mnie też smutno...

[annjen]

W życiu mojej patchworkowej rodziny zanosi się znów na przemeblowanie.
Pisałam, że mieszkamy niby we trójkę, ale ja mam 100 km od domu swoje
mieszkanie, w którym muszę dwa - trzy razy w tygodniu nocować ze względu na
pracę (nie mogę dostać pracy w mieście mojego męża). Teraz Młody dostał się do
liceum w innym mieście i chce wynająć tam kawalerkę... Według tego scenariusza
ma być tak, że każde z naszej trójki będzie siedzieć w osobnym mieszkaniu, a
ja jak do tej pory kursowałam między dwoma miejscami, tak teraz będę miedzy
trzema... Absurd do kwadratu. Koszty kolosalne, strata czasu, trzy razy więcej
sprzątania niż w normalnym domu... Poza tym boję się, że 16-latek jest za
młody, by mógł mieszkać sam. W głowie mam mętlik, ciągłe miotanie się już i
tak mnie wykończyło, a tu nowa atrakcja... Zabronić Młodemu nie chcemy, bo
wybrał najlepsze liceum w województwie i wymarzony profil. Mąż uświadomił mu
wszelkie trudności jakie wynikają z jego decyzji. Teoretycznie Młody mógłby
mieszkać u mnie, wtedy miałby ok. 20 km do szkoły i dobre połączenie, ale on
ma parcie na dorosłość, poza tym chyba wspiera go w tym Eksia, chcąca Młodego
od nas odseparować... Powiedzcie mi kobiety, czy my jesteśmy normalni? Bo ja
nie znam nikogo, kto mając trzyosobową rodzinę używałby JEDNOCZEŚNIE trzech
mieszkań... I jak długo tak sie da wytrzymać?

[liz-beauty]

No, zawsze to lepiej niz trzyosobowa rodzina na czterdziestu metrach
kwadratowych... Ale na powaznie - jak daleko jest od tego miasta, gdzie Mlody
zamieszka, do domu ojca? Do Ciebie rozumiem, ze ok.20 km i jakby co, to po pracy
mozesz do niego zajrzec? Mnie sie wydaje, ze wspolczesny szesnastolatek jest za
mlody (bo np moja mama w tym wieku mieszkala sama i nie miala juz swojej mamy),
a pokusy wspolczesnego swiata zbyt wielkie, by ryzykowac... Nie mam
doswiadczenia w wychowywaniu szesnatolatka, ale obserwuje ich na co dzien, bo
ucze w gimnazjum. Wielu niezdrowo sie odzywia, latwo uzalezniaja sie od kompa,
sa podatni na wplywy, emocjonalnie niedojrzali. Ale moze ten Wasz jest inny. Ja
sobie nie wyobrazam...

[annjen]

Moje obawy też dotyczą właśnie niedojrzałości Młodego, który do tej pory nie
sprawia żadnych kłopotów, jest dobrze ułożony, rozsądny, nie próbuje szpanować,
choć miałby czym... Ale pod wpływem rówieśników może się to zmienić. Jeśli
chodzi o odżywianie, to on oczywiście liczy na moje wałówki Pytasz o to, jak
daleko jest do miasta, gdzie ma mieszkać Młody - ponad 70 km.

[liz-beauty]

70km to troche daleko i trudno bedzie ot, tak sobie, wpasc wieczorkiem na
kontrole. Mlody jest akurat w takim wieku, ze brak rodzicielskiej opieki i
wlasnie kontroli moze zaowocowac roznymi problemami i moim zdaniem masz racje,
ze sie o to niepokoisz. W Waszym miescie/blizej miejsca zamieszkania na ma
dobrego liceum?

[annjen]

Niby jest, ale tamto jest lepsze, poza tym młody ma w miescie, gdzie wybrał
liceum, zajęcia taneczne i 2-3 razy/tydz. go tam zawozimy, a od września to
miałby na miejscu no i dzięki temu więcej czasu na naukę...

[marusia1]

Czy pasierb dążąc do dorosłości został młodocianym pracownikiem? Nie rozumiem
dlaczego mielibyście utrzymywać kolejne mieszkanie i ponosić wydaki z tytułu
dodatkowego gospodarstwa domowego (o,płaty, jedzenie, środki czystości, itd.)
Kiedyś były inne czasy, jedenastolatkowie brali nawet udział w Powstaniu
Warszawskim. Gdyby uznano, że jest się dorosłym i nie potrzebuje opieki rodziców
(czy innej doosłej osoby) przed 8 rokiem życia - już dawno obniżonoby próg
wiekowy i zdjętoby z nas obowiązek opieki, utzymania.

[annjen]

Właśnie dziś w poważnej rozmowie mąż przedstawił Młodemu kalkulację kosztów i
podkreślił, że nie żałuje na jego edukację, ale syn będzie musiał też w związku
z tym ograniczyć swoje pozaszkolne wymagania. Jeśli chodzi o obowiązek opieki,
to tu mam największe obiekcje, zresztą moja teściowa też je podziela, wiec nie
jestem sama... Po prostu moim zdaniem dziecko w tym wieku nie powinno mieszkać
samo, jest to zbyt niebezpieczne. Nie wiem, co my z tym klopsem zrobimy. Może
jednak uda się Młodego zainstalować u mnie, a tatuś będzie do nas czasem
dojeżdżał...

[liz-beauty]

Tylko co na to jego mama?

[annjen]

Jego mama nie łoży kasy, nie wychowuje, nie wozi na zajęcia... Czasem zaprosi do
siebie albo zabierze na wakacje... Czasem kupi jakiś ciuch i tyle.

[liz-beauty]

Mama "mojego" tez nie lozy i nie wychowuje, ale miala pretensje, jak sie
dowiedziala, ze Mlody u mnie nocowal (pozniej sie spotkalysmy i wyjasnilam,
dlaczego tak bylo). Moim zdaniem miala prawo, pomimo, ze nie lozy itd. Rozumujac
"na zimno", zamieszkanie u Ciebie wydaje sie w miare dobrym rozwiazaniem, ale
sytuacja jest hmmm... troszke niezreczna. Ja nie jestem mama, moze matki sie
wypowiedza inaczej?

halo przecież on

[wielbicielnaruto]

nie ma jeszcze pełnej zdolności do czynności prawnych. Proszę mu
wybić z głowy samotne mieszkanie bo: do 18go roku życia to Wy jako
opiekunowie prawni za niego odpowiadacie. I teraz powiedzmy
imprezka. Policja pyta się gdzie rodzice - i tak w ciągu 48 h
lądujecie w Sądzie Rodzinnym. Chce dorosłości - prosze bardzo. Są
bursy i internaty ale tam jest nadzór wychowawców nad podpiecznymi
(w sensie prwnym). Jest jeszcze 1 fakt. 20 km z Twojego mieszkania
to nie jest daleko i na tym polega dorosłość. A z mieszkaniem niech
Wam dupy nie zawraca. Jak się będzie w stasie sam utrzymać to proszę
bardzo.

[annjen]

Wczoraj zapadła decyzja: od września Młody mieszka u mnie. Nawet nie bardzo się
krzywił Ale jest też drugi wariant do wcielenia trochę później: jeśli okaże
się, że w tej szkole się zaaklimatyzuje i da sobie radę, to będziemy próbowali
sprzedać nasze mieszkania i kupić wspólne w tym mieście. Jest to szansa, żebyśmy
wreszcie mieli jeden dom, poza tym miasto to jest dużym ośrodkiem akademickim,
wiec jeśli Młody zdecyduje się na studia tam, będzie mógł mieszkać w domu.

[liz-beauty]

Jeden problem z glowy. Gratuluje.

[edw-ina]

Świetny pomysł, gratuluję!

[jayin]

Bardzo dobre rozwiązanie

[edw-ina]

Ja zamieszkałam sama mając 15 lat i tego nie żałuję. Powiem więcej -
nigdy nie zgodzę się na to, by moje dziecko mieszkało ze mną w
czasie studiów, ale jeśli znajdzie liceum w innym mieście, też nie
będę rwała włosów z głowy. Rozumiem, że trudno jest puścić, ale
przedstawię ci plusy:
1. nauka samodzielności, która nie dotrze do dziecka, gdy mamusia
podsuwa wyprasowane koszule i jedzenie pod nos.
2. umiejętność zarządzania skromnymi finansami, docenienie pracy
innych i szukanie sposobów, by dorobić parę groszy.
3. Tym większy szacunek i tęsknota do rodzinnego domu oraz do osób,
które robią niby nieistotne rzeczy: zakupy, pranie, prasowanie itp.
4. Co najważniejsze, kiedy zaczęły się studia nie zachłysnęłam się
już wolnością, bo wiedziałam ile ma różnych odcieni.
Jeśli tego chce, to postarajcie się to uszanować. W najgorszym
wypadku wróci z podkulonym ogonem. W najlepszym - wyrośnie na
szanującego innych człowieka.
ps. a wiesz, jak wspaniale smakują spotkania, kiedy takie dziecko
jest już "na swoim"?

[kicia031]

Jestem mama 17-latka - dobrego, porzadnego, fajnego chlopaka. Nie zgodzilabym
sie nigdy w zyciu, by zamieszkal samodzielnie, zreszta - to chyba byloby nielegalne?

[nsc23]

Annjen,
a nie ma w tym miescie jakiegos internatu/bursy? U mnie w liceum czesc ludzi
byla z poza Wroclawia i mieszkali w internacie - czy to jest dobre rozwiazanie?
Nie wiem. Sama przeprowadzilam sie do UK majac lat 17 do internatu wlasnie i
bylo fajnie. Dalam sobie rade i podobnie jak pisze edw-ina nie zachlysnelam sie
wolnoscia na studiach. Niektorzy ode mnie ze szkoly mieli 16 lat jak zaczynali,
byli z roznych krajow i nie bylo problmow. Moj osobisty W mieszkal w internacie
od 7 roku zycia, co jest troche ekstremalne, ale wyszlo mu tylko na dobre.
W Polsce jednak szkoly z internatem nie sa popularne i nie sa czescia kultury,
stad atmosfera w internacie moze byc rozna - w internacie XIV LO we Wroclawiu
bylo ok z tego co ludzie mowili - jak tam raz bylam, to pokoje byly nawet w
porzadku.

[liz-beauty]

Dokladnie tak, jak piszesz - w internacie moze byc roznie.

[edw-ina]

a w trakcie spaceru może nam spaść cegla na głowę i po wszystkim.
kobiey nie przeadzajcie, dorastanie jest konieczne, w innym wypadku
na świat wychodzą osoby nie świadome kim są. Dzieci rodzą się po to,
by opuścić dom, nikt nie powiedział, że kiedy ma się 18 lat jest się
dorosłym. Chcecie trzymać dzieci przy sobie aż założą własne rodziny
i wejdą w nie nieprzygotowane?

[liz-beauty]

Nie, nie o to mi chodzi, zeby koniecznie trzymac dzieci przy sobie, az zaloza
wlasne rodziny. Wielu mlodych ludzi wyprowadza sie do akademika, czy wynajmuje
mieszkanie na studia - sa wtedy dorosli i sami za siebie odpowiadaja.
Szesnastolatek nie jest dorosly i odpowiada za niego rodzic. Jesli
szesnastolatek wpadnie w zle towarzystwo, nawywija, albo stanie mu sie jakas
krzywda, rodzic bedzie mial sprawe w sadzie rodzinnym albo o niedopilnowanie,
albo o demoralizacje. Nie mowie, ze musi sie tak stac! Dziewczyny powyzej
pisaly, ze maja odpowiedzialnych, fajnych synow, a i tak nie zgodzilyby sie na
ich zamieszkanie osobno. Poza tym nie rozumiem dlaczego dzieciak, ktory
wychowuje sie w rodzinie, pomaga w domu, uczy sie mnostwa kompromisow na co
dzien, mialby byc nieprzygotowany do zycia w rodzinie?

[edw-ina]

Ja wyjechałam, a rodzice mi zaufali i jestem im za to wdzięczna.
Dzięki temu ukończyłam szkołę na której mi zależało.
Ale odnośnie tego przygotowania i nieprzygotowania: dziecko, które
pomaga w domu nie musi uczyć się tak zarządzać pieniędzmi, by
starczyło na wyznaczony okres, bo jak mu zabraknie w domu to i tak
będzie miał co jeść. Wierz mi, ta umiejętność jest bardzo cenne.
Dalej - ja wiedziałam, że jeśli nie będę radziła sobie w szkole, bo
wybiorę towarzystwo, to rodzice zabiorą mnie do domu i koniec.
Pierwszy raz dowiedziałam się co to znaczy uczyć się dla siebie -
również cenne.
Musiałam przyjeżdżać na weekendy do domu. To było odgórnie ustalone,
jeśli z jakiś względów chciałam zostać, musiałam to wcześniej
ustalić, ale to i tak były wyjątki.
Takie życie to niesamowita szkoła dojrzałości, ale szkoła z
asekuracją. Bo z tego co zrozumiałam chłopak wybrał szkołę ok 100
km. od domu - wielu ludzi codziennie taką odległość pokonuje jeżdżąc
do pracy. Czyli nie jest na drugim kontynencie, wy możecie do niego
czasami wpaść, zabrać na obiad, zobaczyć jak żyje, a on, jeśli
będzie mu źle - przyjechać do domu. Świetny układ!
16-latek to nie jest dorosły człowiek, ale to już nie dziecko. Jeśli
przez 16 lat życia wychowywało się go na rozsądnego człowieka,
dlaczego miałoby się to raptem zmienić?

[liz-beauty]

Z moich obserwacji wynika, ze dziewczyny sa w tym wieku dojrzalsze. Jestem
pewna, ze gdybym w wieku 16 lat zamieszkala w internacie, nic zlego by sie ze
mna nie stalo. Ale znam przyklady, gdy dzieciak wlasnie w internacie nawiazal
nieciekawe znajomosci, a moja wlasna ciotka zabrala kuzynke, bo ta nagle zaczela
sie zachowywac jak krolewna i oczekiwala obslugi przy posilkach, przestala sie
uczyc, a szkola byla naprawde super jak na tamte czasy, jakies liceum sportowe.
No i kuzynka wyladowala w zwyklym ogolniaku i jeszcze rok stracila, ale dzis
jest wdzieczna rodzicom za tamta decyzje, bo mowi, ze roznie moglo byc... Moim
zdaniem szesnastolatek nie musi umiec jeszcze zarzadzac budzetem na caly
miesiac, nauczy sie jak przyjdzie czas - studia, wyjazdy za granice - piala
kiedys o tym Nsc. A sprawowanie "dyskretnego nadzoru", jak to pieknie ujela
Kicia, jest IMHO bezcenne. Ufam, ale kontroluje.

internat

[kicia031]

Moj chlop mieszkal podczas anuki w technikum w internacie, potem na
poczatku studiow w akademiku...

Szczerze mowiac IMHO wypaczylo go to na dlugie lata w sensie
umiejetnosci organizacji samodzielnego zycia. On sam to przyznaje.
Wielu rzeczy dotyczacych prowadzenia domu rodzinnego uczy sie teraz
dopiero ode mnie jako stary kon.

Rozumiem jednak, ze czasami nie ma innego wyjscie.

Jeszcze co do samotnego mieszkania 16-latka - ja mam mieszkanie dla
mojego syna, ktore zamierzam mu przekazac, gdy pojdzie na studia.
Ale na tym etapie wiekowym nie wyobrazam sobie samotnego
zamieszkania, choc wiem, ze organizacyjnie by sobie poradzil. Nie
daleto, ze nie mamzaufaia - bo mam. tylko uwazam, ze moim
obowiazkiem wciaz zjest sprawowanie dyskretnego nadzoru.

[edw-ina]

Nie zrozumcie mnie źle, również uważam, że nadzór jest potrzebny.
Dlatego miewałam niezapowiedziane wizyty (a wpadłam na chwilę, bo
miałam coś w okolicy do załatwienia), częste wizyty w szkole (chyba
nie będę miała czasu przyjść na wywiadówkę, więc pojawiłam się
wcześniej)itp.
Ale z drugiej strony myślę, że rodzice musieli mi bardzo ufać, mimo
moich wybryków. I uważam, że to zaufanie, którym mnie obdarzyli dużo
ich kosztowało, przez to jest dla mnie tym bardziej cenne.
Nie wyobrażam sobie, że dziecko nie pójdzie do wymarzonej szkoły,
ponieważ rodzice nie wierzą, że sobie poradzi. W dodatku umówmy się -
mieszkanie poza domem przez 5 dni w tygodniu, niespełna 9 miesięcy
w roku to jeszcze nie jest mieszkanie oddzielne, a jedynie
pomieszkiwanie.
Jeśli obawiasz się, to zapytaj czy jakiś kolega nie wybiera się do
tej samej szkoły. Może razem z jego rodzicami coś wymyślicie. Zawsze
kiedy opiekę nawet na odległość sprawowałyby dwie rodziny, cztery
osoby, łatwiej byłoby wszystkiego dopilnować.

[krowa_laciata]

Mam syna 15 letniego. Z racji wielodzietności (sporej) fizyczną
niemożliwością jest dla mnie bycie mamusią nadopiekuńczą, ciężko
czasem być nawet opiekuńczą, dlatego mój syn jest bardzo zaradny.
Sam robi sobie jedzenie (poza obiadami), sam prasuje, sam potrafi
obsłużyć pralkę , sam się pilnuje z nauką, sam dba o czysty i
schludny ubiór, nie pije, nie pali, nie zadaje się z nieciekawym
towarzystwem, wszędzie jest chwalony i uznawany za bardzo rozsądnego
jak na ten wiek. Ostatnio weekendy spędza pracując całymi dniami,
żeby zarobić na swoje zachcianki... jak najbardziej rozsądne.
Twierdzi, że po pełnoletności chce wynająć mieszkanie (samemu je
opłacając) i nie mam obaw, że sobie w życiu poradzi i nie zginie bez
mamusinej opieki. Mimo tego nie wyobrażam sobie, że za rok miałby
zamieszkać oddzielnie.

[chalsia]

uważam, że koszty trzech mieszkań to zbyt wiele jak na zaspokojenie
zachcianki dorosłego zycia 16-to latka.
Jest w rodzinie mieszkanie 20 km od szkoły? Jest. No to nie ma
dyskusji.
Tym bardziej, że mieszkając w Twoim mieszkaniu będzie tez miał
trochę swobody i samodzielności - akurat na poziomie 16-tolatka
czyli kilka dni w tygodniu samemu, skoro Ty na 2-3 dni w tygodniu
tam jestes. Według mnie to dobry balans między chęcią
samodzielności nastolatka a dopilnowaniem i kontrolą dorosłych.

Matka dziecka nie wychowuje ani się finansowo nie dokłada (tak to
zrozumiałam), więc jej anse, że mieszkanie nalezy do eksi można
odłozyć ad acta. Jak się jej to nie podoba, to niech sama funduje
osobne mieszkanie dla syna.

errata

[chalsia]

> zrozumiałam), więc jej anse, że mieszkanie nalezy do eksi można
> odłozyć ad acta.

oczywiście mieszkanie nexi

[annjen]

też tak własnie uważam i chyba zdecydujemy się na tę opcję

[333a13]

Też uważam, tak jak dziewczyny, że chłopak jeszcze w tym wieku nie powinien być
"rzucany na głęboką wodę". Czasem zdarza się, że w internatach jest dosyć ściśle
przestrzegana dyscyplina, więc jeśli mielibyście taki pod ręką, to myślę że to
byłoby jakieś rozwiązanie... Poza tym tak sobie myślę, że może teraz urządzicie
Wasz wspólny DOM u Ciebie w mieszkaniu??? Twój M dojeżdżałby do Ciebie i Młodego
parę razy w tygodniu...