Potwierdzić?

[wyobrazniaamy]

Witam Wszystkich.

Wczoraj byłam u psychiatry (pierwszy raz w życiu) postawił diagnoze
CHAD,przepisał leki i kazał mi znalezć w ciagu 3 tyg psychiatre w
moim miejscu zamieszkania(UK)...

Gdy przeczytałam ulotki z lekartw o mało nie zemdlałam ,zrobiło mi
sie słabo...a kiedy przeszło-zbuntowałam się.Zaczełam wymyslać
usprawiedliwienia mojej manii i radzić sobie w myslach z
depresją .. powiecie typowe? wiem. Ale zastanawiam sie ,czy nie
powinnam tej daignozy potwierdzić u innych lekarzy? czy mam zacząć
brać leki przed potwierdzeniem? nie powinnam zrobic badań itd?

Diagnoze znam od wczoraj i narazie jestem zszokowana..przepraszam
wiec jesli pytania są infantylne

[matrioszka42]

Też byłam w szoku. Trafiłam do lekarza w ewidentnej manii, trwającej wiele miesięcy (i strasznie kosztownej psychicznie, fizycznie i materialnie). Miałam od razu diagnozę. Moja przygoda z lekami wyglądała różnie. Teraz chyba wreszcie są dobrane idealnie. Objawy zanikają.
A jakie leki dostałaś?

[wyobrazniaamy]

Depakine Chrono 300
Welafax XL

[matrioszka42]

Też na początku byłam na depakine 300 w dawce 1200/doba. Strasznie po niej tyłam, kompulsywny apetyt. To doprowadziło do zmiany leku na lamotryginę. Dodatkowo dostała seronil - antydepresant + lek hamujący apetyt. Dokładnie moje przygody z lekami opisuję na blogu a i na forum jest trochę wpisów.
Jeśli nie ufasz lekarzowi skonsultuj się z innym. Może warto poszukać takiego z którym dobrze się będzie współparacowało.

[wyobrazniaamy]

Ja trafiłam po 5 miesięcznej manii...??Zniszczyłam wszystko wokół
siebie.Było mi jednak dobrze,zaczełam sie zastanawiać w momencie
kiedy sobie uświadomiłam,że nigdy tak dużo nie mówiłam(wyrzucałam z
siebie wszystkie emocje,myśli,opowiadałam zdarzenia z
najdrobniejszymi szczegółami bojąc sie, że się we mnie nie
pomieszczą...)Nastepnie brak opanowania,agresja,niemozność podjecia
jakiejkolwiek decyzji,ciagłe zmiany zdania i na koniec niewiedza
jaka będę jutro....
teraz jadę w dół juz przytyłam 5 kg.nic mi sie nie chce,świat już
nie jest mój.. itd...
i ten brak uczuć....

[matrioszka42]

Nie jestem lekarzem, ale wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na ChAD Moje manie zawsze pozostawiały zgliszcza, ostatnia pozostawiła jeszcze niebotyczne długi. Stabilizator najpierw wepchnął mnie w depresje, potem bywało różnie. Na tym co teraz łykam czuję się wreszcie stabilnie (niezapeszyć), znowu wiele rzeczy mnie cieszy, mam marzenia i chce mi się żyć Naprawdę warto podjąć leczenie. Nie koniecznie pierwsze leki będą trafione, pamiętać musisz, że ich działanie nie jest natychmiastowe, a na początku skutki uboczne mogą Cię pchać w stronę rezygnacji. Rozmawiaj ze swoim lekarzem, proś o zmianę leków gdy będzie źle. I wierz w to że będzie lepiej

ULOTKI

[obecna57]

Ze względu na ewentualne roszczenia pacjentów firmy farmaceutyczne
asekuracyjnie wypisują WSZYSTKIE MOŻLIWE ewentualne skutki uboczne.
Przeczytaj ulotkę choćby na Gripexie- też jest się czego
przestraszyć.
Nie ma badań potwierdzających choroby psychiczne. W
elektroencefalogramie, rentgenie, rezonansie magnetycznym i
badaniach izotopowych nie ma odzwierciedlenia tych procesów.
Jeśli masz manię- to CHAD- z czym będzie Ci się trudno pogodzić, jak
z każdą diagnozą choroby psychicznej.
Ulegamy złudzeniu,że skoro sprawa rozgrywa się w myślach to myślami
możemy tym kierować. A to po prostu mózg- chory narząd.
Od dobrego lekarza wiem, że stabilizacja trwa do 2 lat.
Nie mogłam się pogodzić z moja diagnozą 8 lat, dopiero teraz
pozwalam sobie pomóc.

[czareg]

Na tytułowe -> tak, potwierdź.
Zresztą lekarz sam to zasugerował (zalecenie znalezienia psychiatry w swojej
okolicy). Gdy chcesz potwierdzenia, nowemu lekarzowi nie mówisz o wcześniejszej
diagnozie tylko od początku przechodzisz cały wywiad. Dopiero jak nowy lekarz
dojdzie do własnych wniosków, powiedz o wcześniejszej diagnozie. Mądry
psychiatra zrozumie. A jak się akurat obrazi, to takiego bym omijał.
Co do skutków ubocznych, zgadzam się z Obecną. Małe ale, jakbyś zauważyła jakieś
niepokojące objawy, to jeżeli na podobne ulotka uczula szybko skonsultuj się z
lekarzem.
Co do wagi -> po okresie długiego bardzo intensywnego czerpania z rezerw
(mania), nie dziw się, że organizm każdą kalorię próbuje zmagazynować na zaś.
Trochę mniejsze porcje, głód fizyczny oszukuj pijąc wodę (nie soki, wbrew
pozorom mają mnóstwo albo cukru albo - jeszcze gorzej - słodzików, -> no chyba
że świeży z marchwi ;D ).
No i staraj się sporo ruszać, ale nic na siłę.
Hipomania, mania mają to do siebie, że świat widzi się w bardzo ostrych barwach.
Nawet zejście do normalności daje subiektywne wrażenie zszarzenia otoczenia.
Poczekaj trochę, gdy minie zjawisko oślepienia hipomanią (jak reflektorami
mijanego samochodu) znów zaczniesz więcej spostrzegać, a wtedy przekonasz się,
jak wiele umykało twojej uwadze w hipomanii (mani).
Najtrudniejsze jest zaakceptowanie, że jest się chorym. Im szybciej uporasz się
z szokiem diagnozy, tym łatwiej nauczysz się żyć pomimo choroby (a raczej razem
z chorobą).
PS. Z sokiem marchwiowym to taki żart forumowy, ale jedna, dwie szklanki co
jakiś czas to samo zdrowie.

[i_am_the_army]

Potwierdzenie diagnozy u innych lekarzy nigdy nie zaszkodzi, a nawet uważam, że
często jest wskazane - choćby dla własnego spokoju.
A czy czekać z rozpoczęciem brania leków aż do kolejnej konsultacji? Zależy od
tego jak się czujesz. Gdy w miarę się trzymasz to ok, ale jak nie jest dobrze,
to nie ma co ryzykować (sama powinnaś ocenić, by w razie czego coś się nie
stało), a leki jak będą źle działać zawsze można odstawić...
Sama zdecyduj, byle dobrze) (taaa, wiem, łatwo mówić)
Co do ulotek to takie już są, że można od ich czytania zawału dostać. Obecna ma
rację, choćby Gripex poczytaj. Nie ma co wpadać w paranoję.
Jeśli masz mieć dyskomfort psychiczny ta konsultacja z innym lekarzem/lekarzami
jest wskazana.

[czareg]

No Gasiennica, przez Ciebie wydało się, ile siedzę nad jednym wpisem. Jak
zaczynałem, twojego jeszcze nie było na wątku

[i_am_the_army]

Ano pokaźny spłodziłeś))
Ale ja Cię w swoim wątku o odstawianiu litu pobiłam jeśli chodzi o pokaźność
(choć w wyniku emocji pisałam go krótko, hahaha!)
PS. Ale jakbyś sam się nie przyznał to by nikt nie zauważył

[fanny]

Czy mam rozumiec, ze bylas u psychiatry w Polsce?
Jesli tak, to po powrocie do UK pojdz do swojego GP a on skieruje
Cie do psychiatry.
Ja mialam ostra psychoze w Polsce, spedzilam 5 dni w szpitalu na
Sobieskiego, potem przez jakis czas bylam tam na oddziale dziennym.
Po powrocie do UK poszlam do GP, ktory skierowal mnie do psychiatry
(konsultanta). Mialam przetlumaczone wypisy z Polski. Psychiatra
postawil robocza hipoteze CHAD i ustalilismy leczenie. Zostalam
poinformowana o roznych mozliwosciach i plusach i minusach roznych
lekow. Wybralysmy najlepsza opcje, tzn. praktycznie bez skutkow
ubocznych. Najpierw odwiedzalam swojego psychiatre raz w miesiacu,
pozniej planowane bylo bym miala wizyty raz na 3 miesiace. Potem
okazalo sie, ze na 90% moja psychoza byla reaktywna (ale to baaardzo
dluga historia) i juz jej nie odwiedzam, choc wciaz biore leki -
antypsychotyczny i stabilizator, choc w sumie nie doszlam do pelnej
dawki terapeutycznej tego drugiego, ktora planowala dla mnie
psychiatra. W miedzy czasie psychiatra skierowal do mnie pani z
opieki psychologicznej, z ktora sobie porozmawialam milo i napewno
poczulam sie od tego lepiej
Oprocz tego spotkalam sie z GP, ktory obecnie wystawia mi recepty na
moje leki. Tez bylo bardzo milo
Choc moze moje doswiadczenie chorowania na CHAD nie sa specjalnie
miarodajne, bo prawdopodobnie CHADu nie mam (choc lubie czasem
zajrzec na to forum) ale mam bardzo, bardzo dobre doswiadczenia z
tutejszym podejsciem do pacjeta. I tutejszym psychiatra i tutejszym
teamem wspierajacym osoby zaliczajace pierwsza manie. I
caloksztaltem opieki psychiatrycznej, ktorej doswiadczylam.
Mam nadzieje, ze to w UK standard a nie akurat sprawa rozwiazan w
moim councilu i Ty rowniez bedziesz zadowolona.

f.

[wyobrazniaamy]

Witam Wszystkich

Dziękuję Wam za rozsądek i rady.Oczywiście macie rację a moje
zachowanie to wynik szoku jaki mnie obezwładnił po diagnozie...

Myślę nieustannie o przeszłośći i widzę chorobę...czuję ją.Jej
nazwa niczego nie zmieni w mojm życiu,może mi tylko pomóc

Dziś wracam do Anlii i tam będę szukać psychiatry (fanny raczej
poszukam Polaka z uwagi na język...)Nie powiem o wcześniejszej
diagnozie i tym samym będę miała dowód.

Leków nie biorę czuję się dobrze.Przeszkadza mi tylko obojętność i
brak czułośći względem córki,ale myśle ,że leki mi w tym nie
pomogą.Muszę przestać skupiać się na sobie...


przepraszam za chaos ....

[fanny]

Ciesze sie, ze choc troszke lepiej sie poczulas

Dziś wracam do Anlii i tam będę szukać psychiatry (fanny raczej
> poszukam Polaka z uwagi na język...)

Gdyby Ci sie nie udalo znalezc polskiego psychiatry to pamietaj, ze
zawsze mozesz poprosic o tlumacza.

Wszystkiego dobrego

f.