Spluń przez lewe ramię.....

[mader1]

jak wracasz do domu to usiądź na chwilę, bo się nie uda, nie przeprowadzaj
się w piątek, " oj nie przez próg, nie przez próg...". W ciąży nie " zapatruj
się" na ludzi kalekich, nie przechodź na sznurami, pod sznurami ( duże
wyzwanie z tym odkurzaczem, jak się człowiek spieszy ))) Jakie jeszcze
znacie zabobony ? I jak na nie reagujecie ? Traktujecie z przymróżeniem oka,
jako odwieczny zwyczaj, czy uważacie, że jako chrześcijanie jesteście od tego
wolni i manifestujecie to. Co mówicie dzieciakom na ten temat ?

[isma]

No my tradycyjnie: nie tyle jako chrzescijanie, ile jako ludzie obdarzeni
rozumem jestesmy zdania, ze racjonalnych podstaw to-to nie ma, a zatem nie
praktykujemy )).

[samboraga]

podnoszę wszystkim torebki z podłogi ('bo pieniądze uciekną'), jakoś nie mogę
się opanować)

[franula]

nie lubię przesądów - kłócą się z moją wiarą

szczególnie jeśli od praktykujących chrześcijan słyszę że matka chrzestna nie
moze byc w czasie chrztu w ciąży oraz gdy napadają mnie babcie (serio minimum
trzy razy w tygodniu) ze nie miałasm nic czerwonego przy wózku z Małą grrrrrr

[aka21]

Z tą ciężarną chrzestną matką to ja rozumiem tak, że nigdy nie wiadomo jak się
w dniu Chrztu poczuje i czy będzie mogła przyjść, a i śmiertelność matek przy
porodzie w dawnych czasach była taka, a nie inna, więc bezpieczniej, żeby
chrzestna przy nadziei nie była Dla mnie to nie problem! Wściekam się tylko
jak słyszę uzasadnienie, że chrzczone dziecko odbiera zdrowie temu
nienarodzonemu!

[mader1]

O ! I jeszcze chrzestna ))) Jeszcze kiedyś koleżanka nie chciała być moim
swiadkiem, bo to byłby 3 raz i wtedy sama nie wyszłaby za mąż podobno ))))

[aka21]

Ja też byłam! Też mnie straszyli, a jakoś wyszłam)

[justyna.ada]

No, powszechne wiązanie czerwonych tasiemek na wózkach dziecięcych, od uroku...

I te torby, nie na ziemi. A ja, jak mi wygodnie to stawiam na ziemi bo torby
noszę duże. Gdyby pieniądze chciały z niej uciekac za każdym razem to już bym
chyba żebrała na ulicy
Koleżanka w pracy kiedyś mnie przestrzegała, nie pamiętam, chyba przed
noszeniem pereł podarowanych przez kogoś - bo nieszczęście sprowadzają. To by
było za proste, mówię jej - kogoś nie lubisz, podarujesz mu perły, i masz,
niech się skręca Normalnie voodoo.

justyna, w perłowych kolczykach od męża

[isma]

W temacie toreb, to pamietam, ze kiedys, odbywajac praktyke w MSZ, bardzom byla
ciekawa, co wedlug zasad protokolu dyplomatycznego winna uczynic kobieta z
torebka podczas zasiadanego przyjecia, szczegolnie w przypadku, jesli krzesla
maja okragle oparcie, a zatem zawiesic sie na nich jej nie da. Odkladanie
torebki an podloge wydawalo mi sie nie tyle niebezpieczne, co malo zgodne z
s.v. )).
No wiec, torebke sie zostawia w szatni )).

[mader1]

a ja miałam perły przy stroiku slubnym a jak pierwszy raz przymierzałam
suknię slubną, to zemdlałam. Takiego złego znaku dawno nie widziano !

[aka21]

Oj, Mader!, ale zapodałaś temat))
Jak się tak zastanowiłam, to jest tego więcej niż fura! Niektóre, dla mnie
śmieszne inne, z perspektywy historii i nie tylko jakoś tam uzasadnione,
jeszcze inne po prostu smutne.
Moje przykłady tak na szybkiego to:
kominiarz i guziki
jak na wiosnę kukułka okukała kogoś bez piniędzy to ich przez cały rok nie miał
(jak na przednówku ich brakowało to potem nie było czego mnożyć - chyba to stąd
się wzięło)
dziecko płacze i źle śpi, bo nie jest ochrzczone,
dziecka w dniu chrztu się nie kąpie (może to i dla niego bezpieczniej
po "uroczystej" imprezie),
spotkana zakonnica z torbą zabiera od nas problemy, jak zakonnica bez torby to
należy przed nią trzy razy się okręcić wokół własnej osi, żeby pecha nie
przyniosła, ale nie pamiętam w którą stronę (opowiadała mi jedna zakonnica
jak jakieś panny odtańczyły przed nią na plantach, najpierw się śmiała, a potem
jej się głupio zrobiło),
jak przychodzisz w gości to usidź, żeby dzieci nie płakały, a kury jajka nosiły
(to już chyba mało aktualne),
"coś" czerwonego w ubraniu małego dziecka - tak na uroki (nasze dla zasady nic
czerwonego w niemowlęctwie nie miały, bo w rodzinie ktoś miał zapędy do
czerwonych wstążeczek)
w piątek zły początek,
podkowa nad drzwiami końcami do góry, żeby "szczęście łapała"
a i jeszcze te śluby w miesiącu z "R",
że o 13-stym w piątek i nie tylko nie wspomnę!

Ja osobiście to wszystko odrzucam, czasem się pośmieję, ale nigdy nie
przestrzegam. Dla mnie to nie po chrześcijańsku, albo wierzę w Boga, albo
w "coś tam". Zasady Bogu świeczkę, a diabłu ogarek (na wszelki wypadek, bo
przecież nie zaszkodzi) nie uznaję!
Dzieci jeszcze do tego poziomu nie dorosły
serdecznie pozdrawiam
Agnieszka

[mama_kasia]

Traktujecie z przymróżeniem oka,
> jako odwieczny zwyczaj, czy uważacie, że jako chrześcijanie jesteście od tego
> wolni i manifestujecie to. Co mówicie dzieciakom na ten temat ?

Wolni i manifestujemy ) Dzieciom mówimy, że to bez sensu. Gorzej jak
babcia przekazuje inną wiadomość. Z synem nie ma problemu - racjonalista,
ale z córką mogą być. Zwraca baczną uwagę na to, co babcia mówi. Na razie
w sprawach czystosći i schludności stroju, więc jest dobrze, ale co będzie
potem? ))

[samboraga]

w sumie nie mówiłam dziecku, że łapanie się za guzik jak idzie kominiarz to
przesąd, traktuję to jako zabawę, a nie czynność przymusową, jak przychodzi raz
do roku sprawdzać instalację to sama żartuję żeby syn trzymał się za guzik
ja wyrosłam z takich zabaw to i on wyrośnie)

a swoją drogą jak traktujecie 'trzymanie kciuków za kogoś'?
czy mówicie, że 'wolicie się pomodlić'? czy są specjalne kciukowe okazje?

ps. oj, widzę, że te torebki niepokoją, niepokoją))

[addria]

Kominiarz i guzik - tylko śmieszna zabawa.
Kciuki - jako zwyczajowe powiedzonko, zamiennik: życzę Ci powodzenia.

[isma]

"Kciuki" rezerwuje na sytuacje kiedy zadeklarowanie modlitwy moze byc odebrane
jako prozelityzm. A swoje i tak robie )).

[aka21]

Dokładnie tak! Tylko ja dla zasady wolę powiedzieć, że będę pamiętała! (a jak
to już moja sprawa).

[mader1]

bo pewnie na przednówku kasy nie ma ))))

[addria]

Nie cierrrpię zabobonów! Nie znoszę po prostu. Nie wierzę w żadne pechowe 13,
przebiegające koty, torebki na podłodze i tym podobne. Ludzie chyba lubią
stwarzać sobie problemy Jak ktoś mnie "przestrzega" to zazwyczaj mówię, że
ja w zabobony nie wierzę. Najgorzej denerwuje mnie kiedy wyskakuje mi z jakimś
zabobonem osoba uznająca się za gorliwego chrześcijanina. Sprawa jest dla mnie
jasna, albo wierzymy w Boga, albo w magię, nie ma nic pośrodku.
Z drugiej strony nie myślcie, że od razu napadam na kogoś kto sobie żartuje
mówiąc np. "odpukać w niemalowane", nie Denerwuje mnie to tylko, kiedy ktoś
zupełnie na serio traktuje zabobon jako realną moc, która coś tam może nam
wyrządzić (czy złego, czy dobrego).
Przeżyłam już trochę lat, ale ciągle ludziska zaskakują mnie nowymi przesądami:
np. nie wolno stawiać butów na stole, nie wolno nie mieć w domu soli, nie wolno
oddawać/pożyczać pieniędzy w Wigilię, nie wolno chwalić urody dziecka, bo się
je zauroczy (???), nie wolno patrzeć niemowlęciu i małemu dziecku w lustro, bo
będzie niemową, a w najleszym wypadku, będzie miało problemy z mową, no i ta
nieszczęsna matka chrzestna w ciąży (wrrr). To moja top lista na gorąco.
A kysz!!!

[pysio8]

" nie witaj się przez próg"
"rozsypałam sól, źle to wróży, na pewno z kimś się pokłócę"

bardzo kiedyś byłąm zabobonna, teraz tego wszystkiego oduczam się, sobie i
innym mówiąc wprost, że to nieprawda. Niestety pewne rzeczy mam mocno
zakodowane((więc pewnie potrzeba czasu na dojście do normalnosci.

Z moich obserwacji wynika, że panie pracujące w kuchni ( te które poznałam )są
niezwykle przesądne, łakome nie tylko na jedzenie, ale na rozrywki
typu "powróżmy sobie u cyganki"
Bardzo kiedyś byłam uzależniona od kart i od tego, co powie "mądra osoba"((

[kulinka3]

Moja babcia jest strasznie zabobonna i siłą rzeczy mieszkając z nią nasłuchałam
się, oj nasłuchałam.
A to o zakonnicach z torbą lub bez, o świętych obrazkach, których się nie daruje
tylko kupuje, torbach na podłodze,pożyczaniu chusteczek do nosa, rozsypanej
soli,zbitym lustrze,wizytach w wigilię.
Oduczałam się tego metodycznie i rozumowo.
Pozostały mi tylko symboliczne, prorocze sny )).Na nie nie mam wpływu i
zawsze mi się sprawdzają, przeważnie źle.(((

[aka21]

Właśnie, powiedzcie jak to jest! Ludzie starsi, często naprawdę bardzo wierzący
w Boga, praktykujący (i to tak gorliwiej), często dorzucają ten ogarek "bo
przecież nie zaszkodzi". Dla mnie to bardzo przykre, też mam taki "przypadek" w
rodzinie i nie wiem jak przekonać, że to nie jest w porządku wobec Boga, bo czy
naprawdę jest to tylko zabawa, czy gdzieś tam głębiej nie siedzi jakiś cień
wiary?
A te sny to już całkowity koszmar! Jakby wierzyć pewnemu sennikowi to wokół
mnie już wszyscy bliscy, by wymrzeć musieli)

[isma]

Hehe. A mnie sie nic nie sni (tzn., naukowo rzecz ujmujac, pewnie sni mi sie,
ale nic nie pamietam) - na palcach jednej reki moge policzyc sny, ktore mialam,
a i te przy goraczce powyzej 39 stopni )).
Znajomy psychiatra twierdzi, ze twarda racjonalna sztuka jestem (hipnozie tez
sie nie poddaje, probowal, a jest fachowcem z doktoratem "w tym temacie" ))
i mechanizmy samokontroli mam perfekcyjnie wytrenowane (jakim cudem, nmie wiem,
swiadomie nigdy nie trenowalam).

[kulinka3]

Chciałabym nie pamiętać mych snów,szczególnie, że prorocze )
Może poproszę św.Józefa, on chyba specjalista w tej dziedzinie? Mam okazję,bo
jadę na rekolekcje.

[verdana]

Ja jestem całkiem niewierząca - w zabobony absolutnie nie wierzę. Ale o ile
szanuję ludzi wierzacych, ci zabobonni wzbudzają we mnie wręcz agresję.
Okropnie denerwuje mnie np. zwracanie mi uwagi, bym nie stawiała torebki na
podłodze. Dlaczego? Czy ktoś w to naprawdę wierzy? Jeśli tak, to biorąc pod
uwagę ilość przesądów w różnorodnych społeczeństwach wlasciwie nie powinno sie
robić nic absolutnie.
A jeśli chodzi o czarnego kota - syn ma czarna jak noc kotkę, ktora przebiega
nam wszystkim droge nieustannie. Powinniśmy już co najmniej nie żyć od paru
lat...

[brucha]

jak to jest z tymi torbami bo pierwszy raz słyszę?
u mnie wszystkie torby zawsze na podłodze, a jeśli dotyczy to też takich
plastikowych reklamówek, to po prostu walają się po kątach bo 2,5-latek jest
fanem takich toreb, wszystko w nie pakuje a potem porzuca. to ja już rozumiem
czemu u nas z kasą tak a nie inacej ;o)
a wczoraj moja rodzicielka w markecie zajęta oglądaniem czegoś tam postawiła
torebkę na podłodze. potem torebkę znaleźli ochroniarze w kibelku - pustą. wiec
zdecydowanie nie na podłodze i niech mi ktoś teraz powie, że to przesąd a nie
świta prawda ;o)

z domowych przesądów - nie obcinaj dziecku włosów przed ukończnim roku bo na
głupie wyrośnie. mój mąż własną piersią bronił tych włosów do pierwszych
urodzin.

torby

[mama_kasia]

Na szczęśćie sprawa nie dotyczy plecaków ))))))
A ja w zasadzie tylko z plecaczkiem chodzę ))

A może te zabobony to namiastka wiary, tak się zastanawiam.
Moja mama od niedawna o zabobonach mówi wprost i raczy nas
łuską od karpia do portfela. Odmawiam też wprost. Ale zdaje się, że
ona rzeczywiście w to wierzy. Może brak wiary... Chociaż w Boga też
wierzy, ale odrzuca Kościół. Trudne to i smutne

[pawlinka]

Moich uczniów proszę, żeby plecaki wieszali na haczykach pod ławkami, bo ja
biegam po klasie jak wykład jakiś prowadzę. Boję się, że do którejś torby
wpadnę i mnie nie znajdą!

[nordynka1]

no, ale temat..
nie znoszę przesądów, nie cierpię, nie rozumiem i tępię je ilekroć się mi
jakiś nawinie.
W ostatnią sobotę maja moja kolezanka miała ślub. Kupowałam kwiaty. Mówię żeby
ładnie przystroić bo to na ślub, a pani na to - ojej to są takie odważne pary
co w maju się pobierają? Ja na to - są i całe szczęście bo to tylko głupi
przesąd. Pani - no tak no tak..rzeczywiście, to tylko przesąd..
Moja mama podnosi mi torebkę z podłogi, plecaczek też, Kasiu (często noszę) -
ja cierpliwie odkładam z powrotem.
Moja teściowa nigdzie nie wychodzi z domu w piątki 13. Ma dowody na pechowośc
tej daty - dwa razy złamała sobie rękę. No i planuje sobie robotę tak, żeby w
piątek nie iść nawet po chleb, nigdzie. Rozumiecie - podporządkowuje sobie temu
cały rozkład dnia.
Ilekroć ktoś mi coś mówi żeby powiesić dziecku w wózku coś tam, zeby podnieść
torebkę, żeby...mówię - "nie wierzę w przesądy, wierzę w Boga i Bogu".
Niektórzy próbują mnie uświadamiać, niektórym to wystarcza, różnie bywa.
Gdyby ilość pieniędzy w mojej torbie/zdrowie mojego dziecka/szczęście
małżeństwa zależało od powieszenia mu czegoś w wózku/nie stawiania jej na
odłodze/miesiąca ślubu to byłoby to o wiele za proste. Nie?

[nordynka1]

no i ta łuska od karpia..też mnie nią moja mama raczy, zawsze, co roku, choć
wie że nie wezmę

wiecie, jest taka dyscyplina, bynajmniej nie naukowa, która ma zajmować się
urządzaniem wnętrz, a naprawdę chodzi w niej o to, by tak zorganizować
przestrzeń w mieszkaniu/domu i wyposażyć ją w takie sprzęty (tez odpowiednio
ustawione) by panowała w niej "dobra energia" - ludzie tam mieszkający mają zyć
w zgodzie pokoju zdrowiu i dobrobycie. To się nazywa feng shui. Jest
pochodzenia chińskiego? nie wiem, na pewno wschodniego. Moja mama naczytała się
o tym w jakiejś gazecie i dawaj kombinować jak tu poprzestawiać meble, by dało
się zawiesić lustro odp wielkości i w miejscu, gdzie ma przyciągać do domu
pieniądze. Na szczęście zachwyt był chwilowy, ale dla mnie to kolejny worek z
zabobonami. Nie sprawdziłam tego ale słyszałam - jak chcecie to sprawdzę - że
ponoć na niektórych wydziałach architektury tego się uczy.

[isma]

Uczy sie, uczy. Ba - byly dyrektor wydzialu edukacji i kultury w moim urzedzie,
profesor akademii sztuk pieknych, ksiazke o tym napisal. To znaczy,
przepraszam - nie napisal: plagiat z jakiegos anglojezycznego opracowania
popelnil )).

[mama_kasia]

Nordynko, toż to poważna nauka, niestety )) Całe programy TV o tym są
i zawodowi architekci jak najbardziej wierzą i projektują.
Myślę, że jest też cała masa chętnych.
Tak się zastanawiam - czy student może odmówić udziału w zajęciach
ze względu na poglądy?
Inna sprawa, że część z tych zasad jest jak najbardziej uzasadniona.
Szczegółów nie pamiętam, ale parę rzeczy było ze względu na organizowanie
przestrzeni całkiem logicznych.

[nordynka1]

Logicznego i racjonalnego wykorzystania przestrzeni uczą zwykłe szkoły
architektury. Ludzie nie na to się łapią, nawet jeśli część zasad jest poprawna
pod tym względem, bo do tego wystarczy dobry architekt. Ludzie łapią się na
to , że w mieszkanu/domu zaprojektowanym wg feng shui będzie im sie lepiej
żyło, będa mieli mniej problemów, więcej pieniedzy, spokoju, będa zdrowsi..itd
itp. Odpowiedzialność za kłopoty/brak pieniędzy/niezgodę w rodzinie można
zrzucić na...niewłaściwie zaprojektowaną przestrzeń, w której "dobra energia"
nie może swobodnie przepływać.
Tylko że moje zycie nie zalezy od żadnej energii.

[mama_kasia]

> Tylko że moje zycie nie zalezy od żadnej energii.

Amen.

znalezisko znad Wisły XX/XXI:-)

[pawlinka]

Miałam przeprawę z babcią mojego męża, kiedy próbowała mi udowodnić, że ktoś
tam ma w życiu tak czy inaczej, bo jest spod znaku bliźniąt. Powoływała się na
jakies autorytety i bardzo denerwowała się, kiedy mówiłam, że do mnei to nie
przemawia. Wolę, żebyśmy mówili o sobie, że jesteśmy spod znaku Jezusa
Babcia stwierdziła, że jedno drugiemu nie przeszkadza (sic!!!!)
Proszę popatrzeć na ilustrację))
goscniedzielny.wiara.pl/index.php?grupa=6&art=1118181657&dzi=1104798052&katg=

[nordynka1]

świetne, świetne, baardzo mi się podoba

doskonale komentuje to o czym my tu sobie dyskutujemy...

[rycerzowa]

Słynny fizyk-noblista Niels Bohrn zawiesił sobie ponoć kiedyś na scianie podkowę.
Na pytanie znajomych, po co to robi, przecież chyba nie wierzy w takie głupstwa,
odparł,że oczywiście absolutnie nie wierzy, ale słyszał, że podkowa przynosi
szczęście nawet temu, kto w to nie wierzy ).
Chyba wiekszość ludzi myśli w ten sposób,z przymrużeniem oka, "nie wierzę, ale
tak na wszelki wypadek lepiej nałozyć te czerwone majtki, idąc na maturę......"

Niektóre przesądy są niebezpieczne, np. te z przelewaniem wosku nad
niemowlęciem, niektóre tylko śmieszne.
My z dziećmi mamy taki domowy sport, jak wyjaśnić niektóre przesądy, spróbować
zrozumieć, skąd się wzięły.

Torba na podłodze - aby się nikt nie potknął.
Piątek zły początek - poważniejszych spraw nie zaczyna się pod koniec
tygodnia, bo zaraz weekend.
Gdy się wrócisz po coś domu, że niby trzeba przysiąść na chwilę - skoroś taki
roztargniony, to być może zapomniałeś jeszcze o czymś.
Nie oddaje się pożyczonej od sąsiadki soli - nie przesadzajmy ze skropulatnością.
Nie żegnać się przez próg - bo czemu tak zdawkowo, niby od niechcenia?
Itd.

Kiedys na wsi spotkaliśmy się z przesądem,że kobieta, której dziecko nie jest
jeszcze ochrzczone, nie powinna odwiedzać sąsiadów , bo w tych domach zalęgną
się wszy!
Moze o to chodziło, by matka młodego niemowlaczka, nie zostawiała go samego?

A te wszystkie trzymanie kciuków, spluwanie przez lewe ramię, to może dla
rozładowania napięcia psychicznego?

Wszystko jest fajne, dopóki traktuje się przesądy jako żart.

Co mnie zastanawia, to przesądy kościelne.
Babcia mówi,że zioła poświęcone na 15 sierpnia, chronią dom przed pożarem.
Kierowcy jeżdżą z obrazkiem św. Jerzego, dla ochrony przed wypadkiem.
Może ten wizerunek świętego jest wezwaniem do skupienia, modlitwy, ostrożnej
jazdy, kto wie.

[nordynka1]

To chyba o św Krzysztofa chodzi Rycerzowo
Mam przy kluczykach samochodowych breloczek z jego wizerunkiem. Pomaga mi
pamiętać o modlitwie za jego wstawiennictwem przed podróżą.

[rycerzowa]

Św. Krzysztof, oczywiście,ze Krzysztof.
Mam nadzieję, że traktujesz ten breloczek jako przypomnienie o modlitwie, a nie
jako talizman...

[nordynka1]

no to właśnie napisałam wyżej

talizman to przedmiot co niby ma - w tym przypadku - zapewnić mi ochronę przed
wypadkiem - a mój breloczek jest przypomnieniem mi o modlitwie do osoby Boga

Swoją drogą mnie bardziej smuci traktowanie sakramentów jak talizmanów czy
odczynów na złe uroki - ochrzcij dziecko będzie lepiej spało, Ochrzcij jak
najszybciej bo go zły dopadnie i takie tam.
Niedawno mojej mamie śnił się zmarły dwa lata temu brat taty.
Budziła się, pomodliła za niego, zasypiała - a tu znowu on. I tak trzy razy.
Stryj przez wiele lat żył bez sakramentów. Dzień przed śmiercią wyspowiadał się
i przyjął Eucharystię. W ost. niedzielę mieliśmy imprezę rodzinną - słyszałam
jak mama opowiada ten swój sen cioci: "Ja zasypiam a tu znowu on, coraz
straszniejszy. To się pomodliłam za niego. No wiesz jak on żył, WPRAWDZIE PRZED
ŚMIERCIĄ SIĘ WYSPOWIADAŁ I PRZYJĄŁ KOMUNIĘ, ALE PRZECIEŻ TYLE LAT..". Bogu
wystarcza jedna spowiedź człowieka, ludziom nie...trudno uwierzyć że Łotr z
sąsiedniego do Jezusowego krzyża za jedno słowo otrzymał niebo...

[rycerzowa]

> Swoją drogą mnie bardziej smuci traktowanie sakramentów jak talizmanów czy
> odczynów na złe uroki - ochrzcij dziecko będzie lepiej spało, Ochrzcij jak

No właśnie, mnie też to boli. Czerwona kokardka przy wózku dzieciątka ma
odganiać złe duchy, przypięty medalik z Matką Boską - dokładnie to samo. Chyba
to grzech przeciwko drugiemu przykazaniu. Takie traktowanie dewocjonaliów jako
talizmanów, a nie znaków mojej wiary.

Z chrztem sprawa ma się inaczej. Pamietam ten problem z wykładów z demografii.
Ogromny nacisk Kościoła na jak najwcześniejszy chrzest dziecka, miał swoje
uzasadnienie. Dziecko ochrzczone, to dziecko "zapisane"; istniało wreszcie jako
obywatel.Trudniej było mu juz wtedy wyrządzić krzywdę. Wiemy, o co chodzi,
takie były czasy. Stad straszenie rodziców groźnymi konsekwencjami
nieochrzczenia dziecka. I stad m.in. te wszystkie przesądy.

Pewnie jakby tak dobrze poszukać, to kazdy przesąd można jakoś "uzasadnić".
Prostych ludzi łatwiej nastraszyć, niż wytłumaczyć,że np. należy byc ostrożnym i
nie tłuc beztrosko lusterek, bo szkło jest (było kiedyś)bardzo drogie. A jak
się powie panience, że to "siedem lat niepowodzeń", to będzie ostrożna ,że hej!

[fiamma75]

Nie znoszę przesądów. Na szczęśie moje otoczenie, rodzinne też, nie należy do
przesądnych.

[mader1]

przebaczcie, przepraszam. Jakiś zły dzień

[audita]

O zakonicy z torbą nie słyszałam))) W "moich okolicach" za to pech lub
szczęście zależało od liczby zakonnic (parzysta/nieparzysta). Podobnie z
czarnym kotem - jak z lewej do prawej przebiega, to pech, a jak z prawej do
lewej -nie. Lub odwrotnie. No właśnie, nigdy nie byłam w stanie zapamiętać - co
sprawiło, że nawet jako dziecko w pechowego kota nie wierzyłam, bo nie
wiedziałam, czy mam się w danym przypadku bać, czy cieszyć))))
A serio mówiąc, na temat wielu przesądów czytałam racjonalne wyjaśnienia
natury, powiedzmy, BHP-owskiej - tak jak z tą torbą na ziemi, ja tu bym
jeszcze dodała, że stawiana raz na ziemi, a raz na stole, przenosi brud i
zarazki . Na przykład kapelusza nie można kłaść - nie pamiętam już, na stole
czy na łóżku, bo... (znów nie pamiętam, chyba ktoś w rodzinie ciężko
zachoruje) - a tak naprawdę dlatego, że w czasach, gdy higiena była mniej
przestrzegana niż obecnie, łatwo było w ten sposób roznosić wszy (no tak, to
chyba jednak na łóżku?). Itepe, itede. Pod drabiną sama z siebie nigdy nie
przechodzę, bo się boję, że mi na łeb zleci )))
W każdym razie grożba śmierci, ubóstwa czy siedmiu lat nieszczęścia pewnie
bardziej do ludzi przemawiała niż zwykłe "bo to niehigieniczne".
A moje dziecko starsze już zostało przeze mnie na temat przesądów odpowiednio
zaindoktrynowane i manifestacyjnie wykrzykuje z zachwytu na widok czarnych
kotów
PS. A moja babcia twierdziła, że jak się wyjdzie z domu i wróci, bo się czegoś
zapomniało, to trzeba przysiąść na chwilę. Podobnie przed podróżą. Drążyłam i
drążyłam "dlaczego" - aż w końcu, dużo później, dowiedziałam się: bo domowe
skrzaty nie lubią same zostawać w domu i jak widzą, że ktoś wychodzi,
korzystają z okazji, żeby się z nim wymknąć, a potem się biedaki gubią (i
pożytku do domu nie przynoszą)))). Dlatego trzeba usiąść, zeby je w błąd
wprowadzić ))))))
PSPS. A gdzie Waszym zdaniem jest granica między przesądem a ludową tradycją?
Byłam kiedyś z dziećmi na przedstawieniu o, najogólniej, zwyczajach wigilijnych
na "kresach" - i wtedy mi się pojawił problem: jak wytłumaczyć, że dużo w tym
przesądów, nie sugerując przy tym negatywnej oceny ludzi, którzy te obyczaje
kultywowali/kultywują, a szerzej - tradycji?

[magdalaena1977]

Ja nie wierzę w żadne zabobony i przesądy - Moja mama jest tak przesądna i tak
mnie tego uczyła, że jak uświadomiłam sobie, że to nieprawda - moje życie stało
się prostsze. Ale do tej pory pamiętam jak w szkole pojechałam na zimowisko na
narty i mama kazała mi dbać o siebie i uważać - w związku z tym tłumaczyłam
instruktorce, że nie mogę mieć butów narciarskich nr 13 (ja nie jestem
przesądna , ale moja mama), bo już widziałam jak łamię nogę a mama pyta "czy
zrobiłaś wszystko co mogłaś ? czy uważałaś ?"

Nie mam nic przeciwko nieszkodliwym tradycjom i zwyczajom miałam czerwone majtki
na maturze, miewam w portfelu łuskę w wigilijnego karpia i pewnie nie
protestowałabym przeciwko czerwonej kokardce na wózku. Przecież to nie działa ,
więc czemu nie ?

[pawlinka]

"Przecież to nie działa, więc czemu nie?"
Skoro nie działa, to czemu tak?))

[rycerzowa]

No przecież sam Bohr powiedział, że to pomaga, nawet jeśli się nie wierzy ))))

[magdalaena1977]

magdalaena:
> "Przecież to nie działa, więc czemu nie?"

pawlinka napisała:
> Skoro nie działa, to czemu tak?))
Dla zwyczaju, tradycji, zabawy.
Dla mnie np. czerwone majtki na maturę to coś takiego jak choinka na Boże
Narodzenie.

[nordynka1]

tylko ze choinka nie ma zapewnic jakiegos dobra, a te majtki tak. Nawet jeśli
sa osoby co zakładają je dla czystej tradycji, to jestem przekonana że jest
wiele takich co wierzą, że dzięki tym majtkom zdadzą egzamin. A to już czysty
zabobon.

[mary_ann]

Tu akurat sprawa jest prosta: w kwestii przesądów tego typu jestem "niewierząca
niepraktykująca". Ba, świadomie, z przekory i dla żartu, wybieram często nr 13
(moja starsza córka urodziła się zresztą 13-go i nie był to żadną miarą dzień
pechowy!), a także z rozmysłem wybrałam przed laty czarnego, a nie innego,
kota, żeby codziennie do upojenia przebiegał nam drogę

Nie przestaje mnie zastanawiać, dlaczego rozsądni skądinąd ludzie (tj. rozsądni
na wielu innych polach) wierzą w takie bzdury. W moim otoczeniu w sól i
wstążeczki chyba akurat nikt, ale już w horoskopy czy wróżki - owszem, zdarza
się

Mam dysonans poznawczy

[a_weasley]

Mianowicie robię różne rzeczy, a właściwie to nie wiem, dlaczego. A już całkiem
nie wiem, dlaczego:
- nie zmieniam kursu, gdy mi przebiegnie drogę czarny kot
- nie przejmuję się piątkiem czy trzynastym
- ani mi w głowie nie postało przejmować się jakże licznymi przesądami
związanymi ze ślubem czy weselem, wziąłem ślub w piątek, mieliśmy świadkową w
ciąży i widywałem Minerwę przy przymiarkach sukni (o co nietrudno, zważywszy żem
ją woził do krawcowej),
a równocześnie:
Siadam przed drogą. No dobra, to akurat ma racjonalny sens, można sobie coś
przypomnieć (jakoż często tak się dzieje).
Nigdy się nie goliłem w dniu egzaminu (żeby więc jakoś wyglądać, goliłem się
poprzedniego dnia o 23:50). I to jedyny przesąd okołoegzaminacyjny, jakiemu
hołdowałem.
Odpukuję. Bardzo sumiennie. Na biurku mam deseczkę półcalową, z jednej strony
niemalowaną, w portfelu patyczek od lodów (też niemalowany).
Nie podaję ręki przez próg (co też ma sens, nikt mi jej nie przytnie drzwiami)
ani "na krzyż".
Nie wiem, dlaczego. Możliwe, że dla tradycji. Robiąc coś, co ludzie robili od
dawna, może od pogańskiego czasu, czuję się bardziej częścią wspólnoty
wielowielowielopokoleniowej.
Nie wiem, skąd mi się to wzięło, rodzice nie są przesądni, choć "na psa urok" to
mi się zdarzało słyszeć.

A tak a propos:

> W ciąży nie " zapatruj się" na ludzi kalekich, nie przechodź na sznurami,
> pod sznurami (duże wyzwanie z tym odkurzaczem,

Łatwo się potknąć. To bardzo dobry pomysł, żeby w ciąży raczej przeszkody na
ziemi omijać niż pokonywać.

[mamaemilii]

> znacie zabobony ? I jak na nie reagujecie ? Traktujecie z przymróżeniem oka,
> jako odwieczny zwyczaj, czy uważacie, że jako chrześcijanie jesteście od tego
> wolni i manifestujecie to. Co mówicie dzieciakom na ten temat ?

Jako nastolatka, po nawróceniu, manifestowałam swoją niechęć do zabobonów.
Potem po prostu lekceważyłam gadanie znajomych, pań w sklepach (torebka!) i
rodziny, robiąc to, co uważałam za słuszne.

I tym samym chyba moja mama (ona bardzo przesądna bywa) przestaje wierzyć w
zabobony. Bo jakoś mi te pieniądze nie uciekają, a jak się wracam do domu, to
bez chwilowego przysiadu też załatwiam wszystkie sprawy. Ale to już na zasadzie
racjonalnego podejścia, a nie odejścia od wiary w magiczną moc powyższych.

Dziecku nie tłumaczę, bo nie mam potrzeby. Ono też mnie obserwuje, i męża,
pewnie nie będzie widziało sensu praktykować. A jak będzie, to sobie
porozmawiamy.

Nie miałam jednak siły rozmawiać z teściową, którą uznawałam za wzór
chrześcijanina, a która w pierwszy dzień po przybyciu z małą do domu, wpadła do
nas obdarowując nas czerwoną wstążeczką i medalikiem z Matką Bożą. A jakże
Teściowa niestety usłyszała dosadne słowa i została wyproszona z domu przez
mojego męża. Musieliśmy być bardzo zdenerwowani, bo nigdy wcześniej, ani potem
coś takiego się nie zdarzyło.

[a_weasley]

mamaemilii napisała:

> Nie miałam jednak siły rozmawiać z teściową, którą uznawałam za wzór
> chrześcijanina, a która w pierwszy dzień po przybyciu z małą do domu, wpadła
> do nas obdarowując nas czerwoną wstążeczką i medalikiem z Matką Bożą.
> Teściowa niestety usłyszała dosadne słowa i została wyproszona z domu przez
> mojego męża.

I po cholerę?!

[gosza26]

Dzięki za wątek!

Dał mi dużo do myślenia, bo "moje" zabobony zaczęły ewaluować w złym kieunku.
Jak nastolatka nigdy nie dałam wciągnąc się mamie i koleżankom: w przesądzy horoskopy(nie dałam zaciągnąć się do wróżki, czy tak jak z księdzem, który jesli się przyśni, przynosi pecha;trudno,żeby się nie śnili skoro wiekszośc moich kolegów była w seminarium i latała w sutannach,

Potem zaczęły się kłopoty w moim życiu: z rodzicami, osobiste, w końcu ze zdrowiem i pracą. I w ten sposób zaczęłam sie bać. Do tego stopnia,że przez kilka lat budziłam się z lękiem. Zaczęłam być coraz bardziej przewrażliwiona i tak sie potoczyło....
Wniosek z tego taki, że wiara w zabobony bierze się z lęku.

Staram się usilnie teraz z tym walczyć. A nasz ślub w czerwcu(który odbył sie kilka dni temu wiązał się z moimi urodzino-imieninami. Odbył się co prawda w imieniny, bo myślałam,że nie ma ślubów w piątki-tak urzędowo(a skąd to mi sie wzięło to nie mam pojęciaNo był jeszce maj w planach(bo urodziny męża), ale widział o moim marzeniu i sam zaproponował czerwiec.

[orvokki]

Przed byciem przesądną ratuje mnie w pierwszym rzędzie wielka sympatia do
czarnych kotów :o)))
Kiedyś w odstępie dwóch dni stłukłam dwa lustra, z czego jedno zrzuciłam sobie
w sklepie na głowę z półki. Nie kazali mi za nie zapłacić i nie odnotowałam
wzmożonej ilości nieszczęść od tamtej pory :o)))

Co do feng shui, to w gruncie rzeczy bazuje ono na prostej magii sympatycznej:
jak zrobimy porządek w kącie mieszkania odpowiedzialnym za finanse, to zaraz z
finansami u nas będzie cacy. Generalnie uważałam to wszystko za nieszkodliwy, a
czasem nawet dość zdroworozsądkowy (np. w kwestii nie gromadzenia tysiąca
szpargałów) przesąd, dopóki nie zaczęłam pracować w biurze, którego
kierowniczka była wielce gorliwą adeptką tej sztuki. Wszystkie meble w biurze
musiały stać fengszujowo, każdy drobiazg na biurko też miał być fengszujowy,
chociaż na przykład wszyscy przechodząc zawadzali ustawicznie o taki
fengszujowy kwiatek. Szczytem wszystkiego było, jak do feng szui dołączył
jeszcze inny absurdalny przesąd, mianowicie, że należy zawiesić przy drzwiach
obraz Żyda liczącego pieniądze, to zatrzyma pieniądze w biurze. Pierwszy raz
widziałam wtedy osobę, która nie tylko sama podporządkowała swoje życie
zabobonom, ale jeszcze pośrednio zmuszała do tego całe grono podległych soie
pracowników i na tym przykładzie doszło do mnie, że w skrajnej formie przesądy
potrafią też być groźne.

Feng shui i strefa bogactwa :))))

[minerwamcg]

Jest grupa ludzi, którzy powinni wielbić fengszujowców na kolanach -
złodzieje )) Od razu wiadomo, gdzie należy szukać czegoś cennego

[mader1]

))

[kwirynia]

Nie jestem zabobonna i trochę denerwuje mnie np. jak ktoś mi każe przyczepić do
wózka dziecięcego czerwoną wstążkę. Ale wydaje mi się, że czasami te zabobony
traktujemy po prostu jak zabawę, nie przykładając do tego większej wagi.

Kiedyś miałam taki przypadek: Będąc jeszcze panną uczestniczyłam w parafii w
Radzie Parafialnej i usiadłam na pierwszym wolnym krześle, okazało się, że było
ono na rogu. Wtedy ksiądz proboszcz mówi: "Nie siadaj na rogu, bo zostaniesz
starą panna". A ja na to: "Ksiądz proboszcz jest przesądny? Bo ja nie!"
Oczywiście jak to już wcześniej pisałam było to wszystko traktowane z
przymrużeniem oka.

Ale napiszę Wam jeszcze o innym przypadku, który mnie spotkał. Gdy byłam w
ciąży z córką, koleżanki z pracy za żadne skarby nie chciały usiąść na moim
krześle bojąc się, że zajdą w ciążę. Na początku mnie to bawiło, alke później
stało się męczące

Pozdrawiam
Ania

[gosza26]

z przerażeniem stwierdziałam, że ja chyba przez ostanie parę lat oszalałam Obraz Żydem oczywiście miałam, choć z feng szui nic nie mam wspólnego.Ale jakby pogrzebać to też ma związek z lękiem.
Czasami nie potrafię pogodzić się z tym przez co przeszliśmy.Pewnie stąd to zagubienie....