ZAWODY WYMARŁE LUB NA WYMARCIU ...

[cereusfoto]

Pamiętam z dzieciństwa( a było to we wczesnych latach 70. )Pana, który
chodził po osiedlu ( Kraków )z takim przenośnym urządzeniem i ostrzył noże,
nożyczki i drutował garnki. Czy Pamiętacie kogoś takiego? Moja kuzynka raz
dała mu do naostrzenia nożyczki do paznokci i ... niestety niewiele z nich
zostało po naostrzeniu.

[horpyna4]

Pewnie, że pamiętam. Takim zawodem jest też repasaczka. A pamiętacie nabijanie
wkładów do długopisów?

[meduza7]

Na naszym osiedlu taki pan pojawia się w lecie mniej więcej raz na miesiąc.
Chociaż... mam wrażenie, że w tym roku już go nie widziałam? Ale może tylko
mijaliśmy się.
Pan saturatorowy! Ten zawód już nie odżyje...

[maary5]

Był też taki pan co sie zjmował recyklingiem,tylko ze wtedy
sie "szmot"mówiło.Jeżdził wozem konnym i wołał "Szmot,szmot,szmot!!!
Garnki,miski za gałgany!!!Stare pierze kupuję.Szmot,szmot,szmot!!!".Do dzis nie
wiem po co mu to pierze było,niemniej gospodynie ze szmatami leciały i dlugo
garnki targowały-ten za mały,ten obity,a może garnuszek pan dołozy?

Zaopatrzeniowiec

[a_weasley]

W każdym większym zakładzie pracy był jakiś pan Władzio czy pan Zdzisiu, który
jeździł po całym kraju i załatwiał. Miał wytartą walizkę, bystre oczka, mocną
głowę, a w kieszeni nieformalnie wygospodarowane przez dyrektora fundusze na
koszty reprezentacyjne i wiedział, gdzie, z kim i jak zagadać, żeby fabryka
dostała, i to na czas, absolutnie nieosiągalne rygle aluminiowe na podstawie
płaskiej, bez których nie wykona planu.

[minerwamcg]

Pamiętam druciarza! Może tego samego, co Ty, bo też w Krakowie... Tyle, że u
nas nie chodził po osiedlu, tylko po podwórkach kamienic. Stawał na środku
podwórza i darł się "Gaaaaaarki naprawiaaaaaać!", a moja babcia wychylała się z
balkonu i wołała "Panie druciarz, mieszkanie szesnaście!"
Przychodził, siadał w kuchni na małym stołeczku i rozkładał warsztat. Garnków
nie drutował, bo nie były gliniane, tylko nitował. Gdzieś jeszcze do dziś w
domu jest nitowany garnek...

Cinkciarz

[a_weasley]

Pamiętacie tych panów w kożuszkach do pasa albo marmurkowych kurtkach, z których
co trzeci był konfidentem milicji? Czendż many, czendż many... Tauszen geld, gut
becalen... Marki dolary rubelki, marki dolary rubelki...
Jedni byli uczciwi i zarabiali na widełkach, inni przewalali frajerów,
korzystając z tego, że wszystko dzieje się w nerwowym pośpiechu.
Mieli swoje wielkie dni w 1981 i potem 1989 roku, a potem dość szybko znikli -
przez krótki czas kręcili się w pobliżu kantorów, konkurując mniejszymi
widełkami, wreszcie całkiem wymarli.

[luccio1]

Zakład naprawy wiecznych piór. W Krakowie pamiętam z lat 80. dwa: Adam
Janczyszyn (Sławkowska 23, w bramie) [pan, niejako w zgodzie z brzmieniem swego
nazwiska, mówił pięknym bałakiem]; oraz Karcz - Szpitalna 3 [albo 5] - ten
przetrwał do połowy lat 90.

[minerwamcg]

Zgadza się. Firma Karcz (najpierw Szewska, potem się gdzieś przenieśli)
wytwarzała ponadto długopisy będące niezłą podróbą BICa, w czterech kolorach, z
tego niebieski zmywalny i nie, zmywalny atrament, zmywacze do atramentu i
długopisu i rozmaite pisaki. Korzystałam z nich przez całe liceum.

[cereusfoto]

O nie - sprostuję - Pan Karcz na Szewskiej się mieścił a potem na
Krowoderskiej. Sama chadzałam i stałam w dużej kolejce - co się wówczas przed
sklepem ustawiała. A towar miał przedni jak na owe czasy to fakt.

[sin2001]

Latarnik. Do ok. 1975 roku były w Bydgoszczy na niektórych ulicach (np.
Kwiatowa) latarnie gazowe, wymagające ręcznego zapalenie i zgaszenia.

Naprawiacz lalek ( wstawiał nowe oczy i miał zapasowe kończyny...)
Naprawiacz zabawek ( kleił, naprawiał mechanizmy sprężynowe)
Transport konny. Węgiel w Bydgoszczy wozili konnymi wozami jeszcze w końcu lat
70-tych.
Oficer polityczny w LWP i pewnie mnóstwo innych funkcji wynikających z Systemu.


Ciekawe co robili zimą ci , co latem sprzedawali "gruźliczankę".

[uyu]

Zima sprzedawali wate cukrowa:) Latarnika tez pamietam, wozakow wegla takze. A
jakie madre te konie byly! Same wracaly do domu, bo wozak czesto byl w stanie
wskazujacym i drzemal spokojnie.

Kosiarze

[minerwamcg]

...a właściwie koszarze, od koszy noszonych na plecach, ale nikt sobie nie
chciał łamać języka na sz-rz, więc byli kosiarzami. Nosili węgiel, z chodnika
do piwnicy (tym, co mieli piwnice bez okienek) albo z piwnicy do mieszkania,
tym, co nie chcieli bądź nie mogli nosić sami ciężkich wiader.
Mieli na plecach pudłowate kosze na szerokich pasach jak plecak, byli zasmoleni
jak nieboskie stworzenia i nazywali się na ogół Tadzio albo Władzio :)))

[meduza7]

Odpowiednikiem punktów nabijania dlugopisów są teraz punkty nabijania
kartridży...

[meduza7]

Ups, nie tu miało być ;)

[babiana]

Byly takie punkty napelniania zapalniczek jednorazowych. Poza tym punkty
cerowania artystycznego.
Piora wieczne do tej pory naprawiaja. W Montrealu sklepy sprzedajace np. Mont
Blanc rowniez naprawiaja. Dowiedzialam sie, ze przed podroza samolotem trzeba
wypuscic atrament z piora wiecznego. Jak tego nie zrobi sie to pozniej plamia i
cos trzeba naprawiac.

[cereusfoto]

No to jeśli mowa o nabijaniu to były ( i sama też korzystałem ) punkty
nabijania syfonów ( tych szklanych ).

Węglarze

[luccio1]

Nosili węgiel w paczkach (tak przynajmniej mówiono w Krakowie).

[nolwen58]

A "kierowce" urzedowych wozow konnych ktos pamieta?, np. woz pocztowy z
paczkami ? , lub weglarz?, karawaniarza?

[babiana]

Weglarza to nie pamietam, ale ciezarowki z weglem jadace do portu to pamietam.
Szczegolnie w czasach kiedy byly przydzialy zimowe na koks czy wegiel.
Wystarczalo to na pol zimy. Trzeba bylo jakos sie ratowac lub zamarznac.
W miescie portowym bylo troche latwiej. Wygladalo to nastepujaco: w srodku nocy
glowa rodziny udawala sie na trase, ktora ciezarowki wozily koks z wagonow
kolejowych. Zatrzymywalo sie kierowce i podawalo adres. Zadnej zaliczki.
Dostawa nastepowala w srodku nocy(tej samej lub nastepnej).
Ciezarowka podjezdzala od tylu domu z hukiem zwalala koks i natychmiast znikala.
Akcja trwala moze ze dwie minuty. Pamietam kiedy w nocy ten huk mnie budzil i
myslalam, ze moze wojna sie zaczyna. Pan kierowca przychodzil po zaplate dnia
nastepnego lub nawet za dwa dni. No i prosze jaka uczciwosc miedzyludzka
panowala za czasow PRL a czlowiek zostawal kryminalista z powodu kaprysu
ogrzania sobie domu.

[tamsin]

pamietam ten koks czy wegiel tak po prostu pol furmanki rzucony na srodku
chodnika, jak najblizej okienka do piwnicy. Ludzie ktorzy ten koks zamawiali,
przynajmniej we Wroclawiu, byli mieszkancami starych czynszowych kamienic. Nie
byli mlodzi, czesto samotne starsze kobiety. Przez nastepny dzien, dwa czy
trzy, widac bylo te babinki z szuflami na chodniku. Popychaly ten koks do
okienka, nawet nie wyobrazam sobie jak one ten wegiel wnosily do piecow na np.
czwarte pietro starej kamienicy.

[robin153]

Ja mieszkalm wlasnie przez 21 lat w samym centrum K-wa (tuz pod Wawelem) gdzie
mielismy piece weglowe i trzeba bylo wegiel nosic z piwnicy, 3 pietra w gore.
Mieslismy zazwyczaj weglarza, ktory nosil wegiel na plecach w takiej paczce na
co miala szelki, jak plecak. Weglarz byl klasycznym alkoholikiem, smierdzial
wodka zawsze, mala sucha chlopina, do dzis nie wiem jak on ta pake pelna wegla
wyniosl na 3 wysokie pietro. Czasem jednak nie przyszedl....wiec samemu z
wiaderkiem trzeba bylo is do tej piwnicy. Ta krakowska piwnica to byl po prostu
loch, wilgoc, szczury - szlo sie tam z sercem na plecach, zwlaszcz jak
wczesniej przeczytao sie jakis kryminal lub "kobre"obejrzalo.

Potem piece zostaly zamienione w "elektryczne" ogrzewanie, ale mama wciaz w
jednym pokoju palila, bo bylo taniej.

[aankaa]

co wiosnę pojawiał się na osiedlu pan z wózkiem i ryczał na cały głos "kwiaty
na balkony, ziemia, ziemiaaaaaaaaaa"

[horpyna4]

Ja pamiętam "ziemia do kwiatów, ziemia, ziemia" i dalsze powtarzanie tej
sekwencji. A, jeszcze roznosicielka mleka, zanim pojawiło się mleko stawiane pod
drzwiami (czyli baaardzo dawno). Wołała "mleko, mleko!", zawsze dwukrotnie to
mleko było wykrzykiwane.

[babiana]

Na mojej ulicy z tym mlekiem to byl problem. Mleczarz stawial mleko do takich
specjalnych koszykow umocowanych na plocie. Pewnego dnia w tych aluminiowych
kapslach zaczely pojawiac sie dziury. Balismy sie pic tego mleka. Problem coraz
bardziej nasilal sie. W koncu wyczatowalismy, ze to wrony siadaly na butelki i
wbijaly swoj dziob aby napic sie troche mleka. Dzioby ich nie sa zbyt dlugie
wiec obskakiwaly po kilka butelek. Uradzilismy wyjscie z sytuacji. Otoz
wystawialo sie puste butelki z nalozona na nie musztardowka. Mleczarz rano
wstawial butelke z mlekiem i przykrywal musztardowka.Problem zostal rozwiazany.
Te musztardowki to rzeczywiscie byly niezastapione:-)

mleczarz

[aankaa]

pojawiał się bladym świtem na klatce, dzwoniąc metalowym koszem
przed świętami na (pustej, na wymianę) butelce zostawiało się 5-złotówkę

[a_weasley]

aankaa napisała:

> pojawiał się bladym świtem na klatce, dzwoniąc metalowym koszem
> przed świętami na (pustej, na wymianę) butelce zostawiało się 5-złotówkę

Hehe. Trudniłem się tym w III licealnej (nie byle jakich klientów miałem, oho,
samemu Rakowskiemu przynosiłem jedno chude co drugi dzien, a raz mi się butelka
stłukła, to się Kania pośliznął!). Miałem z tego 1,70 od butelki albo 2,10,
zależnie czy była winda (średnia krajowa to było wtedy jakieś 20 tysięcy).
Teraz by też pewnie byli chętni, ale domofony uniemożliwiają.

[lowca.masek]

No to z mojej branży;
1. Tramwajowy zwrotniczy. Siedział sobie facet w budce na skrzyżowaniu,
obserwował, jakiej linii wóz nadjeżdża i żelaznym drągiem (fachowo mówiąc:
zwrotnikiem) nastawiał mu odpowiedni kierunek jazdy (pamiętam takiego "na żywo"
z ronda Rataje w Poznaniu a "z telewizora" na filmie "Nie lubię poniedziałku",
gdzie kierował na właściwy szlak pijanego Łazukę:))
2. no i oczywiście konduktor, zastąpiony automatem biletowym i kasownikiem.
"Proszę przechodzić do przodu" to jego ulubione zawołanie z czasów, kiedy bilet
kosztował 45 groszy a on nigdy nie miał drobnych na "resztę" dla płacących
50-groszówkami pasażerów:) Ja pamiętam już tylko konduktorów w podmiejskich
autobusach.
3. To może nie jest zbyt znane szerszej forumowej publiczności, ale był jeszcze
ktoś taki jak dyżurny podstacji: był to gość, który czuwał sobie (albo i nie
czuwał z powodów, które pominę...:)) w stacji zasilającej tramwajową sieć
trakcyjną. Jego robota polegała na tym, że musiał "ręcznie" załączyć napięcie
kiedy zbyt wiele wozów ruszyło równocześnie i "wywalił" wyłącznik szybki (coś
jak bezpiecznik)

[a_weasley]

lowca.masek napisał(a):

> No to z mojej branży;
> 1. Tramwajowy zwrotniczy. Siedział sobie facet w budce na skrzyżowaniu,
> obserwował, jakiej linii wóz nadjeżdża i żelaznym drągiem (fachowo mówiąc:
> zwrotnikiem) nastawiał mu odpowiedni kierunek jazdy

No pamiętam takich facetów, ale to się po polsku wajchowy nazywało...

[babiana]

Wymarlym zawodem jest palacz w lokomotywie parowej. Pamietam jako male dziecko
te lokomotywy jak z wiersza Jana Brzechwy. Jak podjezdzala na peron to bardzo
balam sie tej lokomotywy. I utkwil mi w pamieci taki uczerniony sadza palacz,
ktory szuflowal wegiel lopata. Zreszta obydwaj, ten co prowadzil
lokomotywe(zapomnialam jak nazywalo sie to stanowisko) jak i palacz wygladali
jak kominiarze.

[horpyna4]

Właśnie w tym roku zwiedzałam parowozownię w Wolsztynie. Miło powspominać dawne
podróże...

Maszynistka

[a_weasley]

Nie sekretarka, która odbiera telefony, spławia natrętów i parzy kawę, ale
właśnie maszynistka, której jedynym zajęciem jest pisanie na maszynie.
W każdej dużej instytucji była hala maszyn, gdzie stały szeregi stolików z
maszynami, a przy nich siedziały kobiety i przepisywały. Tłukły w te klawisze z
zawrotną szybkością, świetnie czytały gryzmoły panów dyrektorów, referentów,
podkierowników i nadasystentów (aczkolwiek czasem trafił się taki, że wiadomo
było, że jego to tylko pani Jadzia przeczyta i klęska i rozpacz, jeżeli pani
Jadzia akurat była na chorobie), poprawiały błędy w nazwiskach adresatów i w ogóle.
Był to zawód tak sfeminizowany, jak męskim zawodem był maszynista kolejowy.
Może jeszcze gdzieś takie hale są, ale niewątpliwie jest to zjawisko ginące i
zawód ginący równie jak mechanik maszyn biurowych.
Ja jeszcze pamiętam taką maszynistkę, ale ona była jedna na całe
trzydziestoosoowe biuro i było to 10 lat temu. Przypuszczam, że tam też już mają
komputery.

[babiana]

Byl tez organizowany ogolnopolski konkurs na najlepsza maszynistke tzn. taka
ktora najwiecej znakow na minute pisala. Laureatke owego konkursu pokazywano
nawet w DTV i Polskiej Kronice Filmowej.

[jolunia01]

Jeszcze do niedawna w moim miasteczku był punkt naprawy parasoli - można było
nie tylko naprawić "rusztowanie", ale i pokrycie wymienić. Niestety, wraz z
chińszczyzną po 5 zł nastąpił koniec tej pożytecznej działalnosci.