12 marca, środa - czytania

[pawlinka]

(Dn 3,14-20.91-92.95)
Król Nabuchodonozor powiedział: Czy jest prawdą, Szadraku, Meszaku i
Abed-Nego, że nie czcicie mojego boga ani nie oddajecie pokłonu
złotemu posągowi, który wzniosłem? Czy teraz jesteście gotowi - w
chwili gdy usłyszycie dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium,
dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych - upaść na twarz i
oddać pokłon posągowi, który uczyniłem? Jeżeli zaś nie oddacie
pokłonu, zostaniecie natychmiast wrzuceni do rozpalonego pieca.
Który zaś bóg mógłby was wyrwać z moich rąk? Szadrak, Meszak i Abed-
Nego odpowiedzieli, zwracając się do króla Nabuchodonozora: Nie
musimy tobie, królu, odpowiadać w tej sprawie. Jeżeli nasz Bóg,
któremu służymy, zechce nas wybawić z rozpalonego pieca, może nas
wyratować z twej ręki, królu! Jeśli zaś nie, wiedz, królu, że nie
będziemy czcić twego boga, ani oddawać pokłonu złotemu posągowi,
który wzniosłeś. Na to wpadł Nabuchodonozor w gniew, a wyraz jego
twarzy zmienił się w stosunku do Szadraka, Meszaka i Abed-Nega.
Wydał rozkaz, by rozpalono piec siedem razy bardziej, niż było
trzeba. Mężom zaś najsilniejszym spośród swego wojska polecił
związać Szadraka, Meszaka i Abed-Nega i wrzucić ich do rozpalonego
pieca. Król Nabuchodonozor popadł w zdumienie i powstał spiesznie.
Zwrócił się do swych doradców, mówiąc: Czy nie wrzuciliśmy trzech
związanych mężów do ognia? Oni zaś odpowiedzieli królowi:
Rzeczywiście, królu. On zaś w odpowiedzi rzekł: lecz widzę czterech
mężów rozwiązanych, przechadzających się pośród ognia i nie dzieje
się im nic złego; wygląd czwartego przypomina anioła. Nabuchodonozor
powiedział na to: Niech będzie błogosławiony Bóg Szadraka, Meszaka i
Abed-Nega, który posłał swego anioła, by uratował swoje sługi. W Nim
pokładali swą ufność i przekroczyli nakaz królewski, oddając swe
ciała, aby nie oddawać czci ani pokłonu innemu bogu poza Nim.


(Ps: Dn 3,52-56)
REFREN: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże
Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców,
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione niech będzie Twoje imię
pełne chwały i świętości,
chwalebne i wywyższone na wieki.
Błogosławiony jesteś w przybytku świętej Twojej chwały,
bardzo chwalebny i sławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie Twego królestwa,
bardzo chwalebny i sławny na wieki.
Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie,
co na Cherubach zasiadasz,
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba,
pełen chwały i sławny na wieki.


(J 3,16)
Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego; każdy,
kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.

(J 8,31-42)
Jezus powiedział do Żydów, którzy Mu uwierzyli: Jeżeli będziesz
trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami i poznacie
prawdę, a prawda was wyzwoli. Odpowiedzieli Mu: Jesteśmy potomstwem
Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakżeż Ty
możesz mówić: Wolni będziecie? Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę,
zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest
niewolnikiem grzechu. A niewolnik nie przebywa w domu na zawsze,
lecz Syn przebywa na zawsze. Jeżeli więc Syn was wyzwoli, wówczas
będziecie rzeczywiście wolni. Wiem, że jesteście potomstwem
Abrahama, ale wy usiłujecie Mnie zabić, bo nie przyjmujecie mojej
nauki. Głoszę to, co widziałem u mego Ojca, wy czynicie to, coście
słyszeli od waszego ojca. W odpowiedzi rzekli do Niego: Ojcem naszym
jest Abraham. Rzekł do nich Jezus: Gdybyście byli dziećmi Abrahama,
to byście pełnili czyny Abrahama. Teraz usiłujecie Mnie zabić,
człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. Tego
Abraham nie czynił. Wy pełnicie czyny ojca waszego. Rzekli do Niego:
Myśmy się nie urodzili z nierządu, jednego mamy Ojca - Boga. Rzekł
do nich Jezus: Gdyby Bóg był waszym ojcem, to i Mnie byście
miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę. Nie wyszedłem od
siebie, lecz On Mnie posłał.

[pawlinka]

Prawda i wolność – dwa słowa, które w dzisiejszej Ewangelii
powtarzają się najczęściej. Są obietnicą rzeczywistości, jednak
zupełnie inną, niż zapewnienia przywódców, którzy prowadzili na
barykady.
Ta prawdziwa wolność jest zadaniem i wezwaniem do trwania. Nie można
jej zdobyć jak sprawności harcerskiej i po prostu – posiadać. To
stałe wezwanie do wyzwalania się z grzechu, z siebie. Obyśmy mieli
ku temu stale siłę.

[mama_kasia]

Wiem, że jesteście potomstwem
> Abrahama, ale wy usiłujecie Mnie zabić, bo nie przyjmujecie mojej
> nauki. Głoszę to, co widziałem u mego Ojca, wy czynicie to, coście
> słyszeli od waszego ojca.

Jakże okrutne słowa... (W dalszym fragmencie, już nie przytoczonym
na dzisiaj, jest jeszcze trudniej. Jezus nie ukrywa prawdy.)
I to powiedziane do ludzi, którzy dopiero co uwierzyli w Niego.
Ale to są słowa prawdy, oczyszczenia. To nie jest tylko
takie mówienie, slogan, coś co wypada powiedzieć.
Rzeczywiście wiem, że zabijam Jezusa w sobie.
Co gorsza to przychodzi tak łatwo...

Jezus musi(!) mnie uwolnić, żebym mogła żyć.

[mader1]

Znowu Anna Grocholska , stacja XI, Pan Jezus przybity do krzyża.
Stacja ofiarowana w intencji krzyzowanych cierpieniem i
ukrzyzowanych nałogami.
" Ręce, które czyniły dobrze, błogosławiły, których dotyk ślepym
przywracał wzrok, a głuchym słuch, które tak wiele dawały, a tak
mało otrzymywały, unieruchomione.
Stopy, które się zastrzymały przy każdym cierpiącym, unieruchomione.
Kres publicznej dzialalności. bolesny kres.
Abyśmy wiedzieli, że działalnośc nie jest sama w sobie kresem,
kresem jest miłość i ofiara, jak mówi Izajasz : On się obarczył
naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści"

[samboraga]

W odpowiedzi rzekli do Niego: Ojcem naszym
> jest Abraham. Rzekł do nich Jezus: Gdybyście byli dziećmi Abrahama,
> to byście pełnili czyny Abrahama.

słuchaliśmy dziś Ewangelii w radiu i syn zapytał kto to jest Abraham
nie umiałam szybko i krótko odpowiedzieć, on spieszył się do szkoły i tak
zostało to niedopowiedziane, 'kto to jest Abraham', chyba powinnam wrócić do
tego wieczorem, też i dla siebie...