Mąż mnie uderzył

[poetkam]

Przed chwilą to zrobił....Zdenerwował się, bo nie mógł znaleźć
kota...Zresztą każdy powód jest dobry....
Jutro dzwonię do jego lekarza. I jak tu potem nie chorować...Ja w
ogóle nie mam warunków do chorowania swojego...Wyhodowałam
potwora...Przecież to moja wina...

[audrey2]

Poetko, tak mi przykro...naprawdę. Przydałaby Ci się terapia, lekami
nie zmienisz myślenia, nie nauczysz się rozpoznawać swoich potrzeb i
bronić się. nie wiem, co powiedzieć...

[kotomysza]

uderzył cię, bo wie, że mu przebaczysz. bo powie Ci, że będzie się
wieszał itp. jak odejdziesz. a potem znowu zachorujesz, okaże się,
że musi być znowu za kogoś/coś odpowiedzialny i znowu zachowa się,
jak dziecko, któremu zabierasz zabawki. podobnie reaguje moja córka,
ale ona ma... 2 lata.

Magdo - wychowałaś egoistę! najwyższy czas zacząć dbać o siebie,
dbając o siebie, dbasz o córkę. ChAD nie upośledza intelektualnie,
więc powinien widzieć związki przyczynowo skutkowe. niech zacznie
ponosić konsekwencje tego co robi, w końcu. myślałaś o wezwaniu
policji? tak na pokaz?

[bylbym_zapomnial]

> ChAD nie upośledza intelektualnie,
> więc powinien widzieć związki przyczynowo skutkowe.

To nie takie proste - emocje i myślenie są ze sobą ściśle powiązane.

Jeśli ten mąż uderzył Cię pierwszy raz, lub - generalnie - zdarza się to tak
rzadko, że aż strach to nie robiłbym nic. Serio.

[kajka68]

mogę Cię tylko prztytulić...sama jeszcze nie umiem sobie poradzić z
uczuciami,emocjami i nie umiem poradzić...wiem tylko jak się
czujesz...przerabiałam to już tyle razy...

[singapurkaa]

Moim zdaniem choroba nie usprawiedliwia przemocy fizycznej; psychicznej zreszta
tez nie.
Mnie uderzylo kiedy pisalas w swoim blogu o tym, ze sprzatasz, gotujesz,
pieczesz, zajmujesz sie Duczka, myjesz samochod... Co w takim razie robi Twoj
Luby poza chorowaniem...?
Potrzebujesz oddechu, wsparcia, partnerstwa, milosci! Nikt nie zasluguje na zle
traktowanie, nie mozesz przymykac oka na jego wybuchy agresji. Chad nie daje nam
prawa do bicia bliskich.
Pozdrawiam serdecznie, trzymaj sie mocno i przestan skakac kolo meza. Jest dorosly.

[poetkam]

Macie rację...Dziękuję.
Takie zachowanie było trzy lata temu, od tego momentu nigdy mnie już
nie uderzył...Wraca tamten pamiętny grudzień, czy co??? Wtedy była
silna mania z samookaleczeniami, wieszaniem, policją, pogotowiem.
Potem ja go straszyłam, że odejdę- odeszłam na trochę. Potem były
wspólne terapie u psychologów, lekarzy...Przysięgał zmianę, aż do
dziś... Od paru dni ma "rozbiegane " oczy, nie może usiedzieć na
miejscu, czemu więc śpi w dzień? A wieczorem tragedia (na razie
tylko dziś).
Poszarpałam sobie rękę do krwi...W ten sposób odreagowuję na stres
od dziecka.

Mała dzisiaj zapytała go: tato, a czemu mamę uderzyłeś? Tak nie
wolno.A mnie też tak uderzysz? Mąż się popłakał. Ja się nie
odezwałam do niego od tamtej pory, mimo przeprosin...Nie potrafię.
Jutro dzwonię do jego lekarza.

Ja i dziecko jesteśmy najważniejsze- powiedziałam mu to. Powiedział,
że będzie się wieszał jutro. Odparłam: wieszaj się, ja już nie mam
ani sił, ani ochoty cię ratować, poza tym ja też mam ChAD, a takich
rzeczy nie wyprawiam. Jeśli się irytuję z byle powodu, staram się
opamiętać, dzwonię do lekarza, wychodzę, etc. Byle nie ranić
najbliższych. NIE jestem masochistką, nie pozwolę, by ktokolwiek
podnosił rękę na mnie, czy na moje dziecko.

DAJĘ na to słowo.

[maciusik]

Przytulam Cie mocno...
Baska

[arkola]

mimo ze jestem na forum dopiero od kilku dni, to chce Ci napisac, ze
jestem z Toba, choc nie potrafie Ci pomoc ani poradzic..., nie
czytalam wszystkich watkow i nie wiem dokladnie co sie dzieje, moge
Ci tylko napisac ze tez jestem zwiazana z chadowcem juz jakis czas i
mielismy problemy, wlasciwie teraz tez je mamy, ale tym razem zwalam
wine na siebie...

Badz dzielna!!!!!i mysl o sobie i o dziecku!Sciskam mocno. Ja w
pewnym momencie, nie dalam rady,on nie chcial sie leczyc jak to w
mani wmawial wszystkim ze nic sie nie dzieje...popelnilismy w tamtym
momencie mase bledow..ale to w ogole dluga historia...ale z tego
wzgledu tym bardziej mocno zycze Ci podjecia wlasciwych decyzji

[czareg]

Gdy czytam takie rzeczy, rewolwer sam odbezpiecza się w kieszeni (choć sam nie
jestem wiele lepszy!).
PS. W sobotę miałem drobny kryzys i prawie całą przespałem. Przy okazji się
zakokoniłem. Teraz powolutku się odkokoniam.

[asiuniaa36]

Poetkam trzymaj sie kochana i walcz o siebie i Duczke.
Swoja droga przeraza mnie nasza choroba...ech...

[poetkam]

czareg napisał:

> PS. W sobotę miałem drobny kryzys i prawie całą przespałem. Przy
okazji się
> zakokoniłem. Teraz powolutku się odkokoniam.

A już myślałam, że się na mnie obraziłeś...Odkokaniaj się, bo Ci
będzie za gorąco w tym kokonie i jeszcze się udusisz...

[poetkam]

Dzięki wszystkim za wsparcie. Ja się nie dam, nie ma obawy. Szukam w
sobie zapasów sił i twardo postawię na swoim.Od dziecka jestem
zahartowana do zmagania się z przeciwnościami życia i z chorymi
ludźmi. Pytanie: jak ja sama będąc chora na ChAD dam sobie radę?
Rano dzwoniłam do lekarza męża- dać pernazynę, a w razie kłopotów-
pogotowie i policja.
No nic, nie pozostaje mi nic innego, jak bojowo żyć!
Dzięki raz jeszcze.
P.S.Czareg, właśnie otworzył mi się nóż w kieszeni i nie obawiam się
go użyć w razie czego!

[35.a]

W czym pomoże lekarz? Zadzwoniłabym na policję. Albo chociaż pod numer Błękitnej
Linii. Powtarzam się - tłumaczenie wszystkiego chorobą jest jakimś
nieporozumieniem. On nie jest chory, jest damskim bokserem i tyle. Od Ciebie
zależy co zrobisz.

[vinci28]

serce mi krwawi gdy patrze na to z moim wujaszkeim bylo tak samo
slowa ze sie powiesi do zony z agresja pierwsz raz po 7 latach zycia
zona mowila to tylko raz i niestety zrobila blad najwiekszy z
mozliwych autyzm i kilka dni pozniej policja go zabrala do szpital
na zamkniety a ona trafila do szpitala nie bede pisal czemu
pieprzone choroby nie dosc ze sama cierpisz to zamiast wsparcia jego
choroba cie przyciska do muru zal mi i czuje sie bezsilny k....
czemu tak jest swiat oszalal musisz nawet bez jego woli skierowac go
od szpitala bo moze byc za pozno to nie bol glowy nie przejdzie to
powazne bardzo autyzm agresja i slowa tego nie wolno lekcewazyc tak
mi przykro boze

[stefanl]

Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji, choć jak widać takie sytuację
się zdarzają. Co prawda ja miałem w domu zupełnie nietypową
sytuację, ale nawet w największym gniewie, czy desperacji nigdy to
się nie zdarzyło. Dużo ciepełka i nie pozwalaj nikomu więcej na coś
takiego. Pozdrowionka.

[poetkam]

Dzięki serdeczne. Mąż właśnie mówił mi, że mnie nie kocha, że nic
nie czuje do mnie już od dawna.
Trudno, dam radę, muszę dać radę, nie mam wyjścia.

[anetuchap]

Magdusiu bardzo mi przykro. Od kiedy zaczęłam czytać forum,to
stałaś sie moją ulubienicą i z całego serca życzę Ci wszystkiego najlepszego,bo
Ty zasługujesz na to najlepsze.
Magda,jesteś wspaniałą żoną,super mamą,która nieba przychyli swoim bliskim,która
da im wszystko,co jest w stanie dać. To wspaniałe,
ale gdy jest wzajemność,a w Twoim małżeństwie jej nie ma.
Teraz (choć powinnaś już zrobić to wcześniej)skup się na sobie,
na swoich problemach i swoich marzeniach.
Magda,pomyśl,ale tak w skupieniu,czy Ty chcesz z tym człowiekiem spędzić całe
życie? Choroba nie tłumaczy egoizmu,lenistwa,braku
odpowiedzialności i agresji. Ty też masz chad i nie zachowujesz się w ten
sposób,prawda? A dlaczego? Bo jesteś dobrym człowiekiem i nie
chcesz skrzywdzić ludzi,których kochasz. Dla mnie Twój mąż jawi się jak mały
chłopczyk,który jest skupiony tylko na sobie i swoich potrzebach. I jak nie
dostaje tego co chce,to kładzie się na ziemię,
a w jego przypadku grozi,że się powiesi.

Jeśli nadal Cię nie przekonałam. Jeśli nie zamierzasz walczyć o swoje
szczęście,to walcz o szczęście i spokój dla córki!!! Proszę Cię!
Mam córkę w podobnym wieku i widzę jak bardzo przeżywa każda kłótnię
między mną a mężem.Często zaczyna się źle zachowywać,abyśmy przestali się
kłócić,albo zamyka się w pokoju i cicho siedzi. Wiem,że jej źle.
Na szczęście,rzadko się z mężem kłócimy. Ja nie mogę sobie wyobrazić,jej reakcji
na uderzenie mnie przez męża.
Ty jesteś dzieckiem matki z chad,ja córka alkoholika i wychowana przez dziadka
alkoholika. Nie napiszę Ci jak straszne mam wspomnienia
związane z ojcem i dziadkiem. Jak wiele przez nich wycierpiałam,a byłam wtedy
dzieckiem. A alkoholizm,to też choroba,więc powinnam zrozumieć,że zdarzało mi
się siedzieć cała noc z mama na klatce,bo nie chciał nas wpuścić do domu? Albo
uciekać o 2 w nocy do sąsiadów?
Według mnie,to nie jest wytłumaczenie. Podobnie w przypadku Twojego męża.
Madzia,walcz o siebie! Jak nie możesz czy nie chcesz walczyć o siebie,to walcz o
szczęście dla swojej Duczki!!!

ps.jeśli potrzebujesz jakieś realnej pomocy,choćby materialnej,to
wal śmiało,pomogę. A może chciałabyś się wyrwać na parę dni?
Zapraszam do Gdańska jeśli miałabys ochotę.

Aneto

[poetkam]

Serdeczne dzięki za ciepłe słowa. Wzruszyłam się. Bardzo mi
przyjemnie. Dzięki wszytkim!
Dam sobie radę, powaga. Muszę.
Za wszelką ofiarowaną pomoc z Twojej strony wielkie dzięki-rzadko
można spotkać takie osoby bezinteresowne- ale muszę sama sobie
poradzić. Przypuszczam, że ta agresja to wynik złego połączenia
leków. Poczekam, co będzie, kiedy odstawię mężowi tranxenne. Póki
co, daję radę. Odkrywam w sobie pokłady niespożytej siły. Dzięki,
dzięki, dzięki.

[lolinka2]

Magda,jesteś wspaniałą żoną,super mamą,która nieba przychyli swoim bliskim,która
da im wszystko,co jest w stanie dać. To wspaniałe,
ale gdy jest wzajemność,a w Twoim małżeństwie jej nie ma.
Teraz (choć powinnaś już zrobić to wcześniej)skup się na sobie,
na swoich problemach i swoich marzeniach.
Magda,pomyśl,ale tak w skupieniu,czy Ty chcesz z tym człowiekiem spędzić całe
życie? Choroba nie tłumaczy egoizmu,lenistwa,braku
odpowiedzialności i agresji. Ty też masz chad i nie zachowujesz się w ten
sposób,prawda? A dlaczego? Bo jesteś dobrym człowiekiem i nie
chcesz skrzywdzić ludzi,których kochasz. Dla mnie Twój mąż jawi się jak mały
chłopczyk,który jest skupiony tylko na sobie i swoich potrzebach. I jak nie
dostaje tego co chce,to kładzie się na ziemię,
a w jego przypadku grozi,że się powiesi.

to słowa anetuchap -sama nie oddałabym tego lepiej. Tak, Magda, mówię Ci to samo.

[poetkam]

Lolinko, dziękuję Ci za dobre słowa.Bardzo. Odstawiłam mężowi
tranxenne- agresji nie ma, przeszła jak ręką odjął. Miałam spokój z
agresją wyładowywaną na mnie- około trzech lat. Mam nadzieję, że
taka sytuacja się już nie powtórzy.
A z tą dobrocią , to lekka przesada, moje myśli nie są tak czyste....

[maciusik]

Przeczytalam wszystkie cieple slowa skierowane do Ciebie Madziu i wiesz- one
mnie tez podniosly na duchu.Dziekuje,ze jestescie-tacy ciepli i zyczliwi,bo
dawno stracilam wiare w ludzi,w bezinteresowna przyjazn-a czytajac Wasze slowa
ona odzyla...
Pozdrawiam Was serdecznie
Baska

[dol_inka]

W kilku Twoich wypowiedziach i w tym wątku i w innych piszesz że:
musisz sobie poradzić, poradzę sobie, muszę sama sobie poradzić.
Uderzające jest "muszę" i "sama". Zmień muszę na CHCĘ, przynosi
lepsze efekty! I nie sama, bo za ciężko ...I wiem co mówię bo mój
dawno były też miał takie "pomysły". Mam nadzieję że się nie
poczujesz urażona,takie moje doświadczenia...

[asiuniaa36]

Madziu kochana co ja mam Ci powiedziec?Jak pocieszyc?
Jestem z Toba prosze trzymaj sie i utul Duszke.
Tak mi przykro...

[poetkam]

Dolinko, będę się starać. To nie takie proste chcieć, od czegoś
trzeba zacząć, stąd to muszę.
Asiuniu, dziękuję za Twoje współczucie, ale sama lekko nie masz.
Jesteście tacy kochani, że wzruszenie mi serce ściska ...........