juz nie mamsił z nim walczyc

[niki271]

i ja jestem zona alkoholika..niestety..nie robi nic złego, nie
awanturuje sie...predzej ja ale po prostu pije..ma 2-3 razy w
tygodniu czasem rzadziej...nie przychodzi z pracy tylko chleje...a
ja mimo iz mam dwojke dzieci, on zarabia..i kocham go mam ochote
uciec daleko i zyc samaz dziecmi..i nie czuc tego bolu,tego
oczekiwania czy wróci czy nie...nienawidze tego..to sprawiło ze
wychudłam, a moja jakosc zycia spadła okropnie....terazszukam
intensywnie pracy..moze mi sie udai pomału zaczne walczyc nie wiem
czy mam siłewalczyc o meza..o siebie musze..takmało w zyciu dla
siebiezrobiłam..wszystko poswieciłam jemu i dzieciom...mójmaz pije
chyba odzawsze..nigdy nie zaliczylismy imprezy zebywrócił trzewy...a
ja sie tak straszniewstydze jak on wypije...jego widok takiego
zalanego strasznie mnie boli....rodzina jego nie chce
mipomoc...mamusia przyjmuje go, czasem nocuje i karmi..no bo go nie
wyrzuci to jej dziecko..i tak koło sie zamyka...jestem z tym
zupełnie sama...

[zuzia36]

witaj w klubie :*
więcej nie napisze bo nareszcie jestem spiaca
pamietaj nie jestes sama, wyjdz do ludzi i sie nie wstydz Ty nie pijesz tylko on

.........

[antonia21xx]

po czesci Cie rozumiem...ja przez wiekszosc mojego 22-letniego zycia
wojowalam z matką chorą na depresje, opiekowalam sie nia i cala moja
rodzina...staralam sie przyjac jej role, w czasie gapila sie w
sciane po lekach...najgorzej bylo jak urodzila mojego malego
braciszka. mialam wtedy 17 lat, mama poszla na oddzial, a ja
zostalam z noworodkiem kompletnie zielona...tak starsznie mnie
bolalo ze najblizsza mi wtedy osoba robila sobie i nam wielka
krzywde..nic nie docieralo- ani rozmowy ani klotnie, grozby, nic.
ojciec nic mi nie pomogl...nie bylam wystarczajaco silna-
przenioslam sie do innego miasta, zostawilam ja sama z choroba i
zaczelam budowac swoje zycie...dzien w dzien czuje wyrzuty
sumienia...znalazlam swoja ucieczke- jest nia praca...nie umiem
przestac pracowac.jestem pracoholiczka.tylko w tym widze jeszcze
sens, do rodzicow jezdze jak musze

Witaj niki271 . Chroń siebie i dzieci !

[7zahir]

Alkoholizm Twojego męża ma toksyczny wpływ
na psychike Twoich dzieci, oraz Twoją.

Poczytaj w moim watku HALT nt DDA
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=176&w=83726447&a=83859944
i Al Anon:
www.alkoholizm.akcjasos.pl/80.php
Tutaj podaje linki do czatu i forum na których piszą rodziny alkoholików:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=176&w=83726447&a=83756080

[6be-lla]

Nie ograniczaj się do szukania wsparcia tylko w necie.Tu możesz zapytać
wstępnie czy coś nie tak i uzyskać różne opinie.Dam i swoją,bo podobna sytuację
znam z własnego doświadczenia.
Trwanie w sytuacji,którą opisałaś,nie zmieni nic na lepsze.Będzie tylko
gorzej.Taka jest logika tej choroby-stały postęp.Fakt,że się jeszcze nie
awanturuje,czy nie lecą wyzwiska,to tylko kwestia czasu.
Swoją bierną postawą tylko ułatwiasz mu pijackie życie.Błędne jest
rozumowanie,że skoro on na Was zarabia,to powinnaś byc mu za to wdzięczna.Słono
za to płacisz.
Szukanie pracy to bardzo rozsądne rozwiązanie.Warto złapać kontakt z
Al-anonkami.w internecie znajdziesz miejsca,gdzie się one spotykają w Twojej
miejscowości.
Usamodzielnienie się napewno poprawi Twoją samoocenę i chęć do zmian w
życiu.Postaw teraz na siebie i dzieci.Zostaw męża z jego nałogiem sam na sam.To
najlepsze dla Was wszystkich wyjście.Powodzenia.

[andypip]

Zostaw go i uciekaj jak najdalej. Zmarnuje Ci i dzieciom życie. Mój ojciec pił od kiedy pamiętam. Nie bił nas, ciężko pracował i utrzymywał dom. Nie potrafię powiedzieć ile razy z matką chodziłem po knajpach i szukałem go. A jak znalazłem ile się naprosiłem by wracał do domu. Czasem przyprowadzał jakiś przygodnych kumpli, wystawiał mnie na pokaz i twierdził, że jestem jego dumą i nadzieją. Chciałem w takich sytuacjach umrzeć. Ile razy koledzy wołali mnie: zabierz ojca, śpi na trawniku. To siedzenie w domu i czekanie. Mija normalna godzina powrotu z pracy. Nie ma go. Wyglądam przez okno. Wraca. Pijany. Idzie spać, ale w nocy budzi się, chodzi po domu, gada. Opowiada jak nas kocha. Zatykam uszy, chcę krzyczeć, boli mnie brzuch. Póżniej gdy dorosłem nie policzę tych prób proszenia, straszenia, grożenia, zamykania w domu. Wszystko na nic. Zmarnował mi wesele, ośmieszył się, obiecywał trzymać fason a pierwszy spił się jak świnia. Wnuk nie utrzymuje z nim kontaktów od kiedy zrozumiał co to jest alkohol i czym dziadek często śmierdzi. Gdy został z mamą przez picie 2 razy ich okradziono. Nawet raz wystąpił w lokalnym programie telewizyjnym - oczywiście w audycji policyjno-kryminalnej. Od tego czasu wstydzę się pokazać na osiedlu gdzie on mieszka. Mama nie żyje, uważam że straciła zdrowie przez jego picie. Pomagam mu bo muszę. Pilnuję finansów, opłat, daję co kilka dni pieniądze i nigdy nie wiem czy przeznaczy je na jedzenie czy piwo. Nie mam zamiaru brać go do siebie bo zniszczy również moją rodzinę. Ot i cała historia. Dlatego próbuj za wszelką cenę odciąć się od niego. Nie jest to łatwe. W naszym porąbanym kraju wszyscy uważają, że rodzina pijaka ma obowiązek dbać o niego, bo to chory człowiek. Alkoholik niszczy wszystko wokół siebie. Pomyśl, jak dzieci mają się uczyć i co wyniosą z dzieciństwa. Czy nie będą chciały jak najszybciej uciec z domu obojętnie w jaki sposób. Kim będą w przyszłości? Niełatwo jest zacząć żyć samemu. Czasem jest to niemożliwe. Ale trzeba próbować. Czasy się zmieniły. Moja mama całe życie wstydziła się pójść do lekarza, poradni i przyznać że ma męża alkoholika. Trwaliśmy tak beznadziejnie licząc na cud. Cudów nie ma. Bierz sprawy w swoje ręce. Idź do poradni, do pomocy społecznej, do księdza. Może trafisz na osobę, która autentycznie będzie potrafiła ci pomóc. Ale nie czekaj aż ktoś cię znajdzie i przyjdzie ci pomóc. Takie historie to tylko w filmach. Musisz sama wyjść z inicjatywą. Pamiętaj, że kochałaś innego człowieka. Jeśli wybiera wódkę zamiast ciebie i dzieci niewart jest miłości. Wygodne alibi, że jest chory to bzdury. Dlaczego to tylko ty masz cierpieć i walczyć? Miejsce śmiecia jest na śmietniku.

[welldone1986]

najlepiej zostaw go a ty ułóż sobie normalne życie, on już nie przestanie, a ty
się prędzej przy nim wykończysz-taka prawda, daj z nim spokój nie jesteś warta
takiego człowieka