sytuacją. Być silna i
      nieprzejmowac się. Myślę, że po troszę mi się to udało. Dziękuję wam za rady i
      Wasze opinie. Pomogły mi w jakimś stopniu.
      A jak u Was przebiegły Święta?
      Pozdrawiam
      • konkubinka Re: Święta... święta... i po świętach 31.12.03, 14:43
        zapraszam do watku POSWIETNIE
        • konkubinka Re: Święta... święta... i po świętach 31.12.03, 14:43
          poswiatecznie , sorry
      • odalie Re: Święta... święta... i po świętach 02.01.04, 01:17
        Przepraszam, czy mogę się wslizgnąć na to forum...? smile))

        Nie jestem macochą (jak na razie smile ) ale mój facet wywodzi się z rodziny o
        solidnych tradycjach "macochowania".

        Powiem Tobie tak - ja Ciebie podziwiam, jak Ty to wytrzymałaś - ja bym nie
        mogła, nie zgodziałabym się.

        Nie jestem po rozwodzie, ale ma tam jakiegoś exa - byłam z kimś bardzo silnie
        emocjonalnie związana, ale się rozpadło z wielkim hukiem. Przez dobre kilka lat
        nie chciałam go na oczy oglądać. On na początku proponował "bądźmy
        przyjaciółmi..." ale to tylko skomplikowało kilka kwestii (on nie chciał
        odpowiedzialności i uczucia, ale jakiś seksik, czemu nie... a ja byłam durna i
        głupia). Po krótkim okresie "przyjaźni" doszło do jak gdyby drugiego zerwania i
        potem, jak powiedziałam, przez kilka lat unikaliśmy się jak ognia. Po prostu
        unikaliśmy się, co wymagało pewnej gimnastyki, gdyż łączą nas sprawy zawodowe.

        Obecnie na gruncie zawodowym potrafimy być dla siebie mili i sympatyczni bez
        podtekstów, naprawdę czuję - co wydawało mi sie kiedyś niemożliwe - że nawet go
        lubię, ale tylko lubiędziewczyny! ja się nawet ciesze z jego sukcesów i udanego
        małżeństwa, i jest on mi obojętny w każdym możliwym znaczeniu tego słowa.

        Mimo wszystko, nie zaprosiłabym go na żadną ważną moją uroczystość.

        Do czego zmierzam. Wiem, nie porówna się sytuacji pary studenckiej do
        rozwiedzionych małżonków z _dzieckiem_. Rozumiem - kontakty ze wspólnym
        dzieckiem i cała ich otoczka, ale...

        Nie da się mieć ciastka i je zjeść.

        Po coś się ludzie rozchodzą, rozwodzą. Imaczej to by była poligamia.

        Ja z mojego punktu widzenia mówię stanowcze nie tego typu wspólnemu świętowaniu
        uroczystości rodzinnych.

        Pewien zdrowy dystans jest, według mnie... zdrowy smile

        ...............

        W rodzinie nabytej drogą związku z moim facetem bywało już nie raz tak, że
        pewna osoba ze starszego pokolenia była zmuszana przez inną osobę (dziecko) do
        uczestniczenia we wspólnych proszonych obiadach z jej byłym parnetrem (ojcem
        tego jej dorosłego dziś dziecka) i jego żoną (obecnie i, hmm, i jak się
        domyślam, także i wtedy gdy ten pan był jej partnerem).

        Mnie to szokowało, dziwiło, ale gdy sama sie przekonałam, że obie panie bardzo
        z tego powodu cierpią, że to takie polukrowane, a gorzkie...

        Proszę, zrozumcie mnie - jak ja to widzę - nie chodzi o wydrapywanie sobie
        oczu, czy targanie za włosy - ale czy koniecznie trzeba integrować się przy
        wspólnym stole?

        Mi to pachnie mocno poligamią.

        No dobra, niech będzie - ale nazwijmy rzecz po imieniu smile

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka