Mam dziecko, co robić?

[natasza222]

A ja mam już dziecko, dwuletnią córkę. Znam też osoby, Które nie lubią
dzieci. Na przykład dwie kuzynki, moje rówieśnice(30 lat). Jedna z nich
zaprosiła mnie ostatnio na wesele. Mówię jej , to świetnie, przyjdę z moją
małą. A ona w panikę: Jak to???!!!! Ja wszystko tak organizowałam żeby nie
było żadnych dzieci, nikt nie zabiera , załatw opiekunkę! A ja na to , że
wykluczone i przychodzę z "bachorem". Na uroczystości moje dziecko się
chichra wiadomo, a tu więcej tych wspaniałych nielubiących, co im to
przeszkadza i syczą, mało mi dziecka nie zabiły. Wychodzę z kościoła i
spotykam drugą moją wspaniałą kuzynkę, pokazuję jej moją małą a ona pyta: Nie
masz czasem ochoty jej udusić?
Mam więc pytanie, nie lubicie dzieci, mamuś jeszcze bardziej. To kogo
lubicie?
W jakim przedziale wiekowym osoby są przez was tolerowane? Czy 12 lat to
jeszcze dziecko?, a 15? Mamusie rozumiem odpadają a czy np. tatusiowie mogą
być? A osoby starsze, one przecież też śmierdzą i wymagają odpowiedniej
opieki. Czego oczekujecie od osób , które mają dzieci? Czy nie powinny
jeździć w osobnych autobusach?

[femalna]

Są ludzie, którym przeszkadzają psy, są tacy co nie lubią kotów, wreszcie ludzi
starych lub dzieci. Pytanie matki o chęć uduszenia świadczy o kompletnym
prymitywiźmie. Ale akurat jeśli chodzi o wesele, to mam inne zdanie.
Zapraszający mają prawo z różnych powodów nie chcieć dzieci, to ich dzień, ich
święto i ich goście, powinnaś to uszanować. Nie mówiąc o tym, że tego typu
impreza dla dziecka jest raczej męcząca.

[orvokki]

A czy zauważyłaś, żeby ktoś się tu domagał osobnych autobusów dla dzieci? To
forum traktuje o niechęci do posiadania dzieci, a nie agresji przeciwko jakiejś
konkretnej grupie wiekowej. Tam gdzie jest inaczej, dotyczy to dzieci, które
zachowują się nieznośnie i mam/babć/innych osób, które to tolerują bądź nawet
pochwalają. Niechęć wywołują też pewne postawy typu traktowanie dziecka jak
świętej krowy, której się wszystko należy i cały świat powinien ustąpić.

Tak w ogóle to są przecież miejsca, gdzie dzieci bardzo małych się nie zabiera -
dla dobra ich samych i otoczenia. Chodzi mi na przykład o teatry (nie mówię o
przedstawieniach dla dzieci), operę, filharmonię, dyskoteki etc i nikt tego nie
traktuje jako prób społecznej segregacji.

Co do takich imprez jak wesele, to nie mam zdania, generalnie bowiem są to
imprezy z definicji rodzinne, więc i dzieci powinny się na nich znaleźć. Nie
postawiłabym nikomu warunku, żeby nie pojawiał się u mnie z dzieckiem, wydaje
mi się to mimo wszystko niezbyt grzeczne, zwłaszcza że może postawić tego kogoś
w niezręcznej sytuacji. Z drugiej strony jeśli wesele ma mieć postać wykwitnej
kolacji w eleganckiej restauracji, to rzeczywiście ani dziecku nie będzie tam
przyjemnie, a współbiesiadnikom też może ono przeszkadzać w rozmowie... Podczas
samej ceremonii podobnie: rozumiem osoby, które chcą się skupić na tej chwili
dość istotnej bądź co bądź. Małe dziecko skupić na dłużej jeszcze się nie
potrafi i zazwyczaj przeszkadza... Wszystko jest chyba kwestią wyczucia, i
dobrego wychowania w sensie nie sprawiania innym kłopotu.
Nie wiem, jak było w Twojej sytuacji - czy rzeczywiście zostawienie dziecka
było dla Ciebie dużym problemem, czy też przyszłaś z córką dla zasady, pomimo
tego że nikt inny dzieci nie przyprowadzał i że dziecko autentycznie mogło
przeszkadzać.

[judytak]

jakby ktoś mi powiedział, żebym (na wesele, na imieniny, na cokolwiek tam)
przyszła bez dziecka, to bym przyszła bez dziecka
albo w ogóle bym nie przyszła, zależy od tego, co by było dla mnie ważniejsze

kuzynkę (siostrę, koleżankę), z którą jestem w bardzo bliskich stosunkach,
mogłabym żartobliwie zapytać, czy nie ma czasami ochoty udusić swoje dziecko, o
ile byłabym pewna, że odbierze to tak, jak miałam na myśli, a nie inaczej

czasami mam ochotę udusić moje dziecko (jedno, drugie lub trzecie, albo
wszystkie na raz), oczywiście nigdy tego nie zrobię ;o)

pozdrawiam
Judyta

[verdana]

Uważam, ze kazdy ma prawo zrobić przyjęcie, a szczegónie wesele, które jest
jego osobistym swiętem, bez udziału dzieci. Dzieci bąź co bądź przeszkadzają.
Pamiętem, ze kiedy miałam małe dzieci, strasznie denerwowały mnie małe dzieci
na przyjęciach - nie po to wyszłam z domu, by odpocząć od ryku i hałasu, by
mieć to samo na wizycie.
A dzieci oczywiście każdy chętnie co pewien czas by udusił - a jednak
dzieciobójstw jakoś jest mało.

[natasza222]

Wracając, do wesela to moje rozmowy z kuzynkami były może i żartobliwe. Ale one
faktycznie nie przepadają za dziećmi. Dziecka nie miałam z kim zostawić, bo moi
rodzice byli również na tą imprezę zaproszeni. Po prostu wyszłam o 22. Jednak
byłam już na weselach gdzie było pełno dzieci i jakoś nikomu to nie
przeszkadzało. Ale mniejsza już o to.
Mnie dziwi jedno. Znam wiele osób, które nie mają dzieci, realizują się w
innych dziedzinach artyści itp. ale do mojego dziecka mają naturalny stosunek,
traktują ją nawet z niejakim zdumieniem ale serdecznie. Nigdy nie usłyszałam,
że zapraszają mnie bez dziecka. Albo, że chcą mnie odwiedzić jak dziecko komuś
podrzucę. Wprost przeciwnie, kupują nawet zabawki, książeczki. Przecież dziecko
jest teraz częścią mojego życia. Oni to rozumieją bez problemu.
Nie zgadzam się z tym, że jedni nie lubią psów czy kotów a inni dzieci. Dla
mnie to dyskryminacja jak każda inna. Przecież dziecko to człowiek. Niedawno
sami tacy byliśmy trzeba sobie tylko dobrze przypomnieć. Jeszcze takiego
sposobu nie wymyślono, żeby ludzie się rodzili od razu dorośli, może kiedyś ale
na razie nie.

[mama.ba.zo]

Natasza, masz rację!!!
Jestem zadowoloną z życia mamą i broń Boże nie wymagam tego samego od
wszystkich ludzi na świecie. Ale żądam od wszystkich kulturalnego zachowania i
szacunku zarówno w stosunku do mnie jak i moich dzieci. To, że dziecię ma tylko
dajmy na to rok i nie jest w stanie odpowiedzieć na przykrą minę czy brzydką
odzywkę, nie znaczy, że można sobie na to pozwalać.
Znam ludzi, którzy nie chcą mieć dzieci, ale są w stanie uśmiechnąć się do
moich brzdąców. I nikt im w tym momencie nie wciska "No widzisz, jakie to
słodkie. Musisz sam/a się postarać". Nie ma obaw, nikt tu do niczego nie zmusza!

Więcej życzliwości do świata życzę
Ewa

[malwisienia]

Jak ktoś mi kręci nosem, ze go odwiedzam z psem to po prostu rezygnuje w ogole
z takich wizyt i już. Podobnie na pewno bym uczyniła będąc na twoim miejscu,
olałabym to wesele i już.

[athalia]

natasza222 napisała:

> Mam więc pytanie, nie lubicie dzieci, mamuś jeszcze bardziej. To kogo
> lubicie?
> W jakim przedziale wiekowym osoby są przez was tolerowane? Czy 12 lat to
> jeszcze dziecko?, a 15? Mamusie rozumiem odpadają a czy np. tatusiowie mogą
> być? A osoby starsze, one przecież też śmierdzą i wymagają odpowiedniej
> opieki. Czego oczekujecie od osób , które mają dzieci? Czy nie powinny
> jeździć w osobnych autobusach?

Twoj post jest obrazliwy i napastliwy. Nie wiem co nim chcialas osiagnac.
rozumiem twoje zdenerwowanie, ale nie rozumiem, dlaczego i o co masz pretensje
do nas.

Pomimo, ze dzieci nie lubie, nigdy nikogo nie dyskryminowalam z tego powodu.
Dopoki nikt mi pod nos dziecka nie podtyka, to mi nie przeszkadza. Co do
wesela i pozostalych imprez, zgadzam sie z przedmowcami. Po prostu w pewnych
miejscach dzieci sie mecza i inni sie nimi mecza, wiec bez sensu je ze soba
zabierac. A co do twoich kuzynek...no coz, musialabym uslyszec ich wersje, zeby
sie wypowiedziec. Ja bym na takie wesele nie poszla.

[ida.sierpniowa]

a ja uwazam tak
skoro wymagamy szacunku do tego ze my mamy dzieci to szanujmy tych ktorzy ich
nie chca miec to po prostu ich sprawa ich sposob na zycie
tak na prawde we wsyzstkim trzeba zachowac umiar
a co do wesela to przeciez to bylo jej wesele jej dzien a nie ty i twoje
dziecko byly tu najwazniejsze wiec miala prawo zorganizowac je jak chce
a czy ty nie wolalabys sie poprostu pobawic do bialego rana niz nianczyc dziecko
bo ja tak chociaz mam najcudowniejszego na swiecie rocznego synka
ale jedna noc dla mnie a cale moje zycie dla niego
)przepraszam ale nie mam poki co polskiej trzcionki )

[basia.z]

Swój ślub miałam już daaawno temu, ale nie pamiętam, żeby przeszło mi przez
myśl, żeby pomijać dzieci. Fakt, że wesele było kameralne, dzieci już nie
niemowlaki, ale dla mnie było jasne, że to były ICH (tzn. gości) dzieci i to
ONI muszą się nimi zajmować, tak, aby innym nie przeszkadzały. Nie wyobrażam
sobie sytuacji, że zapraszam gości z dziećmi, a potem muszę się martwić, żeby
sobie nie zrobiły krzywdy, bo rodzice się świetnie bawią, a dzieci robią, co
chcą. Jeżeli nie mają zamiaru się nimi zajmować, to po prostu niech ich nie
biorą. A podczas imprezy zawsze można taką mamusię lub tatusia wziąść na stronę
i wytłumaczyć pewne zasady zachowania przy stole, co nie jest trudne, zwłaszcza
po paru "głębszych". A jak się obrazi, to znaczy, że jest kołek i nie należy
się nim przejmować. Pozdrawiam i życzę miłej zabawy wszystkim dzieciatym i bez
narybku. B.