Powrót do pracy

[halinka1981_3]

Witam! Mam pytanie w szczegolnosci do tych mam, które po urlopie macierzynskim
nie mogly pozwolic sobie na dluzszy urlop wychowawczy. Ja po urlopie
macierzynskim wykorzystywalam zalegly url.wypoczynkowy oraz miesiac
wychowawczego ale niestety jestesmy w takiej sytuacji materialnej ze nie moge
byc juz dluzej w domu. Moja coreczka ma prawie 7 m-cy. w pon.wracam do pracy i
jestem zalamana bo nie wyobrazam sobie tego jak to bedzie. Naszczescie Mała
zostanie z babcia. Napiszcie prosze jak to było u Was? Jak wasze dziedziaczki
sie przyzwyczajały?

[ewcians]

Ja nie miałam do pomocy babć.......
Zmuszona byłam kombinować z chorobowym.
I kombinowałam do września tego roku.
Na opiekunke do Bliźniaków stać mnie nie było, do żłobka zakaz puszczania. Na wychowawczym bym nie dostała nic...........więc pozostało kombinowanie z chorobowm.
Co prawda straciłam na pzyszłość pawie 4 lata składkowe, obecnie mam problemy zdrowotne i nie wypada mi L4 wziąść, ale............zdołałam pokombinować aż 4 lata prawie.
W tym czasie miałam 3 kontole Zus. Akurat cierpię na takie przypadłości że mi się upiekło......za każdym razem.
Ja pracuję w państwówce, nie w prywatnej firmie, więc mi było łatwiej pokombinować.........
Nie miałam innego wyjścia..........

[tartulina]

Ciesz się,że masz babcię i dzieciaczka zostawisz pod dobrą opieką. Jeżeli nie macie już tak dużo wizyt kontrolnych i rehabilitacji to dasz radę,ale na pewno nie będzie Ci łatwo rozstać się z Maleństwem. Jeśli by Ci się udało to możesz pociągnąć kilka miesięcy zwolnienia,tylko czy wtedy też Twój etat w pracy będzie wolny?
Trzymaj się,dasz radę!A sytuacje w życiu są różne i czasem właśnie życie pisze nam scenariusze, które nie bardzo nam się podobają...
Pozdrawiam cieplutko,
Agnieszka

[mama_krasnalka]

witam
nie wiem jak u ciebie wygląda sprawa z wcześniakiem ale - ja jestem w tym samym położeniu , no moze nie do konca (ja musiałam znaleźć prace bo na dziecko zdecydowaliśmy sie kiedy byłam na ostatnim roku studiów) I takze jak u ciebie finansowo nie wyrabialismy. poszlam do pracy kiedy mały mial 5 miesięcy . Bylo ciężko tęsknota myslalam cąły czas co u małego i w ogóle chyba tego opowiadać nie muszę ! Ale wiedzialam ze jest w dobrych rekach bo u babci !(mojej mamy)

rozmiwalam z koleżanka ktora byla rok na macierzynskim i wychowaczym w sumie 1,5 roku byla z dzieckiem powiedziała ze przez dwa tydnie beczala w pracy za mała i mala za nią (całymi dniami były same)
Takz epowiem tyle ze po dwoch mieisacach w pracy stwierdzam ze ciesze sie ze tak sie stalo ze poszlam po 5 miesiacach ! do pracy bo pozniej bylo by mi o wiele trudniej ! a tak dziecko jest przywyczajone ze mnienie ma w pewnych godiznach ale jest z nim babcia.

[tolka11]

Po każdym dziecku: donoszonym i wczesniaczym, zaraz po macierzyńskim
wracałam do pracy. Mało tego, po 8 tygodniach macierzyńskiego, gdy
Miłosz walczył w szpitalu też wróciłam do pracy, a urlop wznowiłam,
gdy wyszedł do domu. Jak znosiły to dzieci? Ja wiem? Trochę ryczały,
trochę marudziły. Natomiast ja byłam dzięki pracy pełna życia, sił
do walki o zdrowie maluchów, power miałam niesamowity. Ja z tych, co
nie potrafią siedzieć z dziecmi w domu.

[blaszka0662]

Mój synek miał 7,5 miesiąca jak wróciłam do pracy. Zostawiłam go z
babcią, która pomagała mi przy nim od pierwszych chwil w domu. Mnie
się udało na 3 pierwsze miesiące wrócić na 1/2 etatatu.
Zostawiasz go babcią, osobą która go kocha więc na pewno będzie
wszystko w porządku.
Może uda ci się wychodzić godzinę wcześniej na karmienie.
Powodzenia.

[lexmoniczka]

Ja musiałam wrócić do pracy jak mati miał 1 miesiąc - niestety
kwestie ekonomiczne, teraz jasiek ma prawie 4 miesiące (za 3 dni), z
których prawie 3 był w szpitalu. jak on był w szpitalu to ja byłam w
pracy - musiałam jakoś sobie z tym radzić... teraz od 1.02 wracam do
pracy - bo muszę....
sama nie wiem jak to będzie nie jestem w stanie sobie tego
wyobrazić..
mam nadzieje ze bedzie ok, ale to cholernie ciężkie.. my musimy
poszukać niani bo teściowa to już nie to zdrowie a moja mama "dzieci
już wychowała" (czyli mnie).

[halinka1981_3]

Dzieki za słowa otuchy i otwarcie oczu, że tak naprawdę nie jestem w tragicznej
sytuacji. Po prostu potrzebowałam chyba z kimś o tym zagadać kto lepiej to
rozumie jak nie mamy... Pozdrawiam!

[gk102]

Ja musiałam wrócić gdy mała miała 4 m-ce i nie całe 3 kg. Babcia
zdała egzamin na SZÓSTKĘ. Oczywiście emocje są, ale one są zawsze,
jak oddasz dziecko do przedszkola - kiedyś...będziesz jeszcze
bardziej przeżywać)

[uliszek]

JA tak samo zrobiłam, mały miał 7 miesięcy jak wróciłam do pracy został z babcią
i znacznie lepiej sobie poradził niż ja.
To znaczy on bez problemów, ja pełna obaw
Ale bardzo się cieszę że wróciłam.

[agajedi]

Ja wróciłam do pracy zaraz po macierzyńskim i zostawiłam Marysię właśnie babci.
U nas wizyt kontrolnych było bardzo dużo, do tego jeszcze operacje. Łatałam
urlopem wypoczynkowym. I cieszę się, że wtedy wróciłam. Po drugim dziecku też
wróciłam do pracy. Teraz z Marysią nadal jest babcia a z Bartusiem niania.
Będzie dobrze, nie martw się.

[mamaolisia]

A ja Was babeczki podziwiam
Ja niestety nie moge wrócic do pracy z prostego powodu....
Rehabilitacje 4 razy w tygodniu, psycholog, logopeda, neurologopeda
i basen.
Od stycznia muzykoterapia i spotkania z psychologiem moja mama nie
jest w stanie mi pomóc bo sama pracuje jeszcze
A niania jak narazie odpada

[mamaigiiemilki]

ja wróciłam do pracy jak moje panny miały 8M;
z twoim dzieckiem będzie babcia - to super, bo wiele niepokojów ci odchodzi;
z moimi był mój tata i opiekunka, potem tylko mój tata;
wg mnie jeżeli dogadujesz się z babcią dziecka, macie podobny pogląd na wychowanie, to będzie ok, gorzej, gdy będą zgrzyty
a dzieci przyjęły tą sytuację bardzo dobrze, tata mój bywał u nas często więc go super znały, opiekunkę zaakceptowały; powiem ci, że to ja bardziej przeżywałam powrót do pracy, pierwszego dnia nawet sobie w samochodzie poryczałam;
nie będę tutaj wypisywać plusów i minusów powrotu do pracy bo to zależy od poglądów każdej z nas - jedna chciałby być z dzieckiem jak najdłużej, druga nabiera sił w pracy i zadowolona pędzi do domu; ja czasem żałuję, że nie mogłam być z córami dłużej- ale finanse, przy bliźniakach jest podwójnie trudniej; aczkolwiek z drugiej strony nie wyobrażam sobie siedzenia tylko w domu i zajmowania się dziećmi; i jeszcze jedno - dzieciaczkom tak naprawdę wychodzi na plus to, że mogą pobyć i z kimś innym niż rodzice; pozdrawiam i życzę bezbolesnego powrotu do pracy