Czy z epi w końcu można się wyleczyć ????

[niebieska2]

Łykam te tabletki od 10 lat i w sumie nie widzę różnicy czy się polepsza czy
nie. Niby EEG ostatnio wyszło lepiej niż poprzednie i jak już nie miałam ataku
od prawie 4 lat, to trzask-prask i trzy w ciągu 2 miesięcy!! Jestem na
lamitrinie 200-0-200 i po tym co czytam na forum to chyba nie jest jakaś
straszna dawka, a mój lekarz nie bardzo jest skory do jakichkolwiek zmian. A
ja to w sumie chyba zastanowię sie nad zmianą lekarza. Tylko wszystkie te
mądre głowy są w Warszawie a ja mieszkam w Krakowie.. Nie żeby Kraków był
gorszy! :)

[haptenologist]

niebieska2,
Kliknij na www.haptens.republika.pl/haptenology_pl.html i
poczytaj. Tam jest o możliwości profilaktyki wielu chorób, także
epi.

[niebieska2]

czy jest na forum ktoś kto się z epi wyleczył????

[kropka_a]

Hej!
Wydaje mi się,ze takiej osoby nie ma na forum a bardzo by sie przydały takie
"Świadectwa" osób,którym udało sie wyjsć z tej choroby (odstawiły leki i nie
maja ataków),myslę,że byłoby to krzepiące!
Najczęściej jest jednak tak,ze ta choroba towarzyszy ludziom przez całe życie
niestety..
Ale niektórzy rzeczywiście maja szanse na wyleczenie,tych osób jest na pewno
mniej,ale są.
Mnie neurolog mówił,ze zna takie osoby,które nie biora leków i nie maja ataków
już długo.Ale fajnie byłoby to wiedziec bezposrednio od tych osób.
Ja sama nie miałam ataku od 13 lat,ale za to od 7 mam takie straszne stany
lękowe i taki stan jakbym miała zemdleć i miec atak,ze jestem już tym strasznie
wymęczona.Teraz zajmuję się ustaleniem tego czy to od nerwicy czy może jednak od
epi.
Pozdrawiam Cie serdecznie!

[andre_rumian]

Jako bioterapeuta pomogłem dwóm małym dziewczynkom i obecnie są
wolne od epi. Bez względu na to, co myślą sceptycy o takiej formie
uzdrawiania, jestem przekonany, że z tej choroby można wyleczyć się.
I tak naprawdę liczy się przeciez efekt, czyż nie? Pozdrawiam.
Andre:)

[niebieska2]

andre_rumian napisał:

> Jako bioterapeuta pomogłem dwóm małym dziewczynkom i obecnie są
> wolne od epi. Bez względu na to, co myślą sceptycy o takiej formie
> uzdrawiania, jestem przekonany, że z tej choroby można wyleczyć się.
> I tak naprawdę liczy się przeciez efekt, czyż nie? Pozdrawiam.
> Andre:)

Moja mama uparła się, że będzie mnie leczyć bio. No i byłam u kilku bioenergoterapeutów, ale wyszło z tego guzik, bo poza masażami dostawałam jakieś cudne zioła. A ostatnio było już przegięcie, bo do domu zawitał pan bio z asystentką, która z kalkulatorem w ręku oszacowała ziółka i wizytę na przeszło 400 zł! No i powiedziałam stop! nie mam nic do bio, bo mojej mamie to pomogło i byłam tego świadkiem, ale chyba nie na wszystkich to działa. Cieszę się, ze tym dziewczynkom pomogło. Pozdrawiam!

[andre_rumian]

Witaj Niebieska
Nie wiem, jakiego rodzaju zabiegi przeprowadzali Tobie ci
bioenergoterapeuci, ale ja nie wykonuję żadnych masaży i nie
przepisuję żadnych cud-ziółek. Poprostu, działam energią i dlatego
mam efekty. Ponieważ, tu na forum chyba nie mogę więcej pisać o tym
co robię, żeby nie reklamować siebie, to proszę otwórz swoją
skrzynkę - przesyłam Ci jeszcze parę słów na ten temat. Pozdrawiam
serdecznie - andre.

[andre_rumian]

Niestety Niebieska, nie mogę wysłać Ci krótkiej inf., ponieważ nie
mam Twojego e-maila. Gdybyś chciała parę słów komentarza co do
samego procesu uzdrawiania w sposób pzreze mnie stosowany, to
przyślij e-maila na moją skrzynkę.Andre

[niebieska2]

hej andre, wysłałam Ci maila, daj znać czy doszedł papa

[andre_rumian]

Cześć Niebieska:)
Maila dostałem - dzięki i wysłałem Ci małą inf. Nie wszystko w niej
zawarłem co chciałem - po prostu nie da się tego zawrzeć w paru
zdaniach. Pozdrowienia - andre.

[niebieska2]

Oki dzięki andre ;) zaraz sobie przeczytam

[very.martini]

U mnie niedawno fiasko, po zmianie leku, widać
średnio trafiony... Ale trudno. Epi na
szczęście nie krzyżuje mi na razie planów
życiowych typu macierzyństwo, edukacja, więc
trudno. Zagryzam zęby, ale ostatnio trochę już
z rezygnacją.

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[niebieska2]

ja bardzo chętnie poczytałabym sobie takie Świadectwa. To forum jest naprawdę super, można się dowiedzieć wielu rzeczy, poznać osoby, które maja ten sam problem, bo prawdę mówiąc rodzina i bliscy są wsparciem, ale nie zawsze nas rozumieją. Brakuje tu osób, które powiedzą, że się wyleczyły, że warto czekać po kilkanaście, czasami kilkadziesiąt lat, żeby móc normalnie żyć, nie myśleć o nakazach, zakazach lekarzy, badaniach, tabletkach, których ostatnio zapomniałam zażyć i potem bałam sie cały dzień wychodzić z domu.
Więc jeśli ktoś się wyleczył niech pisze!!

[basiam8]

Cześć. Nie wiem, czy mogę pisać, o całkowitym wyleczeniu... U mnie
sytuacja wyglada tak- mam 29 lat, od 14 roku zycia miałam ataki,
potem lecznie, próby odstawienia leków i nawroty:((, znowu leczenie
itp. Później miałam odstawiane leki przez prawie rok, stopniowo,
powoli... aktualnie jestem bez leków od kwietnia 2005 (maj 2001
ostatni napad). Boje sie, że to wróci, ale jak człowiek nie
zaryzykuje, nigdy się nie dowie. Dodatkowo jestem w ciązy- 21 tydz.
Narazie jest ok. Mam nadzieję, że choroba o mnie zapomni, czego
zyczę Wszystkim na tym forum:)
Pozdrawim Baśka

[kropka_a]

Cześć!
Ja właśnie o ciążę się obawiam bo czytałam ze często dochodzi w tym czasie do
nasilenia ataków,w ogóle ten czas sprzyja ich wystapieniu,tak,ze dla mnie
zajście w ciązę wiąże się z ryzykiem.A wiadomo jest pózniej maluch którym trzeba
sie zajmować,potrzebna zdrowa mama.Ale tez wkrótce będę musiała zmierzyc się z
tym problemem i podjąć decyzję.
Jestem teraz załamana,bo właśnie wczoraj odebrałam wynik z eeg 24 godz. i zapis
nieprawidłowy z tendencja do napadowośći..
Podłamało mnie to tym bardziej,że nigdy nie miałam takiego wyniku!Przez te
wzystkie lata miałam prawidłowe eeg,schodzę od kilku lat z clonazepamu,brałam
już ćwiartkę,ostatni atak miałam 13 lat temu.
Mam dzisiaj wizyte,ciekawa jestem co powie..
Pewnie włączy leki.
Ech,a juz miałam nadzieję.
Ps. Basiu jakie leki bierzesz?Tez masz epi pourazową?(ja mam od 12 r.ż)
Pozdrawiam!

[basiam8]

Ja brałam depakine, potem convulex 300. W pierwszej ciązy brałam
convulex 300 2x dziennie.

[kropka_a]

Basiu a czy w czasie ciązy wystapiły u ciebie napady?
Teraz tez bierzesz leki?Masz chłopca czy dziewczynkę?
Pozdrawiam:)

[basiam8]

Przepraszam, ze odpisuje dopiero teraz... W ciąży nie miałąm ataków,
mam córeczkę. A w obecnej ciąży nie biore leków, narazie bez ataków
i oby tak zostało:) Pozdrawiam

[annazdanuk]

Witaj.
Na podobnie postawione pytanie lekarz na ostatniej wizycie nie
powiedział,ani TAK, ani NIe. Po prostu jest taki "punkt 0", za
który uważa się ostatni napad. Jeżeli od tego momentu łykając
tabletki nie będzie napadu przez 4 lata można stopniowo odstawiać
tabletki(i w końcu ich po prostu nie brać) . Jednak ciągle powinno
się mieć na uwadze,żeby nie narażać organizmu na kolejny napad,
tzn.aby sprzyjające czynniki do napadów nie następowały jednoczeście
np. stres, brak snu, alkohol, komputer itp.
Tak więc z tej wypowiedzi uznałam, iż padaczka to choroba na całe
życie.Nawet, gdy nie będę brała leków, będę ją miała w swojej
świadomości.
Pozdrawiam
Ania

[kropka_a]

Dokładnie tak..
Pozdrawiam!
Aniu a czy Ty masz lęk przed kolejnym atakiem?(ze moze kiedyś wystąpić?)Czy
tylko ja tak martwię się na zapas..

[annazdanuk]

Przepraszam, nie wiem jak do Ciebie się zwracać? Z tego co czytam to
chorujesz na tą chorobę conajmniej 10 lat. Ja dowiedziałam się, iż
mam padaczkę w czerwcu (jeszcze tego roku),było to po moim drugim
ataku, przy pierwszym nie miłam pojęcia,że to jest atak padaczkowy.
Na początku zabrzmiało to dla mnie jak WYROK. Nic o tej chorobie nie
wiedziałam.Do tej pory miałam cztery ataki. Ostatni pod koniec
sierpnia. Jeżeli chodzi o lęki przed atakami to mam czasami takie,
szczególnie w momentach, kiedy wiem, że przegiełam. Gdy boli mnie
głowa, idę późno spać(co niestety często mnie się zdarza), lub
czuję, że jestem zbyt nerwowa. Ale świadomość brania lekarstw chyba
mnie pomaga (nie wiem może za kilka lat będzie inaczej). Ty bierzesz
leki dłużej niż ja. Jednak muszę przyznać, iż stałam się bardziej
nerwowa, duzo rzeczy mnie denerwuje( być w podswiadomości ten lęk
przed atakiem istnieje).
Ja mam też zaufanie do lekarz, który mnie prowadzi. To chyba ma duże
znaczenie.
Hej.

[kropka_a]

Dziękuje dziewczyny za odpowiedzi!
Dziekuję Tobie Aniu i Tobie Basiu!
To wielka pociecha dla mnie Basiu,ze nie masz ataków w ciąży i jestes bez
leków.Jest to jakś nadzieja.Ja bym chciała tak za rok pomysleć o dziecku..
Będę trzymała kciuki,zeby wszystko było dobrze!
Pozdrawiam Aneta

[qbishtal]

hej :) to że jesteś bardziej nerwowa może być skutkiem ubocznym
brania lekarstw. Ja na początku leczenia, kiedy mój organizm nie był
jeszcze przyzwyczajony do nowych prochów byłem podobno nie do
wytrzymania. Nie chodzi tylko o samą nerwowość jako taką ale wybuchy
złości o byle co. Ktoś mi wtedy wytłumaczył, że leki działają
uspokajająco na organizm, hamują ataki ale wszystkie drobne złości i
zdenerwowanie w pewnym momencie osiąga kumulację jak w totku i
następuje wybuch agresji. Nie przejmuj się tym że może nastąpić atak
bo to w niczym nie pomoże a będziesz się tylko niepotrzebnie
zadręczała. Bierzesz leki które Ci pomagają i masz poprostu EPI a na
dodatek jesteś tutaj i zawsze możesz z kimś porozmawiać :)

[annazdanuk]

Hej:)Tak masz rację mam po prostu Epilepsję i z tą świadomością uczę
się żyć.Ten wewnętrzny niepokój może być wynikiem tego, iż człowiek
(bynajmniej ja)często nie chce go, albo nie potrafi wyraźić na
zewnątrz. Szczególie jeśli chodzi o tych najbliższych.Może brak
rozmowy? wypłakania się?wykrzyczenia złości? powoduje tą
tzw: "nerwowość".
U mnie świadomość, iż nikt w pracy nie wie o mojej chorobie również
mnie boli. Tyle jest sytuacji, w których mam ochotę powiedzieć o
tym, szczególnie osobom już zaprzyjaźnionym, ale ciągle się
powstrzymuję.
Ah,można pisać i pisać. Prawda?!
Pozdrawiam
Ania

[very.martini]

A u mnie w grupie na studiach wiedzą wszyscy, bo miałam niedawno
napad na zajęciach, i nikt mnie nie traktuje z tego powodu inadczej
niż kiedyś, nie ma żadnego tabu. Bardzo mi to pasuje, przynajmniej
ich nie zmrozi, jeśli coś mi się zadzieje.

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[annazdanuk]

Ja też miałam napad ostatni w pracy (w przedszkolu)no i wszyscy się
dowiedzieli. Nie wiem czy to był powód, iż od września już tam nie
pracowałam. Do tego przedszkola chodzą moi synowie,więc spotykam się
z koleżankami, jest miło przyjemnie, rozmawiamy nawet o padaczce.
Teraz pracuję w szkole, rozpoczęłam awans zawodowy, dojezdżam do
większej wsi, gdzie wszyscy się znają. Po prostu mam obawy, aby
powiedzieć, choć są takie sytuacje, że mam wielką ochotę powiedzić
szczególnie osobom bardzie mnie bliskich. boję się i tyle, a praca
mnie się podoba.

[niebieska2]

Z Waszych wypowiedzi widzę, że z epi można się wyleczyć ale ta choroba chyba zostaje na całe życie. I te wszystkie zakazy, które z czasem stają się po prostu przyzwyczajeniami. Gratuluję tym którzy sie wyleczyli :) ja nie miałam ataków od roku, więc może jak ładnie pójdzie to za 3-4 lata odstawię lamitrin.

[takki]

Na początku chcialbym sie przywitać. Jestem nowy. :) Epi rozpoznano u mnie w
wieku 7 lat..od tego momentu biore leki. Juz 14 lat. W tym czasie kilka razy
leki były odstawiane. Ostatnio w wieku lat 14. Odnosnie tematu to tak jak kilka
osob napisalo..padaczka jest chorobą na całe zycie. Mozna nie miec napadów i nie
brac leków, ale predyspozycje do napadów zostają. Nigdy nie zapomnimy o zakazach
i nakazach które bywają uciażliwe. Ja na przyklad chcialem zostac
informatykiem..i co? Moja pani doktor stwierdzila ze lepszym zajeciem dla mnie
bedzie szydelkowanie lub robienie na drutach! Jest to choroba która przede
wszystkim ogranicza nas i nasze mozliwosci, nie pozwala spełniac naszych marzen
i realizowac swoich pasji. Smutne ale prawdziwe.

[nadine17]

mam prośbę do Basi pod nickiem "basiam8" napisałam Ci wiadomość i byłabym
wdzięczna jeśli mogłabyś ją odczytać i mi odpowiedzieć:)

Do takki

[gosiash]

A moze powinienes poradzic sie innego neurologa? Bo dlaczego nie
moglbys studiowac informatyki? Z tego co wiem, to stare monitory
migaja wiec raczej nie powinno sie przed nimi za dlugo siedziec jak
sie ma epilepsje. Nowe - plaskie juz nie migaja, wiec dlaczego nie
mozesz studiowac informatyki. Moze jednak poszukaj w necie
informacji na ten temat, bo Twoja pani doktor moze miec informacje
sprzed paru lat, ktore maja sie nijak do nowego sprzetu. Telewizji
tez Ci zakazala ogladac?
Moze jednak bedziesz mogl spelnic swoje marzenia :)

[takki]

No niby tak...monitory nowszej generacji pozwalają mi w jakims stopniu
realizowac swoją pasje. Jednak gdybym chcial pracowac w firmie
informatycznej...pisac programy lub tworzyc strony to jest to 12-14 godzin
dziennie przy komputerze. A to za duzo nawet przy monitorze LCD dobrej jakosci.
:) Pozdrawiam