ZBZIKOWANE MATKI WCZEśNIAKóW

[marta.bartek]

Dziewczyny, w którym momencie zaczyna się przesada? Gdzie granica? Mój synuś
ma rok. W grudniu miał zapalenie oskrzeli. Jadąc do lekarza było mi niedobrze
z nerwów. Lekarka zapytała kto przyjechał na wizytę: mama czy dziecko?
Zmieniam pracę, dowiedziałam się, że nową zacznę w czerwcu tygodniowym
wyjazdem. Zrobiło mi się słabo, byłam gotowa zrezygnować. Umieram ze strachu o
niego, mam wyrzuty sumienia, że wróciłam do pracy. Mąż mówi, że przesadzam...

[moni_flis]

Jesli to jakis klub zapisuje sie
Jeste toksyczna do szalenstwa! I nie chodzi tylko o strach ze cos si dzieciakom
przytrafi, staram sie usuwac wszelakie niebezpieczenstwa z drogi! Pierwsze
jablko dostali do reki w wieku 2 lat bo mogliby sie przeciez zakrztusic! Od
dwoch dni w przeszkolu ja siedze w domu i obgryam paznokcie, brzuch boli mnie z
nerwow jak przed matura W [przedkozlu sprawdzam kazdy zakamarek: widze
brudne noniki, przynosze im ich Pzez 1,5 roku kazdy kapal sie w innej wodzie
bo przeiez ktores moglo miec jakes bakterie w moczu itd itp Pomylenie smoczkow
niedopuszczalne, wypazam natychmiast! I tak moglabym mnozyc przykladow!
Wydawalo mi sie, ze to minie z czasem, ale nie ejstem tego taka pewna!
I ja wiem, ze to chore...ale nic na to nie poradze!

[adi1311]

ja też chcędo klubu jestem nadopiekuńcza do kwadratu mój starszy syn34tydz
16.12.2001 to już duży chłopak a gdy tylko jest chory np katar byle co nie jem
nie śpie may fajną lekarke ona mnie zna i kiedy widzi że żemną jest żle
tłumaczy mi że każde dziecko choruje itp..... czasaminie funkcjonuje normalnie
a co dopiero mowa o pracy zawsze dzwonie i kłame że ma temperature lub plote
podobne bzdury żeby tylko zostać z nim w domu i za poiekoawć się nim zresztą w
pracy do niczego i tak bym się nie nadawala uważam że przy mnie nic złego mu
nie grozi że ja zajme się nim najlepiej boje dawać go na spacery z
kimkolwiek gdy go niema w domu cały czas o nim myśle jestem jak taka kwoka
która najchetniej siedziała by na swoim jaju to samo tyczy się drugiego synka
staram się nad tym pracować i siłą rzeczy czasami muszę wyjśc z domu ale zawsze
wracam z duszą na ramieniu czy wszysko jest ok jak każda matka chcę chronić
moje dzieci narazie jestem na wychowawczy ale kiedyś muszę wrócic do pracy i
co wtedy ale z drugiej strony przecież kto jak kto ale my mamy powody do
toksycznej miłości do dzieci ja cały czas będe próbować zachować zdrowy
rozsądek pozdrawiam

[oyate]

To ja jednak z innej gliny jestem. Nie przesadzam, jak chore, to sama leczę...
pomijając pierwsze miesiące życia. Dziewczynki od kąd już siedziały stabilnie
są kąpane razem. Smoczki jak pomyliłam to nie robiłam z tego problemu. Zresztą
ja jestem taka mama negująca
Jak neonatolog powiedziała mi,że mam dziecko chore to powiedziałam jej,że to że
małe nie znaczy,że chore/
Wit D3 i witaminy odstawiłam po 3 miesiącach, bo mały źle je znosił.

Ale jeśli chodzi o przedszkole to fakt, 3 dnia moich dziewczyn w przedszkolu
wróciłam zapłakana. Gdy nie mam dzieci przy sobie to ciągle o nich myślę. Nie
lubię nawet wieczorami wychodzić, jak mam wolne bo się o nich martwię. Ale to
powoli mija z czasem.

Czego się boję?? Dać dzieci komuś (czytaj np. mojej siostrze, kuzynce) na
spacer. Jakieś 2 miesiące temu obiecałam mojej siostrze,że dam jej Dorianka na
spacer. Bałam się jak nie wiem, ale dałam. Jednak wolę tego nie robić.

[mamaigora1]

tu chyba nie chodzi do końca o to czy matka wczesniaka czy nie wczesniaka. To
cos siedzi w nas, znam matki wczesniaków, które szybko wyrastaja z tego
ciagłego niepokoju a sa i takie które go tylko pogłebiają.

Ja czuje podobnie jak Ty, choc Igor ma 3 lata. W pracy powiedziałam, że mowy
nie ma o żadnych wyjazdach no i na razie nie jeżdże ...

[moni_flis]

Moje dzieci 4 lutego skonczyli 2 lata..to juz duze "ludzie" a ja gdy przebudzam
sie w nocy dotykam ich klatek piersiowych aby sprawdzic czy sie ruszaja

Magda & potrójne szczęscie (ur 04.02.2005)

Proponuję licytacje!!!

[marta.bartek]

Dziewczyny, przede wszystkim UFFFFFFFFFFF...., że nie jestem sama!!! Jakie to
cudowne uczucie. Proponuję licytację opiszcie jakiś numer zbzikowanej matki.
Ja zaczynam. Całe życie kochałam psy, miałam po kilka naraz. Teraz jestem na
etapie planu zabójstwa jednego pięknego wyżła, bo uważam, że krzywo patrzy na
Kroleczka...

[creolla]

Och... nie jesteście same zupełnie!!!
Ja miałam ten sam problem, niestety, a może i stety...
Piszę "mialam", bo myślę, że trochę sprawa się zmienila.
2 stycznia wrócilam do pracy.
Kajtek mial wtedy 10 mies.
Przez ppierwszy tydzień myślałam, że oszaleję!!!!
Ale powiedziałam sobie, że nie będę dzwonić do domu, z zapytaniem, co słychać..
Na szczęście, nalezę do osób raczej konsekwentnych, więc słowa dotrzymałam.
Nie powiem, że wychodziłam z domu z uśmiechem na twarzy....
Wsiadalam w auto i prawie wyłam!!!!!!!!!
Na szczęście w pracy jest zawsze taki "młyn", że myślę, o czym innym..
A poza tym, przekonałam się, że mogę spokojnie zostawic syna pod opieką
najbliższych....

Popatrzyłam na wszystko trochę z boku.... nie lece z byle katarem do lekarza,
ale nie zaniedbuje też rzadnych niepokojących objawow.
Teraz stawiam przede wszystkim na spokój...
A jak mówi słynna (mnie szczególnie bliska ) fraza: "Po pierwsze:nie szkodzić" ,
tak też staram się stosować....

[mola060506]

Witam

Ja mam z kolei taki problem jak wrócić do pracy??? jak zostawic moją Olę
(06.05.06 1340 g 27 hbd-obecnie 10 miesięcy) z babcią,z mężem jak to zrobic???
przecież zwariuje w pracy mysląc o tym co z moim dzieckiem.Przecież wiadomo,ze
matka najlepiej sie nim zajmie...i tak ciągle odkładam powrót do pracy...a ile
tak można? przecież wkoncu będę musiała wrócić do pracy.Uff...

Pozdrawiam

[agnieszka282882]

Wcale się wam niedziwie jak przywiozłam mała ze szpitala to nikogo chorego do
domu nie wpuszczałam gdy przyszli kominiarze to pierwsze pytanie było czy są
zdrowi popatrzyli się na mnie jak na warjatkę. Mała ma 2.5 roczku a ja nadal
tego przestrzegam cała rodzinka się przyzwyczaiła.

Powrót do pracy

[marta.bartek]

Moje dziecko przez 10 miesięcy nie chorowało (poza szpitalem oczywiście). Jak
wróciłam do pracy to Karolek zaliczył zapalenie oskrzeli i gorączkę trzydniową.
Oczywiście cały czas myślałam, że gdybym to ja z nim była... Teraz ma rok. Jak
wracam z pracy jest obdukcja... Wkurzam się na każde zadrapanie, kaszlnięcie...
Dostaje szału jak jest chrostka na pupci, jak nie spał o odpowiedniej porze,
utd. Niby wiem, że dziadkowie go kochają nad życie i dobrze się opiekują,
ale... A potem, żeby wyjść z szału tłumaczę sobie, że za 15 lat będzie
pyskował, a za 20 zostawi mnie i pójdzie w świat, a ja jakieś swoje życie muszę
mieć... ale to nie pomaga hmmmm... ZBZIKOWANA

[karutka]

Cze!
Rozumiem co czujesz ja mam wyrzuty sumienia kiedy wychodzę na godzinę bez mojego
dzidzia.Myślę,że musisz się realizować i nie mieć poczucia winy!To nie łatwe ale
pomyśl o sobie!Przecież kochasz swojego Bartusia najmocniej na świecie.
Pozdrawiam Karolina z Philipem

[karutka]

Przepraszam Karolka!

[mbkow]

jezeli chodzi o zdrowie, to zachowuje spokoj. synek chorowal kilka razy przez te
10mies. a od grudnia mielismy 2x zapalenie oskrzeli, zapalenie gornych drog
oddechowych, podraznienie gardla z okropnym kaszlem po lekach podawanych po
prostu na sile i grype zoladkowa. ale obaj mi chorowali, wlasciwie wszyscy
chorowalismy. i wszyscy wokol choruja zima. i jakos tak do tego podchodze.
natomiast kwestia powrtu do pracy to zupelnie inna historia. kombinuje, zeby
pracowac w domu. jak sie nie uda, przedluze urlop wychowawczy. albo bede miala
gdzie wrocic, albo nie. w kazdym razie nie moge zostawic synka nikomu. nie moge.