Odejść od uzależnionego

[paulinax]

witam
Jestem dziennikarką
chce napisać tekst o kobietach, które odeszły od uzaleznionych meżczyzn -
mężów, chłopaków. Uzaleznionych nie koniecznie od alkoholu, ale też
narkotyków, seksu, hazardu.
Proszę o kontakt mailowy osoby, które zechciałyby porozmawiac ze mną na ten
temat, opowiedzieć o swoich doświadczeniach - anonimowo. Zupelnie anonimowo.
Możemy porozmawiać mailami, na gadu gadu - czy też osobiście - to dla mnie
nie ma znaczenia.
Prosze o kontakt także te osoby, które próbują odejść i im się nie udaje.
I takie, które nie chcą odejść i radzą sobie z tym problemem jak mogą.

pozdrawiam i czekam
Paulina

[alina66]

rozstałam się z alkoholikiem. Możemy pogadać.

[paulinax]

Dziekuję!
Odezwę się niebawem mailowo na tówj adres gazetowy, tak?
pozdrawiam

[stachu34]

Na tym forum jest tyle materiału na ten temat,że starczyłoby na kilka artykułów.
Baardzo ciekawego...Pozdrówka.

[rzepiszka]

Cpun. Nie odejde bo nie chce. Ale rowniez nie chce widziec jak sie stacza na
dno. Koledzy i cpanie. Nie potrafi zrobic nawt tak glupiej rzeczy, jak po to
gowno nie jezdzic. Juz nie wiem co mam robic.

[fragile_f]

Jesli chcesz, to napisz na mojego maila gazetowego

[paulinax]

Napisałam, pozdrawiam

[asunta1]

Mój mąż pije. Nie potrafię odejść.

[ewka5]

asunta1 napisała:

> Mój mąż pije. Nie potrafię odejść.

* bo - choc brzmi to paradoksalnie - wciaz masz z bycia z nim zyski.

[bratto]

jakie zyski? totalna pomyłka

[ewka5]

bratto napisała:

> jakie zyski? totalna pomyłka

* brzmi glupio i paradoksalnie, prawda? A jednak.
Poki strona plusow jest ciezsza od strony minusow, to ludzie od siebie nie
odchodza.

Zyski mozna czerpac z roznych rzeczy, m.in. z bycia pokrzywdzonym, z bycia
umeczonym sytuacja, poswiecania sie - takie nimby nibyslawy, nibywielkosci,
nibybyciadobrymczlowiekiem.
Zajrzenie w glab siebie jest droga do dotarcia - jakie mam zyski.

[bradz]

Trochę odeszłam, trochę - nie.
Tak, to chyba żadna nie zrobiła. Po 25 latach małżeństwa, wyprowadziłam się ze
wspólnie wybudowanego, nowego domu, do mieszkania "po mamie", na 5 dni w
tygodniu. Wracam na weekendy, bo tu (czyli w dowu) mieszkają tez dorosłe dzieci
(synowie), którzy choć dorośli na pewno potrzebują miłości.
Pretekstem jest praca, bo mi z mieszkania bliżej. Pożytek, brak awantur, niech
sobie pije.
Emocjonalnie związana jestem z kims innym, ale nie jest wolny. Niezły pasztet,
nie?? Na żadne drastyczne rozwiązania nie było mnie stać.

[edkach3]

chcę porozmawiać, jak możesz odezwij sie.

[paulinax]

Napisałam.
pozdrawiam
Pulina

[miss.hot]

ja odeszłam od narkomana, mogę Ci pomóc, jesli to jeszcze aktualne

aktualne

[paulinax]

Aktualne!
Odezwę się do Ciebie!

[marlena292]

odeszlam od uzaleznionego od amfetaminy i alkoholu... czekam na kontakt

[mami-ma]

Ja probuje odejsc od uzaleznionego od hazardu.

prosze o kontakt mailowy!

[paulinax]

[paulinax]

Prosze o kontakt mailowy, zresztą staram się pisac do wszystkich na skrzynki
gazetowe
bardzo dziekuję
pozdrawiam
P.

[ggregor]

Mój mąż jest hazardzistą od 15 lat. Bardzo żaluję, że nie odeszłam od niego
dawno dawno. Teraz nie mam już siły. Nie mam siły żyć. Potrzebuje pomocy. A
jednocześnie czuję wstyd, że nie potrafię nic zrobić, aby ratować siebie...

prosba o kontakt

[paulinax]

Prosze odezwij się do mnie!
wysłałam maila na twój gazetowy adres.
pozdrawiam
Dzięki
Paulina

[halla5]

Zrobię to jak kupię sobie mieszkanie. Rozwiodę się i pójdę na swoje terytorium.Nie chcę żadnych rad. Jest ciężko. Gorzej żyć po rozwodzie w jednym mieszkaniu.

[kinja1]

hmm polecam
huby.seo.pl/14_zdrowie_edukacja/narkotyki/20030707_moja_heroina.htm
lub www.wyszkow.monar.org/koloART.html

[mazda76]

Odeszłam od uzależnionego od amfetaminy chłopaka.

[kolla74]

odeszłam od alkoholika po leczeniu w trakcie trzeżwienia,
nie potrafiliśmy się znależć w trzeżwym świecie

[waldixs22]

a co z mężczyznami , którzy mają problem z uzależnioną kobietą??

to nie jest problem??

chyba że czysto feministyczny!!!!!!!!!!!!!11

[kardiolog]

waldixs22 napisał:

> a co z mężczyznami , którzy mają problem z uzależnioną kobietą??
>
> to nie jest problem??
>
> chyba że czysto feministyczny!!!!!!!!!!!!!11

W alkoholizmie nie ma podzialu na plec, sa jedynie inaczej nastepujace objawy
i konsekwencje wynikajace z plci. Kobiety uzalezniaja sie szybciej, inaczej
przechodza przez fazy alkoholizmu, trudniej jest je wyleczyc.

W innych watkach, ktore przejrzalem znajduje sie duzo cennych informacji
odnosnie wspoluzaleznienia. Nie moze byc mowy o sytuacji, iz tylko kobieta jest
uzalezniona a rodzina nie, nie moze byc tez sytuacji, gdy chora kobiete
pozostawia sie samej sobie. Uzaleznienie jest choroba, ktora mozna wyleczyc,
ale trzeba podjac walke.
Nie tak dawno przysluchiwalem sie rozmowie pary, podczas ktorej mezczyzna
przekonywal mnie, swoja partnerke oraz samego siebie, ze potrzebuja pomocy, ale
wlasciwie to ona (partnerka) bardziej niz on. Nie ma pasywnego dostosowywania
sie, chorobe musza zwalczyc dwie strony i to w sposob aktywny. Przekonywal
rowniez, ze bardzo zalezy mu na zdrowiu i dobrym samopoczuciu partnerki, iz
pragnie jej szczescia i radosci. Slowa wypowiedziane jak najbardziej szczerze,
z czuloscia, nie bylo podstaw, by nie wierzyc. Zapytalem go, czy oprocz
pieknych zyczen widzi dla siebie role pomocnika, ktory nie tylko slowami, ale i
czynami wzmocni terapie partnerki. Zaproponowal, zeby jej leczeniem zajeli sie
specjalisci, on nie bedzie przeszkadzal. Ponownie zapytalem, czy ma jakikolwiek
pomysl (intuicyjnie), by uzdrowic komorke spoleczna, jaka wspolnie stworzyli.
Odpowiedzial, ze liczy na to, ze partnerka sama zrozumie, ze jest chora, wymaga
terapii, sama tez podjemie decyzje o leczeniu. On w tym czasie rowniez
ograniczy picie do dwoch, trzech piw dziennie. Zapytalem, czy jeszcze ma jakis
dodatkowy pomysl wlaczenia swojej osoby w terapie. Nie mial, dodal, ze nie moze
nic wiecej zaproponowac poza redukcja ilosci wypijanych piw, do wypijania
ktorych jest przyzwyczajony od lat.
Reasumujac spotkanie: kobiete nalezy leczyc przy pasywnym uczestnictwie jej
partnera i przelozeniu odpowiedzialnosci, potencjalnego powodzenia/kleski na
lekarzy, przy jednoczesnym ograniczeniu (nie calkowitym) ilosci wypijanego
alkoholu (czyli alkohol jest w domu).
Szansa zakonczenia terapii sukcesem, pod warunkiem, ze kobieta jej sie podda:
zerowa

Zasugerowalem osobom, ktore ze mna rozmawialy,aby powaznie zastanowily sie nad
pytaniami :
Na ile ich wspolne zycie mozliwe jest bez alkoholu, czy w ogole jest mozliwe?

Czy partner rzeczywiscie chce pomoc partnerce w oddzyskaniu zdrowia fizycznego
i psychicznego, i przywrocic ja do wczesniej zajmowanych rol w spoleczenstwie?
Czy tez jest mu wygodnie (czerpie korzysci) z faktu jej picia?

Czy jest w stanie poniesc wspolodpowiedzialnosc za podejmowane proby majace na
celu wyzwolenie sie z nalogu?

Czy majac swiadomosc iluzorycznego, a tym samym nieskutecznego ograniczania
alkoholu, jest w stanie calkowicie zrezygnowac z picia, by pomoc partnerce?

Czy partnerka rzeczywiscie uznaje, iz nastapily u niej powazne dysfuncje
organizmu i pragnie wrocic do stanu " przed"?

Czy partnerka zdaje sobie sprawe, ze jest rowniez wspolodpowiedzialana za
dysfunkcje zwiazku?

Czy zmiana jest konieczna, i czy jest na etapie "punktu zwrotnego"?

Czy w ogole mozna mowic o swiadomosci uzaleznienia, czy tez mowa jest o
stapie "usprawiedliwiania" i "obwiniania" i czy nalezy podejmowac proby
leczenia, przy zalozeniu, ze dysfukcja jest w ogole widoczna?

Wypili jeszcze cztery butelki wina, po czym poszli do domu.

kardiolog

[loginihaslo]

...ale ona (moja) pije juz bez umiaru, dzieninoc. co mam zrobic...?

liho

[kardiolog]

Ufff... to oznacza, ze jest uzalezniona w stopniu bardzo zaawansowanym. Zadaj
sobie pytanie, czy pijesz razem z nia i czy rzeczywiscie chcesz, zeby
wyzdrowiala? Czy zdrowa (trzezwa) kobieta (TA kobieta) bedzie dla Ciebie rownie
aktrakcyjna jak uzalezniona czyli taka, ktora mozna kierowac, bo zawsze powie,
ze jestes jej "drogi" i wciaz bedzie przyjmowac kolejne, zadane razy. A Ty...?
Zadaj pytanie odnosnie siebie. Czy nie jestes uzalezniony od zadawania razow,
czy czujesz sie silniejszy, lepszy, gdy panujesz nad istota CALKOWICIE TOBIE
PODLEGLA?
Czy odczuwasz satysfakcje?

Tylko tyle, kilka pytan, odpowiedzia bedzie Twoje zachowanie.

Zycze dobrych rozwiazan,
kardiolog

[loginihaslo]

...ale mnie jest jej zal, kiedy placze, az do nastepnego jej upicia sie,
wtedy jestem straaasznie wkurzony.
liho

[kardiolog]

Typowy, modelowy (wrecz ksiazkowy) efekt spirali. Moze trwac latami, nie bedzie
rezultatow.

Najczestszym powodem niemoznosci wyleczenia z alkohoolizmu (dotyczy
uzaleznionych kobiet i mezczyzn) jest niekonsekwencja rodziny wynikajaca z
nadziei, ze chory "poprawi sie", "przeciez kiedy nie pije to jest do rany
przyloz". Potem nastepuje kolejny wybuch agresji, atak szalu, ktory przypomina,
ze osoba jest chora i wymaga leczenia. Rodzina zadaje sobie pytanie, jak jest
mozliwym, zeby osoba myslaca, rozumujaca logicznie postepowala wlasnie w ten
sposob. Nie miesci im sie w glowie, ze takie sa typowe objawy choroby. Czlonek
rodziny nie jest wyjatkowy , a sytuacja w rodzinie inna niz u innych rodzin
dotknietych podobna kleska.

Wybacz, ze pisze powyzsze slowa zupelnie na zimno, ale to klasyka rodzaju-
bardziej klasycznie i standardowo nie moze juz byc...

kardiolog

[loginihaslo]

...no ale jak poznac, czy osoba jest uzalezniona? jakie sa typowe objawy?
liho

[kardiolog]

loginihaslo napisał:

>
>
> ...no ale jak poznac, czy osoba jest uzalezniona? jakie sa typowe objawy?
> liho


Oj nie, tyle o tym juz bylo na forum. Poszukaj w innych watkach.
Najlepszymi metodami sprawdzenia (modelowo, ksiazkowo) czy partnerka jest
uzalezniona sa nastepujace symptomy:

Podczas wieczoru w towarzystwie MA ZAWSZE napelniony kieliszek powyzej polowy
tzn. nie dopuszcza do sytuacji, zeby kieliszek/szklanka z alkoholem jest pusta.
Przyjrzyj sie, jesli zauwazy, ze patrzysz nie doleje sobie lub nie poprosi o
dolanie, ale bedzie bardzo zdenerwowana, sekundy z pustym kieliszkiem beda dla
niej wiecznoscia.

Ukrywa alkohol po katach, popija, po lyku (nawet najtanszego i najbardziej
paskudnego wina), alkohol dodaje jej pewnosci siebie, daje jej zludzenie
bezpieczenstwa.

Zmiennosc nastrojow: od radosnej euforii po depresje. Euforia jest chwilowa,
depresja jest przewlekla.

Powatarzana opinia, ze w kazdej chwili moze przestac pic, pije tylko dlatego,
ze lubi. Jednak, gdy zabierzesz jej alkohol wpadnie w szal, natychmiast
pobiegnie do sklepu i kupi nie jedna a piec butelek alkoholu.
rekompensata i zabezpieczenie sie na wypadek podobnej ewnetualnosci.

Bardzo czeste napady szalu, wscieklosci zwlaszcza wtedy, gdy zarzucisz jej
chorobe- typowa postawa obronna alkoholika.

Zerwanie kontaktu ze swiatem zewnetrznym, zycie urojeniami, alkoholowymi
wizjami. W stadium bardzo zaawansowanym (delirycznym) majaki, widzenia,
histeria.

Utrata pracy.

Pogorszajacy sie stanu zdrowia oraz pewnego rodzaju satysfakcja z tego faktu
(budzenie u Ciebie wyrzutow sumienia, "samobiczowanie sie" czyli wiem, ze
pije, ale dobrze mi tak)

To tyle, wiecej znajdziesz wliteraturze fachowej.

kardiolog

[mathias_sammer]

Widze, kardiologu, ze pomalu zaczyna dzialac odtruwanie roznych organizmow, co
mnie cieszy.

Nie mam czasu na dywagacje, ale pisz wiecej nt.

Nara!

M.S.

[kardiolog]

ALKOHOL


Na stan zdrowia wpływają zarówno czynniki wewnętrzne jak i zewnętrzne. Wśród
tych ostatnich ważną role odgrywa alkohol, którego działanie prowadzić może do
wystąpienia powikłań zdrowotnych, zarówno somatycznych (fizycznych jak i
psychicznych (psychiatrycznych). Wiadomo tez, ze osobnicze reakcje na alkohol
mogą być różne i zależą od szeregu czynników zarówno fizycznych i psychicznych.


ZATRUCIE ALKOHOLEM


Poniższe zestawienie obrazuje rozwój objawów zatrucia w zależności od poziomu
alkoholu we krwi.


0,30-0,5 promila. Upośledzenie koordynacji wzrokowo - ruchowej, nieznaczne
zaburzenia równowagi oraz euforia i obniżenie krytycyzmu;
0,50-0,7 promila. Zaburzenia sprawności ruchowej (niezauważalne osłabienie
refleksu), nadmierna pobudliwość i gadatliwość, a także obniżenie samokontroli
oraz błędna ocena własnych możliwości, które prowadzą do fałszywej oceny
sytuacji;
0,7-2,0 promile. Zaburzenia równowagi, sprawności i koordynacji ruchowej,
obniżenie progu bólu, pogłębiający się w miarę narastania intoksykacji
alkoholowej spadek sprawności intelektualnej (błędy w logicznym rozumowaniu,
wadliwe wyciąganie wniosków itp.), opóĽnienie czasu reakcji, wyraĽna
drażliwość, obniżona tolerancja na innych, zachowania agresywne, pobudzenie
seksualne, wzrost ciśnienia krwi oraz przyspieszenie akcji serca;
2,0-3,0 promile. Zaburzenia mowy (bełkotliwa), wyraĽne spowolnienie i
zaburzenia równowagi (chód na szerokiej podstawie, chwianie i przewracanie
się), wzmożona senność, znacznie obniżona zdolność do kontroli własnych
zachowań ( w większości przypadków trudno jest mówić o jakimkolwiek
samodzielnym działaniu i wykonywaniu skoordynowanych ruchów);
3,0-4,0 promile. Spadek ciśnienia krwi, obniżenie ciepłoty ciała, zanik
odruchów fizjologicznych oraz głębokie zaburzenia świadomości prowadzące do
śpiączki;
Powyżej 4,0 promili. Głęboka śpiączka, zaburzenia czynności ośrodka
naczynioruchowego i oddechowego, możliwość porażenia tych ośrodków przez
alkohol


POWIKŁANIA SOMATYCZNE:


Układ nerwowy:


Zaburzenia czucia, nerwobóle, osłabienie i brak odruchów ścięgnistych,
nogi "jak z waty", niedowłady, porażenia;
Uszkodzenie pozagałkowej części nerwu wzrokowego, retinopatia siatkówkowo-
naczyniówkowa;
Osłabienie siły i zanik mięsni, osłabienie siły skurczy mięsni gładkich m.in.
macicy i jelit;
Zmiany zanikowe móżdżku i mózgu;


Padaczka alkoholowa:


Encefalopatia Wernickego przejawiająca się porażeniem mięsni okoloruchowych,
niezbornością, zaburzeniami świadomości, nierzadko ruchami mimowolnymi, a także
zapaleniem wielonerwowym i spastycznym niedowładem kończyn; Psychoza Korsakowa,
w której na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia pamięci świeżej oraz
towarzyszące im konfabulacje (zmyślanie); Porażenie podniebienia, gardła i
krtani


Układ pokarmowy:


Przewlekle stany zapalne błon śluzowych jamy ustnej, przełyku, żołądka i
dwunastnicy; Zaburzenia perystaltyki jelit oraz upośledzone wchłanianie; Ostre
i przewlekle zapalenia trzustki, samotrawienie się trzustki; Stłuszczenie,
zapalenie, zwłóknienie a w końcu marskość wątroby.


Układ krążenia:


Nadciśnienie tętnicze; Kardiomiopatia alkoholowa (zmiany zwyrodnieniowe włókien
mięśnia sercowego, stłuszczenie i powiększenia serca); Zaburzenia rytmu serca;

ALKOHOL NIE POPRAWIA KRĄŻENIA!


Układ oddechowy:


Przewlekle zapalenie błony śluzowej tchawicy;


Układ moczowy:


Ostra niewydolność nerek; Dna moczanowa; Odkładanie się złogów magnezu w
drogach moczowych.


Układ hormonalny:


Nieprawidłowe wydzielanie testosteronu i luteotropiny; Zmniejszenie ruchliwości
plemników i uszkodzenie ich struktury; U mężczyzn hypogonadyzm i feminizacja; U
kobiet zanik jajników i maskulinizacja; Zaburzenia potencji i miesiączkowania,
bezpłodność oraz wcześniejsze przekwitanie.


Zmiany skórne:


Przebarwienia i pajączkowate znamiona naczyniowe; Przekrwienia twarzy z
zapaleniem spojówek i obrzękami;


Nowotwory:


Zwiększone ryzyko pewnych odmian raka, szczególnie wątroby, przełyku, części
nosowej gardła, krtani i tchawicy; U kobiet rak sutka.

Ciąża i płód:

Porody niewczesne i przedwczesne; Poronienia samoistne; U noworodków matek
pijących podczas ciąży obserwowano bezpośrednio po urodzeniu drżenia, wzmożone
napięcie mięśniowe, osłabienie, zaburzenia snu, płaczliwość, trudności w
ssaniu; FAS - alkoholowy zespól płodowy - niska waga urodzeniowa i zły stan
ogólny noworodka, opóĽnienie rozwoju, obecność licznych wad rozwojowych,
upośledzenie umysłowe.


Inne zaburzenia:


Niedobory witaminowe; Utrata pierwiastków śladowych.


POWIKŁANIA PSYCHIATRYCZNE:


Majaczenie alkoholowe (majaczenie, delirium tremens, "biała gorączka") -
niepokój, lek, bezsenność, urojenia, iluzje, omamy. Wymaga leczenia
szpitalnego. Może prowadzić do zgonu. Ostra halucynoza alkoholowa - chory
słyszy glosy, które mu groza, nakazują popełnienie samobójstwa lub okaleczenie,
omamy czuciowe. Przewlekła halucynoza alkoholowa - utrzymywanie się niektórych
w/w objawów przez wiele miesięcy a nawet lat. Paranoja alkoholowa (alkoholowy
obłęd zazdrości, obłęd opilczy, "zespól Otella") występuję u mężczyzn -
podejrzliwość, wątpliwości co do wierności partnerki, dręczenie, pogróżki,
agresja. Psychoza Korsakowa - zaburzenia pamięci, konfabulacje, dezorientacja w
czasie i miejscu, zafałszowane poznawanie osób, przechodzi w głębokie
otępienie. Inne zaburzenia psychiczne - stany depresyjne, myśli i zamachy
samobójcze, zaburzenia pamięci i procesów poznawczych, obniżenie funkcji
intelektualnych, obniżenie życia uczuciowego, zubożenie zainteresowań,
osłabienie społecznej motywacji działania, osłabienie zdolności planowania.

choroby cywilizacyjne(medycyna.net)

[kardiolog]

Choroby cywilizacyjne


NERWICE


Nerwica, często określana jako nadmierna nerwowość, charakteryzuje się
obecnością uczucia przejmującego lęku. Uczucie lęku może występować przejściowo
i być powodowane strachem przed zbliżającym się istotnym dla danej osoby
zdarzeniem, takim jak egzaminy szkolne czy badanie lekarskie. Lęk występujący w
takich sytuacjach jest reakcją normalną. Natomiast u chorych z nerwicą uczucie
lęku występuje właściwie we wszystkich sytuacjach związanych z pewną dozą
niepewności, a nawet bez jakiejkolwiek przyczyny. W skrajnych przypadkach w
ciężkiej nerwicy, pacjent doprowadzony jest do całkowitego emocjonalnego
wyczerpania i bezsenności. Chorzy ci są również bardziej podatni na
występowanie dolegliwości, których przyczyny są związane ze stresem. Lęk
przyjmuje niekiedy postać napadu panicznego lęku. Napad ten charakteryzuje się
bardzo silnym lękiem połączonym z obecnością objawów somatycznych, takich jak
ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, uczucie zagrażającej śmierci.
W ostatnich latach stwierdzono, że napady lękowe często występują rodzinnie i
nierzadko rozpoczynają się w okresie dojrzewania. Podczas napadu lęku często
występuje hiperwentylacja, to znaczy zwiększona częstotliwość płytkich
oddechów. Powoduje to zaburzenie równowagi między stężeniem tlenu i dwutlenku
węgla we krwi, co z kolei prowadzi do zawrotów głowy, uczucia bicia serca oraz
innych dolegliwości. Objawy te mogą być tak nasilone, że same stają się
przyczyną narastania lęku, powodując zwiększenie częstotliwości i nasilenia
napadów. Osoby z nerwicą starają się za wszelką cenę unikać sytuacji, które,
ich zdaniem, powodują wystąpienie lęku. Niektórzy nawet boją się wychodzić z
własnych domów. Określane to jest jako agorafobia.


BADANIA DIAGNOSTYCZNE:


Niektórzy chorzy cierpiący na nerwicę nie wiążą występujących u nich objawów
somatycznych ze stanem emocjonalnym. Osoby te często chodzą do wielu lekarzy,
starając się znaleźć przyczynę takich dolegliwości, jak bóle pleców, częste
bóle głowy, mięśni i stawów, niestrawność biegunka. Najczęściej u tych chorych
badanie lekarskie oraz wykonane badania dodatkowe nie wykazują żadnych
nieprawidłowości. W tej sytuacji lekarz może podejrzewać nerwicę i skierować
pacjenta do psychiatry lub innego specjalisty w celu postawienia diagnozy i
wdrożenia leczenia. Lęki napadowe są łatwiejsze do rozpoznania od lęków
uogólnionych. Zazwyczaj występują nagle, nie są powodowane konkretną przyczyną
i trwają tylko 5-10 min, chociaż pacjenci mają wrażenie, ze trwają znacznie
dłużej. Na przykład według kryteriów przyjętych przez Amerykańskie Towarzystwo
Psychiatryczne napad lęku można rozpoznać, jeżeli u chorego występują, co
najmniej 4 z następujących objawów:


Uczucie duszności
Niepewność, zawroty głowy, omdlenia
Kołatanie serca
Drżenie
Obfite poty
Ból lub uczucie rozpierania w klatce piersiowej
Nudności, bóle brzucha
Odbijanie, uczucie dławienia
Uderzenia ciepła i zimna
Drętwienie i mrowienie dłoni lub stóp
Strach przed utratą równowagi
Uczucie obawy przed śmiercią


LECZENIE:


Zazwyczaj stosuje się łącznie psychoterapię oraz leczenie farmakologiczne.
Leczenie farmakologiczne Tak w leczeniu nerwic, jak i napadów lęku podstawowym
lekiem są środki przeciw lękowe i uspokajające. Najczęściej przepisuje się leki
należące do grupy benzodiazepin. Należą do nich: chlordiazepoksyd, diazepam,
lorazepam oraz alprazolam. Leki te działają poprzez blokowanie przewodzenia
impulsów nerwowych, co prowadzi do zmniejszenia uczucia zdenerwowania lub
niepokoju. Mogą jednak wywołać też uczucie senności i znacznie potęgują
działanie wypitego alkoholu. Niekiedy jednoczesne wypicie alkoholu oraz zażycie
środków z tej grupy może spowodować nawet zatrzymanie oddechu, a więc
potencjalnie może staś się przyczyną śmierci. U 50% pacjentów z napadami lęku
po 3 miesiącach kuracji za pomocą benzodiazepin dolegliwości całkowicie
ustępują, a u 90% stwierdza się wyraźną poprawę. Mimo że leki uspokajające są
skuteczne w leczeniu nerwicy oraz napadów lęku, nie powinny być stosowane
dłuższy czas (zazwyczaj nie dłużej niż 12 tygodni bez przerwy). Może to, bowiem
doprowadzić pacjenta do psychicznego uzależnienia od tego typu leków, a w
następstwie do ich nadużywania. Należy pamiętać, że osoby, które przyjmują leki
uspokajające przez kilka miesięcy, powinny odstawiać je stopniowo, zgodnie z
zaleceniami lekarza. Niekiedy w leczeniu nerwic zamiast leków uspokajających
podaje się leki, które nie powodują uzależnienia. Przykładem są beta-
adrenolityki stosowane zwykle w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby
wieńcowej. Są one skuteczne w leczeniu niektórych rodzajów nerwic, szczególnie
tych z przeważającymi napadami lękowymi. Leki te zmniejszają uczucie lęku
poprzez hamowanie działania noradrenaliny i adrenaliny, neuroprzekaźnków
wydzielanych w reakcji na stres. W przeszłości w leczeniu nerwic stosowano
meprobamat, będący lekiem uspokajającym, oraz fenobarbital. Obecnie są one
rzadko przepisywane ze względu na ryzyko uzależnienia, jeszcze większe niż w
przypadku benzodiazepin. Psychoterapia Zwykle poza lekami uspokajającymi
psychiatrzy zalecają chorym psychoterapię. Stosowane są różne rodzaje terapii,
od długotrwałej psychoterapii indywidualnej po krótkotrwałą terapię poznawczą.
Podczas tej ostatniej pomaga się pacjentom właściwie oceniać własną osobę i
występujące lęki. Przykładem może być osoba z lękiem napadowym, która uczy się,
jak sobie radzić z niepokojącymi ją objawami. Innym podejściem terapeutycznym
jest włączenie się w terapię grupową.

[kardiolog]

UZALEŻNIENIA


Uzależnienie to fizyczna i psychiczna potrzeba przyjmowania pewnych substancji
chemicznych mimo ich negatywnego wpływu na stan zdrowia. W szerszym rozumieniu
do uzależnień zalicz się też wewnętrzny, nie do opanowania, przymus wykonywania
pewnych czynności, takich jak uprawianie gier hazardowych, kradzieże
(kleptomania), uprawianie seksu. Wyróżnia się ponad 200 zespołów uzależnień, w
których zwalczaniu znajduje zastosowanie 12-stopniowy model terapii opracowany
przez grupy Anonimowych Alkoholików. Na ogół uważa się, iż najczęściej dochodzi
do uzależnienia od: nikotyny, alkoholu, kokainy, heroiny oraz amfetaminy i
innych leków. Dotychczas nie udało się do końca wyjaśnić, dlaczego niektóre
osoby przyjmują te substancje nie popadają w uzależnienie, a u innych dochodzi
do nadużywania wspomnianych środków. Badania wskazują że wpływ na to mają
m.in.: wrodzone predyspozycje, zaburzenia metabolizmu mózgu, zaburzenia
osobowości. Najprawdopodobniej wszystkie te czynniki łącznie przyczyniają się
do rozwoju uzależnienia u niektórych osób.


BADANIA DIAGNOSTYCZNE:


Łatwo stwierdzić fakt wypicia alkoholu lub zażycia środków chemicznych- służą
do tego odpowiednie badania krwi i moczu- nie istnieją natomiast badania
diagnostyczne mogące wykazać uzależnienie. Lekarz w czasie badania pacjenta
podejrzanego o uzależnienie zwraca jedynie uwagę na pewne szczególne
zachowania. Aby rozpoznać uzależnienia od środków psychoaktywnych, należy
stwierdzić u pacjenta co najmniej 3 z wymienionych niżej cech:


Środek jest przyjmowany dłużej lub w większej ilości, niż jest to zalecane
Pacjent odczuwa stałą potrzebę przyjmowania środka, wszelkie próby jego
odstawienia są nieskuteczne
Pacjent poświęca dużo czasu na zdobywanie tego środka lub na leczenie jego
nadużywania
Używanie danego środka wpływa negatywnie na życie osobiste lub zawodowe
pacjenta
Pacjent przyjmuje dany środek, mimo że zdaje sobie sprawę z jego negatywnego
wpływu
Próba zaprzestania przyjmowania danego środka wywołuje objawy odstawienia.


LECZENIE:


Sposób leczenia zależy od rodzaju uzależnienia. Terapia powinna być zatem
dobrana indywidualnie. Szansa powodzenia wzrasta, jeżeli wszystkie osoby
biorące udział w leczeniu: lekarz, pacjent i członkowie rodziny, rozumieją, że
uzależnienie nie jest złym nawykiem lub objawem słabości, ale chorobą
powodowaną wpływem czynników fizjologicznych i psychologicznych. Nikotyna Ta
silnie uzależniająca substancja pobudzająca jest zawarta w tytoniu. W ciągu
kilku sekund od momentu dostania się do płuc nikotyna dociera, poprzez układ
krwionośny, do mózgu. Stąd wysyłany jest sygnał do nadnerczy, które z kolei
uwalniają adrenalinę i inne hormony wydzielane zwykle w czasie stresu. Wielu
osobom wydaje się, że papierosy uspokajają, w rzeczywistości powodują one
wzrost napięcia. Kiedy efekt działania nikotyny słabnie, palacz odczuwa
zdenerwowanie i inne objawy abstynencyjne.

Leki zawierające nikotynę, jeżeli są właściwie stosowane, ułatwiają
zaprzestanie palenia papierosów, ponieważ łagodzą objawy abstynencyjne:
niepokój, bóle głowy, bóle mięśni, nudności, zmęczenie. Występują dwa rodzaje
środków zawierających nikotynę: guma do żucia oraz specjalne nasączone lekiem.
Nikotyna zawarta w wymienionych lekach dostaje się do krwiobiegu, zaspokaja
zapotrzebowanie organizmu i zapobiega wystąpieniu objawów abstynencyjnych.
Przedawkowanie leków może jednak doprowadzić do zatrucia, niekiedy nawet
śmiertelnego. Guma do żucia oraz plastry zawierające nikotynę powinny być
używane zgodnie z zaleceniami. Aby uniknąć przedawkowania, bezwzględnie
konieczne jest niepalenie papierosów w czasie leczenia. Po kilkutygodniowej
terapii pacjent powinien odzwyczaić się od palenia. Wówczas można stopniowo
odstawiać lek.

Jedynym lekiem, który nie zawiera nikotyny, a bywa stosowany w celu ułatwienia
pozbycia się nałogu jest klonidyna. Nie należy ona jednak do leków bardzo
skutecznych, ponadto wywołuje liczne objawy niepożądane, a zatem nie jest godna
polecenia.

Do Kardiologa.

[bibulina]

A jeśli chodzi o hazard?
Możesz napisać coś o tym, to też jest przecież uzależnienie.

Ciężko mi odejść od hazardzisty, łudzę się, że jednak nim nie jest.

[zdecydowana1]

Kochana,

Hazard to uzaleznienie, w moim odczuciu, jeszcze gorsze ad alkoholizmu. Facet
niby trzeżwy a gada i zachowuje się jak pijany. Alkoholik ma też ograniczone
mozliwości przepicia majatku (ograniczone, w tym sensie, że tylko ograniczona
ilośc płynu jest w stanie wpłynąć do jego organizmu), a mozliwośći hazardzisty
w tym zakresie są nieograniczone...

Wiem, że łatwo radzic, a trudniej wykonać, ale uciekaj dziewczyno jak najdalej
póki jeszcze możesz i masz za co....

życzę odwagi. Potem może być już tylko lepiej.

[bibulina]

Wiem, że masz rację, ja to wiem ale co z tego, ile lat potrzeba, żeby to
wreszcie jakos dotarło do mnie głębiej, gdzie jest kres mojej wytrzymałości, bo
jak do tej pory to ciągle łudziłam się że coś się zmieni.
Ale już podjęłam pewne kroki, tylko żebym się z tego nie wycofała.
Boję się czy starczy mi sił.

[zdecydowana1]

Bibulina,

Co wiesz na temat tej choroby? Wiesz to dziwne, ja żyję z hazrdzistą ponad 10
lat, ale dopiero niedawno zaczęłam szukać rzetelnych informacji. Czy wiesz co
to współuzaleznienie?

Nie bój się, bo nie ma czego. Poszukaj rzetelnych informacji, idź do terapeuty,
który pozwoli Ci spojrzeć na siebie i na niego trochę z dystansu i podejmij
świadomą decyzję. Z tego co widzę, to narazie targają Tobą emocje (pewnie
kolejna "wpadka" Twojego partnera). Nie musisz tej decyzji podejmować teraz.
Ale kiedy już ją podejmiesz, nie możesz się wycofać, bo to utwiedzi go w
przekonaniu, że nadal może Tobą manipulowac.

Do Zdecydowanej1

[bibulina]

Mogę do Ciebie napisać maila?

[zdecydowana1]

Pisz śmiało! Jeżeli tylko będę mogła to Ci pomogę.

[asdf_b]

Bardszo chętnie porozmawiam z Panią na gg mój numer to 7505436

[paulinax]

Proszę o kontakt, te osoby, które jeszcze chciałyby czy mogły ze mna
porozmawiac. Kończę już pracę nad tym tekstem i cały czas mam wrazenie, że nie
udało mi się zebrac wsyzstkich wątków i informacji.
pozdrawiam
Dziękuję ogromnie tym osobom, które zgodziły się ze mna porozmawiać.
Zwłaszcza tym, które opowiedziały mi nawet o tych najtrudniejszych,
najcięższych sprawach.
będe się odzywać na priva
życzę trafnych wyborów i dużo sił