Wakacje doktorantów

[eksdoktorant]

Abstrahując od kwestii finansowych...
Zauważyłem taką prawidłowość, że wśród młodych naukowców w bon tonie
jest nigdzie nie wyjeżdżać w celach innych niż badawczo-poznawcze, a
im bardziej człowiek blady we wrześniu, tym większy szpan. ;)
Dane mi było usłyszeć, że wylegiwanie się na plaży i pluskanie w
morzu to coś dla prymitywów (autentyczne słowa znajomej kreującej
się na wielkiego naukowca, może nieznacznie przekręcone).
Nie ukrywam, że nad ślęczenie nad książkami w zakurzonej bibliotece
w lipcu czy sierpniu zawsze przedkładałem wypoczynek, mniej lub
bardziej aktywny. W górach, nad wodą, u koleżanki na działce itp. W
Polsce lub za granicą. Poczytać wolę wieczorem, natomiast w dzień
szkoda mi słońca.
Zauważyłem również, że ludziom mającym stałą pracę/własną firmę
często łatwiej się zorganizować i wyjechać dokądś na parę
dni/tygodni niż doktorantom i im podobnym dziwolągom, którzy
teoretycznie powinni mieć więcej wolnego, zwłaszcza w okresie
wakacyjnym.
Czy jestem odosobniony w moich obserwacjach?

[doktorantkafr]

hmmm moi znajomi doktoranci nie mają problemów z aktywnym spędzaniem
wakacji, nad morzem czy gdzies indziej. Ja moje wakacje spędzę
niestety nad ksiazkami, ale to tylko dlatego, bo spieszę się z
oddaniem pracy we wrześniu (w ciągu roku akad. niestety aż nadto
aktywnie spędzałam czas, niekonieczenie slęcząc nad ksiażkami..).
Mnie szkoda słonca, i wolę siedzieć po nocach, no ale jak mus to
mus, teraz niestety muszę nadrobić moje zaległości:( hmmm tak na
marginesie, czytając Twoje wypowiedzi na forum, nierzadko odnoszę
wrażenie, że atakując doktorantów, przebija przez nie jakaś nutka
goryczy, żalu, może czujesz się jednak niespełniony, patrząc na Twoj
nick: "eksdoktorant", studia rozpocząłeś jednak zabrakło Ci silnej
woli, samozaparcia czy nie wiem czego, żeby je ukończyć. Chyba
jednak traktujesz to jako swoją życiową porażkę, a te wyliczanie
korzyści nieukończenia studiów dr, to jakby zagłuszanie wyrzutów
sumienia...Czy się mylę?
Pozdrawiam,
Kasia

[hatchet01]

odkąd mam "jako-taką" niezależność finansową, wyjeżdżam sobie w wakacje. jako
doktorantowi, udało mi się zwiedzić Litwę, Ukrainę, Saksonię, Kielecczyznę,
znaczną część Pomorza, Kaszuby, a w ubiegłym tygodniu wróciłem z Kotliny
Kłodzkiej. Jakoś nie ciągną mnie Chorwacja czy Tunezja. Moim zdaniem, tylko brak
finansów powstrzyma mnie od spędzenia urlopu na zwiedzaniu. Leżenie na plaży?
Mam niedaleko (do 40 km) kilka jezior, ale i tak, gdyby nie moja "druga połowa",
to zamiast plaży wybrałbym zwiedzanie, choćby i okolicznych kapliczek.

[0.freedom]

Rozumiem, o czym piszesz. ja nie będę mieć wakcji równiez w tym
roku....muszę oddać pracę do konca lipca, a później pewnie
poprawki :/ Ale jak tylko się obronię to już mam plan urlopowy i NA
PEWNO go zrealizuję :D

[mpit78]

jaki tam plan urlopowy - po obronie natychmiast wstrzymywane jest
stypendium a biorąc pod uwagę, że cała sztampa związana z samą
obroną dok. kosztuje troche, będzie Pan raczej myślał o pracy ;).

Ja broniłem się w maju, w efekcie ominęła mnie grusza- no i
tegoroczne wakacje są raczej siermiężne hehe. Ale nie narzekam, bo
to jest świadomy wybor. Zresztą zwykle w miesiącach wakacyjnych jest
dopiero czas na pracę badawczą. A jeśli wyjazd to weekendowo lub
max na tydzień.

[0.freedom]

Ja nie pobieram stypendium. Studia doktoranckie tyle co ukonczyłam i
przez cały ich czas pracowałam i pracuję. Tak więc na URLOP
pojadę.Muszę to zrobić dla siebie, w końcu nie można dać się
zwariowac i od czasu do czasu samego siebie nagradzać :)

[pr0fes0r]

mpit78 napisał:

> jaki tam plan urlopowy - po obronie natychmiast wstrzymywane jest
> stypendium a biorąc pod uwagę, że cała sztampa związana z samą

Zależy gdzie, u nas jest wypłacane do końca roku akademickiego.

[joannah31]

Ja zamierzam wogóle iść na emeryturę po doktoracie :-)

[eksdoktorant]

doktorantkafr napisała:

> hmmm tak na
> marginesie, czytając Twoje wypowiedzi na forum, nierzadko odnoszę
> wrażenie, że atakując doktorantów, przebija przez nie jakaś nutka
> goryczy, żalu, może czujesz się jednak niespełniony, patrząc na
> Twoj
> nick: "eksdoktorant", studia rozpocząłeś jednak zabrakło Ci silnej
> woli, samozaparcia czy nie wiem czego, żeby je ukończyć. Chyba
> jednak traktujesz to jako swoją życiową porażkę, a te wyliczanie
> korzyści nieukończenia studiów dr, to jakby zagłuszanie wyrzutów
> sumienia...Czy się mylę?

W tej chwili z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że rzucenie tego
wszystkiego w diabły było jedną z lepszych decyzji w moim życiu.
I samozaparcie nie ma tu nic do rzeczy, bo można się zaprzeć i
męczyć latami, zmuszać do pisania niechcianych gniotów na siłę, ale
w życiu chyba nie o to chodzi.
Po prostu w pewnym momencie człowiek przestaje bujać w obłokach i
zaczyna trzeźwo myśleć: nie tylko o terażniejszości (mógłbym nadal
chałturzyć jako doktorant i żyć z dnia na dzień w miarę dostatnio),
ale i o przyszłości. Nie obraźcie się, ale biorąc pod uwagę zarobki
pracowników naukowo-dydaktycznych, nie wróżę Wam świetlanej jesieni
życia. Część z Was może jeszcze nie myśli o emeryturze, ale zróbcie
sobie w wolnym czasie symulację, ile mniej więcej byście dostawali
po wypracowaniu odpowiedniej liczby lat (przy założeniu, że dzisiaj
przechodzilibyście w stan spoczynku). A teraz pomyślcie o ludziach,
którzy na zasłużonej emeryturze podróżują po całym świecie, a na co
dzień też się nie zastanawiają, czy starczy im na taksówkę, czy będą
musieli zapychać autobusem. Prawda jest taka, że na starość trzeba
odkładać samemu, lecz przy zarobkach oferowanych na uczelniach
raczej majątku się nie odłoży, a przecież za młodu człowiek też by
chciał korzystać z życia. Zarabiać w wieku 30 lat tyle, ile zarabia
profesor (na wszystkich etatach) w wieku lat 50. Żyć pełną piersią.
Oczywiście jeżeli komuś odpowiada asceza, to nic mi do tego, ale
niech ma ona charakter dobrowolny, a nie przymusowy.

[carnivore69]

> Oczywiście jeżeli komuś odpowiada asceza, to nic mi do tego, ale
> niech ma ona charakter dobrowolny, a nie przymusowy.

Nie taka wszedzie asceza, kolego:

www.imdiversity.com/villages/careers/education_training/careerjournal_mba_shortage_0307.asp
Pzdr.

[eksdoktorant]

carnivore69 napisał:

> Nie taka wszedzie asceza, kolego:

www.imdiversity.com/villages/careers/education_training/careerjournal_mba_shortage_0307.asp

A jak to się ma do polskich realiów?
Pisałem już kiedyś, że jeśli iść w naukę (nie mylić z zabawą), to
nie w Polsce, tylko w zasadzie wyklucza to powrót na łono ojczyzny,
bo raczej nikt nie będzie wracał po paru(nastu) latach po to, żeby
drastycznie pogorszyć sobie warunki bytowe. Czyli jeśli robić
doktorat, to za granicą i już tam zostać.

[carnivore69]

> A jak to się ma do polskich realiów?

Tak samo jak do kieleckich. Tudziez sieradzkich. Natomiast w swojej wypowiedzi
nigdzie nie zastrzegles, ze piszesz o Sieradzu.

Pzdr.

[elwinga]

> W tej chwili z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że rzucenie tego
> wszystkiego w diabły było jedną z lepszych decyzji w moim życiu.

No to bardzo dobrze, że rzuciłeś doktoranturę i to w odpowiednim momencie. A ja
nie rzuciłam, doktorat zrobiłam - i też uważam to za jedną z lepszych decyzji w
moim życiu.

Natomiast a propos wątku głównego - zawsze mi się wydawało, że często zwiększona
aktywność naukowa doktorantów latem nie wynika z chęci szpanowania bladością na
jesieni ;) tylko ze względów czysto praktycznych: latem nie prowadzi się zajęć,
nie ma zebrań, seminariów, konferencji, promocji itp. - jest czas, by spokojnie
siedzieć i czytać/pisać/robić doświadczenia.

[doktorantkafr]

skoro "eksdoktorant" nie żałujesz swojej decyzji to super:)Miałes
odwagę zmienić coś w swoim życiu, zaryzykować, wyszło lepiej dla
Ciebie i to jest najważniejsze. I za to chapeau bas;)
Rację Tobie jednak trzeba przyznac co do zarobków na uczelni: są
marne, nie oszukujmy się (bynajmniej dla mnie hi hi). Ale wybierając
ten zawód (zawsze chciałam nauczać dorosłych)miałam troszkę
świadomość, że coś kosztem czegoś: albo zarabiać normalne pieniadze,
za które można godnie żyć i nie martwić się, czy starczy...albo
robić coś, co się lubi. Wybrałam więc moją pasję: pracę, która daje
mi NIESAMOWITĄ satysfakcję, codziennie lecę do niej jak na
skrzydłach, nawet jeśli spędzam tam od 8ej rano do 17ej, to czas
leci tak szybko, że nawet nie zauważam, że to już koniec zajęć:) I
te poczucie dobrze spędzonego dnia, planowanie następnych zajęć,
przeglądanie książek itd. I to, że człowiek się realizuje, że
czasami nawet nie chcąc, pogłębia wiedzę ze swojej dziedziny czy
nawet z tych innych, gdy prowadzi przedmioty niejako "narzucone" a
niekoniecznie pokrywajace się z tematyką własnej specjalizacji.
Czasami zwykła rozmowa ze studentem, pocieszenie na duchu, czy też
ta radość i duma w ich oczach, gdy otrzymają dobrą ocenę...tego nie
da zmierzyć, zwazyć czy też przeliczyć na konkretne
pieniadze...Takie małe radości dają mi niesamowitą energię do
działania: ja kocham moją pracę:)
Oczywiście, pewnie to się zmieni, może nie będzie tego entuzjazmu za
kilka lat, kto wie, jestem młoda, pracuje zaledwie od 4 lat, czasami
jest ciężko, czasami nic się nie chce, zwłaszcza przygotowywać
wykład gdy jest już 2 w nocy, bo sprawdzanie wypracowan zajęło tyle
czasu...
Ale...myślę, że ...warto:)A co to będzie na starosć? Jakies grosze
chyba jednak będą..na książkę na pewno się znajdzie;)
Pozdrawiam:)
Kasia

[mol22]

Mi obecne wakacje kojarzą się bardzo miło - będę pracować, pisać,
trochę podróżować, czytać (bajki dla dzieci także ;)). Jeśli uda mi
się dołożyć choć ziarenko efektu do każdego z rozpoczętych
przedsięwzięć, to będę bardzo szczęśliwa. :)

[betty_julcia]

Hmm, gratuluję decyzji. Ja nie byłam tak odważna zeby zrezygnować...
Bałam sie że będę tej dezyji żałować do końca życia, ze byłam tak
blisko, dostalam możliwość i z niej zrezygnowałam właściwie z
lenistwa... I tak męczę się już któryś rok i na szczeście jestem na
końcówce. Nie powiem zeby to była jakaś rewelacja. Kończę bo muszę,
nie czuję zadnego polotu ani weny twórczej. Każda strona to dla mnie
w tym momencie męczarnia. Tylko że pisze pracę z przerwami na dwie
przeleżane ciąże, macierzyńskie itp. Wbrew pozorom pisanie pracy
przy malutkich dzieciach nie należy do latwych, tym bardziej że jest
to praca pisana z długimi przerwami.
Moje wakacje częściowo spędzone nad pracą. W poniedziałek jade z
dziećmi nad morze. JAk zasną będe pracować, ale tak żeby nie
widziały. Obiecałam im ze wjazd nad morze jest tylko dla nich. We
wrześniu palnuję drugi wyjazd i oddani epracy. Hmmm. Nie spotkałam
się z takimi opiniami o ktorych piszesz. Chyba pracuje z normalnymi
ludźmi, uwielbiają narty, gory, morze, Polskę i zagranicę, aktywny
wypoczynek i leżenie na plaży...
Jeżeli chodzi o finanse, to tak jak wszędzie. JAk nie jesteś obrotny
i wszystko cię męczy to z doktoratem czy bez nie będziesz mial nigdy
kasy. Jak jesteś obrotny to doktorat moze ci tyklko pomoc. Mój mąż
ma doktorat, pracuje na uczelni, ma własną firmę w której jego
doktorat jest jego atutem...

[eksdoktorant]

betty_julcia napisała:

> Hmm, gratuluję decyzji. Ja nie byłam tak odważna zeby
> zrezygnować...
> Bałam sie że będę tej dezyji żałować do końca życia, ze byłam tak
> blisko, dostalam możliwość i z niej zrezygnowałam właściwie z
> lenistwa... I tak męczę się już któryś rok i na szczeście jestem
> na
> końcówce. Nie powiem zeby to była jakaś rewelacja. Kończę bo
> muszę,
> nie czuję zadnego polotu ani weny twórczej. Każda strona to dla
> mnie
> w tym momencie męczarnia.

Przynajmniej potrafisz się do tego przyznać.

> Jeżeli chodzi o finanse, to tak jak wszędzie. JAk nie jesteś
> obrotny
> i wszystko cię męczy to z doktoratem czy bez nie będziesz mial
> nigdy
> kasy. Jak jesteś obrotny to doktorat moze ci tyklko pomoc. Mój mąż
> ma doktorat, pracuje na uczelni, ma własną firmę w której jego
> doktorat jest jego atutem...

Owszem, jak ktoś nie jest zaradny, to zawsze będzie klepał biedę, a
z kolei obrotny człowiek poradzi sobie nawet bez studiów pierwszego
stopnia, ba, czasem i bez matury.
Mi w mojej działalności doktorat raczej by nie przeszkodził (tzn.
pisanie dysertacji na pewno by przeszkadzało, bo miałbym mniej czasu
i siły na pracę nienaukową, z której jest kasa, ale sam stopień
naukowy raczej by nie zaszkodził - wbrew temu co się pisze m.in. na
tym forum), ale też by nie pomógł (w mojej działce przede wszystkim
liczą się pewne praktyczne umiejętności, których nie zdobędzie się
na studiach doktoranckich, a już na pewno nie w Polsce; posiadanie
doktoratu nie przekłada się na większą kasę, a szpanować dwiema
literkami przed nazwiskiem nie potrzebuję).

[betty_julcia]

Jeżeli nie załujesz swojej decyzji to znaczy ze była ona bardzo
dobra:)

[chemikpolibuda1]

bieda polskich uczonych to mit.Popatrz lepiej ile pracuja uczeni w
Polsce a ile za granica. U nas prof ktory przychodzi o 7 i pracuje
do 19 jest uwazany za dziwaka, w USA to normalnosc.
Mysle ze jak na polskie warunki i biorac pod uwage faktycznie ilosc
przepracowanych godzin+ czesto b.duze wynagrodzenia z grantow pensje
uczonych sa calkowicie przyzwoite.

[pr0fes0r]

A to dwa zadania na wakacje w takim razie:

1. Porównaj warunki pracy uczonych w USA i w Polsce. Zadanie uzupełniające -
omów zawartość dowolnie wybranej polskiej biblioteki akademickiej pod kątem
najnowszej literatury przedmiotu, ze szczególnym uwzględnieniem czasopism fachowych.

2. Udowodnij, że związek przyczynowo-skutkowy przebiega w kierunku (niewielka
liczba wypracowanych godzin) => (niska płaca), nie zaś (niska płaca) =>
(niewielka liczba wypracowanych godzin).

[chemikpolibuda1]

to moze profesorze sam bys cos wynalazl i wymyslil a nie korzystal
tylko ze zdobyczy nauki USA i Japonii?

[pr0fes0r]

A może jednak spróbujesz podjąć się wykonania tych dwóch zadań?

[chemikpolibuda1]

I jeszcze jedno: smiem twierdzic ze 90% naszej kadry wyslana do
pracy na uczelnie USA nie znioslaby miesiaca pracy w ich realiach po
czym wracala by tu szybko do Polski gotowa pracowac nawet za 2 razy
mniej

[pr0fes0r]

Byłem, podobało mi się, im ja również, a teraz wróciłem i pracuję w Polsce. I
przynajmniej gdy porównuję jedno z drugim, wiem, o czym mówię.

[chemikpolibuda1]

no coz to pan jest wyjatkiem bo wiekszosc prof. i dr sie do niczego
nie nadaje. Uczelnia polska to idealne miejsce dla zyciowych
nierobow, gdzie jeszcze calkiem dobrze placa, tylko niewiadomo za co?

[pr0fes0r]

Uogólniasz, a przesadzone uogólnienia są wrogiem dobrej nauki. Na podstawie
mojego instytutu mógłbym powiedzieć, że moja dziedzina w Polsce ma się świetnie,
a tak nie jest. Na podstawie niektórych znanych mi pokrewnych jednostek
krajowych mógłbym za to powiedzieć, że moja dziedzina w Polsce leży i kwiczy,
uprawiając działania pozorne, a tak również nie jest. A na przeszkodzie w
oddzieleniu tych dobrych od tych złych stoi niestety brak funduszy, bo ten zły
zawsze się zasłoni niedofinansowaniem, a ten dobry nie ma szansy na pokazanie,
na jak wiele go stać.

Gdybym miał siedzieć na uczelni 7-to-5 przez pięć dni w tygodniu, umarłbym z
nudów, bo nie miałbym ani gdzie, ani nad czym pracować. W moim pokoju jest jeden
komputer na czterech samodzielnych i komputerowo kumatych, oraz dwa biurka i
cztery krzesła. W bibliotece jest komputerów 20 - ale na cały wydział, więc na
paręnaście tysięcy studentów i parę setek naukowców. Są też książki - kupowane w
śmiesznie małych ilościach, bo i śmiesznie mała jest wydziałowa dotacja na
badania statutowe -, oraz czasopisma - prenumerowane tylko wtedy, gdy skorzysta
z nich cały wydział, bo na bardziej specjalistyczne nas nie stać. Są też bazy
elektroniczne i czasopisma prenumerowane elektronicznie - oraz już wspomniane 20
komputerów. W interesujących mnie tematach lepsze książki ma mój szef oraz ja
sam - w domu, ma się rozumieć, kupione za własne pieniądze. W domu mam również
komputer z dostępem do elektronicznych zasobów naszej biblioteki. Dlatego też,
podobnie jak wszyscy bez wyjątku moi koledzy (i koleżanki, ma się rozumieć),
pracę naukową w 90% wykonuję w domu, nierzadko poświęcając na nią po 10-12
godzin dziennie. I nie narzekam na to, bo to lubię, ale gdybym miał robić to w
pracy, oczekuję zapewnienia mi przez pracodawcę podobnych warunków pracy, co
przez kolejne rządy kwitowane jest szyderczym śmiechem i sugestiami, by
finansowania szukać w polskim, niezwykle bogatym przemyśle, oraz w UE, która
wymaga włożenia wkładu własnego przed dofinansowaniem.

Jak z badaniami radzą sobie moi doktoranci, żyjący z żebraczego stypendium i
"zakwaterowani" na uczelni w 12 w jednym pokoju, nawet nie próbuję sobie wyobrażać.

Chemikpolibuda1

[krysiulka]

> no coz to pan jest wyjatkiem bo wiekszosc prof. i dr sie do niczego
> nie nadaje. Uczelnia polska to idealne miejsce dla zyciowych
> nierobow, gdzie jeszcze calkiem dobrze placa, tylko niewiadomo za co?

Skoro masz tak jasny pogląd na temat osób zatrudnionych na uczelniach, to po co
zawracasz nam głowy tym wątkiem:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16566&w=82506929&a=82506929
A może marzy Ci się całkiem dobra płaca, tylko nie wiadomo, za co?

Wish you luck.

[bumcykcyk2]

Obserwacje są chyba nietrafione. Większośc Polaków wydaje więcej niż
zarabia i kadra naukowa nie jest tu żadnym wyjątkiem. Zresztą, nawet
w pełni legalnie można chałturami zarobić na niezły wyjazd. U mnie
jeździ się na potęgę gdzie się da. Naukowcy mają to do siebie, że
zazwyczaj dysponują mózgiem i znajomością języków, także obficie
korzystamy z niemieckiego netu... nie jest drogo