Philip Dick - Valis i cala reszta

[Gość: maria14]

Mimo, że preferuję literaturę raczej ambitną (kundera, marquez, cortazar,
Sartre)mam wielką słabość do Dicka. Każda jego książka jest dla mnie
przygodą, a największego bólu głowy (co w przypadku lektury dobrej książki,
dobrze o niej świadczy)nabawiłam się czytając Valis (próba zrozumienia "co
miał na myśli poeta pisząc te słowa" jest doprawdy karkołomna).
Proszę o wpisy wszystkich wiernych fanów Dicka !!!!!!

To prowokacja!

[Gość: wqrwiony]

[Gość: daria]

Wyobraź sobie, że nie była to w najmniejszym stopniu prowokacja. Czy uważasz,
że nie można być jednocześnie wielbicielem Kundery i Dicka?
Słowo daję, że tak jest w moim przypadku.
Podobnie z filmami. Kocham Saurę, Bunuela i Herzoga, ale bardzo też lubię
dobry, naprawdę dobry horror i fantazy ale typu Willow i Władca Pierścieni.
Ale z muzyką to chyba mi nie uwierzysz; obok zamiłowania do dobrego jazzu
(Davies, Jarret i podobne)uwielbiam nade wszystko Tool i System of a Down.
Tobie nigdy nie zdażają się takie sprzeczności?
Przysięgam, że wszystko to absolutna prawda.

To nie prowokacja!

[lostdog]

ja mam tak samo. dlaczego ktoś miałby się "wstydzić", że ma słabość do dicka?
czy, dajmy na to, lem nie zalicza się to tzw. literatury ambitnej? dobre sf w
niczym nie różni się od pisarzy powszechnie zaliczanych do kanonu światowej
litaratury - są to te same tematy, podane w inny sposób. daria: czy pisząc o
muzyce (davis-tool) miałaś na myśli dwa bieguny (kultura wysoka-kultura niska)?

[Gość: maria 14=daria]

Davis - tool, to absolutnie nie porównanie kultura wysoka - kultura niska.
Chodziło mi raczej o podanie dwoch kompletnie wydawaloby się różnych gatunkowo
i nastojowo gatunków muzycznych. Uważam, że tool absolutnie nie robi muzyki
niskich lotów, a wręcz przeciwnie.
Za chwilę jadę na koncert Billa Evansana na starówke, kawał dobrego jazzu.
Mniam, mniam.

[Gość: wqrwiony]

O sprzeczności mój daremnie aporeatyczny umysł potyka się non stop jako ten
kulawy koniu na wielkiej pardubickiej. Więc jakies tam sprzeczności miewam.
Tyle, że to o czym piszesz jest rzeczą zrozumiałą i nawet w dość skrajnym
zróżnicowaniu czytelniczych czy muzycznych sympatii niedostrzegam nic niezwykłego.
Kwestia upodobań i otwartości ale również zwykłej potzeby odreagowania, dla
zachowania równowagi emocjonalnej, tudziez poziomu elektrolitów w cukrze a cukru
we krwi.
Chociaż akurat do tego osobiście wole alkochole.
Salceson jest sprzeczny z lodami waniliowymi jesli je się to i to na raz.

W rzeczonej kwestii: jeśli to nie była prowokacja to kokieteria.
Dick już dawno został wypchnięty z getta na olimp. Istnieją dość poważne
poszlaki by sądzić że nie była to tylko kwestia mody wśród krytyków czy efekt
happeningu.

[Gość: daria13]

Dięki za komentarz. Nie wiesz jak mi ulżyło, że Dick "został wypchnięty" na
Olimp. Zdarza mi się wstydzić pewnych upodobań do literatury niższych lotów
(miewam aspiracje bycia intelektualistką, he,he:).Czytałeś Doktora Bluthelda?
Dla mnie mistrzostwo świata i chyba najlepsza książka Dicka.Jeśli lubisz Dicka
polecam niezłą biografię Boże inwazje Sutina, przynajmniej częściowo wyjaśnia
maksymalne zakręcenie jego prozy (motyw z siostrą bliźniaczką).Polecam.Ciekawa
jestem czy znasz, a jeśli tak to czy lubisz Borisa Viana, bo to mój kolejny
faworyt.Fajnie będzie, jeśli się jeszcze odezwiesz, lubię twoje "pióro":)
Ps.Bardzo intryguje mnie określenie "aporeatyczny umysł", albo jednak jestem
ignorantką, albo masz ciekawe słowotwórstwo. Pozdrawiam

[exilvia]

... może dlatego, że to nie "aporeatyczny" tylko "aporetyczny" powinno być :) z pewnością zwykła literówka. polecam jakiś słownik i sprawdzenie w nim słowa: "aporia". bardzo przydatne słowo, jak się chce błysnąć ;)

[Gość: wqrwiony]

Gość portalu: daria13 napisał(a):

> Dięki za komentarz. Nie wiesz jak mi ulżyło, że Dick "został wypchnięty" na
> Olimp. Zdarza mi się wstydzić pewnych upodobań do literatury niższych lotów
> (miewam aspiracje bycia intelektualistką, he,he:).Czytałeś Doktora Bluthelda?
> Dla mnie mistrzostwo świata i chyba najlepsza książka Dicka.Jeśli lubisz Dicka
> polecam niezłą biografię Boże inwazje Sutina, przynajmniej częściowo wyjaśnia
> maksymalne zakręcenie jego prozy (motyw z siostrą bliźniaczką).Polecam.Ciekawa
> jestem czy znasz, a jeśli tak to czy lubisz Borisa Viana, bo to mój kolejny
> faworyt.Fajnie będzie, jeśli się jeszcze odezwiesz, lubię twoje "pióro":)
> Ps.Bardzo intryguje mnie określenie "aporeatyczny umysł", albo jednak jestem
> ignorantką, albo masz ciekawe słowotwórstwo. Pozdrawiam

Witaj Dario!

Z pewnością lepsze samopoczucie daje potwierdzenie posiadania
naturalnego zamiłowania do rzeczy intelektualnie stojących wysoko
niż odkrycie, że to czym się zachwycaliśmy nie jest żadnym dziełem sztuki a
tylko banalną reprodukcją.
Jednak nadmierne stymulowanie pociągu do "kultury wysokiej"
ociera się o snobizm, jeśli w rzeczy samej nim nie jest.
Nie ma co się zbytnio przejmować czy to czego słuchasz/czytasz ma renomowaną
metkę. Jeśli organicznie potrzebna jest Ci do życia Sztuka to twój umysł
"bezwiednie" będzie do niej ciążyć.
Inna sprawa, że najważniejsze jest co uwalnia w nas obraz, lektura, muzyka, a
mniej co sobą "obiektywnie" przedstawiają.
Zależność między wysokim poziomem artystycznym dzieła a adekwatnym
odczytaniem niekoniecznie przecież występuje.
Często to co należy do drugiej ligi albo za takie uchodzi, daje więcej
inspiracji intelektualnych i szlachetnych wzruszeń, niż rzeczy uważane za
ulepione z artystowskiego kruszcu i nie jest to powód do wstydu.
Oczywiście z biegiem przeczytanych liter, oglądanych kadrów, płócien, etc. -
uwalniając umysł do eksploracji wyższych poznawczo rejonów,
wyrabiamy sobie smak i gust więc epigońskim sprzedawcom wtórnosci, trudniej
bedzie nabrać nas na to, że oferują nowalijki.

Zawodowi czytacze do których należą krytycy literatury pomagają w dotarciu do
rzeczy wartych zainteresowania, w wydobyciu znaczeń, sensów, czy w
umiejscowieniu dzieła na mapie litreackiej ale też obciązają własną perspektywą,
wizją i interpretacją.

Czy nie/świadomość pośmiertnej nobilitacji dickowskiej prozy coś zmienia w twoim
jego odbiorze?. Nie sądzę.

Dick swego czasu zrobił na mnie silne wrażenie. Przeczytałem CzWZ, Przez
Ciemne Zwierciadło, Ubik.
Biografii Sutina nie czytałem ale za to pracę kolesia, którego w jakims stopniu
zdopingowałem do pisania magisterki o Dicku własnie.

Viana cenię i owszem, czego wyraz dałem tu na forum kiedyś.

Odnosnie mojego aporetycznego umysłu, to taka chroniczna przypadłość, która nie
bardzo pozwala zaangażować się w cokolwiek, "targany wewnętrznymi
sprzecznościami pozostałem w bezruchu". Czekam na iluminację.

Pochlebiasz mi drogie dziewczę, chociaż doprawdy trochę zażenowany jestem, że
sława o moim "piórze" dotarła na forum;)
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Daria13]

Sześć:) Trochę się urlopowałam, więc odpisuję dopiero teraz z ogromną
wdzięcznością!!! Nie dość, że odpowiedź była naprawdę obszerna (jak na twoje
odpowiedzi; przeczytałam wszystkie z 2004r.)to bardzo dla mnie cenna.Jestem na
formum zaledwie 2 tygodnie i bycie tutaj utwierdziło mnie w przekonaniu, jak
wielką jednak jestem ignorantką, jak mało do tej pory przeczytałam i ile
jeszcze mam do nadrobienia. Na szczęście pojawił się twój post i bardzo wiele
mi za jednym zamachem uświadomił i poprawił samoocenę.Przeżywam mocno prawie
każdą przeczytaną książkę, wchodzę w nią tak głęboko jak się da i czerpię z
tego nieograniczoną frajdę, bądź "smutek i żal", ale to chyba lubię
najbardziej. Masz absolutna rację, że nie należy się przejmować, jaka metkę ma
dana książka dopóki jej czytanie sprawia ci autentyczną radość.Co nie zmnienia
faktu, że uwielbiam dzielić się tą radością z innymi i zależy mi na opiniach
innych czytelników. Mam teraz prawdziwy dylemat czytając Bukowskiego, bo nie
umiem powiedzieć, czy mi się podoba czy nie. (czytam opowiadania Najpiękniejsza
dziewczyna w mieście).Ale tym razem bardziej wolałabym poznać opinie
czytelników niż krytyków, dzięki tobie:)Na pewno przeczytam Bukowskiego do
końca, bo mnie fascynuje, ale nie jest to ten typ literatury, który lubię. I
nie jest to w sumie fascynacja wulgarnością. Jak ci się podoba zdanko: "nad
plażą latały mewy bezmózgie, ale zamyślone". NIezłe, co!
Jeśli odpiszesz, będę bardzo wdzięczna:o)
Bardzo, bardzo powdrawiam !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[klymenystra]

dick to wysoka klasa mimo wszystko :) pomysly mial bardzo dobre, umial stworzyc
atmosfere- nie ukrywam, ze zdarzalo mi sie wtopic w jego swiat i pote
zachowywac troche nie tego... :))) dicka mozna polecic, ale nie kazdemu ;)

[Gość: daria]

Cześć, cenisz Dicka i Viana i za to już cię lubię.Moze napisałabyś co jeszcze
czytasz. Duże wrażenie w swoim czsie wywarła na mnie lektura Pachnidła
Suskinda, a z polskich Prawiek i inne czasy. Genialne!!!!! Generalnie Tokarczuk
jest moja wielką faworytką.
Będę wdzięczna za odzew.
Pozdrawiam

[Gość: szpilka]

Witam.
Do Valis podchodziłam wielokrotnie lecz zawsze padałam na polu bitwy.Z trudem
przychodzilo mi czytać pare stron dziennie.
Tak wiec ksiazki nie ukończyłam, wiec wypowiadac sie nie moge.
Moje odczucia jednak są nieco..hm..ambiwalentne ;)

PS. Zaprzeczam stwierdzeniu,ze ksiazki z serii Salamandry są literaturą z
niższej półki!!Absolutnie! Jak dla mnie bomba.

[Gość: fiko miko tenteges]

Dick to ekstraklasa literatury sf.Polecam w szczególnosci "Przez ciemne
zwierciadlo"(niedlugo bedzie przeniesiona na ekran:)),a takze "boza
inwazja","Trzy stygmaty Palmera Eldritcha","Ubik".

[klymenystra]

ojoj to bylo do mnie? :) to sie ciesze :)
czytam wiele, wpisz w wyszukiwarke klymenystra i CI wyskoczy. bo tego jest duzo
i bardzo niespojne
pachnidlo geeeniaaalne :)))

[braineater]

Cała luźno powiązana trylogia czyli, Valis, Boża Inwazja i Transmigracje
Timothy'ego Archera to jedno z większych dokonań 2 połówki XX wieku. Do
absolutnego Dickowego kanonu dorzucić też można Radio wolne Albermuth - wprawkę
do Valisa, Trzy Stygmaty Palmera Eldritcha - jedna z najlepszych paranoicznych
powieści swiata, Ubik, którego recenzować chyba nie ma potrzeby a także te
nieco mniej znane powieści nie SF, czyli Człowiek o jednakowych Zębach, będący
ostrą polemiką z Śmiercią komiwojażera, Wyznania łgarza, gdzie są wszystkie
Dickowe obsesje ale pozbawione fantastycznego entourage, no i Przez Ciemne
Zwierciadło... Nie należy też zapominać o opowiadaniach, bo w krótkich formach
był pan Koniolub mistrzem prawdziwym i chyba wszystkie po polsku wyszły...
Ale żeby nie tylko apologetyzować (skoro używamy w tym wątku mądrych słów
na 'a':), to zdażały mu się także kiksy totalne jak Doktor Futurity, czyli
antyaborcyjna agitka napisana w jakimś amoku i Kosmiczne Marionetki, których na
trzeźwo czytać się nijak nie da...co nie zmienia oczywiście mojego mniemania,
że Filipek wielkim pisarzem był...
Więcej:www.esensja.pl/magazyn/2002/07/iso/13_12.html
www.esensja.pl/magazyn/2002/07/iso/13_15.html
Pozdrowienia:)

[Gość: nienietoperz]

Aaaa*, w potopie Dickowej tworczosci swietnej zagubil sie gdzies 'Czlowiek z
Wysokiego Zamku', oraz (choc to juz moze osobiste skrzywienie) 'Plyncie lzy moje
rzekl policjant'. Jesli sie nie myle, to pierwszy z wyzej wymienionych tytulow
byl pierwsza powiescia Dicka wydana w Polsce?

* - wykrzyknik spowodowany absolutnym antytalentem do wyszukiwania
arcyatrakcyjnych slow na litere 'a'

Z uklonami,

@ Toperz

[braineater]

Maleńkie sprostowanie acz fakt głupio mi żem o tych tytułach zapomniał:)
Pierwsza, tak przynajmniej wynika z mojego regału, była jednak 'Słoneczna
Loteria' wydana gdzieś w mrocznych latach 60 z paskudną okładka i na papierze,
któren mi się już w rękach rozlatuje...
Pozdrowienia:)

[eutyfrona]

Podobało mi się "Pachnidło",uwielbiam "Prawiek", czytałam Dicka. Najbardziej podobał mi się "Człowiek z wysokiego zamku". Pamiętam,że "Valis" to była jedna z dwóch części większej powieści, tylko nie pamiętam tytułu tej drugiej.

[Gość: agat]

Dick był pisarzem genialnym - mimo iż /a może dzięki temu/ schizofrenikiem i
alkoholikiem /o dragach nie wspomnę/ był. I pomysleć, że tworzył lata temu !!!

[katrinko]

Preferuję literaturę mało ambitną, a mimo to również mam słabość do P.K.Dicka!

[Gość: mamto]

dick to jeden z najlepszych pisarzy na świecie, choć pisał rzeczy słabiutkie
obok wybitnych

[Gość: daria13]

Pokaż mi pisarza, który nie zhańbiłby się rzeczami słabiutkimi, taki Vonnegut
na przykład. Nawet Kundera nie zawsze był w formie. Dla mnie jedyny wyjatek od
tej reguły stanowi chyba tylko twórczość Marqueza, którego każde zdanie , nie
mówiąc o książce jest dla mnie zachwycające, ale obawiam się, że to brak
obiektywizmu z mojej strony, bowiem kocham go od stu lat miłością ślepą i
bezkrytyczną.Dick genialny był, ale nie ze wszystkim, co mi w ogóle nie
przeszkadza być jego wierną wielbicielką.
Btw., które to twoim zdaniem jego książki są tymi słabiutkimi, bo to chyba
kwestia gustu, a nie zawsze obiektywnej oceny.
Pozdrawiam

[taaniej]

do dicka trafiłam przez blade runnera, zachwycił mnie, choć owce są zupełnie
inne od filmu (lepsze). ubik jest zakręcony tak jak lubię. mam słabość do
takiej literatury po czasach licealnych kiedy czytałam fantastykę i słuchałam
muzyki z 4AD. po żadnym horrorze tak się nie bałam jak po przeczytaniu
piaseczników. no, może z jednym wyjątkiem.
a poza tym, co to za różnica czy literatura jest niska czy wysoka albo masowa.
najważniejsze jest to, co zostawia w nas i jeśli kogoś zainspiruje alchemik to
ok. w podstawówce do podstawowych zadań pedagogicznych zalicza się naukę
czytania ze zrozumieniem. niestety, wielu ma z tym problem w życiu dorosłym.
dobranoc