Prezenty - rzeczy czy dary?

[verdana]

Na MMiS toczy się dyskusja (a może juz kłótnia) do której trochę niechcący
się przyczyniłam. I ciekawa jestem Waszej opinii, bo absolutna jednomyślność
poglądów "odwrotnych" do mojego zaczęła nasuwać mi myśl, że może jestem
faktycznie "zmocherowacona" albo nie z tej epoki.
Chodzi o rzecz banalną - o prezenty. Jestem zdania (bardzo zdecydowanego
zdania), że prezenty na urodziny, imieniny czy Wigilię powinny być mniej-
wiecej niespodziankami. Szczególnie dla dzieci. Natomiast ogólna opinia jest
taka, ze lepiej, gdy prezenty są "zamówione", bo wtedy na pewno będą tym, co
dziecko chce dostać, inaczej może je spotkać rozczarowanie. Zdziwienie
wywołał takze moj sprzeciw wobec dokładania sia małego dziecka (6-7 lat) do
własnego prezentu urodzinowego.
Dla mnie jednak prezent to coś więcej niż "rzecz". To wyraz mojej miłosci i
troski, tego, że mniej-wiecej wiem co dziecko (i nie dziecko)chciałoby
dostać. Wyraz tego, że myślę o kimś, komu prezent daję, że go znam (dotyczy
to najbliższych osób a nie ciotecznego wujka). Taki prezent jest nie tylko
rzeczą, którą ktoś chce mieć, ale czymś więcej - żeby powiedzieć górnolotnie
rzeczą nie tylko materialną.
Tymczasem prezent urodzinowy konkretny, zamówiony z góry, na który dziecko
oddaje dużą część swojej tygodniówki przez parę miesiecy - to tylko rzecz. To
nie dar.
No, ale jestem chyba jedyna, która widzi różnicę. I jakoś mi przykro. Bo
właściwie w ten sposób najlepiej byłoby dawać pieniądze - niech sobie dziecko
kupi co chce. Bo prezent jest wart tyle i tylko tyle, ile sie za niego
zaplaciło. Szkoda.

[verdana]

Zmoherowacona! Chyba moher przez samo h? za dużo dysortograficznych dzieci mam.

[franula]

a co to jest MMiS?

[verdana]

Inne forum - Mamy Mądre i Sympatyczne.

[isma]

No to ja, jako moher, sie z Toba zgodze )). Z tym, ze o ile absolutnie nie
mam watpliwosci w przypadku kilkulatka, to sie jednak zastanawiam, czy bym nie
doszla do jakiegos porozumienia ("montazu finansowego") z nastolatkiem - ale
chyba inicjatywa musialaby wyjsc od niego, nie ode mnie. I na pewno nie moglby
byc to prezent pod choinke, juz z urodzinowym by mi jakos latwiej poszlo.

Ale ja jestem spaczona - czesc mojej rodziny ma bowiem obrzydliwy obyczaj
dawania w prezencie gotowki z tekstem "kup sobie co chcesz" ;-(((. Na ogol
wtedy chciec mi sie odechciewa ;-(((.

[justyna.ada]

> byc to prezent pod choinke, juz z urodzinowym by mi jakos latwiej poszlo.
> obrzydliwy obyczaj
> dawania w prezencie gotowki z tekstem "kup sobie co chcesz" ;-(((. Na ogol
> wtedy chciec mi sie odechciewa ;-(((.
>
Taaaa. A co powiesz na konieczność kupienia sobie tego z "deadlinem"
wypadającym w Wigilię pod choinką? Ostatnia rzecz jaką się by chciało to ganiać
przed świętami w poszukiwaniu prezentu... dla siebie

Ja uwielbiam prezenty - dary. Niestety czasem trzeba wybadać "rynek" bo znam
takich którzy są niezadowoleni jeśli prezent okazuje się niepraktyczny albo nie
do końca trafiony.
justyna

[mader1]

kiedyś staliśmy z męzem w sklepie - ponieważ mamy dały nam gotówkę z
poleceniami - i odliczaliśmy " - dla Arka od babci Wiesi ? - Jest. - dla Ani od
Arka? - Jest itd" W koło tłum, zamieszanie a my liczymy... Wreszcie zaczęliśmy
się tak dziko śmiac, że wszyscy się oglądali ((((

[mader1]

To ja jestem też moher. Czy wiecie, ile mnie to czasem kosztuje ? Mam mało
czasu, a chcę nastolatce kupić coś z ubrania... Wyciągam ją , niby od
niechcenia do sklepu, tam sobie przymierza... parę rzeczy... trudno nam pójść
do sklepów od niechcenia, bo nie lubimy tego )))) Wtedy wychodzimy z niczym,
a potem muszę sama jechać po to ))))Albo zapamiętuję, by kupić coś w podobnym
stylu. Wiem, że mojej córce podoba się ten " szum" wokół prezentu. I to, że nie
wie dokładnie, co to ma być.
Natomiast czasem babcie czy ciocie dają pieniądze - wtedy jedziemy z pieniędzmi
( dokłada sobie z oszczędności) i kupujemy coś konkretnego.
Jezeli chodzi o małe dzieci to największym darem jest ta właśnie niespodzianka.
Trzeba tylko pogadać odpowiednio wcześniej o marzeniach...
Moja 10 latka musi być zdana na naszą spostrzegawczość...
Wiemy sporo o ich marzeniach, o książkach, które lubią czytać...
Nawet ja wolę tak naprawdę niespodzianki.

Ale... stałam się podświadomą mistrzynią w zapamiętywaniu, co kto by chciał.
Jutro idę na imieniny do koleżanki - Agnieszki i myśląc, co by chciała dostać,
przypomniało mi się, że jakieś 3 tyg. temu zachwyciła się moją pomadką do ust i
usiłowała zapamiętać numer )) Już mam ją w domu.
A babcia powiedziała, że w grudniu w ogóle nie będzie mówiła, co jej się
podoba, bo czuje się winna, jak jej się tak życzenia spełniają )))

[marzek2]

Jakby Ci to powiedzieć Verdana - trochę się zgadzam i trochę nie
Bo z jednej strony też jestem zdania, że prezent powinien być wyrazem troski i
najfajniejsze są niespodzianki, które się podobają, bo świadczą o tym, że
rodzice znają własne dzieci.

Ale... jakoś z dziećmi czasem trudno bywa. I rozumiem rodziców, którzy po
wydaniu kupy kasy na jakiś prezent i zobaczeniu, że dziecko bawi się nim dzień i
potem zostawia w kącie wolą zapytać, co chce na urodziny i kupić to, co się
dziecko spodoba.

Odnośnie dokładania się z kiesznkowego do prezentu urodzinowego to mam raczej
mieszane odczucia. Gdyby mi mąż obiecał, że kupi mi wymarzone perfumy, strasznie
drogie i zaproponował, żebym się do nich co miesiąc przez pół roku dokładała, to
bym mu powiedziała, żeby się wypchał

Moje dzieci nie widzą nic strasznego w tym, że się pytam ich co by chciały
dostać i ja też nie. Podczas ostatnich urodzin, gdy młodsza dostała prezent, o
którym już wielokrotnie wspominała, była zachwycona "Mamo, popatrz, ja tak o tym
marzyłam i to dostałam!". Starsza jest obecnie na etapie księżniczek i plan
urodzinowy mamy mniej więcej do 10 urodzin chyba ))) Sama sobie zaplanowała,
na które urodziny chce jaką laleczkę dostać i konsekwentnie pytana o urodziny
wymienia kolejne lalki z serii. Może moje dzieci nie lubią niespodzianek...

[samboraga]

jestem za niespodziankami i delikatnym obserwowaniem o czym marzą bliscy, i ci
mali, i ci duzi)
a już dokładania sie do prezentu nie rozumiem

pieniądze natomiast dają babcie (albo zabierają dziecko do sklepu aby samo
sobie wybrało prezent) i to uważam za dobre rozwiązanie, bo babcia mniej czasu
spędza z dzieckiem, mniej się orientuje co to są hot wheelsy, za którymi
przepada jej wnuczek i czym się różnią od match boxów, za którymi przepadał jej
syn (swego czasu oczywiście)

a co do 'zamówień' to dziecko może napisać list do Św. Mikołaja


i tylko nie rozumiem co ma do tego moher)

[verdana]

Moher ma tyle do tego, ze nienowoczesna jestem i nie rozumiem, że prezent to ma
być ten jeden konkretny przedmiot, a prezent nie do konca trafiony to żadna
przyjemność i rozczarowanie - bo przecież to RZECZ jest ważna.
W sprawie nastolatków i starszych nie jestem tak rygorystyczna - tylko, ze
wtedy nie mówię "Synu, dam ci w prezencie aparat, a Ty zapłacisz połowę"
tylko "Czy chcesz, aby na urodziny dołozyc Ci się do aparatu" (nie chciał...).
Natomiast nie uwazalabym, ze dałam aparat, tylko kasę na aparat. To nie to
samo.
Od babć, dziadków, stryjów i pociotków nie wymagam już tego, aby dziecko znali.
Oni na pewno moga zapytac delikwenta lub rodziców, co by chciał, albo dać
pieniądze.

[samboraga]

tylko, ze
> wtedy nie mówię "Synu, dam ci w prezencie aparat, a Ty zapłacisz połowę"
> tylko "Czy chcesz, aby na urodziny dołozyc Ci się do aparatu" (nie
chciał...).

dla mnie to też istotna różnica))

[dorotkak]

u mnie w pracy ostatnio wywiazala sie podobna dyskusja, tylko, ze na temat
prezentow komunijnych
ja uwazam, ze to szczególny prezent, jak ten z okazji chrztu, niestety dla
innych liczy sie tylko kasa, kasa, kasa. Ja wymawialam sie bynajmniej, ze chce
kupic tani prezent, lecz cos co bedzie wlasnie DAREM na cale zycie, pamiatka
waznego przezycia. Niestety moje kolezanki zakrzyczaly mnie, ze każdy rodzic!!!
chce by jego dziecko dostalo kase, bo wtedy rodzicom wróci sie koszt organizacji
przyjecia. Ja uwazam, ze skoro sie ma dzieci to tzreba sie liczyc z takimi
"imprezami", poprawcie mnie jesli sie myle

[verdana]

Nie poprawię!
Jestem przekonana, że sie nie mylisz. Mój syn dostał na I Komunię Biblię -
prezent nie taki drogi, nie jakis specjalnie "piekne wydanie".
Tę Biblię zabrał jako jedną z pierwszych rzeczy do swojego nowego mieszkania.
Nawet nie jest wierzący - a jednak...

[luccio1]

Kiedy ponad 40 lat temu przystępowałem do I Komunii św., dostałem prezent
podówczas "tradycyjny": zegarek na rękę. Prawdziwy: "Moskwa - 16 kamniej -
sdiełano w SSSR". Chodzi do dzisiaj, po kilku naprawach, chociaż już nie na
mojej ręce, lecz jako zegarek "stacjonarny", wiszący na spinaczu wpiętym w
kilim nad tapczanem.
Wymowa zegarka jako prezentu komunijnego była wtenczas prosta i jasna: "Czas
ucieka - wieczność czeka".

[luccio1]

I jeszcze rzecz bardzo ciekawa: znalazłem zegarek w niemal tej samej roli w
tradycji żydowskiej, mianowicie czytając "Głosy w ciemności" Stryjkowskiego.
Tam mały Aronek dostał zegarek, kiedy rozpoczynał naukę w chederze i "zaczynał
czytać Chumesz od Trzeciego", tj. rozpoczynał czytanie w oryginale hebrajskim
wraz z podpowiadanym mu tłumaczeniem na żydowski Księgi Kapłańskiej (trzeciej z
kolei w Pięcioksięgu): "I wezwał Pan Mojżesza, i rzekł mu: mów synom
Izraela..." (na sam moment czytania nosił na sobie oprócz świeżo otrzymanego
także zegarki Taty, Wujków i Cioć, przywieszone do chałatu).

[mader1]

Ja jestem za prezentami, nie kasą. Choć przyznam, że obydwie dziewczyny
dostały też kasę - choć prosiłam o wstrzemięźliwość i prezenty związane z
sakramentem.Jednak miałam wrażenie, że mniej je cieszyła kasa - przynajmniej
tego dnia. Ale więcej było prezentów ! Chrzestny Młodszej wymyślił coś
niesamowitego - wprawdzie złoty pierścionek - ale różaniec. Mała była
zachwycona.

[dorotkak]

Na ostatnią komunię w rodzinie kupiliśmy łańcuszek z krzyżywkiem z białego
złota, synek mojej kuzynki był zachwycony, teraz plnujemy też coś z biżuterii,
tym razem dla dziewczynki, może własnie różaniec
chrześniakowi na chrzest kupiłam piekną srebrną ikonę Matki Boskiej Częstochowskiej
takie są nasze pomysły,czekam na Wasze, bo u nas w rodzinie co roku albo chrzest
albo komunia

[pawlinka]

"i tylko nie rozumiem co ma do tego moher)"

może moher to wersja soft tzw. betonu?

[mama_kasia]

Jak najbardziej prezent niespodzianka. Właśnie
dzisiaj pojechaliśmy z synem i kupiliśmy Ani prezent urodzinowy (jutro ,
ale to tak na dokładkę. Mamy jeszcze przygotowany domek
piętrowy z kartonów po mleku, z dywanikami, firankami,
balkonem, dachówkami z folii samoprzylepnej. Robiliśmy
(głównie ja), gdy córka była w szkole. Najmłodsza się
co prawda wygadała, ale i tak nie pokazaliśmy prezentu.

Ja w ogóle bardzo lubię dawać prezenty robione
Kiedyś dzieci dostały pod choinkę poduszki, które szyła
moja siostra, a ja wyszyłam do nich obrazki. Wyszywałam na ich
oczach, a one myślały, że to jedne z kwadracików na kołderki
dla chorych dzieci. Tylko słyszałam: musisz mi też takiego wyszyć
To była super niespodzianka.

Mamy jednak też takie prezenty, że już prezentem jest pójście
do księgarni i wybranie sobie książki w prezencie. Tak zrobiliśmy
ostatnio. Dzieci z okazji rocznicy chrztu (mają razem w kwietniu)
mogły wybrać sobie książkę. Ile było wybierania, przebierania.
To była niespodzianka, choć innego rodzaju Podobnie już
praktykowaliśmy z okazji imienin (też księgarnia).

Dzieci do własnego prezentu się nie dokładają. Najwyżej ja się
dokładam do czegoś, co chcą sobie kupić, ale wtedy to jest coś,
co sobie oni kupili (nawet jeśli z okazji urodzin czy jakiejś innej).

I mam już dosyć tego, o czym pisała Mader, gdy trzeba kupować
prezenty za kogoś. Choć rozumiem moją mamę, ze woli, żebym ja coś
wybrała, bo pewnie trafię. Ale nie lubię tego

[kulinka3]

Staramy się z mężem dociec co byłoby wymarzonym prezentem dla naszej
pociechy.Podpytujemy,zapamiętujemy co mówiła,a na święta pomaga nam w tym list
do św.Mikołaja.Do tej pory ta nasza współpraca przynosiła bardzo udane
efekty.Dla dzieci znajomych i rodziny- prezenty- są efektem żmudnego
przesłuchiwania rodziców.
Mojemu 20 letniemu chrześniakowi daję pieniądze i nawet nie silę się na szukanie
prezentu.Sama w tym wieku też lubiłam kupić sobie to, co chcę i co mi sprawi
przyjemność.
O pomyśle dokładania się do prezentu przez samego zainteresowania pierwszy raz
słyszę i uważam to za jakieś kuriozum. Rozumiem,że dzieci zbierają pieniądze na
rzecz, którą by chciały, ale nie nazywajmy tego prezentem.

[maadzik3]

Zgadzam sie Verdano. Niewyobrazalne jest dla mnie dokladanie sie do wlasnego
prezentu urodzinowego (zwlaszcza przez dziecko), niespodzianki lubie mimo
przekroczonej 30-tki)) wiec lubie je tez robic, zamowione prezenty tez mnie
nie przekonuja, choc staram sie obserwowac co dziecie lubi i sie dostosowac, a
np. listy do dzieciatka sa dla mnie pewna wskazowka (do ktorej nie musze sie
stosowac)
Magda

[dorotkak]

u mnie w pracy ostatnio tez wybuchla afera na temat prezentow kumunijnych
ja uwazam, ze wlasciwym nie sa pieniadze, tylko cos co wlaśnie będzie owym
DAREM, pamiatką na całe życie. Bynajmniej nie uchylam się od kupienia czegoś
drogiego, ale chcę by było to coś wyjąkowego, a nie rower albo komputer o którym
po dwóch latach się zapomina. Zostałam zakrzyczana, że rodzice wolą by dziecko
dostało kasę, bo dzieki temu wróci się koszt organizacji imprezy... z mojej
strony odpowiedziałam tylko tyle, że jak kotoś zapraszając mnie liczy na zwrot
kosztów to może mnie nie zapraszac wogóle

chrzciny i komunia

[barbie-torun]

w tym roku mam 2 w/w imprezy
chrzciny już były i chrzesna miała problem, co dać naszemu dziecku
i cały czas "molestowała" nas rodziców co ma kupić
podpowiedziałam jakie akcesoria mogą się przydać
no i mąż obwoził koleżankę po sklepach dla dzieci...
chrzesny człowiek wspólnotowy, bogaty duchowo (materianie również) dał biblię
biskupa Antoniego Długosza z Ziarna

najlepszy prezent od serca
kasa nie załatwi sprawy
nie można iść na łatwiznę
koperta 100 czy 200 zł i mam z głowy
dziecko bardziej się cieszy z 3 pudełeczek klocków
niż z jednego papierka
który często gęsto mamusia wyda na wiktuały

[mama_kasia]

Któraś z kolei książka religijna też nie będzie dobrym prezentem.
Tak sobie pomyślałam niedawno. W maju jest Komunia chrześnicy męża.
Chciał jej kupić coś, z czego będzie się teraz cieszyć, co będzie
jej teraz przydatne. Myślał o czymś praktycznym (rower czy co).
Rodzice jej podpowiedzieli nam, że takie prezenty to ona dostanie
od całej rodziny i z pewnoscią będzie deficyt prezentów religijnych.
Z tym że mama dziewczynki jest katechetką. Książek religijnych tam nie
brakuje, Pisma Świętego też nie.
Po rzuceniu wątku na książkach dla dzieci uznaliśmy, że "Opowieści
z Narni" będą w sam raz. Do tego mądra, odpowiednia dedykacja, może
jeszcze jakiś gadżet i mamy prezent

[barbie-torun]

mama katechetka i opowieści z narni ?
troche to dla mnie dziwne
świat fantazji, latajace lwy, przechodnie szafy itp
to tak jakby nie przymierzając dać harrego potera
czy to dobry prezent komunijny?

nasza córka dostanie encyklopedię młodzieżową
i srebrny medalik

[franula]

a co w tym złego? chocby i w dawaniu Harrego Pottera wedlog mnie.
a Lewis to głeboko chrześcijański pisarz były juz o tym dyskusje

[mama_kasia]

Zaskoczyłaś mnie.
Narnia jest bardzo chrześcijańska Czytałaś?