Przecież nic gorszego nie miało sie stać!!!

[nemiki1]

Tak myślałam ... do niedawna. Okazuje się, że jeżeli oczka i tak nie widzą to
może się jeszcze wywiązać jakieś cholerne zapalenie!

Po ostatniej wizycie w Poradni Okulistycznej w Centrum Zdrowia Dziecka prawe
oczko Tomka (te w gorszym stanie- jak to zostało określone) było cały czas
mocno zaczerwienione. Niby normalne po takim badaniu okulistycznym... ale nie
wtedy gdy trwa tydzień czasu. Ponadto tęczówka zaczeła zmieniać kolory i z
niebieskiej zrobiła się zielona. Pojechaliśmy do Poradni bo myślałam (zresztą
nadal tak myślę), że coś się stało w czasie badania - np. w wyniku stresu
pękło jakieś naczynko. Tam po badaniach stwierdzono, że to NAPEWNO nie ma nic
wspólnego z ostatnim badaniem (dziwny zbieg okoliczności). Okazało się, że
zrobiło się jakieś zapalenie (kolejny etap tego co sie zaczeło w życiu
płodowym Tomeczka). Następuje jakiś proces degradacyjny i niestety nikt nie
może nic więcej powiedzieć.
Odwiedziliśmy jeszcze jeden gabinet oklistyczny (prywatnie) i tam to wszystko
potwierdzono - tylko zmieniono receptę na krople do zapuszczania. Tomiś
dostal jeszcze jakiś zastrzyk, ktory ma zmniejszyć przekrwienie i zlikwidować
stan zapalny.

I ja mam się przestać martwić??? Najgorsze jest to, że niewiadomo co się
jeszcze może stać... bo teraz to już napewno nie zasnę spokojnie :-(
Czy nie wystarczy, że Tomiś i tak już nie widzi??? ..... a teraz praktycznie
nie mam co liczyć na jakieś poczucie światła - przynajmniej w tym oczku.
Zastanawiam się jeszcze nad tym dziwnym zbiegiem okoliczności...

[aniao3]

kochana...
nie potrafie napisac Ci nic madrego, strasznie mi przykro, ze Tomis ma jeszcze
i to zapalenie, ze tyle stresu dodatkowego sie na was zwalilo...
sciskam mocno i zycze wam by sie jak najszybciej to zapalenie dalo wyleczyc
anka

[vinga_o]

Wierzę, że uda Wam się przezwyciężyć i to paskudztwo i to szybko !!!

Ściskam mocno, Tobie życzę siły, a Tomusiowi zdrówka.

[arla5]

Bardzo duzo zdrowka Wam zycze!!!nie zalamuj sie wszystko na pewno bedzie dobrze!
serdecznie pozdrawiam!

[j0204]

Anetko, strasznie mi smutno z tego powodu.
Ucałuj tomisia mocno od cioci. Trzymam kciuki coby to zapalenie jak najszybciej
minęło.
jola

[zorka7]

Przykro mi bardzo... Biedny maluszek.

Ale trzeba wierzyć, że szybko się z tego wywinie i że z poczuciem światła
będzie w porządku....

Pozdrawiam serdecznie całą trójkę.

[ewamonika1]

Anetko,
przykro mi, że pojawiło się zapalenie. Postaraj się, wiem, że to trudne, ale
spróbuj traktować je przejściowo. Trzeba mocno wierzyć, że poczucie światła
jednak będzie, gdy oczko wyjdzie z zapalenia.

Mnie się też czasem wydaje, że naszym dzieciom już nic więcej nie powinno się
stać, ale rozum podpowiada, że to nie takie proste.

Trzymaj się Aneto, uściskaj Tomka, ewa

[nemiki1]

Bardzo Wam dziękuje za wsparcie.
Tomiś nadal jest zielono-niebieskooki,ale na szczęście oczko go raczej nie
boli... bo humor mu nadal dopisuje :-)
Po zastrzyku oczko było mocno spuchniete i fioletowe ... ale na szczęście już
to mija. A co do zapalenia to niestety leczenie potrwa conajmniej 3 tygodnie i
niewiadomo co z tym oczkiem jeszcze może się dziać :-(

Pozdrawiam wszystkich i jeszcze raz dziekuje w imieniu Tomisia
Aneta

[pullpecja]

Będę trzymać kciuki za dalsze leczenie. Pozdrawiam
Buziaki dla Tomeczka.

Do Tomeczka

[ladyhawke12]

Kochany maluszku trzymaj sie dzielnie, ciotka od misiaczka mocno Cie calyje i
trzyma za Ciebie, jestes dzielny i wszystko bedzie dobrze, mam nadzieje ze sie
jeszcze spotkamy, i bede mogla dac Ci nastepnego miska a moze auteczko.

[miraj]

Czy byłaś z synkiem u prof. Prosta? To najlepszy okulista dziecięcy! Zajmuje
się przypadkami, którym nie dają nadziei.Przyjmuje w Aninie.815-20-09. Cudownie
współpracuje z dziećmi. Jestem jego dorosłą pacjentką - też trudny przypadek.

[urszula5]

Witaj
Myślę że wszystko dobrze się ułoży że będziecie szczęśliwi
Mój Bartuś teżmiał coś z oczkami , ale to nie było dla mnie żadnym wezwaniem .
Cieszyłam się z tego że wkońcu udało mi się donosić ciąże szczęślwie ( badania
prenatalne ) wszystko ok . Po porodzie okazało się że nie potrafi sam oddychać
( myślałam wyjdzie z tego jak nigdy wierzyłam że się uda tym razem ) Urodził
się 20.10.04 o godzinie 11.00 niby wszystko było ok . W listopadzie przed
operacją serca dowiedziałam się że moje dziecko ma ZE !!! Po przyjeździe z
kliniki przeczytałam co to jest za choroba ( ścięło mnie z nóg ) ale nie
poddawałam się !! żądałam badań genetycznych .
Pierwsze badania to wykazały , prosiłam o drugie badania ( bo przecierz pomyłki
się zdarzają ) nie wierzyłam i właściwie do tej pory nie wierzę !!
Moje dziecko przeżyło taką operację na serduszku . Później brakło mu sama
niewiem czego ... przecierz wiedziałam co to za choroba .
Ale do końca nie wiedziałam kiedy to nastąpi.
Nastąpiło wtedy kiedy najmniej się tego spodziewałam .
Dziś Go nie ma ... a ja ?? mnie chyba już też nie ma
Tak zaczęły się jego choroby .
Ale to ja miałam pocieszać , a sama wyję .
Sory
Sama nie panuje nad sobą , przepraszam
Pozdrawiam Ula

Jest miłość co była ciałem , a stała się duchem ......