Przeczytane nad ranem...-a propos

[hepik1]

"...Alkoholika można przyrównac do huraganu niszczącego życie innych
ludzi.Łamie serca,burzy stosunki rodzinne,rujnuje uczucia.Jego
bezwgledne,samolubne nawyki niszczą ognisko domowe.Dlatego sądzimy,że człowiek
który uważa,iż tylko wystarczy nie pić nie przemyślał wszystkiego...
Powtarzanie w kółko,że jest nam przykro i że żałujemy własnych czynów,nie
zdoła naprawić strat.Musimy razem z najbliższymi szczerze przeanalizować
przeszłość z obecnego punktu widzenia...
Sa krzywdy,których nie jesteśmy w stanie w pełni naprawić.Nie zamartwiajmy się
z tego powodu.Najistotniejsza jest nasza gotowość do ich naprawienia,gdy tylko
bedzie to możliwe..."

[Gość: ptyś]

Hepiku, skąd ten cytat, bo to omnie. Temat jest dla mnie bardzo ważny i
powrócę do niego jutro, bo teraz jest już późno, a już trochę popisałem w
innych postach i muszę jeszcze coś napisać służbowo. Do jutra

pozdrawiam

ptyś

[hepik1]

Anonimowi Alkoholicy-rozdz VI-Do czynu :))

[Gość: ptys]

Wracam jak obiecałęm. Cytat ten jest o mnie. Jako alkoholik byłęm tak
cholernym egositą, że trudno to sobie wyobrazić. Stan ten utzrymywałem przez
wiele lat niepicia. Zaniedbałęm rodzinę, czyli zonę i 2 synów. Moi
synowie /obaj ponad 20/ wiedzą dziś o tym dobrze. Dzisiaj wiem jedno, co
piekielnei boli, nie będę miał już małych synków, którymi mógłbym się zjąć.
Robię co mogę, żeby odbudować te uczucia, ale jest trudno.

Pozdrawiam

ptyś

[Gość: stachu34]

Ptyś jakie jest to mi bliskie...Jakby o mnie.
Dla mnie jest jeszcze jedno ważne-aby nie popełnili tego samego błędu co ja.

[Gość: ONA-JONA]

Sama mądrość. Nic dodać, nic ująć. I żeby wszyscy, których to dotyczy wzięli
sobie to do serca!!!

[Gość: ptyś]

Oj taka jest właśnie prawda o chorobie alkoholowej. Choroba alkoholika to
jedno, a choroba rodziny, polegająca na zranionych uczuciach, chorych
wieziach, niedojrzałości emocjonalnej zaniedbanych współmażonków i dzieci.
Osiagnęłem w tej dzioedzinie znaczne zaniedbania /egoizm, pycha, itp/. Staram
sie teraz mozolnie to nadrabiać. Sa sukcesy, są porażki. Codziennie
zastanawiam sie co mogę /rano/ i co zrobiłem /wieczorem/. Niestety to drugie
zajmuje mi znacznie mniej czasu niz to pierwsze.
Oj cięzka jest dola alkohola...

pozdrawiam

ptyś

[Gość: stachu34]

Ptyś ale za to nagroda wielka.Nikomu prócz trzeźwego (trzeźwiejącego)
alkoholika nie dane jest poznanie cudownego smaku odradzania się
miłości,przyjaźni, budowy kruchego na początku,ale jednak...zaufania.
Zobaczyć w oczach żony akceptację tego co robisz,a nie spojrzenie pełne
strachu,niepewności-czy ten człowiek na progu jest aby trzeźwy?
Mnie niestety nie dane było tego spróbować,związek rozpadł się zanim
zaprzestałem picia.Z drugiej zaś strony musialo sie tak stać,abym zaprzestał
pić i tym samym uratował swoje życie.