" Moi Rodni Podholanie"

[ciupazka]

Moi Rodni Podhalanie

Bóg zapłoć Nowotarzanie!

Ostomieli Nowotarzanie z Wasym Burmistrzem i Rady Przewodniconcym na przodku!
Umyślyliście dać mi honorność "Honorowego Obywatela Miasta". Mom rozumność,
co to worce. Dyć przecie tyj godności dostompiyło nie wiela, a pomiyndzy Nimi
takowi mocarni

ludzkiego rodzaja, jako nas Umiyłowany Ociec Świynty, cy Kardynoł Francisek
Macharski.

Wiyrzcie mi, co to cłeka przejmuje, chyto ciorkami i na nuku miynkościom,
jale tyz rodzi słowo podziynki ze samiućkiego sercyska. Z takowymi cuciami
pokłon Wom daje i podziynke niese. Podziynke niese tyz tym Syćkim, ftorzy
prościyli i proscom dróge, by naso "Podholańsko Wyzso" krzepła i ku wiyrchom
krocała. Z mlykiem Matki wyssołek miyłowanie Podholańskiyj Skalnice, Jyj
piykna i korzyni. To wej ono kozało mi naconć robote tu w Mieście. Kwałaz
Panu Bogu i ludziom ftorzy sprawiyli, ze moge cynić to, co pospólnie z Wami
cynie. Kwałaz, co moge cynić, no zaś na tom okazyje i wsem głosić:

Nowy Torg, Nowy Torg,

kochano Dziedzina.

Ludziska tu z sercem,

drugik takik ni ma!

Bo i wiera ze ni ma. Bóg zapłoć Kochani!

STANISŁAW A. HODOROWICZ

[ciupazka]

dzis.dziennik.krakow.pl/?2004/10.09/Podhale/a5/a5.html


..przede syćkim Wom Krzesny Stanisławie Hodorowiczu barz piyknie trza
pedzieć: Bóg zapłoć za to syćko, co zrobiyliście, robicie i jesce beecie
robić dlo nasyj rodnyj ziymecki. Taki wielgi Wom Bóg zapłoć!!! Juz z
dalyka słyse, jako mi godocie: "za malućko", Nie takie "malućko" nie...Bóg
zapłoć!

Telo.Pozdr.

[ciupazka]

Do takik nolezy tyz Stanisław Dzioboń , piykno ta jego "Gazdówka w mieście"

dzis.dziennik.krakow.pl/?2004/10.14/Podhale/32/32.html

Tyz mu trza piykne Bóg Wom zapłoć pedzieć.

[ciupazka]

Poprawiam imię. Ma być ROMAN DZIOBOŃ

[ciupazka]

Mowa nasa
Bez wieki zdajano nasa góralsko, podholańsko. Ftoz ta wiy kogo ona bocy? Kie
Seweryn Goscyński roków temu minyno sto i siedymdziysiont dwa Podhole
nawiedziył, tak wej o niyj przepedzioł:

"...skłaniam się bardzo ku myśli, że górale jedni dochowali, może w największej
czystości, polską mowę z owych wieków, gdzie wszystkie języki słowiańskie,
pilnując się więcej wspólnego źródła, mniej się między sobą różniły."

Co pedzieć przeto? Co ta nasa gwara mo swoje roki. Mo roki i jako kozdo rzec
siwiznom pobiylono, noleznego odniesiynio mo prawo cekać. Dyć nie ino po tyj
przycynie Kochani. Bo choć starućko, przecie cudno. Nas Nędza - Kubiniec tak
powiado:

"I takoś:

ostro - jak stol zbójnickiego noza,

piekno - jak zorza w świtów błysku,

cudno - jak ozwito w turniak róza,

słodko - jak dziewce przy watrzysku."

Tako! I bez to by jom tyz hołubić. Tak pasuje. A jakoz bywo? Ano bywo choćjako.
Starcy posłuchać na jarmaku, w karcmisku, przy robocie kie nie barz cosi
spasuje, w aucisku kie jedyn drugiemu dróge zajedzie, abo i kie jedyn drugiego
cymsi zyźnie. Fte Boze Kochany mowa nasa nie nasom sie staje. Zbacuje to
Ostomiyli, bok pore dni nazod takowom mowe wysłysoł, kiek bez nase Miasto
krocoł. Mowe! Niby nasom, zaś przecie nie barz ku nom pasownom. Dowiaruje, co i
Wy tak uwazujecie. (STANISŁAW A. HODOROWICZ)