cichy post czy głośny protest

[nati1011]

Taka jedna myśl drazy mnie od tego wątku abstynenckiego. I chodzi mi
nie o intencje (te są oczywiste i chwalebne) ale o sposób
realizacji. I nie odnosze się do autora poprzedniego wątku, tylko
ogólnie.

Jaka jest rola postu i jałmużny (pozwolę sobie to razem umieścić).
Biblia mówi nam o poszczeniu w tajemnicy, w skrytości serca, o
dawaniu jałmużny po kryjomu. Czy więc post i abstynencja (wszelkiego
typu) powinna być jawna, publiczna, atakująca?

Czy dając jałmużnę mam prawo zabierać coś swojej rodzinie? Czy tez
wolno mi dać tylko to, co było dla mnie przeznaczone (rodzinie
ugotuję obiad z 2 dań a sama oddam zaoszczędzone pieniądze i zjem
suchy chleb)? Czy też w imię wyższości jałmużny nad innymi formami
powinna pościć cała radzina? Czy w piątek zachowując post wolno mi
poczestować gości mięsem, jeżeli oni tego postu nie zamierzają
zachowywać, czy też powinnam ich posilić rybą - której nie lubią
jeść?

Śluby absytnenckie, które dotąd znałąm oznaczały osobistą
abstynencję. Nie słyszałam o zakazie - mimo ślubowania - częstowania
alkoholem (choćby w niewielkich ilościach), zakazu trzymania go w
domu czy przyjmowania w podarunku. Wydaje mi się, ze to rodzaj postu
siłą narzuconego otoczeniu. Ja poszczę, wiec i wy musicie.

Osobiście poszczac w piątek bez wyrzutó sumienia robię obiad mięsny,
bo reszta rodziny pościć nie zamierza. A podejmując post sierpniowy
kupuję mężowi piwo, bo przecież poszczę ja a nie on.

A może się mylę?

[isma]

No, teoretycznie moze byc publiczny post. Czyli protest w formie glodowki )).

Pare lat temu pewien jezuicki diakon obwiescil, ze jak ordynariusz sie nie
zajmie doniesieniami o nieporzadkach w jednej warszawskiej parafii, to on bedzie
prowadzil taki wlasnie "chrzescijanski post" "pod kuria na Miodowej. A ze byl
eksdzialaczem ruchu Wolnosc i Pokoj, to bylby to zapewne czynil nader
profesjonalnie ;-O.
No, ale wladze zakonne w pore tej glodowce zapobiegly )).

A powaznie - mysle sobie, ze jesli taka forma staje sie publiczna, to
faktycznie powinna byc zarezerwowana dla przypadkow skrajnych.

Aaaa... na piatek gosci zazwyczaj nie zapraszam, chyba ze ktos wpadnie
niezapowiedziany, albo z "robocza wizyta". To dostaje to, co akurat jest w
lodowce. Niby jakas wedlina zawsze jest, ze wzgledu na dziecko, ale jakos
wszyscy sery wola. Jesli ktos mnie poprosi o ugotowanie czegos na wynos (co sie
czasem zdarza, i bywa to czesto mieso, bo ciast piec nie umiem) to nie wnikam,
czy to bedzie jadl albo podawal w piatek, czy nie.

[a_weasley]

nati1011 napisała:

> Biblia mówi nam o poszczeniu w tajemnicy,
> w skrytości serca, o dawaniu jałmużny po kryjomu.

Lecz jest też napisane o mieście na górze, są też w Biblii wyraźne instrukcje co
do umieszczania punktów oświetleniowych.

> Czy więc post i abstynencja (wszelkiego
> typu) powinna być jawna, publiczna, atakująca?

Jawna tak, atakująca nie.

> Czy w piątek zachowując post wolno mi
> poczestować gości mięsem,

Wolno, ale MSZ nie ma obowiązku.
Podobnie jakkolwiek ja też nie słyszałem

> o zakazie - mimo ślubowania -
> częstowania alkoholem (choćby w niewielkich
> ilościach),

nie uważam tego za

> rodzaj postu siłą narzuconego otoczeniu.

ponieważ taki człowiek nie odmawia otoczeniu czegoś, co by się owemu otoczeniu
należało jak sowie mysz. Co innego, gdybym komuś trwale narzucał dietę
wegetariańską, osobliwie komuś, komu ona wyraźnie szkodzi (np. kotu).

[atama]

a_weasley napisał:

> nati1011 napisała:
>
> > Biblia mówi nam o poszczeniu w tajemnicy,
> > w skrytości serca, o dawaniu jałmużny po kryjomu.
> Lecz jest też napisane o mieście na górze, są też w Biblii wyraźne
instrukcje co
> do umieszczania punktów oświetleniowych.
Mi się wydaje, że góra i punkty oświetleniowe czego innego dotyczą.
Bynajmniej nie faktu poszczenia.
Poszcząc (w cichości) mam czym świecić na tym świeczniku -
taki "skutek uboczny" postu.

[nati1011]

1. jest dla mnie oczywiste, ze w swoim domu częstuję tym czym chcę.

2. czy powinno się jednak - dajmy na to abstynencję - narzucać
gościom? Czy to wchodzi w skłąd tej całej misji i krucjaty
abstynenckiej?

Ostatnio zaniosłam w prezencie znajomym butelkę dobrego wina. NIe
wiedziałam czy piją czy nie. Nawet nie zastanawiałam się nad tym
(oczywiście nie było mi nic wiadomo o chorobie alkoholowej w
rodzinie). I tak sobie myślę, że poczułabym się strasznie głupio i
jakoś pokrzywdzona, gdyby gospodarze odmówili przyjęcia daru, bo sa
zadeklarowanymi abstynentami.

Dalej mając znajomego - wielbiciela win - i wiedząc, ze do obiadu
pija małą lampkę wina, nawet bedąc abstynentem, a goszczac go u
siebie chyba bym tą lampkę postawiła bez oporu i dyskomfortu.

[ese1]

mam znajomego, ktory podpisal krucjate o abstynencji. Dobry czlowiek, wierny
krucjacie, tylko...
na kazdej imprezie firmowej dla VIPow oczywiscie alkohol to podstawa. On, jako
kierownik wyzszego szczebla zawsze tam uczestniczyl. Nie pil (do kielisza wlewal
sobie wode) ale udawal ze pije, udawal wstawionego, aby inni mysleli, ze jest
'jednym z nich'
I to mnie troszeczke denerwowalo. Bo w koncu krucjate sie podpisuje aby dawac
swiadectwo, ze mozna na trzezwo i bez alkoholu, a jego zachowanie bynajmniej nie
mialo z tym nic wspolnego

[a_weasley]

ese1 napisała:

> Nie pil (do kieliszka wlewal
> sobie wode) ale udawal ze pije,
> udawal wstawionego,

Krótko mówiąc, konsekwentnie stosował zasadę, że takie uczynki się robi w ukryciu.

> Bo w koncu krucjate sie podpisuje aby dawac
> swiadectwo, ze mozna na trzezwo i bez alkoholu,

Myślałem, że krucjata to jest zobowiązanie do niepicia alkoholu. Czyżby to była
definicja wadliwa (np. za wąska)?

[ese1]

a_weasley napisał:

> Myślałem, że krucjata to jest zobowiązanie do niepicia alkoholu. Czyżby to była
> definicja wadliwa (np. za wąska)?
>

nie wiem wlasciwie, jednak to tak jak nasza wiara. Nie chodze i nie bebnie na
okolo, ze jestem wierzaca, ale staram sie postepowac zgodnie z zasadami.
Tu to samo, nie pije, odmawiam, nie musze trabic o krucjacie itp... ale nie
udaje, ze pije tylko po to, aby spodobac sie srodowisku w ktorym przebywam.

Krucjata Wyzwolenia Człowieka - czym się to je?

[minerwamcg]

Żeby nie było wątpliwości, na czym polega Krucjata - oto ich strona
ze szczegółowym wykładem o co im chodzi i jak działają. Voila!

Credo Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.

[mamalgosia]

A po co się podpisuje krucjatę? Albo piję albo nie piję - czy
papierek coś zmienia? W czymś pomaga? czy to coś więcje niż papierek?

[a_weasley]

Mamalgosia zadała popularne pytanie zwolenników konkubinatu (tak, wiem, że gdy
dwóch mówi to samo, to nie jest to samo):

> papierek coś zmienia? W czymś pomaga?

W sumie nie powinien, ale zmienia. Człowiek jakoś mocniej się czuje związany
tym, co podpisał, niż co powiedział, zwłaszcza sobie.
Być może nie każdy.

[mamalgosia]

a, ta, jak to pisałam, to miałąm te same skorjarzenia

No, ale wiesz: jednak małżeństwo jest Sakramentem, krucjata zaś nie

[nati1011]

ese1 napisała:

> mam znajomego, ktory podpisal krucjate o abstynencji. Dobry
czlowiek, wierny
> krucjacie, tylko...
> na kazdej imprezie firmowej dla VIPow oczywiscie alkohol to
podstawa. On, jako
> kierownik wyzszego szczebla zawsze tam uczestniczyl

No tak. Ktoś kto pisał o problemach z alkoholem na wiejskich
weselach chyba nigdy nie był na "szkoleniu" korporacyjnym lub
imprezie dla VIP-ów. Choć mnie osobiscie zdarzało się bywac na
imprezach VIP-owskich z pełną kulturą - tu duży ukłon dla firmy
Polkomtel, która jeżlei serwowała alkohol to tylko dobre wino lub
naprawde w sposób wysoce kulturalny - a moze my byliśmy te VIPY
niższej klasy

Ale już "szkolenia-konfferencje itp w korporacjach to w zasadzie
ograniczają sie do morza wódki.I tam taki zwyczajowy abstynent jak
ja czuł się jak ufoludek w centrum Warszawy. chyba było mi moje
niepicie wybaczone jedynie z racji płci (choć koleżanki nie żałowały
sobie), ale faktycznie trzeba niesamowitego hartu ducha by się
oprzeć PRZYMUSOWI picia na takiej imprezie. Ja powiem krótko - na
pewnych stanowiskach nie można być abstynentem, albo nalezy zmienić
prace. Niestety.

Metoda, którą przyjął Twój znajomy była jedynie pozorem. Choć
osobiście mu sie nie dziewię

[magdalaena1977]

nati1011 napisała:
> No tak. Ktoś kto pisał o problemach z alkoholem na wiejskich
> weselach chyba nigdy nie był na "szkoleniu" korporacyjnym lub
> imprezie dla VIP-ów.
U mnie na szkoleniach nie jest źle, bo należę do grupy zawodowej, która pije
niewiele i dyskretnie. A na szkoleniach trzeba pić za swoje, bo z budżetu nie
płaci się za alkohol (tak jak za ogniska, dyskoteki itp.).
Zresztą zupełnie nie rozumiem idei upijania się ze współpracownikami - przecież
po alkoholu można coś głupio powiedzieć, kogoś urazić ... Jeśli pić, to tylko w
gronie przyjaciół.

:((((

[mamalgosia]

na tym samym polegają wyjazdowe "Dnie Nauczyciela"(

[nati1011]

((

[thorper]

zgadzam się, bo też do tejże krucjaty należę. Jest to niezgodne z duchem
abstynencji, którą ten człowiek zobowiązał się podjąć. Ona jest również
świadectwem. Poprzez niepicie ten człowiek ma dać świadectwo, że można inaczej
się bawić - a jak widać, on się tego wstydzi.

[mama_kasia]

Poszczę w piątki i pości cała moja rodzina, tzn. mąż
pości sam z siebie. Natomiast dzieci, bo uczą się postu przy nas.
Mają więc ten post jednak narzucony. To zmienia się z wiekiem
dziecka. Im starsze, tym bardziej samodzielne. I chcę, aby samo
decydowało, czy pości czy nie.
Jeśli gość zawita w dom w piątek, zostanie nakarmiony tym, co
mamy. Jeśli gość pości, dostaje danie postne. Jeśli nie, pytam,
na co ma ochotę. Nie ukrywam wówczas, że mam kiełbasę w lodówce

[nati1011]

ale nie masz wyrzutów sumienia dając gościom w piątek kiełbasę?

Dzieciom to siłą rzeczy parę spraw narzucamy. A gdyby mąż był
oporny, to gotowałabyś dla niego dania postne, czy mięsiste jak lubi?

[mamalgosia]

Uważam, że trzeba dać gościom w piątek kiełbasę. Wędliny teraz robią
takie podłe, szybko się psują, maźglacą z powodu nadmiaru
wpompowanej w nie wody... doba przetrzymywania więcej może sprawić,
że wędlina nadaje się do wyrzucenia. A po co wyrzucać, skoro można
dac gościom No i przy okazji nie zmarnuje się na gości ryby)

A tak serio: Kasia nie napisała, że daje gościom kiełbasę wbrew ich
sumieniu

[mama_kasia]

> ale nie masz wyrzutów sumienia dając gościom w piątek kiełbasę?

Tylko, że oni mogą nie mieć obowiązku piątkowego postu albo mogą
mieć, ale uważają, że ich to nie dotyczy. Jeżeli jest na to czas
i okazja, to mogę z nimi porozmawiać na temat postu piątkowego

Ale jeszcze sobie wyobraziłam gości, którzy przyjadą w piątek,
są zapowiedziani, nie poszczą i wiem o tym. Ich, tak jak resztę
rodziny, uraczyłabym daniem postnym - które przecież pyszne może
być Nie szykowałabym dla nich specjalnie dania mięsnego. Tak
jak dla siebie nie wymagam dania postnego w piątek, gdy jestem u
kogoś w gościach. Jem to, co mi podadzą.


A gdyby mąż był
> oporny, to gotowałabyś dla niego dania postne, czy mięsiste jak lubi?

Nie, tak jak nie gotuję każdemu dziecku z osobna tego, co lubi
Wiedzą, że na obiad może zdarzyć się coś, czego nie lubią, ale
np. bardzo lubią rodzice. W zastępstwię dla nich zawsze można
szybko kaszę na mleku ugotować

[mamalgosia]

mama_kasia napisała:
, że ich to nie dotyczy. Jeżeli jest na to czas
Tak
> jak dla siebie nie wymagam dania postnego w piątek, gdy jestem u
> kogoś w gościach. Jem to, co mi podadzą.
> No ale nie uważasz, ze powinno sie odmówić? Nie chodzi mi o to,
żeby kazać sobie zamiast kotleta robić rybę, ale jednak tego kotleta
nie zjeść
>

[nati1011]

Nie - bo post nie dotyczy gdy stołujemy się poza domem (np na
stołówce) możemy zjeść kotlet jeżlei nie ma w karcie nic innego co
można by zjeść (tzn, nie muszę ograiczyć sie do zupy rezygnując z
drugiego) Tak samo w gościach. Gospodarze podali, należałoby zjeść a
nie grymasić i sprawiać im przykrość i kłopot. W zamian za tego
kotleta mozna np nowennę zmówić czy koronkę - zgodnie z zaleceniami
KK.

[mamalgosia]

Rozumiem stołówkę, ale w takiej sytuacji na pewno ograniczyłabym się
do zjedzenia rzeczy bezmięsnych.

[mama_kasia]

mamalgosia napisała:

> mama_kasia napisała:
> , że ich to nie dotyczy. Jeżeli jest na to czas
> Tak
> > jak dla siebie nie wymagam dania postnego w piątek, gdy jestem u
> > kogoś w gościach. Jem to, co mi podadzą.
> > No ale nie uważasz, ze powinno sie odmówić? Nie chodzi mi o to,
> żeby kazać sobie zamiast kotleta robić rybę, ale jednak tego kotleta
> nie zjeść
> >

Każdy przypadek pewnie trzeba rozpatrywać indywidulanie.
Pomyślałam o konkretnej sytuacji, o cioci, która
zrobiła przepyszne zrazy specjalnie dla mojej rodziny
Tak po ludzku, nie chcialam zrobić jej przykrości, więc mięso
zjadłam, korzystając z dyspensy, o ktorej pisze Nati.

[mama_kasia]

KPK

DNI POKUTY

Kan. 1249 - Wszyscy wierni, każdy na swój sposób, obowiązani są
na podstawie prawa Bożego czynić pokutę. Żeby jednak wszyscy
przez jakieś wspólne zachowanie pokuty złączyli się między
sobą, zostają nakazane dni pokuty, w które wierni powinni
modlić się w sposób szczególny, wykonywać uczynki pobożności
i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez
wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza
zaś zachowywać post i wstrzemięźliwość, zgodnie z
postanowieniami zamieszczonych poniżej kanonów.

Kan. 1250 - W Kościele powszechnym dniami i okresami pokutnymi
są poszczególne piątki całego roku i czas wielkiego
postu.

Kan. 1251 - Wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub
innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji
Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku,
chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość.
Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w środę
popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana naszego
Jezusa Chrystusa.

Kan. 1252 - Prawem o wstrzemięźliwości są związane osoby,
które ukończyły czternasty rok życia, prawem zaś o poście
są związane wszystkie osoby pełnoletnie, aż do
rozpoczęcia sześćdziesiątego roku życia. Duszpasterze oraz
rodzice winni zatroszczyć się o to, ażeby również ci, którzy
z racji młodszego wieku nie związani jeszcze prawem postu
i wstrzemięźliwości, byli wprowadzeni w autentyczny duch
pokuty.

Kan. 1253 - Konferencja Episkopatu może dokładniej określić
sposób zachowania postu i wstrzemięźliwości, jak również w
całości lub części zastąpić post i wstrzemięźliwość innymi
formami pokuty, zwłaszcza uczynkami miłości i pobożności.


Wedłud Dekrety Prymasa Polski z dn.30.11.1966 roku:
1. Od zachowywania powyższych przepisów są zwolnione osoby
stołujące się w zakładach zbiorowego żywienia, w których nie
są przestrzegane kościelne przepisy postne.
2. Zwolnieni są również ci, którzy nie mają możliwości
czynienia wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne.
Dyspensy nie dotyczą Wielkiego Piątku i Środy Popielcowej
oraz wigilii Bożego Narodzenia. Wierni korzystający z dyspensy
winni zastępczo pomodlić się w intencjach Ojca Świętego i
złożyć ofiarę do skarbonki "Jałmużna postna" lub spełnić
inny uczynek miłosierdzia.

---------------

[nati1011]

Jest nowy dokument - sprzed kilku lat. Zmiana najważniejsza: wigilia
nie jest już dniem postnym ani z wyłaczeniem mięsa.

[mama_kasia]

A tak, z tym że jest zalecenie naszego Episkopatu, aby jednak
ten post bezmięsny zachować w wigilię Narodzenia Pańskiego:

"zachęcamy, zgodnie z postanowieniem II Polskiego Synodu
Plenarnego, do zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych
w wigilię Bożego Narodzenia, ze względu na wyjątkowy charakter
tego dnia w Polsce."

[minerwamcg]

No ba. Tradiszen! Tradiszeeen!!!
A czy wiecie, że wigilijny post jest tradycją nie tylko u katolików?
Opowiadał kiedyś pastor od metodystów, że kiedy (samemu będąc z
Mazur) trafił na Wigilię do teściów (też metodystów!) w Krakowie i
przyznał się, że u nich na Mazurach na Wigilii je się mięso,
spojrzeli na niego jak na poganina
Bo to, panie dzieju, doktryna jedno, a tradycja drugie. Póki
tradycja nie sprzeciwia się doktrynie, tylko jeszcze trochę zaostrza
to, na co doktryna pozwala - nie warto się z nią kłócić.

[dominikjandomin]

nati1011 napisała:

> ale nie masz wyrzutów sumienia dając gościom w piątek kiełbasę?
>
> Dzieciom to siłą rzeczy parę spraw narzucamy. A gdyby mąż był
> oporny, to gotowałabyś dla niego dania postne, czy mięsiste jak lubi?

Ja bym dawał postne. A jak chce mięso, to niech se sam w piątek ugotuje.

Ale ja męza miec nie będę...

i jeszcze o abstynencji

[nati1011]

Czy to nie jest przypadkiem tak, że łatwiej urzadzić imprezę z
morzem wódki, bo goście się upiją i nic im nie bedzie przeszkadzań?
Robiąc imprezę na trzeźwo trzeba staranniej ją zaplanować, włożyć
więcej wysiłku no i zapewnić miłą atmosferę przy stole bez
chemicznych wspomagaczy.

[mamalgosia]

to nie ten wątek, ale skoro uznajemy, że wszystkie drogi prowadzą do
alkoholu...

Spotkałąm się z takim stwierdzeniem, że niepijący wśród pijących
jest niemile widziany, bo potem może donieść to co usłyszał lub
zobaczył

[thorper]

Ja to wezmę z drugiego końca-alkohol w zbyt dużej ilości sprawia, że puszczają
wszelkie hamulce. I gość może powiedzieć o jedno słowo za dużo. Więc albo
wstrzemięźliwość na imprezie, albo picie w samotności bez lęku, że się coś
głupiego chlapnie...

[katriel]

nati1011 napisała:
> Czy dając jałmużnę mam prawo zabierać coś swojej rodzinie? Czy tez
> wolno mi dać tylko to, co było dla mnie przeznaczone (rodzinie
> ugotuję obiad z 2 dań a sama oddam zaoszczędzone pieniądze i zjem
> suchy chleb)?

Tak z ciekawości - a umiałabyś w ogóle policzyć, ile zaoszczędziłaś gotując obiad na jedną osobę mniej? Bo ja nie. Wiele razy zresztą słyszałam takie zalecenie, aby w ramach postu wyrzec się czegoś (np. alkoholu, czekolady...) a zaoszczędzone pieniądze przeznaczyć na jakiś szlachetny cel. Zawsze mnie to pozostawiało w stanie głębokiego zakłopotania: a skąd ja, u licha, mam wiedzieć, ile bym wydała na czekoladę przez cały Wielki Post, gdybym ją w tym czasie jadła? To zależy np. od tego, ile bym jej kupowała (co z kolei zależy od tego, jak często miałabym na nią ochotę, a to - m.in. od poziomu stresów w pracy i w domu oraz od poziomu hormonów, ktore u mnie wariują jak chcą) i pewnie jeszcze od paru innych rzeczy.

A tak serio - no, suchym chlebem bym rodziny w imię jałmużny nie karmiła, a już na pewno nie bez pytania. Mielonkę zamiast polędwicy zaserwowałabym bez mrugnięcia okiem - jeśli ja gotuję, to ja decyduję, jak wykwintny, kosztowny i pracochłonny ma byc posiłek. Oczywiście w ramach jakiegoś ogólnie przyjętego (w danej rodzinie) konsensusu. (Np. u nas to znaczy, że raz dziennie ma być gorący posiłek, a do chleba należy się ser i herbata.)

> Czy w piątek zachowując post wolno mi
> poczestować gości mięsem, jeżeli oni tego postu nie zamierzają
> zachowywać, czy też powinnam ich posilić rybą - której nie lubią
> jeść?

No, są jeszcze inne możliwości. Na przykład ser smażony.

Wiesz - ja tu robię różnicę między gośćmi, którzy postu nie mają powodu zachowywać, bo nie są katolikami, a gośćmi, o których skądinąd wiem, że deklarują się jako katolicy, a nie poszczą, bo mają to w nosie. Tym ostatnim mięsa staram się nie podawać. (Ewentualnie: talerz z wędliną, serami, łososiem itd. - każdy bierze, co chce.)

Miałam kiedyś sytuację taką, że siedzieliśmy w pracy w pięć osób późnym piątkowym popołudniem sprawdzając egzamin. Towarzystwo zgłodniało i oddelegowało mnie do zamówienia pizzy. Znałam wszystkich obecnych, więc wiedziałam, że jest wśród nich jeden ateista (a przy tym miłośnik dobrego jedzenia w dużych ilościach), czwórka pozostałych to katolicy, z czego dwoje pości w piątek na pewno, jeden prawie na pewno nie, o czwartym nie wiem. Spytałam ateistę, czy zależy mu, żeby na tej pizzy było jakieś mięso. Potwierdził. Pozostałych o nic nie pytałam. Zamówiłam dwie pizze - jedną serową, drugą z tuńczykiem na jednej połówce a wołowiną na drugiej (i jeszcze jakimiś dodatkami). Wszyscy byli zadowoleni.

> Śluby absytnenckie, które dotąd znałąm oznaczały osobistą
> abstynencję. Nie słyszałam o zakazie - mimo ślubowania - częstowania
> alkoholem (choćby w niewielkich ilościach), zakazu trzymania go w
> domu czy przyjmowania w podarunku.

W deklaracji Krucjaty Wyzwolenia Człowieka ( www.kwc.oaza.pl/pliki/deklaracja.pdf ) jest zobowiązanie do całkowitej abstynencji od napojów alkoholowych, ale także postanowienie nieczęstowania nikogo alkoholem, niewydawania pieniędzy na zakup napojów alkoholowych oraz uczestnictwa w ichnich akcjach i spotkaniach. O trzymaniu w domu bądź przyjmowaniu w podarunku nic nie ma.

Z tego, co mówią znani mi krucjatowicze, oni walczą nie z alkoholem, ale z obyczajem alkoholowym. Wznoszenie toastów czy towarzyski przymus częstowania są częścią tego obyczaju. Jeśli ktoś - sam nie pijąc - stawia gościom na stole wódkę "bo głupio nie postawić", to faktycznie przyczynia się do podtrzymania w społeczeństwie przekonania, że bez alkoholu to się nie da. Z drugiej strony, można postawić wódkę, bo się wie, że gość lubi - tak samo, jak np. moja mama częstuje gości śledziami, których sama nie znosi. To trochę co innego. Ale zobowiązanie jest sformułowane tak, jak jest, i każdy krucjatowicz jakoś to sobie w sumieniu rozstrzyga.

Wiem, że niektórzy z nich mają różne wątpliwości. Znałam dziewczynę z podpisaną krucjatą, której z okazji magisterium ktoś podarował butelkę dobrego szampana. Przyjęła (bo co miała zrobić?), nie wylała za okno (bo to grzech dary Boże marnować), przeszła się po całym piętrze w akademiku nalewając każdemu chętnemu po pół kubka. Formalnie rzecz biorąc złamała zobowiązanie (bo częstowała), ale mówiła mi potem, że ma wewnętrzny spokój i przekonanie, że dobrze zrobiła.

Inna znowu miała kłopot z ponczem do tortu. Zdaniem krucjatowiczów (przynajmniej niektórych, w tym owej dziewczyny), alkohol w jedzeniu nie łamie przyrzeczenia abstynencji od napojów alkoholowych (bo to nie napój, skoro się go nie pije, tylko je). Ale żeby coś takiego przyrządzić, to trzeba najpierw kupić alkohol - a tego miała nie robić (nie mówiąc już o ryzyku zgorszenia, jeśli ktoś wiedzący o jej zobowiązaniu zobaczy ją kupującą alkohol).