Samotnosc, samotnosc, samotnosc ....

[bonnie388]

Jak nauczyc sie z nia zyc?
Wyjechalam z Polski dwa lata temu. Nie mam tutaj nikogo...rodziny, meza,
znajomych, przyjaciol )))) Podejmowalam wielokrotne( !!!! ) proby
zaprzyjaznienia sie z kims ..wszystko sie nie udaje. Ludzie sa zamknieci, nie
wykazuja checi zawarcia blizszej znajomosci, wszystko ogranicza sie do
zdawkowej wymiany zdan. Oni potrafia zyc samotnie, nie maja takiej potrzeby
zawierania dodatkowych znajomosci (maja juz swoje grono, niechetnie widza w
nim kogos nowego). Ja nie potrafie ! Mecze sie, miotam, rozpaczliwie usiluje
kogos znalezc , brakuje mi bratniej duszy...
Kluby, kursy, spacery, wyjazdy, nic nie wnosza nowego w moje zycie. Ciagle
sama, sama , sama ....wszedzie poruszam sie sama ....
W Polsce nie mialam zadnych problemow z zawieraniem znajomosci; ciagle
otoczona ludzmi, znajomymi, przyjaciolmi. Czasami nawet musialam
przystopowac, bo brakowalo juz czasu. Tutaj - zwrot o 180 stopni . Czy blad
tkwi we mnie, czy poprostu jest to tutejsza normalna rzeczywistosc? Jezeli to
drugie, to jak sie przystosowac? Jak sie odnalezc ? Jak zmienic swoje zycie?
Gdzie zabiegac o przyjazn ????????
Ta frustracja wprowadza mnie w depresje, ponury nastroj, odbiera chec
wszytkiego ! Nie potrafie zyc sama dla siebie !!! Pomozcie prosze !!!

[spongia]

bonnie388 skad jestes?
ja mysle czasem tak samo jak Ty, ale potem mi przechodzi, bo co tam jezeli
zawieranie przyjazni nie wychodzi bo po prostu inni sie do tego nie pala, to
olac ich, w koncu ktos fajny i wartosciowy sie znajdzie, na sile sie pchac nie warto
jak mozesz i nie masz jeszcze to zaadoptuj psiaka czy kota z nimi zawsze lepiej
probowalas szukac wlasnie za posrednictwem takich forow? tzn rozmawiajac na
jakies tematy jakos bardziej ludzie sie poznaja, czesto 'zaprzyjazniaja' z
osobami z ktorymi na codzien moze i by nie zamienily slowa, tutaj tez latwiej
wyrazic swoje mysli bo jak juz cos napiszesz, nacisniej te wyslij to hoooo leci
i potem ktos zawsze na to kliknie, zobaczy, moze sie zainteresuje (najpewniej)
z przypadkowymi osobami w codziennym swiecie czy sytuacjach w tych
'naturalniejszych' (hehe, to chyba w przeszlosci, bo dla mnie te na forum sie
wydaja jakos na rowni naturalne) okolicznosciach moze byc trudniej
u mnie w szkole nikt poza jedna osoba pierwszego dnia nie zagadal do mnie, a ja
wychodze z zalozenia ze nic nie mozna na sile, ze to bez sensu jest zeby to
zawsze bylo ze to ja ciagne rozmowe, proponuje jakies wypady razem etc. jakby
takie sie wpraszanie na sile, tez to czuje, dlatego przestalam sie przejmowac
jak ma przyjsc to przyjdzie czy spotka sie taka osobe z ktora da sie zaprzyjaznic
moze to sie wyda dla wielu dziwne i rzadko spotykane, ale w zyciu nie mialam
przyjaciolki, kazda osoba nawet ta najblizsza, tzn nie z rodziny, byla kolezanka
co najwyzej i nie krylam sie z tym, z taka najsuperejsza kolezanka, ktora
wielu by uwazalo za moja przyjaciolke, zawsze mowilysmy sobie otwarcie ze
jestesmy super kolezankami ale nie przyjaciolkami, bo naprawde nie wiemy jak to
ma wygladac to bycie przyjaciolka czyjas, moze znaczenie slowa wtedy dla nas
bylo jakies za bardzo niedostepne, czy wzniosle, czy w ogole jakby idealne i nie
myslalysmy ze to da sie osiagnac
teraz wiem ze moim przyjacielem jest moj narzeczony, takim naprawde, tym
'idealnym' chociaz on sam idealny nie jest

ok koniec moich lazienkowych wywodow - nie zbrzydzajcie sie, ale wlasnie z
laptopem siedze w ustronnym miejscu gdzie jest spokoj cisza i moja druga
przyjaciolka suka miska mi nie przeszkadza
pa
karolek

[mulinka]

skad jestes?
gdzie mieszkasz?
moze jestesmy sasiadkami?

na razie zapraszam do pisania
pobadz tu z nami, na pewno troche sie posmiejesz
troche powzruszasz
mamy tu swoje towarzyskie zycie
))

wiesz, w Polsce masz mozliwosc poznawania duzej ilosci ludzi, a...tu zdarza
sie, ze w okolicy jest kilka osob, ktore mowia tym samym jezykiem , co Ty
ale...trafienie na kogos, kto odbiera na tej samej fali graniczy wprost z cudem

na szczescie mamy komputery
przy ich pomocy mozna znalezc nawet Meza (i to dobrego)
wiec na pewno mozna tez szukac przyjaciol

a na naszym forum, jesli tylko bedziesz miala chec z nami pisac, znajdziesz
osoby, ktore Cie chetnie wysluchaja i usmiechna sie do Ciebie calkiem
bezinteresownie
jak ja teraz
))))
buziak!

[bonnie388]

Mieszkam w Australii. Kraj ladny, ale ludzie zyjacy w duzej izolacji.
Odleglosci nie sprzyjaja znajomosciom. Polacy raczej wrodzy ..okropnosc ))))

[bonnie388]

Dziekuje !!! Bardzo brakuje mi rozmow, brakuje mi ludzi zyczliwych, brakuje mi
tego wszystkiego co nazywa sie "social life". Moze tutaj znajde chociaz
namiastke tego, czeka tak rozpaczliwie teraz szukam ))))

[mulinka]

Kochanie,
mamy na forum jedna Dziewczyne z Australii
nie pamietam dokladnie, gdzie ona mieszka i...Australia dosc duza
ale...nigdy nic nie wiadomo
)
w kazdym razie na pewno tu sie mozesz wygadac
klopotem moze byc roznica czasu
ale....tu jest co czytac
mozesz odpisywac kazdej z nas
a nastepnego dnia na pewno znajdziesz postu do Ciebie

a skad sie tam wzielas?
i co tam rocisz?
))

[mulinka]

nasza "Australijka" - Brookie
jesli zaadresujesz do niej post, to na pewno sie odezwie
ale...jak w naglowku, my tu wszystkie gadac lubimy

[mulinka]

jesli mozesz i masz chec, to...
napisz troszke o sobie
(mozesz kliknac na gorny link i otworzy Ci sie watek)
teraz...ide po malutku spac
ale jutro wszystko przeczytam i pewnie nie tylko ja, ale i inne Dziewczyny
napiszemy do Ciebie duuuuuuuuuuuuuuuuuzo ))
czy u Ciebie lato? i sa dojrzale pomidory?
buziak!

[aneta05]

Bonnie,

Wiem co czujesz poniewaz na poczatku mojego pobytu tutaj tez czulam sie
strasznie samotna. Co prawda od razu mieszkalam z obecnym mezem, ale on
wychodzil na cale dnie do pracy a mnie zostawal tylko telewizor (10 lat temu
jeszcze nie slyszlam o internecie.) Z czasem sie polepszylo poniewaz poszlam na
studia i tam spotkalam fajnych ludzi i dalej utrzymuje z nimi kontakt. Nie jest
to tak liczne grono ludzi jakie mialam w Polsce, ale zawsze to cos. Faktem jest,
ze poniewaz mieszkam w Nowym Yorku to dosyc latwo spotkac tu Polakow. Wydaj mi
sie ze nie powinnas rezygnowac z dalszych poszukiwan, nie zamykaj sie w sobie a
ktoregos dnia na pewno poznasz kogos wartosciowego. NA razie pisz tu bo my
wszystkie chetnie Cie przygarniemy i wysluchamy.
Dobranoc ze snieznego Nowego Yorku. Fajnie ze jutro mozna dlugo spac.

[bonnie388]

Chodzilam na kilka kursow tutaj. Poznalam ludzi, ale to tylko JA potem
zabiegalam o utrzymanie znajomosci. Ja dzwonilam ciagle, ja opowiadalam, ja
chcialam sie spotykac. Oni ciagle zajeci swoimi sprawami, ciagle mieli cos
wazniejszego. Potem dalam sobie juz spokoj. Zniechecilam sie ...

[abere8]

Tak jak dziewczyny, zapraszam do nas na dluzej. To moze tylko
namiastka "prawdziwego" zycia, ale jakze absorbujaca. Dla mnie to zreszta duza
czesc mojego zycia towarzyskiego, bo jestem tu tylko z mezem i chociaz poznalam
troche osob, to tak jak Ty mam wrazenie, ze kazdy jest zajety swoimi sprawami,
a ja sie nie chce wciskac na sile miedzy wodke a zakaske No a tutaj sie
swietnie bawie.

Poza tym, jak sie tu u nas wciagniesz, to przestaniesz tak odczuwac brak
przyjaciol, a wtedy akurat moze sie zdarzyc, ze poznasz kogos fajnego. To tak
jak z czekaniem na milosc - jak ktos czyni rozmaite wysilki, zeby znalezc sobie
druga polowke, to nic sie nie udaje, a jak tylko przestanie i zajmie sie czyms
innym, to nagle zjawia sie jakis super osobnik do wziecia

I na koniec jeszcze male pytanko, mam nadzieje, ze nie masz nic przeciwko
odpowiedzi - co Cie tam wywialo do tej Australii? Bo tu wiekszosc z nas raczej
za sercem na obczyzne zawedrowala, a Ty piszesz, ze nikogo tu nie masz.

Pozdrawiam,
sasiadka zza Morza Tasmanskiego

PS. Oprocz Brookie zaglada tu do nas Agnieszka_syd - z Sydney - ale rzadko.

[bonnie388]

Zdecydowalam sie na przyjazd tutaj ze wzgledu na corke. Moje zycie w kraju bylo
uporzadkowane i dobre, ale dla dzieci, mlodzierzy nie ma tam narazie
przyszlosci.
Chyba moge powiedziec z cala odpowiedzialnoscia, ze poswiecilam to co ja
osiagnelam, na rzecz mojej corki. Moze to glupie, ale balam sie o nia, balam
sie ze moze mi sie cos przytrafic i ona nie da tam sobie rady. (nie mam tam juz
najblizszej rodziny, odeszli w ostatnim czasie)
Wiem, ze tutaj jest bezpieczna, radzi sobie coraz lepiej, obserwuje to ..i to
mnie cieszy.
A ja ?...no coz...same juz wiecie jak to znosze ))))) Modle sie, aby miec sily
przetrzymac i ... wytrzymac. Chcialabym kiedys powiedziec, ze to co zrobilam
nie poszlo na marne. Chcialabym widziec kiedys usmiech i szczecie na twarzy
mojego dziecka ...chcialabym wtedy poczuc sie szczesliwa )))) Potem moge juz
odejsc ....
Ale narazie musze poradzic sobie z ta okropna samotnoscia )))) MUSZE !!!!!!!!!

[st0kro-tka]

czesc Bonnie, serdecznie cie witam na naszym milym forum! zobaczysz, ze piszac
tutaj poczujesz sie, ze masz grono znajomych, ktorzy i doradza, i cie
rozsmiesza, wysluchaja, usmiechna sie do ciebie a nawet beda swietowac twoje
urodziny i inne okazje!

po przyjezdzie do Londynu wszystko ukladalo sie pomyslnie, mialam dobrych
znajomych, mialam ukochanego m., z ktorym bylam bardzo szczesliwa i w 100%
pewna ze to 'TEN', z praca tez nie bylo najgorzej. Po kilku latach moi znajomi
porozjezdzali sie (w wiekszosci byli to Polacy, ktorzy wrocili do Polski),
znajomi m. byli dopoki malzenstwo nie upadlo i w pewnym momencie poczulam, ze
jestem sama! wydawalo mi sie przez jakis czas, ze to ze mna cos nie tak, ze
moze nie jestem towarzyska, ze to, lub tamto powoduje, ze nie moge znalezc
bratniej duszy, ale potem uswiadomilam sobie, ze styl zycia w Londynie jest
taki, ze ludzie przyjezdzaja tu sie dorobic, a nie zawierac przyjaznie. W pracy
nie jest tak jak w Polsce, ze tworza sie przyjaznie, owszem, ma sie swoje grono
lepszych znajomych, z ktorymi sie codziennie rozmawia, nawet zwierza, ale po
pracy kazdy idzie we wlasna strone do swojego zycia. W Polsce nie pracowalam
duzo, tylko rok, w szkole, ale od razu zaprzyjaznilam sie z trzema osobami, z
ktorymi regularnie umawialismy sie na piwo, czy cokolwiek! w Polsce to jest
normalne, tutaj nie. Rozmawialam z dziewczyna z Francji, mowila, ze tam w pracy
jest jeszcze chlodniej, ludzie ida do pracy pracowac i nawet nie wypada sie z
kims zaprzyjazniac!
Ale mimo tych trudnosci uwierzylam, ze poznam bratnie dusze i poznalam ich juz
kilka. Mam nadzieje poznac ich wiecej, ale spokojnie, nie na sile. czego i
tobie zycze!

[asia.sthm]

Bonnie, trzyma cie to juz dlugo, zebys nie popadla tylko w jakas glebsza
depresje.
Praktyczne rady zdaje sie juz ci nie sa potrzebne, pamietam twoj watek z
wrzesnia i go odszukalam nawet.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16726&w=15495413&a=15496999&v=2&wv.x=0
Straszny smutek przebijal juz wtedy i nadal cierpisz.
Nie zalamuj sie, w momentach kiedy najmniej czegos oczekujemy to cos wlasnie
przychodzi. Sztuka polega na tym , zeby tego nie misnac, umiec to zauwazyc,
skorzystac z okazji. Nie izoluj sie w zadnym wypadku od ludzi, nie poddawaj.

Pozdrawiam cie serdecznie i bierz czesto udzial w naszych tu, nie zawsze
powaznych, pogaduchach .
)))))))

[asica74]

boni? czy ty przypadkiem juz nie opisywalas swej historii? Cos mi sie kolacze,
ze pislalas wiele miesicy temu o swej histrorii, o tym ze wyjezdzasz dla corki,
etc?

Niemniej witam serdecznie! Boni, ja tylko chcialam powiedziec, bys nie
zniecheccala sie tak szybko. Abere, to fajnie ujela: zajmij sie swoim zyciem,
soba, a przyjaciel sie znajdzie!

Sciskam na dzis! I na jutro!

[semantics]

bonnie338,
mam taka mame , ktora sie dla mnie poswieca, nic z tego dobrego nie wychodzi bo po jakims czasie ja
mam swoje zajecia, zycie a ona nic i wtedy czuje ze nie ma nikogo, ze jest niepotrzebna.

Bylam w Australii, wiem jak wyglada sytuacja z Polonia, ale na pewni jest tam rowniez ktos,
nieonieczniePolak, ktory ma podobne uczucia do Twoich.
Pisalas ze chodzilas na jakies kursy- opiszesz nam jakie? Jezykowe, hiobbistyczne?
A moze byloby fajnie zajac sie czyms czego nie robilas jeszcze nigdy a chcialabys? typu malowanie albo
lepienie garnkow. Na takie kursy zapisuja sie ludzie o mniej lub bardziej artystycznej duszy, wiec
rowniez troche bardziej wrazliwi- moze tam spotkasz osobe z ktora bedzie mozna milo rozmawiac i
sie spotykac?
I absolutnie znajdz sobie cos co lubisz- czy to kwiatki w ogrodku przed domem, Brookie tez z Oz
opisywala ze sosiadki zawsze zazdrosne o jej ladne kwiatki , az w koncu ktorejs zaniosla szczepki i
okazalo sie ze tamta to bardzo ujelo i juz nie byla taka obca.

3mam za Ciebie kciuki mocno! I pisz na forum, torszke wiecej, daj sie poznac, tu tez nisamowita
koncentracja kochanych ludkow!

[polomania77]

witam ...hmm. ciekawe... ja tez mialem ten problem ... samotnosc ... wyjechalem
do francji (w ciemno) i jakas tam prace znalazlem - mysle na poczatek moze
byc ...ale tak mi samotnosc dokuczala...ze czesciej myslalem o powrocie ... i w
koncu wrocilem do kraju.. hmm... pojechalbym za granice ...ale nie sam.. tylko
z jakas (do jakiejs) kobiety(a) ..zeby razem dozyc do czegos .. a samemu to
jakos sil mi brak... ;o( pozdrawiam serdecznie (gg2872452)

[asia.sthm]

Ho,ho tego jeszcze nie bylo )))

Witaj! Szczerze ci zycze, zeby sie jakas zyczliwa dusza odezwala na gadu gadu.
Wierze, ze wczasach internetu mozliwosci poszerzaja sie automatycznie na caly
swiat.
Potrzymam te moje slawne kciuki i za twoja pomyslnosc Polomania )

[basia553]

przepraszam, ze sie wtracam. jestem wiele od was starsza i tutaj tylko
na "goscinnych wystepach". Ale moze moja rada cos pomoze? Otöz po smierci meza
bylam przez pare lat tutaj w Niemczech sama - z wyboru sama. Po 5 latach w
ktörych udalo mi sie nawet zawrzec sporo milych znajomosci w röznych singel-
klubach, dalam ogloszenie w yahoo, ze szukam kogos na wedröwki görskie
(jezdzilam w ostatnich latach sama w Dolomity). No i napisal do mnie facet
niemalze z sasiedztwa. z mojego ogloszenia nie wynikalo, ze pochodze z polski,
dopiero jak zobaczyl w mojej odpowiedzi nadawce "basia" to sie zorientowal,
skad ja jestem. bo tak sie sklada, ze i on jest z polski. przypadek? nie wiem,
nie wierze, takich przypadköw jest w naszej historii wiele. nie bede o tym
pisac, ale tylko krötko: po paru spotkaniach bylismy juz sobie bardzo bliscy.
teraz mieszkamy od paru miesiecy razem i jestesmy oboje szczesliwi.
opisalam ta historie aby was zachecic do szukania niekoniecznie partnera, ale
moze choc znajomosci w internecie. wiem, ze w europie to latwiejsze jak w
olbrzymiej australii, ale kto wie? moze to jest wlasnie wyjscie z samotnosci?
pozdrawiam i zycze powodzenia.

[bietka1]

Bardzo interesujaca historia, az stalam sie bardzo ciekawa, jakie sa te inne przypadki...

[bietka1]

Bonnie, mysle, ze dobrze Cie rozumiem.
Aczkolwiek, gdybym wiedziala, jak bede sie czula po usilnych probach poznania kogos, to
wolalabym czuc sie tylko samotna, a nie jak wyplute ciastko. I nie zalowac kazdego
wypowiedzianego slowa - jak to powiedziala Bibi.
A teraz postanowilam dac sobie duzo czasu, polubic aktualna sytuacje i wpadac na forum

Tobie rowniez zycze wszystkiego najlepszego i poprawy nastroju

[basia553]

jesli chodzi o mnie, to nie szukalam usilnie, wrecz przeciwnie: bylam
zdecydowana jedynie znalezc towarzysza wycieczek görskich. Co mi möj Towarzysz
Zycia obecnie ze smiechem wypomina. Moja droge przez yahoo nie polecalam dla
znalezienia na sile partnera, ale dla znalezienia towarzystwa, bo o to latwiej.
a na przykladach znajomych widze, ze im bardziej pröbuje sie znalezc partnera
na sile, tym marniejsze wyniki.
PS jednym z kolejnych "przypadköw" w mojej znajomosci jest to, ze urodzilismy
sie tego samego dnia, choc nie tego samego roku. ze oboje przyjechalismy do
Niemiec w styczniu, kiedy mielismy po 30 lat. Dalej nie bede wyliczac, ale
musisz przyznac, ze to naprawde ciekawe..

[mulinka]

Basiu!
witam Cie serdecznie
)))
ja tez mam internetowego meza i...tez mamy urodziny tego samego dnia!
to nie przypadek
to przeznaczenie
buziak!

Kawal prawie na temat.

[asia.sthm]

Siedzą dwie myszki polne przy worku ziarna w stodole. Jedna mówi:

- Wiesz, poznałam wczoraj superfaceta, jest taki przystojny,
inteligentny, doskonale się dogadujemy, o, popatrz, mam jego zdjęcie.

Druga mysz patrzy uważnie na zdjęcie:

- Przecież to nietoperz!

- A mówił, że jest pilotem!


PS Prosze zauwazyc ,ze to nie byla znajomosc internetowa ))))

[bietka1]

O rany, ale niesamowite...
Wszystko jest niesamowite, te daty i mezowie z internetu...
)
Pozdrawiam

[monie_pl]

Bonnie,

1. Podjelas decyzje i to juz swiadczy o Twojej sile!
2. Bycie samemu (nawet jesli mieszkasz z corka) powoduje, ze stajemy sie
zamknieci w swojej skorupce, zeby przetrwac...mnie to dotyczylo bardzo
3. Szukanie na sile nie pomoze, bo do przyjazni i milosci nikogo nie zmusisz
4. Rozejszyj sie dookola, bo moze ktos byc tuz przed twoim nosem, ale go nie
zauwazasz....tez samony(a) jak ty
5. Dawanie nie jest najlepsza recepta na zycie, bo ludzie inni takze lubia
dawac i trzeba to przyjmowac.... nawet jesli to jakas mala glupota...tez
musialam sie tego nauczyc, bo nauczono mnie w domu bycia samowystarczalna, a
nie tylko samodzielna!
6. Ludzie lubia o sobie mowic i trzeba ich po prostu sluchac, zeby w pewnym
momencie zaczeli potrzebowac porozmawiac z toba rowniez o tobie.
7. Co z twoimi przyjaciolmi w Polsce? Czy wiesz co sie u nich dzieje? Czy
wiedza to co ty wiesz o Australii? Ja nie wiem i pamietam, ze moj kolega
przesylal mi opowiesci ze swoich podrozy w ramach informowania ludzi o
ciekawych aspektach zycia na dalekim kontynencie!

Podsumowujac: wychodz do ludzi, ale bez oczekiwan, bo wtedy jest latwiej
nawiazac znajomosci...i ci co chca nawiazac znajomosc wykaza zainteresowanie!

Pisz do nas o swojej Australii, a najlepiej zaloz blog, zebysmy mogly takze
zdjecia poogladac!

Pozdrawiam
Monia