HAŁAS

[kasperkowa]

Dziewczyny, czy Wasze dzieci też robią taki hałas i zamieszanie?? Nie wiem
czy jest to spowodowane ich ilością ale hałasują okropnie. I nie chodzi o to,
że słuchają głośno "młodzieżowej" muzyki( na to są jeszcze za małe,ale jak do
tego dorosną to chyba ściany dźwiękoszczelne mnie uratują tylko), one po
prostu mówią bardzo głośno, jedno przez drugie, po kilka razy to samo,
jednocześnie. Staram się je uspokajać, mówić do nich cicho, zwracać się do
nich pojedynczo, staram się skupić ich uwagę na tym co mówię, ale czasami to
nie działa. Nie wiem czy to wynika z wielodzietności, że muszą na siebie
zwrócić uwagę?? Albo zamieszanie przy wychodzeniu, brrr....
Trochę się do tego rejwachu przyzwyczaiłam ale jak jesteśmy gdzieś to moje
dzieci są zdecydowanie najgłośniejsze.
Czy u Was też jest głośno?? I jak sobie z tym radzicie, macie jakieś sposoby??
Pozdrawiam po cichutku oczywiście

[atta]

))
Właśnie przed godziną mój mąż zadał mi to samo pytanie - "słuchaj, czy tak jest
wszędzie, czy my np. coś żle robimy?". Generalnie im lepsza zabawa i bardziej
się rozkręcają, tym głośniej. I nawoływania przez całe mieszkanie - mamooo (a
chodzi np. o sprawdzenie czy dobrze napisana literka, wrrr).
Nie wiem czy wszędzie dzieci robią taki hałas - u nas, w każdym razie, TAK .
POzdrawiam, atta

[roxanna1336]

Wyjęłaś mi z klawiatury to pytanie )Moja trojka wciąz się kłoci , a ja już nie zajduję sposobów aby ich pogodzic (. To bardzo meczące , cały dzień godzic wasnie ....

[kasiask]

U nas też głośno, chociaż mam wrażenie, że nie najgłośniej. Generalnie, jak u
atty, żeby się dobrze bawić trzeba krzyczeć i piszczeć oraz wydawać inne dziwne
dzwięki. A przede wszystkim głośne mówienie. W tym mistrzem jest Antek oraz
wydzieranie się przez całe mieszkanie "mamo!mamo!", a generalnie chodzi o jakąś
pierdołe. I jeszcze coś, co mnie do szłu doprowadza zwłaszcza, jak śpi Maks,
czyli zaczynanie zdania w połowie drogi do mnie i oczywiście z tego powodu,
głośno. Wrrr!!!

[wartburga]

U nas tez jest bardzo glosno, a dzieci jest na razie dwoje (jestem w 6 mies.
ciazy z trzeciakiem). Gdy gdzies idziemy to nasze dzieciaki sa najglosniejsze.
Nikt w domu poza dziecmi nie krzyczy, a one wciaz mowia, jakby krzyczaly. I nie
chodzi tu o klotnie!!! One do siebie i do nas zwracaja sie podniesionym tonem.
Pod koniec dnia takiego jazgotu glowa mi pulsuje. Ostatnio mowie im, ze nie
slucham glosnych dzieci. I, gdy Marta albo Krzys zwracaja sie do mnie za glosno
nie odrywam sie od swojej pracy i udaje, ze nie slysze, po chwili orientuja sie
o co chodzi i sciszaja glos. Jak krzycza rozmawiajac ze soba to wysylam ich do
pokoju, zamykam drzwi i nie ingeruje, bo mam wrazenie, ze musialabym zwracac im
uwage caly dzien. Nie pozwalamy tylko mowic glosno do nas. Ostatnio bylismy w
Mc Donaldzie i slychac bylo tylko nasze dzieci. Koszmar, a one nawet nie zdaja
sobie sprawy, ze caly czas krzycza zwyczajnie ze soba rozmawiajac... Co to
bedzie, jak w czerwcu pojawi sie jeszcze jedna osoba? Dadam, ze ja i maz
jestesmy nauczycielami wiec nie mamy okazji odpoczac od halasu. Powaznie
zastanawiam sie nad zakupem stoperów. Pozdrawiam wszystkie zagluszone mamy - W.

[linkaa3]

Hej,

Na mojego Starszaka- krzykacza dziala prosba by mowil ladnym glosem. Mowie mu,
ze jak chce zebym go sluchala i mowila do niego ladnym glosem, to tez ma tak do
mnie mowic - swietnie mu to wychodzi a nam na uszy

Mlodszy natomiast piszczy bo tak niemowlak ma wpisane w nature w tym wieku.

Pozdrawiam,
L.

[marzek2]

Ja dochodzę do wniosku, że się starzeję, bo mi hałas przeszkadza coraz bardziej.
Niby już się powinnam przyzwyczaić, ale do ciągłej gadaniny nie mogę no nie
mogę. I okrzyki "mamooooo" też przerabiamy oczywiście.
Moje dzieci nie są może aż tak głośne, ale nadają ciągle, od rana do wieczora.
Ostatnio jak dziadkowie zabrali dziewczynki do kina i zostaliśmy z najmłodszym
(który jeszcze prawie nie mówi a przynajmniej nie przez cały dzień) siedzimy
sobie przy stole, mały od czasu do czasu mówi "tatu" i mąż nagle zauważa -
"Ty, posłuchaj co za cisza...". No to był odpoczynek dla uszu...

[karolina_w_gazecie]

ech, moi też się wydzierają, tupią, dudnią, upuszczają z hukiem jakieś
tajemnicze przedmioty - stąd częste wizyty sąsiadki z dołu .
I faktycznie - BARDZO głośno mówią (może to jakiś nawyk z przedszkola??)

[kasperkowa]

No to dziewczyny uspokoiłyście mnie.
Moje właśnie bardzo głośno mówią do nas i do siebie. Pani w przedszkolu narzeka
głównie na Zosię, która mówi bardzo głośno dużo nawet na fotelu u dentysty
rozmawiała co nie jest łatwe jak wiadomo. Do tego zacina się, więc mam wrażenie
że ciągle gada.
Ale postaram się zastosować metodę: jak mówią głośno to nie reaguję, albo
zabawa w tajemnice( mówię tak, żeby mnie słyszała tylko właściwa osoba).
Czasami też mówimy, że mają się tak bawić, jakby miały przed nami sekret.
Zastanawiam się tylko, czy głośne mówienie nie jest cechą dzieci z rodzin
wielodzietnych: muszą się przebić przez resztę rodzeństwa ze swoją sprawą...
Może wyrosną z tego??Albo ja ogłuchnę i już mi to nie będzie przeszkadzało))
Pozdrawiam

[agnjan]

Ja mam wrażenie, że hałas do naszego uciszonego już "szkolniakami" domu wniosły
z powrotem maluchy... I teraz najgorszy w ciągu dnia jest czas popołudnie-
wieczór, kiedy wszyscy się do domu schodzą, każdy ma coś do opowiedzenia, a
maluchy koniecznie chcą robić swoje, zwrócić na siebie uwagę etc. Coś
okropnego. Wrzask totalny i ciągłe przekrzykiwanie
się "coooo?!!!!!" "proszęęęę?!!!!!!" "nie słyszę!!!!" jak ktoś do nas do domu
zadzwoni ok. 18-20 to sam może posłuchać ((((

na dodatek zdaniem mojego męża ja też krzyczę

ech, może im przejdzie, jak podrosną...

[rhynox]

To my inaczej
Mama dla zasady na wolanie: maaaaamooooo nie przychodzila i kropka. Zasada byla
taka: 'jak cos chcesz to przyjdz i powiedz' tak wiec po kilku razach wiadomo
bylo, ze darcie na nic sie nie zda. Udalo sie jej tez wyplenic mowienie stojac
tylem, z kanapka w buzi tudziez grzebiac w szafie z glowa pomiedzy
swetrami. 'jak masz cos do powiedzenia to zadbaj by druga osoba ciebie
uslyszala i zrozumiala'. Biedna mama nasluchala sie ze to nie nasza wina, ze
jest przyglucha (az wstyd mi jak sobie pomysle)
Miedzy soba owszem - darlismy sie okropnie. Wszelkie zabawy w indian bez darcia
sie sa przeciez bez sensu. Glownie po szkole - jakies naladowanie emocjami czy
cos, do wieczora przechodzilo. Ale i w ferie bywalo okropnie - szczegolnie w
deszczowy dzien. O klotniach nie wspominam nawet... gdy bawilismy sie za cicho
mama zagladala zaniepokojona czy czegos nie broimy. Ale na pocieszenie warto
napisac, ze to chyba lepiej powydziedzierac sie we wlasny domu niz kumulowac
agresje wewnatrz, nie? Troche pokretna interpretacja na uzytek tego forum
wylacznie.

Wracajac to tej zasady mojej mamy to chwale sobie ja niezmiernie. Nie znosze
zwyczaju darcia sie przez pokoje. Przez jakis czas pracowalam w firmie gdzie do
szalu mnie doprowadzalo takie wolanie przez korytarz: Naaataaaaliaaaaaa, moge
zrobic tak czy tak? ejjjjj, dzwonil juz ten gosc z kadstam... Jednak nie udalo
mi sie nikogo wycwiczyc w pracy by postepowal zgodnie z maminymi zasadami.
Szkoda

[jol5.po]

>To my inaczej<
i tu właśnie wykazałaś nam Rhynoxie różnicę w postrzeganiu hałasu przez nas (rodziców) i dzieci

u mnie tez głosno - ale zauwazyłam, że to nie tyle przez głosne mówienie (chociaz mam jedną dziewuszkę, co ma głos jak dzwon), ale przez mówienie jednocześnie, no i szybkość zdarzeń
no nie ma siły, żeby człowiek (dorosły) nie był tym zmęczony

[nocek1]

U nas hałas niesamowity - chociaż narazie tylko dwójka - siedzą koło siebie i
drą się niemiłosiernie i oczywiście jednocześnie. W maju urodzi się trzecie i
tak się powoli zastanawiam jak ono będzie spać w tym hałasie....
Nawet ostatnio chciałam założyć wątek "jak sobie radzicie z hałasem" bo
myślałam że to tylko u nas taki jazgot... w każdym razie proszenie, zwracanie
uwagi itd przynosi efekt na jakieś ... 20 sekund

[justinka_27]

Jasne, że hałasują i to bardzo Kłócą się głośno, bawią głośno, przemawiają
do mnie głośno i hurtowo. Do tego najmłodszy, który w złości zamiast płakać
wrzeszczy najgłośniej jak tylko potrafi... jak się nie uda raz to poprawia i
widać, że wkłada sporo wysiłku w to, żeby było jak najgłośniej. Jak by tego
było mało, kilka dni temu mój najstarszy przyniósł mi z orkiestry dyplom
ukończenia kursu wstępnego i z dumą oznajmił, że zaczyna grać na trąbce!!!!!!!!
I musi oczywiście ćwiczyć w domu )) Tak więc mam od paru dni dziecięce
wrzaski przy dźwiękach ustnika od trąbki (bo trąbkę dostanie dopiero po
zaliczeniu czegośtam)

[rubena]

Uf...muszę dać ten wątek do poczytania mojemu mężowi, bo jego zdaniem nasze
dzieci nadmiernie hałasują. Inna sprawa, że pracuje dużo w domu, więc może mu
przeszkadzać Ale pocieszająca rzecz, robi się coraz cieplej, to pohalasują,
pokrzyczą i wybiegają się na zewnątrz.Może się zmęczą? Pozdrawiaw Was z ta nadzieją!