Tata w książce

[i2h2]

Natchniona dyskusją w innym wątku otwieram spis książek z ojcem w
roli innej niż statysta;-)I mam nadzieję, że wbrew pesymizmowi
forumowemu znajdzie się takich pozycji liczba co najmniej dwucyfrowa.

"Felix, Net i Nika..."

[i2h2]

Pierwsze, co mi przychodzi do głowy, a to dzięki brombowej recenzji
mamy_kasi, która zauważyła w tym cyklu rzecz dość niezwykłą,
mianowicie nakreśloną przez autora sylwetkę ojca Neta, który wspiera
syna i jego przyjaciół, pomaga im, staje po ich stronie i w ogóle
wierzy w rozsądek nastolatków. Rzadkość;-)

[mama_kasia]

I ubiegłaś mnie :)
Oczywiście od razu pomyślałam o "Kosiku" :)

[abepe]

Wzorce chyba nie do naśladowania:
Pan Popper
Tatuś Muminka
tata Pippi

[zf71]

Tata Miś w "Gdzie jest Mikołaj" :)
Tata Karusi (w Piaskowym Wilku) i Julków

[zf71]

"Mój tata król"

[i2h2]

A ja się zastanawiam, czy Pippi byłaby tak odważna i
bezkompromisowa, gdyby nie jej tata :-)

[i2h2]

Ojciec Lukasa z "U nas w Ammerlo", który jednocześnie i odsuwa się
od syna w chwili smutku, i próbuje go chronić, pisząc kartki od
matki, która odeszła. Myślę, że postać warta "przemyślenia" dla nas,
dorosłych.

"Rodzina Penderwicków"

[i2h2]

Ojciec zagubiony, roztargniony, ale czuły :-)

[mamapodziomka]

Mateusz w Ani z Zielonego Wzgorza. Nie tata, ale jednak pelni jego role.

[i2h2]

"Kawa dla kota" A.Tyszki i Artysta - ojczym, nie ojciec (tzn. ojciec
też, ale niemowlaka), bardzo potrzebna moim zdaniem postać,
pokazująca, że to nie musi być ktoś zły, obcy, a przeciwnie.

Ja, mój Tata i reszta świata (TATUSIADA)

[kasiaczekg]

Beata Andrzejczuk; rysunki Justyna Kamykowska
Link do opisu i przykładowy rysunek z książki:
gloria24.pl/ksiazki.php?akcja=opis&iKatId=28&iProdId=8464454

[agatta7]

"Rokko" B. Ciwoniuk. Ojciec przedstawiony jest jako dość trudny
partner.

[alistar1]

"Wszystkich was kocham najbardziej". Tata jako równorzędny partner
mamy i ciepły opiekun swoim misiowych dzieci.

[roorza]

Dla najmłodszych:Tato kocham cię Dagny Ślepowrońskiej. Tata w roli
głównej!

'Tata na miarę'

[pa_yo]

jednak tak nie do konca o tacie jako takim, ale zawsze :)

Niestety nie po polsku

[lucapuka]

Anthony Brown "My Dad"
www.amazon.com/My-Dad-Anthony-Browne/dp/0374351015
Książka budująca w dziecku poczucie wartości ojca i jego ( nawet
niewielkich) sukcesów.
Potem na fali popularności "My Dad" w różnych krajach, powstała "My
Mom" - ale już nie tak bardzo udana i wiadomo, nieco wtórna w
stosunku do pierwowzoru :) Można ją zobaczyć na dole w propozycjach
amazon.

[i2h2]

Mam to, kupiłam w AmericanBookstore :-)
Tekstu jest tak niewiele, że chyba każdy kto choć trochę zna
angielski, przetłumaczy.

[mamapodziomka]

Cala seria Gunilli Bergström. Po niemiecku chlopiec nazywa sie Willi Wiberg, w
oryginale jest Alfons. Sa naprawde swietne, jedna z najukochanszych serii mojej
corki, ktora jeszcze jakis czas na potowarzyszy, bo pierwsze sa dla 3-4 latkow,
ale seria pozniej troche rosnie, i ostatnia o wojnie jest dla 6-8 latkow.

Super cierpliwy i zaradny tata, opiekujacy sie chlopcem z duza wyobraznia ;)

[i2h2]

Znalazłam stronę i widzę, że to jest na masę języków przetłumaczone,
w tym na angielski, hiszpański, niderlandzki! Ciekawe, kiedy dotrze
do nas.

[zakamarki_kasia]

bądźcie dobrej myśli:))))

[i2h2]

He he - TO też zauważyłam, ale nie chciałam Cię za język ciągnąć ;-)

[bea-sjf]

My mamy zza oceanu dwie:
-o praktycznym zastosowaniu tatusia:
33 Uses for a Dad
www.amazon.com/33-Uses-Dad-Amanda-Haley/dp/1593540280/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=books&qid=1209718852&sr=1-1
- wersja nieco wzruszająca :
www.amazon.com/Only-Dad-Alyssa-Satin-Capucilli/dp/0694525847/ref=sr_1_1?
ie=UTF8&s=books&qid=1209719338&sr=1-1

:-)

[lunatica]

To ja dorzucę tę, która kupiłam z myślą o swoich domowych facetach, niestety też
po angielsku, "When You Were Small" Sary O'Leary tiny.pl/nrsr Czekam na
coś w tym stylu po polsku, a może na tłumaczenie...

[i2h2]

Na kolejne spotkanie - nieważne czy w Warszawie czy w Krakowie,
obowiązkowo z tym!!! ;-)))

Anthony Brown...

[lucapuka]

...jest wybitnym specjalistą od stosunków rodzinnych, również
relacji ojcowsko - dziecięcych. Przedstawia je w swoich ksiązkach
autorskich nie unikając trudnych tematów jak np. w
książce "Gorilla", która jest właściwie imaginacją obietnic
ojcowskich i marzeń o ojcu.
www.amazon.com/Gorilla-Anthony-Browne/dp/0763618136

[i2h2]

Czekam cały czas, kto u nas wyda "Piggybook" Browne'a :-) Ale mam
wrażenie, ze jeszcze długo poczekam...
Zresztą ta ksiażka też mieści się w temacie ojca oraz stosunków w
rodzinie.

[lucapuka]

Oczywiście :) jednak "number one" w tej książce nieoczekiwanie staje
się ktoś inny...

[siostraheli]

Wydaje mi sie, że ważną postacią jest ojciec Emila z Lönnebergi, ojciec władca. I poszukiwany ojciec wzorcowy z półki dla młodszych dzieci z "Taty na maiarę" Davide Cali.

[cacko33]

W Jasiu i Małgosi z serii Niebaśnie, w tekście Leszka Talki, tato
przedstawiony jest jako ten, który 'ratuje całą sytuację', bowiem
wkracza w ostanim momencie, dzwoni na policję ze zgłoszeniem
kidnaperów, a nazajutrz robi na śniadanie wspaniałą jajecznicę.
Jest zatem pokazany jako guru, ostoja rodziny, w przeciwieństwie do
mamy, ktora jawi się lekkomyślną głupią 'pindą' marzącą o karierze
własnej lub choćby swoich dzieci, a zestresowanej, bo bez sukcesu.
Pomyślałam sobie, jak bardzo głęboko w narodzie tkwi stereotyp, że
nawet najbardziej 'odjechane', współczesne pomysły literackie (w tym
przypadku dość trefne - tak sądzę) MUSZĄ go w ten sposób odtwarzać i
petryfikować...

[mika_p]

Po pierwsze, Andrzej Wilmowski u Szklarskiego - ale tutaj mamy w ogóle nie ma.
Po drugie, Ignacy Borejko - obok Mili.
Po trzecie, Gepetto, ojciec Pinokia.
Po czwarte, pan Chabrowski, ojciec Janeczki i Pawełka.

[domil]

A pamiętacie tego, co to się ciągle w spodniach kąpał, a bez opieki
córki to by chyba zginął?

[i2h2]

Właśnie sobie wczoraj pomyślałam przy okazji Penderwicków, że takich
tatów, co by zginęli bez opieki reszty rodziny, to jest cała
galeria, za to mamę tak pokazaną znam tylko jedną ("Tajemnica
białego pokoju" M.Tomaszewskiej, jedna z moich ulubionych sewgo
czasu książek). A jednocześnie tak jak mówi caca, ojciec jest nader
często przedstawiany jako ta opoka i ostoja rozsądku i spokoju.
A żeby nie być gołosłownym, to wystarczy wspomnieć zagubionego tatę
z "Dziewczyny i chłopaka" Ożogowskiej.

[domil]

Wobec ostatnich newsów z Austrii, przypomniał mi się jeszcze król
z "Oślej skórki". Czy on przypadkiem nie chciał ożenić się z córką?

[i2h2]

Chciał. Swoją drogą ciekawe, czy można tę bajkę potraktować jako
przestrogę przed kazirodczymi związkami. Bo z tego, co pamiętam,
królewna płakała i błagała, a skoro to nic nie dało, uciekła. Jasno
było powiedziane, że chęci króla są złe.

Jeśli chodzi o baśnie

[anials]

to jest tam jeszcze ojciec-król, który wysyła swoich trzech synów w
dalekie kraje, a potem ocenia przywiezione przez nich zdobycze
(płótna, pierścienie, narzeczone itp.) Jest król-ojciec pilnujący
swojej jedynaczki i albo utrudniający jej wyjście za mąż albo
urządzający konkursy w tymże celu.
A jeśli chodzi o Astrid Lindgren to i w Bullerbyn są weseli i
pracowici tatusiowie.

[kolorko]

"Kacperiada" Kasdepke:)

[i2h2]

A obok "Kacperiady" jeszcze L.Talko i jego "Dziecko dla..."
oraz "Cześć, tato" J.Ratajczaka z ilustracjami B.Butenki. To jest
samodzielna kategoria - z punktu widzenia ojca. Jeszcze "Bazylek"? I
jeszcze coś wyszło podobnego do nich, ale w tej chwili nie pamiętam.

Mika,

[mamalilki]

Jesli chodzi o Ignacego Borejke to zajrzyj na forum fanow Malgorzaty Musierowicz
:-) Tam, stateczny ten ojciec i dziadek jest regularnie mieszany z blotem i
obrzucany wirtualnymi pomidirami z powodu despotyzmu i obojetnosci na problemy
corek, tudziez wtykania nosa w nie swoje sprawy :-)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=25788&w=77955125

[mamalilki]

A z dobrych tatusiów, chociaż lekko zagubionych to jeszcze Ralf Crewe, Malej
Ksiezniczki.

Borka

[sir.vimes]

z "Ronji, córki zbójnika" i Mattis też właściwie. Chociaż Borka jest kompletnie
nietoksyczny, nie piłuje pępowiny, nie stara się dominować na zasadzie "bo tak"
nad dorastającym synem - nie popełnia wielu błędów Mattisa. I obaj akceptują,
choć z trudem, "sprzeniewierzenie się" dzieci wyznawanym przez nich zasadom.

[i2h2]

Ojcowie i w ogóle rodzice u A.Lindgren to dla mnie szczególna
kategoria. Gdzieś chyba zresztą pisałam, co na ten temat
przeczytałam w opracowaniach - że rodzice w jej książkach są jakby z
boku, nie wtrącają się w zabawy dzieci, a jednocześnie baczą, by
dzieciom nie stało się nic złego. I przyznam się, że coś podobnego
pamiętam ze swojego dzieciństwa...