Katecheci

[verdana]

Wydaje mi się, ze rodzice, którym zalezy na religijnym wychowaniu dziecka
(mówię tu o katolikach, bo tylko ta religia jest w szkole) powinni uwazniej
przyglądać się nauczycielom religii. I protestować, o ile nie nadają się do
zawodu. Nauczyciele są różni, nie tylko tego przedmiotu, ale jakoś mam
wrażenie, ze w tym wypadku niekompetencja przekracza dopuszczalny poziom.
Siostra zakonna w przedszkolu tłumaczyła 5-latkom, ze wieczorem trzeba się
modlić, bo mozna się rano nie obudzić. Świecka katechetka (byłam świadkiem!)
życzyła 3-klasistom udanych wakacji i wzywała by nie martwiły się gdy zdepczą
motylka czy ptaszka, bo zwierzatka służą ludziom.
To naprawdę ważnie. Moja córka (licealistka) zrezygnowała z nauki religii po
doswiadczeniach z księdzem, który mówił jej, ze jeśli nie chce podporzadkować
się woli męża i wychowywać dzieci zamiast pracować zawodowo, to zostanie
starą panną, bo takiej nikt nie zechce. Kolejna katechetka (ta usunięta
dzięki wspólnej akcji rodziców) pokazała 17-latkom "Niemy krzyk", co wprawiło
kilka dziewcząt w taki szok, że wywołało awanturę. A potem przyszła młoda
zakonnica... Wystawiała z klasą Gombrowicza, rozmawiała. W efekcie moja córka
zapisała się na religię z powrotem, mimo ze w tym roku czeka ją matura.
Tak więc wybór nauczyciela religii moze wręcz zaważyć na zyciu religijnym
młodego człowieka.

[ania.silenter_exunruzanka]

verdana napisała:

> Wydaje mi się, ze rodzice, którym zalezy na religijnym wychowaniu dziecka
> (mówię tu o katolikach, bo tylko ta religia jest w szkole) powinni uwazniej
> przyglądać się nauczycielom religii. I protestować, o ile nie nadają się do
> zawodu.

Zgadzam sie z Toba w 100%.

> Siostra zakonna w przedszkolu tłumaczyła 5-latkom, ze wieczorem trzeba się
> modlić, bo mozna się rano nie obudzić.

((

Świecka katechetka (byłam świadkiem!)
> życzyła 3-klasistom udanych wakacji i wzywała by nie martwiły się gdy zdepczą
> motylka czy ptaszka, bo zwierzatka służą ludziom.

brak mi slow

Moja córka (licealistka) zrezygnowała z nauki religii po
> doswiadczeniach z księdzem, który mówił jej, ze jeśli nie chce podporzadkować
> się woli męża i wychowywać dzieci zamiast pracować zawodowo, to zostanie
> starą panną, bo takiej nikt nie zechce.

Uff, nareszcie wiem dlaczego wyszlam za maz w wieku 28 lat. A tak w ogole to
najprawdopodobniej w maju moja Olenka bedzie miala rodzenstwo.

Kolejna katechetka (ta usunięta
> dzięki wspólnej akcji rodziców) pokazała 17-latkom "Niemy krzyk", co wprawiło
> kilka dziewcząt w taki szok, że wywołało awanturę.

Ja ogladalam "Niemy krzyk" tez na lekcji religii tylko, ze mialam 13 albo 14
lat. Mama mowila mi niedawno, ze po obejrzeniu tego przez tydzien nie mozna
bylo sie ze mna dogadac((.

A potem przyszła młoda
> zakonnica... Wystawiała z klasą Gombrowicza, rozmawiała. W efekcie moja córka
> zapisała się na religię z powrotem, mimo ze w tym roku czeka ją matura.
> Tak więc wybór nauczyciela religii moze wręcz zaważyć na zyciu religijnym
> młodego człowieka.

Oczywiscie, moj maz nie jest katolikiem przez JEDNEGO ksiedza, ktory wg.mnie
minal sie z powolaniem. Powinien byc politykiem albo kims takim.
pozdrawiam

[kramla]

Taaak...Nie jest łatwo być katechetą.Nie jest łatwo być księdzem.I w ogóle
trudno jest z mądrością głosić naukę Jezusa Chrystusa.Myślę jednak (nie
usprawiedliwiając katechetów wspomnianych przez Verdanę), że wymagając od
katechetów nie wymagamy od siebie.Jakoś sobie nie wyobrażam (chociaż wszystko
jest możliwe(() żeby moje dzieci straciły zaufanie do Kośioła przez jednego
nie wydarzonego katechetę czy ksiedza.Rodzic powinien być pierwszym
przekazicielem wiary i jezeli dziecko potem ma problemy z relacją do Boga i do
Kościoła (który w większości składa się z wielkich grzeszników, gdyby tak nie
było, Jezus nie byłby nam potrzebny) to w pierwszej kolejności należy szukać
źródła w domu rodzinnym.

A wracając do katechetów.Strasznie wkurza mnie postawa niektórych z nich,
którzy dają się kupić dzieciom, rodzicom a przede wszystkim młodzieży przez
uciekanie od przed prawdziwym przekazem wiary.Wiadomo małym dzieciom, które są
wrażliwe, o kruchej psychice trzeba o Bogu mówić w inny sposób, młodzieży
winny.Ale nigdy nie kłamać ani nie uciekać od podstawowego posłannictwa.Prawdę
powiedziawszy nie wiem jak się ma ta zakonnica i Gombrowicz do Jezusa
Chrystusa.Jeżeli wystawianie Gombrowicza miało zdobyć zaufanie młodzieży i
potem jest już odważnie głoszona nauka Chrystusa (z miłością a jakże; o
Miłości nie da się mówić bez Niej)to ok. Jeżeli jednak rozmowy, o których
piszesz nie koniecznie zahaczają (lub zaledwie zahaczaja )o sprawy Boga to już
nie jest ok.

Z tą wrażliwością dzieci i młodzieży też nie można przesadzać.Za niedługo Krzyż
Jezusa Chrystusa będzie przez rodziców ocenzurowany bo nazbyt gorszący.Modlić
się znakiem krzyza owszem , klękać przed wizerunkiem "Bozi" na krzyżu jak
najbardziej, ale mówić o śmierci, o cierniowej koronie to już
gorszące...Oglądać głupawe filmy w telewizji i w kinie gdzie zabijają sie
tasmowo to ok, ale mówić o aborcji i pokazywać film będący dokumentem przeciwko
niej (może nie koniecznie "Niemy krzyk" skoro taki drastyczny- sama nie wiem ,
nie ogladałam, ale katechetka pokazywała nam przeźrocza na podstawie tego filmu
i jestem jej wdzięczna za to)to już nie ok...Trudno jest byc katechetą...

Ja moim zerówkowiczom chcę przedewszystkim przekazać Boga kochającego, Jezusa,
który kocha ich niezaleznie od tego czy się jest grzecznym czy nie, Jezusa
Przyjaciela, którego nie trzeba się bać, ale warto Go słuchać by być na prawdę
szczęśliwym...

[mader1]

Tak, to prawda. Nalezy zwracac uwage na to, kto jest katecheta.Zeby jednak
zwrocic na to uwage, trzeba interesowac sie wychowaniem religijnym dziecka.
Pytac, pojsc do katechetki. A w czasie zebran nie sa one obleganymi osobami. No
chyba, ze stanie sie cos zlego.
W naszej szkole tez trafila sie kiepska katechetka. Nie mowila nic bardzo
oburzajacego, ale i tak sie nie nadawala. Nie bede pisac szczegolow, bo to nie
jest wazne. Wobec sprzeciwu wszystkich rodzicow, czesci grona pedagogicznego,
zostala po roku zmieniona na swietna katechetke. Ale jaki nasuwa mi sie
wniosek.. I tak latwiej przychodzi wymiana katechety niz innego nauczyciela.
Pani od geografii tez sie nie nadaje - nie dosc, ze nie " przerabia " programu,
nie ma cierpliwosci do sprawdzania prac, popelnia bledy metodyczne, to jeszcze
w rozmowie z rodzicami ( cala grupa) potrafi na temat uczniow powiedziec dwie
sprzeczne rzeczy za jednym zamachem. Poniewaz jednak nie zrobila nic strasznego
( tak jak zreszta katechetka), nie podziekowano jej za wspolprace.
A szkoda, szkoda. Bo tak, jak wymiany katechetki, zyczylismy sobie tez wymiany
tej pani.

[verdana]

Wydaje mi się, że każdy wychowawca - w tym także, a moze przede wszystkim
katecheta - powinien rozmawiać z dorastającą młodzieżą na wszystkie tematy. Nie
widzę, dlaczego siostra zakonna miałaby przerywać wszystkie rozmowy, ucinać
zwierzenia i wątpliwości i mówić tylko i wyłącznie na tematy sciśle religijne.
Oczywiście, ze ma obowiązek przedstawiać poglądy i opinie Koscioła - ale
przecież to nie jest sprzeczne, przeciwnie. Moze dlatego wielu licealistów
przerywa naukę religii, ze nie moga własnie porozmawiać, poradzić się, a kazda
dyskusja przeradza się w monolog wyłacznie na tematy religijne.
I mnie, niewtajemniczonej, wydaje się ze każda rozmowa moze byc prowadzona z
katolickiego punktu widzenia - i ta o aborcji, i o muzyce, i o wartosciach i o
wakacjach i o posepowaniu kolezanki. Jeśli zakonnica rozumie młodzież, to takie
rozmowy bardziej wpłyną na niemal dorosłych wychowanków, niż te, w których
bezposrednio, a nie tylko "zahaczająć" mówi o Bogu i religii.
A do Gombrowicza (przedstawienie na zakończenie szkoły) została wyznaczona
przez dyrektora, jako że jest polonistką. Co w tym złego?

[mader1]

Katecheta szczegolnie powinien rozmawiac o wszystkim. Bo wlasnie postawa
chrzescijanska wyraza sie w tym " wszystkim", to prawda. Latwo nauczyc sie 10
przykazan, czy przykazania milosci na pamiec, trudniej idzie realizacja w
praktyce, nieprawdaz ?
Pewnie, ze najlepiej byloby, gdyby byl TAKIM AUTORYTETEM, zeby samym soba
zachecal do wiary, przyblizal do Jezusa.
Ale nie oszukujmy sie, latwiej byc autorytetem dla przedszkolakow, czy
mlodszych klas, trudniej jest ze starszymi. Oni sa naprawde super krytyczni. To
nie chodzi tylko o postawe i poglady. Tu takze role gra i wyglad ( a od
katechety nie zalezy) i wiek i to, co mowi sie w domu, slowem wszystko. Nie
mozna dac sie wyprowadzic z rownowagi, ale nie mozna tez byc flegmatycznym.
Albo sie " to cos" ma , albo nie.
A katecheta to tez czlowiek. Niektorzy sa glupi czy niekompetentni, ale
wiekszosc jest " normalnych", a to oznacza, ze nie sa idealni.

[grrrrw]

A ja uwazam, ze nieporozumienia z katechetami biora sie z zawyzonych wobc nich
oczekiwan. Przyklad: dziecko niepraktykujacej niepraktykujacej "ostentacyjnie")
samotnej matki rezygnuje w gimnazjum z lekcji religii. I ta matka ma do
katechety dosc agresywnie wyrazane pretensje. Ze to przez niego. Nie chodzilo
o zaden incydent. Po prostu matka liczyla, ze katecheta przekana, namowi,
znajdzie argumenty...
Z moich doswiadczen: z religii rezygnuja dzieci madre i zainteresowane
zdobywaniem wiedzy religijnej, ktore zniecheca marnowanie czasu na rozmaite
patyczkowanie sie z dowcipnisiami, zanizona dyscyplina - czyli odbieraja
religie jako marnowanie czasu. Wola szukac na wlasna reke.Jest to typowe dla
liceum.
Druga grupe stanowia uczniowe przezywajacy konflikt wartosci (czesto zwiazany z
przezyciami osobistymi) i ogolne trudnosci szkolne. To jet typowe dla gimnazjum.

Inny problem to wyobrazenia rodzicow na temat tego jak lekcja religii powinna
wygladać. Wyobrazenia czesto naiwne (sami nigdy nie uczyli ani nie
katechizowali), przeniesione z wlasnych wspomnien z salek katechetycznych
sprzed lat dwudziestu czy trzydziestu, a wiec zupelnie nie adekwatne do
szkolnej rzeczywistosci (dzieci siedza w lawkach ze zlozonymi raczkami i
powtarzaja za katecheta chorem katechizm).

[kubus_2004]

> Z moich doswiadczen: z religii rezygnuja dzieci madre

Dzięki, grrrw, dzięki WIedziałem, że masz o mni dobre zdanie )

[grrrrw]

Kubusiu, a czy to nie Ty przpadkiem tym dowcipnisiem bywałeś... Bo na mojego
pedagogicznego noska ....

[kubus_2004]

Jak już wielokrotnie pisałem, na religie wybrałem się z ciekawości kilka razy. Niestety ksiądz był niesamowicie nudny, klepał formułki, żadnej dyskusji nie było, a jak ją sprowokowałem to wyleciałem za drzwi. Więcej na religii się nie pokazałem. Nie było sensu.

[grrrrw]

Biedys ty, biedny....

Bardzo interesująca dyskusja..

[anndelumester]

Co prawda mój syn jest malutki, ale z pewnościąw wieku przedszkolnym pojawią
się pytania w jaki sposób przekazać mu wiedzę na temat religii..I
prawdopodobnie mój mąż będzie sobie życzył, żeby mały na lekcje religii chodził.
Mnie jednak najbardziej przeraża kto bedzie go tej religii uczył....bardzo
zyczyłabym sobie żeby była to osoba po prostu mądra i mająca pojęcie czego uczy
i dobry pedagog- myslę Kramlo, że to nie są wygórowane oczekiwania. W szkole
średniej w ostatniej klasie wprowadzono nmi religię. Były to beznadziejne
lekcje, a nasz katecheta był po prostu głupi, bezdennie głupi i niestety
nieskłonny do jakiegokolwiek przyswajania wiedzy. Facet bredził, miał problemy
z najprostrzymi sprawami...zero pojęcia o filozofii, historii koscioła, Biblię
może kiedyś widział, ale czy czytał ???? Katechizm - ha ha ......o prasie
katolickiej, literaturze publicystyce nie wspominając bo to chyba za trudne
było...Z resztą jego wiedza ogólna, oczytanie były smieszne. I co , minęło
kilkanaście lat pan uczy nadal. I jak dość dobrze wiem poziom jego intelektu
nie skoczył.
Boję się że moje dziecko trafi na jakiegoś bardzo nieodpowiedniego osobnika i
na razie nie możemy się z m. w kwestii ogólnego "wychowania religijnego"
zgodzić.

[kramla]

Ja też pod koniec liceum miałam pierwszego "szkolnego" katechetę.Pocił się
przed nami jak lokomotywa a ja jako jedna z pierwszych pisałam petycję o
zniesieniu religii ze szkół)).No tak, znam katechetów, którzy zupełnie do tej
pracy się nie nadają bo tak jak piszesz są bezdennie głupi, chociaż nie lubie
takiego wartościowania.

Są też jednak księża- katecheci, którzy jednocześnie są moderatorami różnych
grup i czasami gromadzą bardziej wokół swojej osoby niż wokół J.Chrystusa.Taki
ksiądz odchodzi i zaangażowana religijnie grupa znika z kościoła...

[anndelumester]

Piszesz, że czasami gromadzą bardziej wokól swojej osoby......
Chyba nie jest to szkodliwe dla kościoła. Z tego co sobie przypominam osoby o
charyzmatycznej osobowości były zawsze w kościele przydatne i wręcz go
umacniały. I naprawdę wolę zaangażowanego księdza czy katechetkę od nijakiego
bałwana, z zerową wiedzą, który ma nawet problemy z poprawnym wyrażaniem się w
języku polskim... Oczywiście - być może jego wiara jest ogromna, nie mnie o
niej sadzić , ja jako odbiorca mogę mówić tylko o jego wiedzy religijnej i
przejawach religijności..
Z punktu widzenia interesu kościoła (czyli jak by nie było ogółu osoby o
wyraźnych osobowościach sąa po prostu lepsze..
Piszesz też
> Taki
> ksiądz odchodzi i zaangażowana religijnie grupa znika z kościoła...
Osobiście nie sadze, że gdy zejdzie o. Tadeusz jego Rodzina się rozsypie i
odejdzie w niebyt. Zbyt duzo szczęścia na raz ;0
Umiejętne budowanie, może doprowadzić do silnych, spójnych struktur,
podejrzewam że taki ktoś może też umocnić czy wzniecić czyjąś wiarę .....
A wracająć do nauki religii - nie jestem w stanie pojąć, dlaczego, mimo tak
ogromnych starań, naporu, wręcz ofensywy "góry" KK (np. sposób wprowadzennia
religii do szkół) wiedza religijna wśród katolików jest taka żenująco niska.
Pani od biologii, która nie bardzo odróznia grzyby od porostów czy prokariota
od eukariota, czy pan od historii mający kłopoty z ustaleniem, ile i od kiedy
trwała wojna 30letnia w zasadzie już się wykruszyli ze szkół....natomiast
religii uczą czasami zawodnicy, nie bardzo mający pojęcie w co wierzą i czym
się ich wiara rózni od np. buddyzmu, szintoizmu, szamanizmu. O odłamach
chrzecijaństwa nie wspomnę(np. chrześcijańskie kościoły Wschodu), bo to
prawdziwa klęska, litość i trwoga.....Co gorsza, porażająca jest głeboka
niechęć do zgłębiania swojej wiedzy religijnej...dlatego ja to bez ogródek
definiuje jako głupota i zupełnie nie rozumiem czemu nie lubisz takiego
wartościowania - wszak, jak dowodził pewien katolicki mysliciel i publicysta
głupota grzechem nie jest, ale coż widać katolickich publicystów czytają
cześciej ateiści
W każdym razie życzyłabym sobie, aby moje dziecko uczył religii ktoś, kto
będzie mu w stanie przekazać więcej niż wie z domu. Bedzie w stanie przyblizyć
owe chrześcijańskie korzenie Europy, o które było tyle krzyku ostatnio, a o
których rzadko kto ma jakiekolwiek pojęcie.........ktoś komu imię dziecka -
imię patrona Europy, wielkiego swiętego kośsciołów Wschodniego i Zachodniego
nie będzie się kojarzyło z cytuje pewnego aktywistę neokate "jakimś
ruskim"...ktoś dla kogo będzie oczywiste posiadanie w domu i korzystanie z
czegoś takiego jak katolicka encyklopedia...itd. itd. itd.
Powiedz, czy to są zbyt duże wymagania?
pozdrawiam a.

[mama_kasia]

anndelumester napisała:
> Piszesz, że czasami gromadzą bardziej wokól swojej osoby......
> Chyba nie jest to szkodliwe dla kościoła.
> Piszesz też
> > Taki
> > ksiądz odchodzi i zaangażowana religijnie grupa znika z kościoła...
Właśnie to jest niedobre. Są tacy księża, którzy bardziej gromadzą
wokół swojej osoby, a mniej wokół Boga. Szczególnie ważne jest dla
młodych ludzi. Gdy taki ksiądz odchodzi, oni się gubią. Ich związek
z Kościołem był poprzez księdza, to on ich przyciągał. Często jest
potem w nich taki argument, a z tamtym to było fajnie. A ten jest inny,
już nie jest tak dobrze, jak było. Znam to z naszej parafii. Naprawdę
ludzie odchodzą. Mądry ksiądz potrafi i zaangażować, przyciągnąć i
jednocześnie od początku tłumaczyć, że on kiedyś odejdzie, potrafi
uniezależnić grupę od siebie.

[mamastasia]

Ja może trochę nie na temat, ale bardzo mnie to zaintrygowało - dlaczego "Niemy
krzyk" jest nieodpowiedni dla nastolatków?
To nie jest ładny film o ładnych rzeczach, on ma szokować i prowokować do
zastanowienia się nad tym co to jest zycie i śmierć - tu aborcja.
Skoro 13-14- latki ropoczynają współżycie to dlaczego nie mogą zobaczyć tego filmu?

[anndelumester]

Bo to nie jest dobry film. To jest prymitywny i nachalny materiał propagandowy,
który albo straszy - tych wrażliwszych, albo zniechęca do idei. Mnie a)
zniesmaczył b) spowodował, że uważam zwolenników owego filmu za ignorantów w
dziedzinie persfazji i podawania informacji... Bo tam nie ma rzetelnych
informacji...
Dla mnie bardziej przekomnnywujący antyaborcyjny jest album Cudowny swiat w
łonie matki - te zdjęcia robione najnowszym sprzętem i obrazy usg z roku 2004 a
nie sprzed 20 lat. Dla mnie rewelacja!
Jednymn słowem NK to straszne dziadostwo i nie rozumiem, czemu nawet
średniointeligentni ludzie mieli by się posuwać do takich srodków perswazji,
podczas gdy pod reką mają materiały o niebo lepsze....i skuteczniejsze....ale
co kto woli, ja bym swojemu dziecku tego szajsu nie pokazywała tak jak nie
pokazuje Pokemonów, Koszmaru z ulicy wiązów czy innych arcydzieł "tfurcuf klasy
G".......Wolę mu pokazać kasete wideo z nagranymi jego usg od momentu kiedy
miał 1,5cm i bijace serduszko - ale to może kwestia smaku...

[verdana]

"niemy krzyk" jest nieodpowiedni, własnie dlatego, ze jest zbyt szokujacy.
Pokazując go nastolatkom przyjmujemy założenie, ze te dziewczyny potencjalnie
chcą usunąć ciążę i trzeba je od tego wszelkimi sposobami odstraszyć. Biorąc
pod uwagę, ze one tak naprawdę o ciąży niewiele wiedzą, taki film jako pierwszy
odstarsza - paradoksalnie- nie tylko od usuwania ciąży, ale i od ciąży jako
takiej. Podobnie nie nalezy zaczynać edukacji seksualnej od ukazywanie zdjęć
wrzodów syfilitycznych. W klasie mojej córki trzy(!) dziewczyny po obejrzeniu
filmu oświadczyły, że nigdy już nie chcą mieć dziecka - ciąża kojarzy im się z
czymś obrzydliwym.
Nie mam nic przeciw oglądaniu tego filmu przez osoby, które chcą go obejrzeć.
Ale przymusowe oglądanie jest swoistym gwałtem. Zresztą tego zdania była także
kuria, odwołując pilnie katechetkę.
Nie mówiąc już o tym, że film nie jest do konca prawdziwy. Jest montowany,
ukazuje usuwanie martwej ciąży. A taka rzecz może się przecież przytrafić
każdej kobiecie. Jak wówczas będzie cię czuła?

[netus]

Oglądnęłam ten film w VII klasie- miałam jakieś 14 lat. Wszyscy to ogladali na
katechezie.
Nasi synowie nie mają jeszcze katechezy, oswojeni sa w miarę z duchownymi
osobami, ubolewam nad tym, że duża część osób duchownych nie nadjae sie do
katechizowania a np. są świetni w spowiedzi. A mimo to biskup daje im (chyba
biskup) przydział religii w szkołach. To jest porażka, nie każdy umie spiewać,
nie każdy powinien głosic kazania i nie każdy ma dar do nauczania w szkołach.
Jakos zapomniano o takich podstawowych różnicach. A nie dziwię sie, że
katecheci są pod szczególnym obstrzałem. Katolicyzm w katolickiej Polsce jest
tak mało popularny.... często dzieciaki w domu od rodziców słysza, że ksiąz
jest głupi, co on wie o życiu, itp. że trzeba tylko zdobyć papier, bo później
do slubu cię będą gnebić. A na rodzinnych spotkaniach słysza sprośne kawały
albo o blondynkach albo o księżach...
Musimy wymagać, i nie można godzic się na bylejakich katechetów. A swoją drogą
dziecko i tak z domu przede wszystkim wyniesie wiare albo pragnienie
pogłębiania jej.

[anndelumester]

>>>>Katolicyzm w katolickiej Polsce jest
> tak mało popularny....
No cóż jacy pasterze taka trzoda. Nie wiem czy czytałaś w TP, dośc zdecydowaną
wypowiedź księdza Bonieckiego, nt. selekcji duchownych - żeby zawód ksiądz nie
był sposobem na znalezienie jakiejkolwiek pracy. Mądre słowa, polecam.
Inna sprawa - kondycja stanu duchownego. Moralna., intelektualna itd. itd.
Mam szczęście znać wielu bardzo mądrych księzy i zakonników. A;le zdaje sobbie
sprawę że to a) specyfika mojego zawodu, pracy, znajomości b) mieszkam
w "kulturalnym" wciąż jeszcze mieście; ale doskonale zdaje sobie sprawę ze w
wielu parafiach w dużych, średnich czy małych miastach i na wsiach, jest pełno
prymitywnych proboszczow którzy robią złą robotę (vide cytat z bp Pieronka na
temat mentalnosci wiejskiego proboszcza).
Ksiądz też człowiek, tak się zwykło mówić kiedy znacznie ów ksiądz odbiega od
naszych wyobrażeń, jeździ po pijaku, ma kochankę. Bo tak jest - jest tylko
człowiekiem. W efekcie trafia do kawałów. A że pojawiają się one przy
niedzielnym obiedzie - zaraz po sumie. To oznacza jedo - że dusz-pasterz nie
umie przemówić do swoich owieczek...

[maika7]

>Musimy wymagać, i nie można godzic się na bylejakich katechetów. A swoją drogą
dziecko i tak z domu przede wszystkim wyniesie wiare albo pragnienie
pogłębiania jej.

Są dzieci (takie np. jak moja córka), która z domu nie wyniesie wiary, bo jej
tam nie znajdzie. Ale poszukuje, poszukuje na własną rękę. I to na jakiego
katechetę trafi może mieć dla niej duże znaczenie.
Myślę, że nie można zakładać, że tylko rodzice przekazują wiarę - bo mamy
trochę przykładów ludzi z domów ateistycznych, którzy uwierzyli (mamy też
przykłady odwrotne oczywiście).
Nie oczekuję od katechety, że "załatwi za mnie robotę". Bo nie zależy mi na
tym, żeby moje dziecko było osobą wierzącą, ale oczekuję, że pomoże jej
spojrzeć na wiarę innymi niż moje oczami. Że nie zniechęci jej do poszukiwań.
M.

[netus]

Nie chciałam nikogo urazić, myślę jednak, że nie jest łatwo wzbudzić u kogoś
wiarę tylko na lekcjach katechezy. Tak mi się wydaje, tam moze zacząć pragnąć
wierzyć, może się nauczyc zasad, katechizmu w niezbędnym zkresie, ale wiary
chyba nie. Nie jestem za bylejakością księży, ale to jacy oni sa nie jest do
końca dla nas wytłumaczeniem. Przecież to są tylko ludzie, i naprawde świeccy
czasem są większym świadectwem dla nich.

[maika7]

Netus, nie uraziłaś Zgadzam się z Twoją wypowiedzią w większości. Chciałam
tylko zwrócić uwagę na fakt, że ci, którzy chodzą na religię są bardzo
niejednolici. Myślę, że katecheci mogą dorzucić "ziarenko" do rozwoju dzieci i
młodzieży. I pozytywnie i negatywnie. Według mnie, droga do tego czy znajduje
się w swoim życiu miejsce dla Boga prowadzi też przez spotkania z ludźmi. Nie
tylko z rodzicami, czasem wbrew nim. Chciałabym, żeby katacheci brali też to
pod uwagę, że mogą (nie muszą, ale mogą) pokazać inny cel życia, inne wartośći,
inne drogi. A wiara? Przyjdzie do mojego dziecka albo nie, ale chciałabym, żeby
katecheci nie zniechęcili córki do religi, tak jak i ja staram się tego nie
robić
M.

katecheta sieje - Bóg daje wzrost

[grrrrw]

Dokumenty Kosciola wyraźnie podkreslaja ze pierwszym i z prawa naturalnego
katecheta dziecka jest ojciec i matka, a środowiskiem wspolnota parafialna -
nie szkola.
Katecheta ma tylko uporzadkowac wiedze religijna dziecka, uzupełnic ja o
brakujace istotne elementy, oczyscic z nalecialosci poganskich i magicznych.

Samo słowo katechizacja mówi o dzialaniach podejmowanych wobec osób
posiadajacych juz wiarę, a pragnacych ja poglebic.
Dzialania wobec osób nie znajacych ewangelii lub znajacych ja bardzo pobieznie
nazywamy ewangelizacja.

[maika7]

Grrrw, powiedz mi w takim razie czy w szkole mamy do czynienia z katechizacją
czy z ewangelizacją?
Bo jeśli z katechizacją to moje dziecko nie ma tam czego szukać.
I jeśli tak, to czy (tzn. gdzie) realizowana jest w jakiś sposób ewangelizacja?

No i jak Kościół troszczy się o tych, którzy są pozbawieni "pierwszych i z
prawa naturalnych katechetów". Zostawia ich samych sobie?

A co z sierotami w domach dziecka ? Czy w dokumentach kościelnych jest coś na
ten temat też?? Kto jest dla tych dzieci pierwszym i naturalnym katechetą skoro
rodzice są już w zaświatach (już nie bedę wnikać czy z woli Bożej)
M.

[grrrrw]

Witam po wakacyjnej przerwie. )))) !
Zajecia w szkole sa z zalozenia katechizacja, ale juz pojawiaja sie glosy, ze
nazwa jest nieutrafiona, nie oddaje istoty poroblemu. Katechizacje mozna bylo
uskuteczniac w salakach. Zakladalo sie, ze ci co przybyli na nia maja wiare, a
brakuje im wiedzy i poglebienia. Z tego zalozenia wynikaly rozmaite wnioski
9np. mozna bylo smialo pytac delikwenta czy na mszy sw. byl w niedziele, jak
tam panie ze spowiedzia pierwszopiatkowa itd.).

Ewangelizacji do upadku komuny w Polsce praktycznie nie było. Słyszało się ,
ze takie cos robia w USA i maja na to juz teorie i wyszkolonych
ewangelizatorów.

Dzis sie coraz czesiej mówi o potrzebie ewagelizacji nawet w szkole, nawet
się ja podejmuj, ale moim zdaniem, ta ewangelizacja pryzpomina troche błądzenie
po omacku. Brak rozeznania sytuacji, fasadowość praktyk, skolowanie ludzi,
zmieniajace sie realia zycia...
W kazdym razie katechizacja szkolna na pewno powoli ewaluuje ku ewangelizacji,
szczególnie ta w gimnazjum i liceum i w duzych miastach.

Odnosnnie dziecka: jesli ochrzczone - ma wiarę w zarodku. Jesli nie ochrzczone -
też ma (paradoksalnie !) ale nie tę nadprzyrodzoną.

Co do dzieci pozbawionych czasowo czy na stalę opieki rodzicielskiej -
przypominam boje lat komuny " o umozliwienie praktyk religijnych i zajęc
katechetycznych" dzieciom na obozach, koloniach, w szpitalach, zakładach
wychowawczych... Jest na to masa dokumentów watykanskich i listow episkopatu.

Dzieciom nieochrzczonym ? Trzeba uszanowanc wole rodziców i nie mozna
ewangelizować (czy katechizowac) bez i wiedzy i zgody. Dopiero co mielismy
problem dziewczynki ochrzczonej, opóźnionej w rozwoju, z domu dziecka, której
rodziców nie sposób sie dogrzebac. Chodziło o to, czy mozna ja przygotowac do
I Komunii. Wyszło na to, ze jednak nie. Chodzila na zajecia (za pozwoleniem
czasowej opiekunki, która jest kierownik placówki) ale do komunii jednak nie
poszła.
Czyli jesli jest zgoda opiekunów, to dziecko uczestniczy w zajeciach jak je
zwał. Ale katecheta musi sobie zdawac sprawę z tego, ze szkolna lekcja religii
nie jest czysta katechizacja i metody dostosowac do tego co widzi i ma przed
sobą. A ze to bardzo delikatna i budzaca tysiace nieporozumien kwestia to juz
inna sprawa.
Zaczac nalezałoby od tego, ze katecheta nie jest jasnowidzem i magikiem.

[grrrrw]

Oj, zapomniałam. Jak nieochrzczone - to wiare ma lub nie ma, oczywiscie miało
byc napisane.

[maika7]

No i widzisz ta założona katechizacja budzi moje wątpliwości też , bo - jak
pisałaś wyżej - "Dzialania wobec osób nie znających ewangelii lub znających ją
bardzo pobieżnie nazywamy ewangelizacją". O jakiej znajomości ewangelii możemy
mówić u małych dzieci (przedszkole, wczesna podstawówka)? To one objęte są
ewangelizacją czy katechizacją ? Przy takim rozgraniczaniu rodzi się mnóswto
pytań i problemów.

A w salkach i "jak tam panie ze spowiedzią" też budziło mój opór bo to moja
sprawa "jak tam", a nie katechety.... Do spowiedzi nie z obowiązku tylko z
potrzeby serca....

O bojach o katechizacje nawet pamietam, ale bardziej interesuje mnie kto
(według kościoła) miał by być tym pierwszym katechetą (czyli w pewnym sensie
odpowiedzialnym za przekazanie wiary) czy prawo koscielne dotyczy tylko
rodziców naturalnych. Pytam dlatego, że wymysliłam sobie, że dzieci w rodzinach
pełnych z rodzicami wierzącymi mają w pewnym sensie komfort, a interesuje mnie
los tych, którzy tego komfortu nie mają.

Dziecko (moje) nieochrzczone - rodzina ateistyczno-agnostyczna I nam,
rodzicom nie zależy, żeby dziecko miało zgodny z nami światopogląd, tylko
zgodny ze swoim - nazwę to ogólnie - wnętrzem (potrzebami, konstrukcją
psychiczną, odczuwaniem i odbieraniem świata..). Nie mam pojęcia co się z
dziecka wykluje pod względem światopoglądowym i czy ma wiarę czy nie.

No i docieramy do sedna. Uważam, że praca katechety jest strasznie
odpowiedzialna. Bo "grzebie" we wnętrzach ludzi, w ich światopoglądach,
sumieniach itd... Stąd zgadzam się jak najbardziej z poglądem, że warto
przyjrzeć się komu powierzamy swoje dziecko na lekcjach religii. Zgadzam się
również z tym, że katecheta nie cudotwórca i nie jasnowidz i ważny jest dialog
i współpraca między rodzicami i katechetą.

Taaak, właśnie za nami rozmowa z katechetą córki (nowa szkoła, nowy katecheta).
Pierwsze wrażenie pozytywne - pan otwarty, serdeczny, życzliwy. Mam nadzieję,
że "będzie dobrze"
M.

[grrrrw]

Bo zaczac trzeba od tego, ze mamy na katechizacje skrzywione spojrzenie.
Katecheza - to działania Koscioła i z załozenia skierowane do dorosłych i
wierzacych członków Kosciola. Cokolwiek: misje, rekolekcje, procesja,
nabozenstwo, sakrament) jest katecheza .
A dzieci ?
Pan Jezus dzieci błogosławił, a nauczał dorosłych.
Wiara dzieci wzrasta poprzez wiare rodziców. No i oczywiscie Koscioła, bo
wierzymy, ze to zywy organizm (zreszta nawet na czysto przyrodzonym gruncie da
sie to zjawisko sprawnie wyjasnic).
Katechizacja to strona organizacyjna katechezy.

Pokreciło sie wszystko, gdy społeczenstwa cywilizowane obdarzyly dzieciaki
obowiazkiem szkolnym. I oni sie obejrzelismy przez te 150 lat tego obowiazku
kazdy napotkany człowiek na ulicy na pytanie o katechizacje i katecheze zacznie
narzekac :"po co to bylo te katechizacje do szkoly przenosic....." i cos o
jakosci i tresci katechizmów szkolnych dorzuci.
Dlatego te działania wobec małych dzieci i rozwazania czy to ewangelizacja czy
katechizacja, to i tak wszystko rozmowa nie bardzo na temat. Cokolwiek wobec
dzieci - to zawsze w odniesieniu do wiary ich małego domowego KKoscioła i
Kosciola lokalnego. Do tego sie odwołujesz jako katecheta. Do tego przykrajasz
metody i srodki (miasto, wiocha zabita dechami, afrykanska wioska...)


Katecheta nie grzebie w sumieniach, bo mu nie wolno (chyba ze chodzi o
dogrzebywanie sie rodziców p/w). Katecheta nie jest duszpasterzem (czasem bywa).
A nawet mówi sie juz, ze katecheta (szkolny) nie jest katechistą parafialnym. I
ze łaczenie tych funkcji sie nie sprawdza. Konkretnie wypala, wyeksploatowuje
zbyt szybko.
Szkolna lekcja religii w takich warunkach jak mamy w Polsce wymaga wiekszego
dystansu, duzo mniej inwazyjnych metod, (zaru, ale nie ognia)niż katecheza
parafialna.

Swiatopoglad zgodny ze swoim - i oto chodzi ! To jest wlasnie wiara dojrzala.



Wsz

[mama_kasia]

Fragmenty z "Dyrektorium katechetycznego KK w Polsce" z 2001:

"Nadrzędnym celem katechezy, któremu podporządkowane są wszystkie
pozostałe, jest nie tylko spotkanie z Jezusem, ale zjednoczenie,
a nawet głęboka z Nim zażyłość.

Wśród rozmaitych form misji głoszenia słowa ważną i niezastąpioną
funkcję spełnia katecheza. Jest ona istotnym momentem procesu
ewangelizacji1, a zarazem podstawową działalnością ewangelizacyjną
każdego Kościoła partykularnego.

Jan Paweł II w adhortacji Catechesi tradendae określa katechezę
następująco: Katecheza jest wychowaniem w wierze dzieci, młodzieży
i dorosłych, a obejmuje przede wszystkim nauczanie doktryny
chrześcijańskiej, przekazywane na ogół w sposób systematyczny i
całościowy, dla wprowadzenia wierzących w pełnię życia chrześcijańskiego.

Zadaniem nauczania religii w szkole publicznej jest wychowanie
chrześcijańskie i przekaz nauki wiary, tak by doprowadzić do umiłowania
Boga i przylgnięcia do Niego.

W ramach nauczania religii w szkole należy podejmować zadania
nowej ewangelizacji lub pre-ewangelizacji wobec osób nieochrzczonych
lub nie mających kontaktu z Kościołem."

Ten dokument mówi o katechezie w pojęciu szerokim, o katechezie w parafii,
ale też w szkole. Mówi też o tym, że jest to jednak swoista ewangelizacja.

[maika7]

Grrrrw, katecheta czasem grzebie w sumieniach, choć mu nie wolno. Wtedy też
ważna jest reakcja rodziców

Uciekam z tematu czy katechizacja czy ewangelizacja, bo to faktycznie wątek o
czymś innym

Dzięki za wszelkie wyjasnienia )
Mam nadzieje, że niezaleznie od tego jak będziemy nazywali to, na co uczęszcza
moje dziecko - pokaże mu cos czego nie ma sie okazji dowiedzieć w domu, a to z
kolei może będzie impulsem do poszukiwań - oby szczęśliwych
M.

[praktycznyprzewodnik]

I ja witam po wakacyjnej przerwie wielkim usmiechem (głównie do Majki)!

Problememe jest nie tylko model katechezy szkolnej zupelnie odmienny od tego
jaki mial miejsce w parafii ( z cego wiekszosc rodzicow zupelnie nie zdaje
sobie prawy). A wiec brak przezycia "sacrum", nieobecnosc elementu
liturgicznego, brak zwiazku ze wspolnota parafialna,ale słabo ugruntowany
społeczny stereotyp katechety szkolnego i to w wersji eksta "katechety
szkolnego swieckiego".
Bo jeszcze katecheta ksiadz albo zakonnica, to da sie jakos zjesc. Sama
charyzma mundura zadziała! Szczegolnie siostra zakonna jest postrzegana jako
osoba szczerze dajaca swiadectwo swoim zyciem idealom ewangelii, ale katecheta
swiecki ?
To zupełna nowosc na rynku, przeciez przez Soborem w Polsce katechetow
swieckich wlasciwie nie bylo. Liczniej zaczeli sie pojawiac w latach
osiemdziesiatych, a masowo w momencie powrotu religii do szkoły.
Ludzie nie wiedza czego sie od takiego katechety spodziewac,oczekiwac,
zadać, skoro i on sam ma nieraz kłopoty z tym co mu wypada, na co moze sobie
pozwolic, zeby nie wyjsc na głupka, swietoszka, hipokryte i cwaniaka (który juz
juz mial byc ze szkoly wyrzucony z braku godzin, ale w ostatniej chwili
przekwalifikowal sie na katechete i zyje!).
Wiekszosc nieporozumien z katechetami wynika moim zdaniem wlasnie z tej
przyczyny

[maika7]

Witaj PP ))
Dorzuciłabym jeszcze, że nieporozumienia z katechetami (oczywiście nie tylko -
z innymi nauczycielami też i nie tylko z nauczycielami ...) wynikają jeszcze z
bardzo prostej, ale chyba jednocześnie bardzo ważnej przyczyny - z trudności
swobodnego porozumiewania się, braku czasu, nieznajomości własnych dzieci itd..
Temat rzeka
M.

[praktycznyprzewodnik]

Przeciętny rodzic spodziewa się, ze katecheta swiecki przy normalnej pracy w
szkole, bedzie na wszystkich popołudniowych nabożeństwach w kosciele, na mszy
swietej w niedzielę dla wszystkich poziomów wiekowych, na próbach do
bierzmowania i I komunii, procesjii Bozego Ciała... A w wolnych od tego
chwilach prowadził chórek, kółko biblijne, biegał wokół bloków i wyłapywał
dzieci głodujące, palące papierosy i bezdomne oczywiscie.

Jednoczesnie jakakolwiek próba interwencji wychowawczej katechety w sprawie
dziecka przeciętnego rodzica budzi oburzenie jesli nie furie i
wyraźne: "prosze sie odstosunkować i nie wtrącywywać, to nie sprawa parafii, co
robi moje dziecko w szkole i na podwórzu".

[maika7]

))
A nie mówiłam, że to trudny i odpowiedzialny zawód )))
Ale nie spodziewałam się, że aż tak )
M.

[kubus_2004]

>Odnosnnie dziecka: jesli ochrzczone - ma wiarę w zarodku. Jesli nie ochrzczone -
>też ma (paradoksalnie !) ale nie tę nadprzyrodzoną.

Co ma chrzest dziecka wspólnego z jego wiarą??????????????? Przecież dziecko nie jest nawet świadome chrztu. Wierzysz, że w jakiś magiczny sposób pokropienie dziecka woda i wypowiedzenie kilku magicznych słów powoduje, że dziecko wierzy w boga????????????????

[grrrrw]

KKK1253 Chrzest jest sakramentem wiary . Wiara jednak potrzebuje wspólnoty
wierzących. Każdy wierny może wierzyć jedynie w wierze Kościoła. Wiara wymagana
do chrztu nie jest wiarą doskonałą i dojrzałą, ale zaczątkiem, który ma się
rozwijać. Gdy katechumeni lub rodzice chrzestni słyszą skierowane do siebie
pytanie: "O co prosicie Kościół Boży?", odpowiadają: "O wiarę!"

[praktycznyprzewodnik]

www.katecheta.pl/index.htm

[rzasia]

Oj, szkoda, że mój syn już zasnął, bo on mógłby więcej powiedzieć.
Tyle "ciekawostek" dzieje się u niego na religii, ale zawsze o nich zapominam
(czasem lepiej mieć krótką pamięć).
Ostatnio dostał nowy cyrkiel i nauczył się nim rysować kółka(4 kl.) Był bardzo
dumny ze swojej okrągłej kuli ziemskiej, na której narysował mnóstwo szczegółów
dotyczących stworzenia Świata. Dostał jednak czwórkę, bo; "Ziemia jest za
okrągła".Bardzo był zmartwiony.