Straszne gafy emigranta

[kashkaa]

no i w kolejki na przystankach wpychac sie nie wolno, chyba ze chce sie
narazic na ogromna liczba znaczacych spojrzen i pochrzakiwan.

a najtragiczniejsze dla polaka to chodzenie w metr

[Gość: arahat]

i na schodach lewa strona...musi byc przejscie dla spieszacych sie...u nas
stado idzie zgodnie z wola boza...jak popadnie ...

[Gość: po powrocie]

tak wracamy do tego wymarzonego kraju i
- sasiad wilkiem,nawet na grzeczne dzien dobry odwraca sie w druga
strone
- w autobusie kazdy sie lepi
- a czasem moze lepiej nie gadac bo zaleje cie fala ludzkich
problemow zdrowotnych ktorych podloze znajduje sie raczej w
niezdrowym trybie zycia lub w powszechnej lekomanii niz w zlym losie
powodzenia

[Gość: jacgg]

Nie mogę też przejść do porządku dziennego nad tym, że wchodząc do lokalu/sklepu
w Polsce to ty musisz pierwszy grzecznie ukłonić się w pas już w progu - co
robię bo jestem dobrze wychowany, a przynajmniej staram się być (wielu włazi bez
słowa, tak samo wychodzi - nikt też ich nie wita, ani nie żegna).

Nie jesteś traktowany jak oczekiwany gość (w końcu siedzę i CZEKAM na klientów,
za to mi płacą i z tego żyje szef oraz ja!), którego OBSŁUGA PIERWSZA wita od
progu, tylko jak intruz który zakłóca spokój państwa obsługi, za co należy
przeprosić kłaniając się już w progu... Przy czym ile razy bywa, że ktoś mi coś
tam odburknie obrażony (jak by mi robił łaskę, że zostawiam u niego swoje
pieniądze), albo BRAK REAKCJI (!). "W końcu czy za bycie miłym ktoś mi płaci, a
poza tym czy ta jałmużnę można płacą nazywać, ku..wa..."

W związku z powyższym pracownik z Polski zostaje słusznie poddany koniecznej
reedukacji po przybyciu na wyspę: panienka z wiecznie obrażoną miną biorąca
łaskawie pracę np. kelnerki, będącą absolutnie poniżej jej godności i
niebotycznych kwalifikacji dostaje na początek szmatę/miotłę do łapki i ściera
podłogi przy klientach ze spuszczoną główką (ach, cóż to za pohańbienie!) dopóki
nie nauczy się zwykłej grzeczności i nie nauczy zasady: żadna praca nie hańbi,
hańbi jej brak. Przy okazji dociera do niej, że każda praca wymaga określonych
umiejętności i praktyki oraz znajomości pewnych tak podstawowych zasad, których
wbrew swemu przekonaniu niestety nie znała...

[Gość: jacgg]

Mała poprawka z tym patrzeniem sobie w oczy - gapienie się na kogoś obok jest
dosyć powszechnie odbierane wśród ludzi dobrze wychowanych nie tylko w Anglii
ale i np. w Polsce za niegrzeczne, ofensywne, buractwo (chyba, że robimy cielęce
oczy do obiektu naszych wzruszeń...).

Natomiast unikanie kontaktu wzrokowego w trakcie rozmowy (płacenia w sklepie i
tym podobnych sytuacji) tak samo uchodzi w wielu cywilizowanych krajach za
przejaw niegrzeczności, braku szacunku czy wręcz nieszczerości. Jest to bardzo
częsty brzydki obyczaj w Polsce - patrzenie gdzieś w bok w takich sytuacjach, z
ponurą oczywiście miną.

W Anglii rozmówca (sprzedawca, itd.) patrzy prosto w oczy i zazwyczaj ma
przyjazną minę, ludzie w miażdżącej większości starają się nawzajem poprawiać
sobie nastrój, a nie pogarszać ponurą, obrażoną miną i narzekaniami.
Rzeczywiście mówią często: Anglia się sypie, ale jest to slogan, nie bardzo
wchodzą dalej w jakieś konkrety i przykłady, ma on bardziej ma pokazać ich
dystans do własnego kraju niż stanowić początek dogłębnej analizy powszechnych
patologii..., mam wrażenie.

Straszne gafy emigranta

[Gość: gosc]

Strasznie durny tekst

Śmierć cywilna

[Gość: piescywil]

Śmierć cywilna to pozbawienie zdolności prawnej(inaczej: traktowanie człowieka
jakby nie żył). Dość paskudna sprawa, orzekana jako kara do okolic połowy XIX
wieku. Czy obytemu autorowi tekstu nie chodziło czasem o śmierć towarzyską? To
takie miłe kiedy dziennikarzami zostają ludzie nie rozumiejący własnego języka:)

[Gość: dinah]

za slownikiem jezyka polskiego - smierc cywilna: 1. «kara
pozbawienia kogoś praw obywatelskich» 2. «utrata zaufania i
wiarygodności w środowisku zawodowym lub społeczeństwie» Autorowi
textu chodzilo o to drugie znaczenie, panie mądraliński

[Gość: jacgg]

Poza tym niektórych zwrotów używamy w tzw. sposób żartobliwy, nie do końca na
serio, dinah... To się nazywa: poczucie humoru...

Jest nawet coś takiego, jak wisielczy humor albo humor angielski... (który bywa
mi bliski i to bardzo - bo kocha paradoks i absurd, a nie pierdzenie i robienie
koziołków, choć nawet mnie czasem zaskakuje, albo śmieszy nie to, co
angielskiego autora danego dowcipu... :)

[hoppke]

> Autorowi
> textu chodzilo o to drugie znaczenie, panie mądraliński

Jeśli tak, to chyba tym gorzej dla autora

emigrant i sąsiedzi.

[Gość: maciejkozlowski]

Mowy nawet nie ma aby odwiedzić sąsiada prosząc np o odrobinę soli czy
zapałki. W domu gdzie mieszkam są 3 mieszkania polaków i 7 anglików. Tylko z
polakami takie "spoufalanie się " jest dopuszczalne a nawet pożądane, bo
nawiązuje się dzięki temu kontakty i jest przyjemniej mieszkać. Od anglików
wieje chłodem, obojętnością. Nawet na " Good morning" na klatce schodowej
odpowiadają z niechęcią. Jeżeli ja nic nie powiem - przejdą obok jakbym był
powietrzem. To nie jest miłe.

[jestem_dziwny]

moja podpowiedź - jak chcecie mieć dobry kontakt to pracujcie nad tym. moze
trzeba zaczac od artykulowej "pogody"? czasem sie usmiechnac i przytrzymac
drzwi? przyjsc z ciastem i przeprosic za delikatny halas na imprezie? moich
sasiadow widzialem moze z kilka razy w ciagu ostatniego pol roku. i jakos nie ma
problemu z usmiechnieciem sie i powiedzeniem "dzien dobry" "jak sie masz" itp.
albo inna sytuacja - przyjechała dziewczyna, za jakies 3 godziny pukanie do
drzwi. sasiadka z kilku domow obok zlokalizowala czyj portfel znalazla podczas
spaceru z psem. klaniamy sie sobie na ulicy do dzisiaj, chociaz poza tym jednym
incydentem jakies poltorej roku temu nie bylo zadnego innego kontaktu.
tak ze jak chcecie miec dobry kontakt z sasiadami, to pracujcie nad tym. i nie
zapominajcie kto jest czyim gosciem w tym kraju (co oczywiscie nie oznacza
chowania glowy itp)

[Gość: jacgg]

Ja powiem więcej: po przybyciu do Londynu czułem się obco i po prostu bardzo
samotny. Jak mi jeszcze znajomy Polak chciał ukraść pierwszą pensję (i to
miesięczną - co tu rzadkie, ale bywa), bo poprosiłem go o użyczenia konta
(miałem problemy z założeniem cholernego konta bankowego, Anglia też potrafi
wkurzać) i lazłem któryś raz z rzędu do niego pieszo przez miasto, z ponurą miną
i w czarnym płaszczu (tam ludzie dużo częściej ubierają się o wiele bardziej
kolorowo, niż my - np. Krakusy gremialnie łażące w czarnych płaszczykach -
eleganci... albo buroszarych ortalionach - plebs...) - nieznajoma Angielka
(śliczna jak obrazek - są takie...), popatrując na moją ponurą gębę, podskoczyła
pół metra do góry machając rękami i narobiła strasznego pisku na widok czarnej
wiewiórki, która wyskoczyła jej prawie spod nóg. Wszystko po to, by mi poprawić
nastrój.

Poza tym bardzo miłe jest to, że minimum raz w miesiącu podchodzą do ciebie
dosyć atrakcyjne dziewczyny/kobiety i pytają np. o pojemność silnika twojego
motocykla, na którym właśnie siedzisz albo chcą pomóc znaleźć ci drogę, gdy na
rogu skrzyżowania stoisz nad mapą...

O rodowitych Anglikach mam niemal wyłącznie dobre słowa do powiedzenia. To są
bardzo przyzwoici ludzie, oni naprawdę starają się być "fair".

[hoppke]

> (tam ludzie dużo częściej ubierają się o wiele bardziej
> kolorowo, niż my

Święta prawda. W oczach kontynentalnego Europejczyka często popadają w brak
wyczucia kolorów (okropne zestawienia potrafią na siebie włożyć...), ale dzięki
temu wyglądają żywiej.

> albo chcą pomóc znaleźć ci drogę, gdy na
> rogu skrzyżowania stoisz nad mapą...

Prawda. Wystarczy przez chwilę powyglądać na zagubionego, a zaraz ktoś podejdzie
i zapyta, czy może pomóc. W Warszawie nigdy mnie to nie spotkało.

Niby drobne rzeczy, ale sprawiają że jakoś sympatyczniej się robi.

[skipper_]

jestem_dziwny napisał:

> moja podpowiedź - jak chcecie mieć dobry kontakt to pracujcie nad tym. moze
> trzeba zaczac od artykulowej "pogody"?

tylko w zadnym wypadku nie nalezy na nia zarzekac!
na kpiny z pogody miejscowi sa uczuleni wrecz...

Anglicy kochaja wrecz marudzic, tyle ze w odroznieniu
od mieszkancow PL nie robia tego na powaznie...

[Gość: ano]

jak do polski najedzie milin rumunow pracowac fizycznie to polacy
tez z niechecia i malym entuzjazmem beda ich traktowac

[zigzaur]

Jak na razie, to częściej Rumunia udzielała gościny tułającym się Polakom (rok
1939 a wcześniej 1831, 1864 itd.) niż Polska Rumunom.

[Gość: prawietubylec]

Nie tylko w Anglii;) Poprostu tak okazuje sie pogarde i sile wobec
obcych z jakiegos zapapranego euro-kosmosu. Olewac a nie pozbawiac
sie naturalnej, emocjonalnej wrazliwosci (nie mylic z chamstwem,
naturalnie).

[Gość: Iwona]

Widocznie mam szczescie, bo mam wspanialych sasiadow, jestesmy
zaprzyjaznieni, ostatnio ich syn lezal w szpitalu i bardzo
drobiazgowo codziennie sie dzielili z nami przebiegiem choroby, jade
do rodziny synowej na swieta, sasiedzi dostaja klucze do mojego
mieszkania, obok nowi sasiedzi tez bardzo przyjazni, dzieciaki
uwielbiaja bawic sie z moja kotka, jestesmy one big happy family...w
Warszawie oprocz jednej sasiadki staruszki, mieszkal jeden stukniety
facet, ktory predzej by sie zalatwil na wycieraczke niz poweidzial
do nas cokolwiek i jedna osoba, ktora mowila dzien dobrzy jak miala
humor.

Straszne gafy emigranta

[jestem_dziwny]

no dobra, jak już wyszukalismy co autor/ka/rzy zrobił złego w tym co napisał
(prawda, że juz brzmi bardzo... swojsko?) mozna by dodac cos od siebie.
w sumie troszkę to zycie poznałem. z wieloma anglikami sie zaprzyjaznilem. u
wielu w domach bylem (a nie tylko pubowe imprezy). Dość powiedziec, ze w tym
towarzystwie czuje sie dziwnie. dziwnie, jak na nasze "polskie standardy".
plotkuje sie? oczywiscie. obgaduje? komentuje? oczywiscie ze tak. ludzie na
calym swiecie sie tak zachowuja. moze w troche inny sposob niz my...
czy jest wiec jakis sposob na to zeby sie dobrze czuc i - chyba co wazniejsze -
byc dobrze odbieranym? ja stosuje jedną metodę, która w miare zdaje egzamin.
Jest łatwa w definicji i cholernie trudna w realizacji. A przyjąłbym tu takie
słowa jak: wstrzemięźliwość, cierpliwość, obserwowanie otoczenia i przede
wszystkim myslenie co się robi

[Gość: jacgg]

Święte słowa! Przede wszystkim myśl, co robisz. Śmierć cywilna w pierwszej
kolejności spotyka w tym kraju ludzi bezmyślnych i leniwych. Przy czym dla
Anglika nie ma ludzi głupich - są tylko ludzie, którym NIE CHCE SIĘ pomyśleć. I
za to jest śmierć cywilna. Przy czym, jeśli myśleć zaczniesz - są szanse na
powstanie z martwych.

Straszne gafy emigranta

[Gość: karol]

Bardzo potrzebny artykół wszystko się zgadza jakie było moje zdziwienie jak
wszyscy się domnie uśmiechali i pozdrawiali po miesiącu tak mnie to zaczoło
denerwawać wrrrrrrrr ale teraz wiem że jest to coś wspaniałego i potrzebnego
brakuje mi tego jak przyjeżdzam do Polski błagam uśmiechajmy się bądżmi
bardziej otwarci zagadujmy się w pubach niszczmy chamstwo i zabujcze spojżenia
życie może być leprze naprawde/

[Gość: dinah]

... i uczymy sie polskiej ortografii, błagam!

[Gość: mk]

Karol najwyrazniej nie ukonczyl nawet(!) trzech klas podstawowki.
Czy to jest gafa Polaka czy pelna kompromitacja?

Straszne gafy emigranta

[Gość: sdf]

I to takie fajne że ludzie tam żyją jak stado wyalienowanych robotów?

[Gość: jacgg]

bzdury gadasz, śmiać mi się chce

Straszne gafy emigranta?

[Gość: n]

To nie gafy tylko nasza narodowa wredność. W Polsce nawet w dużym mieście,
ubrani radośnie dorośli nie mogą przejść ulicą bez głupich komentarzy. W
komunikacji miejskiej ktoś starszy musi wyłokciować swoje miejsce. Nawet w
pobliskim sklepie ludzie mają gębe na kwintwe i nie potrafią wydusić miłego
słowa. Dla sfrustrowanego Polaka świat w UK wydaje się dziwaczny ale to u nas
brakuje normalności.

[Gość: kurski]

twoja normalność ma jeden szkopuł jest subiektywnym odczuciem,
opartym na ocenie porównawczej pozytywnych cech widzianych
zagranica do negatywnych widzianych w kraju, w tensposób nam
tej "normalności" będzie zawsze brakowało.

[Gość: jacek]

BRAWO!

Straszne gafy emigranta

[anna-888]

Tak to prawda, ze na wyspach panuje inna mentalnosc !!

Straszne gafy emigranta

[Gość: rollingpeople]

jak zwykle bzdura bzdurę pogania. Nie róbcie z Angoli ześwirowanych
indywidualistów a z Polaków totalnych chamów. W autobusie i tak nie patrzy
nikomu w twarz ale jeśli wzrok już się spotka to nikt Cię nie zabije wzrokiem,
wymiana uśmiechów wystarczy. Pieniądze można połączyć na ladzie i przerażenia
nie będzie. Generalnie Angole zdają sobie sprawę, że jesteśmy z innej kultury
ale doceniają nasze "zalety": przepuszczanie kobiet w progu, przytrzymywanie
drzwi, polską gościnność czy po prostu zwyczajną uprzejmość bo nie ulega
wątpliwości, że jesteśmy lepiej wychowani niż oni. Szacunek dla starszych w
tym kraju już nie istnieje, no chyba że tylko dzięki nam.

[jednokolanko]

Och, jej bez histerii. Przecież to jest artykuł żartobliwy. Co nie znaczy, że
nie ma w nim trochę prawdy. U nas prędzej by ktoś uciekł z drogi niż powiedział:
"dzień dobry" obcemu. Fakt, że może Polacy szybciej się spoufalają, ale
zazdroszczę Anglikom kultury właśnie w kolejkach. Nikt się tam nie pcha. A u nas
można wyjść z kolejki ze zmiażdżoną stopą lub żebrami. O pchaniu się w tramwaju
nie wspomnę. Chociaż, dzięki Bogu z tramwajami już chyba coraz lepiej. Ludzi
zakumali o co chodzi?:)

[Gość: jacgg]

rollingpeople - z wielkim smutkiem stwierdzam, że jako społeczeństwo nie
jesteśmy lepiej wychowani od Brytyjczyków - zarówno w życiu codziennym jak
publicznym. Dalekooo nam.

[wen_yinlu]

W autobusie nie patrzy nikomu w twarz?
Ludzie!
W londyńskim metrze stado wesołych 40-tek jechało z olbrzymim dmuchanym penisem,
którym szturchało nieznajomych mężczyzn, mówiąc "hellooo!". Panowie z uśmiechem
rzucali coś śmiesznego, wokoło wszyscy się śmiali. No może ze 2 osoby wyglądały
jakby miały ochotę zamienić się w powietrze, ale reszta się nieźle bawiła :)

W moim nie za dużym miasteczku też jest fajnie w autobusach, często ktoś
zagaduje, zwykle starsze osoby, robią głupie miny do mojej córki. Dużo fajniej
mi się tu jeździ komunikacją miejską niż w rodzinnym Krakowie. Ostatnio nawet
grupka młodych gniewnych opowiadała kto z kim stracił dziewictwo i tym podobne
historie 0_0 i tylko widziałam jak niektórzy pasażerowie siła wstrzymują się,
żeby nie wybuchnąć śmiechem.

Straszne gafy emigranta

[Gość: kazbez]

Codzienna elementarna uprzejmosc, to przywolane w artykule klanianie
sie i usmiechanie oraz nie wspomniane jeszcze nieustanne
przepraszanie skutkuje stosunkowo niskim poziomem agresji w
codziennych relacjach. Agresja i bezinteresowna zloscliwosc - to
jest to co mnie coraz bardziej uderza gdy pojawiam sie w Polsce a co
bardzo rzadko przydarza sie Anglikom, ktorzy oczywiscie tez maja
swoje przywary.

[Gość: gosc]

Swietna uwaga. Kiedys juz zauwazylam, ze za kazdym razem kiedy
jestem w Polsce odczuwam wieksze napiecie (agresje?) w kontaktach z
nieznanymi mi osobami, bo chyba podswiadomie obawiam sie wlasnie
chamstwa.

[Gość: jacgg]

Otóż to! otóż to! Nie ma większej wpadki dla Anglika, większego wstydu niż
agresja słowna/fizyczna, o udziale w awanturze nie wspominając.

Samo wymądrzanie się, wywyższanie np. z racji dłuższego stażu w firmie czy
wyższego stanowiska jest odbierane jako przejaw dużego chamstwa. Pracowałem np.
w salonie samochodowym jako kierowca, właściwie jako kierowca firmy świadczącej
usługi transportowe dla salonu (outsorcing). W Londynie. "Bossowie" z głównego
biura na samej górze przyszli sobie obejrzeć nowy nabytek firmy na dół, do
naszych kazamatów i zademonstrować niemal ostentacyjnie swoje poczucie humoru i
dystans do samych siebie - po prostu przyszli trochę się powygłupiać, bym
przekonał się, że są w porządalu goście oraz z ciekawości, zainteresowania.
Tylko sam szef najgłówniejszy nie zlazł. Tam się boss interesuje ludźmi, którzy
pracują w firmie. Pilnuje się też dobrej atmosfery ogólnej. Nie zmienia to
faktu, że co powie boss, to się robi, a jednocześnie że bywa bałagan, bo to nie
Niemcy. Mechanik samochodowy - Anglik - w pierwszy dzień dosyć sucho zwrócił mi
uwagę, że parkuję w złym miejscu, zajmując zbyt wiele miejsca na niezbyt dużym
placyku salonu. Poskarżyłem się Kofiemu, Murzynowi z Ghany myjącemu samochody po
naprawie, że ledwo zacząłem pracę, a już mechanik uczy mnie jak mam parkować (to
nie była jego działka, był facet pilnujący parkingu i pomagający klientom
znaleźć miejsce). Nie pamiętam już imienia tego mechanika - chyba Jimmy. Do
Jimmy'ego to dotarło oczywiście, facet przez następnych kilka dni miał minę
zbitego psa jak mnie widział, wstydził się jakby mi co najmniej matkę
zamordował. I czekał na okazję. Okazją była usterka mojego motocykla. Przyleciał
w dyrdy mi go naprawiać, chociaż to tak samo nie należało do jego obowiązków -
naprawiał samochody klientów, a nie motocykle obcej firmy świadczącej usługi
transportowe dla jego salonu. Był szczęśliwy. Szybko się zaprzyjaźniliśmy.

Oczywiście nie mówię tu o kibicach angielskich, łobuzy są wszędzie...
Tak samo bywają wredni i złośliwi ludzie - ale w moim zespole był taki zaledwie
jeden Angol na kilkadziesiąt osób i nikt go nie lubił. Za to złośliwi i bardzo
drażliwi bywają Ghańczycy i to bardzo. Anglików zresztą była chyba najwyżej
połowa w zespole - większość mechaników, babka w recepcji, chyba spora część
managmentu na górze. Szefem działu obsługi klienta był Ratna -Hindus, jak się
pytałem Hindusów, Włochów, Anglików z RPA - gdzie się podziali Brytyjczycy, czy
to jeszcze Anglia jest - to się śmiali.
Bywały też plotki i obgadywanie - to jest wszędzie.

A każdy klient był Bogiem, aż do przesady.

Polskie chamstwo

[Gość: Hermenegilda]

1. Wchodzę do sklepu, mówię grzecznie "dzień dobry", odpowiada mi
cisza.
2. Mówię "dzień dobry" obcej osobie, odpowiada mi zdziwienie bliskie
reakcji na wyczyn lokalnego wariata, który wymyślił kolejną głupią
sztuczkę, np. aktualnie pokazuje goły tyłek przechodniom.
3. Przepychanki w tłoku.
4. Próbuję zagadać panią za ladą, w pustym sklepie, a ona odwraca
się do mnie tyłem lub odburkuje mi jak z łaski, raczej nie jest
urobiona po pachy, ale za uprzejmość nikt jej przecież nie płaci, no
nie? Więc po co być miłym.
5. Spieszę się bardzo, potrącam kogoś na schodach, przepraszam, a on
i tak mnie zlewa wiadrem pomyj słownych.
6. W knajpie, urzędzie, na ulicy poziom uprzejmości nieznajomych
jest wprost proporcjonalny do ilości złota i norek na moim ciele.
7. Najłatwiej załatwić coś chamstwem i krzykiem. Inaczej druga
strona uznaje cię za frajera i kopie w tyłek.
8. Inne.
A jak jest w Anglii?

[hoppke]

> 1. Wchodzę do sklepu, mówię grzecznie "dzień dobry", odpowiada mi
> cisza.

Wchodzę do sklepu i sprzedawczyni mówi "dzień dobry, jak mogę pomóc?". W
większym sklepie często zdarza mi się, że wchodzę i po chwili zza pleców słyszę
"jak mogę pomóc?". No a jako Polaka zawsze rozbraja mnie to ich "Hello love".
Jeśli dłużej patrzysz na jakiś towar, to też się ktoś z obsługi Tobą dość szybko
zainteresuje i podejdzie pomóc. Tłumaczę to sobie tym, że w UK nawet z pensji
sprzedawcy idzie godnie wyżyć. A może po prostu nie są takimi ponurakami.

> 2. Mówię "dzień dobry" obcej osobie, odpowiada mi zdziwienie bliskie
> reakcji na wyczyn lokalnego wariata, który wymyślił kolejną głupią
> sztuczkę, np. aktualnie pokazuje goły tyłek przechodniom.

Odpowiedzą. Zignorowanie byłoby niegrzeczne.

> 3. Przepychanki w tłoku.

Zależy. Zwykle są dość porządni (wspomniane już kolejki ustawiające się na
przystankach), ale w londyńskim metrze panuje wolna amerykanka. No ale metro to
specjalny przypadek, wyjątek moim zdaniem.

Jedna ciekawa rzecz

[jacgg]

Hoppke możesz w to nie uwierzyć, ale w 10-milionowym Londynie przez 2 miesiące
chyba ani razu NIKT mnie nie potrącił nawet w metrze! Fakt, że dużo metrem nie
jeździłem, więcej autobusami, samochodami i motocyklem.

Anglicy nie przerywaja, kiedy ktos mowi.

[Gość: totalizator]

Rowniez nie zagluszaja drugiego tylko dlatego, ze sie z nim nie
zgadzaja. Polecam naszym parlamentarzystom i innym kolkom nie
okrzesanym, kiedy jeden mowi drugi "morde w kubel".

[gringo68]

tu się akurat mylisz, wystarczy obejrzec posiedzenie brytyjskiego
parlamentu...smiechy, przerywanie, zlosliwości czesto niskich
lotów...

[jacgg]

Tak tak! Polska specjalność - przerywanie ci, ledwo zacząłeś. Ile razy słyszałem
w Anglii: LISTEN TO ME! YOU DON'T LISTENING! Szczególnie w pracy, ale w życiu
codziennym również.

Tam się słucha drugiego człowieka co ma do przekazania, przekazuje się bardzo
konkretnie własne racje, tak żeby za chwilę nikt nie musiał drugi raz tego
samego powtarzać!!!

I potrafią być boleśnie szczerzy, kiedy wkurzeni w końcu ci mówią: "Probably You
are lovely boy but You are STUPID!!!" (w sensie: "w ogóle nie myślisz, do cholery!")

[Gość: atari]

LISTEN TO ME! YOU DON'T LISTENING! a co to znaczy ????
I jeszcze wpisął dużymi..... żenada.....

[Gość: jacgg]

pardonsik, duża wtopa, wróciłem 3 lata temu i praktycznie języka nie używam,
zapominam...

"you're not listening", of course...

[Gość: jacgg]

aj, to już 4 lata

Straszne gafy emigranta

[Gość: cyprian]

Muszę dodać komentarz, bo mam wrażenie, że tekst, jeśli to wszystko prawda,
nie dotyczy Londynu. Doskonale jeszcze pamiętam zgrzyty towarzyszące
przyswajaniu zwyczaju wręczania pieniędzy do ręki w Polsce. To było 15, może
10 lat temu i zwyczaj ten przyszedł do nas z kultury Zachodu. Żyję w Londynie
i raczej nie zdarza się, by ktoś nie dał mi reszty do ręki.
Jeśli zaś chodzi o kontakt wzrokowy w środkach transportu, a zwłaszcza w
metrze, to co w tekście, absolutnie mija się z prawdą. Mam wrażenie, że ludzie
tu zaglądają sobie w oczy znacznie częściej niż na przykład w Warszawie.
Autorze kochany przejedź się metrem!!!

[Gość: Aga]

A i prosze nie zapominac o kulturze za kierownica samochodu. Nie ma
problemu z wyjechaniem z podrzednej ulicy, kierowcy nie traktuja
przechodniow jak celu na strzelnicy... W Wielkiej Brytanii jezdzi
sie duzo lepiej.

[jacgg]

Mój Boże tutaj naprawdę mógłbym rozwinąć ten temat, jako że pracowałem w
Londynie głównie jako kierowca... British driver i polski cham za kierownicą -
to ciągle jest przepaść!!!

[jacgg]

Jeżdżąc z powrotem po Polsce cierpię, to jest cierpienie, zero przyjemności z
jazdy. Stan dróg, pojazdów (smród ze zdezelowanych układów wydechowych,
nielegalnie pozdejmowane katalizatory, żeby mniej paliwa spalił silnik będący w
takim stanie wskutek niechlujstwa właściciela oraz często domorosłych
mechaników, że i tak pali dużo za dużo), kultura jazdy - niepotrzebnie
poruszyłeś ten temat.

[Gość: Aga]

Oj, nie chcialam otwierac puszki Pandory...

[coright]

Ciekawe, mieszkam w Londynie od 4 lat i wszedzie dostaje reszte do reki, od
sklepiku na rogu, przez markety, w Harrodsie - zawsze reszta do reki.

[Gość: kazbez]

To wszystko jak najbardziej dotyczy Londynu. NIe wiem w ktorej
czesci miasta mieszkasz ze masz inne doswiadczenia, ale we
wszystkich czesciach oproch wschodu ktorego nie wizytuje poniewaz
nic mnie jeszcze tam nie zagonilo te zasady funkcjonuja.

Straszne gafy emigranta

[Gość: kjl]

Ale błąd - za wylewne przywitanie się z członkiem gangu nie grozi
kulka w głowę tylko zadźganie nożem. To nie Stany, tu jest kultura
noża.

Straszne gafy emigranta

[skipper_]

Kolejny raz GW publikuje bzdety na temat zycia w UK...

jesli dla kogos Hyacinth Bucket jest "doskonałym przykładem angielskiego
savoir-vivre'u" znaczy, iz po prostu nie rozumie
zachowania Brytyjczykow.... (tak a propos "Keeping Up Appearances"
jest serialem satyrycznym, a Bucket'owie sa jawna kpina)

zainteresowanym "zrozumieniem" Brytyjczykow polecam
ksiazke Kate Fox "Watching the English", gdzie w lekki
i zabawny sposob przedstawione sa "osobliwosci" zwyczajow
w UK...

polskie wydanie, w nienajlepszym tlumaczeniu, ma tytul
"Przejzec Anglikow"...

[jacgg]

Potknęli się we fragmencie nie po całości, skądinąd ten serial jest świetny!!!
Kocham Hiacyntę!

głośne dyskusje o łamaniu w kościach

[annika.h]

ciśnieniu,zgagach itp.,opowieści o pobytach w szpitalu snute bez najmniejszego
skrępowania,przebieg chorób ze szczegółami-to jest to , co można usłyszeć
czekając w urzędach,przychodniach ,korzystając z komunikacji w Polsce.Ostatnio
byłam świadkiem , jak dwie baby dyskutowały o hemoroidach jednej z nich na
poczcie,w obecności kilku osób.No i to ostentacyjne gapienie się na
siebie.Wystarczy, że według oglądacza ktoś wygląda tylko trochę inaczej, osobnik
nie oderwie od ciebie oczu póki nie obejrzy każdego szczegółu twojej garderoby i
każdego pryszcza na twojej twarzy.W żadnym innym kraju nie czułam się tak
obserwowana jak w Polsce.

Brytyjczyk przeszedłby najzupełniej obojętnie...

[Gość: amrik]

oto konsystentnie ujete wiesniactwo i chamstwo (niektorych
empigrantow). Ja, bedac na emigracji od 10 lat nauczylem sie
jednago - unikac Polakow jak ognia. I dobrze na tym wychodze.

Wciaz te same dziwne stereotypy

[jeanie_mccake]

czasami pisane w nieco innej kolejnosci.
Czy redakcja Wyborczej naprawde nie zna nikogo, kto kiedys byl w
Britain?

Straszne gafy emigranta

[Gość: rumburak]

Nie dokonca tak jest z tymi Anglikami.
Mowienie dziendobry kiedy dwie osoby mijaja sie w parku to miła rzecz, ale skad
wiadomosci jakoby Anglicy kulturalnie ustawiali sie w kolejce do autobusu?
Mieszkalem przez rok w Manchesterze, jezdzilem autobusem do pracy, nie ma mowy o
ustapieniu starszej osobie miejsca. Dzieciaki jak i dorosli siedza czesto z
butami opartymi na siedzeniu naprzeciwko. Smieci w autobusach wiecej niz na
ulicy, głośno słuchaja muzyki pala papierosy.
Nie widzialem w Polsce zeby ktokolwiek palil papierosy w autobusie :/

Jak kazdy kraj ma swoje plusy i minusy, u nas lepsze jest jedno u nich co
innego. Wazne zeby ci co wracaja z tamtad przywozili co dobre do Polski :)

[hoppke]

> Mowienie dziendobry kiedy dwie osoby mijaja sie w parku to miła rzecz, ale skad
> wiadomosci jakoby Anglicy kulturalnie ustawiali sie w kolejce do autobusu?

Ustawiają, ale głównie w mniejszych miastach. Można to np. zobaczyć w Bristolu,
ale w Londynie już nie uświadczysz. Inna też sprawa, że im większe miasto, tym
mniej Anglików a więcej "tylko" Brytyjczyków i przyjezdnych.

> Mieszkalem przez rok w Manchesterze, jezdzilem autobusem do pracy, nie ma mowy
o ustapieniu starszej osobie miejsca.

Bo to nie jest tu pojmowane jako "niegrzeczność". Czasem widzę ludzi, którzy
ustępują innym miejsca, ale nie jest to chyba dyktowane ani wiekiem, ani płcią,
tylko bardziej ogólnymi względami.

Straszne gafy emigranta

[Gość: tola]

Po kazdej wizycie w polskim niewielkim sklepie w UK jest mi po
prostu wstyd za nasza rodzima obsluge.Moj maz jest Anglikiem i
zawsze stara sie lamana polszczyzna przywitac ze sklepowa Polka.Mnie
osobiscie by rozbrajalo to jego ,,dzjen diobry'', czy ,,jak se
mas?'' ,ale nie polska sklepowa z mina przyslowiowego kota zachowa
milczenie, schowa wzrok nawet nie wydusi falszywego usmiechu. Jestem
zazenowana takim zachowaniem, brakiem serdecznosci i spontanu u nas
Polakow.

[krecik]

Ugh, nawet nie mow... W moim miescie sa ze trzy polskie sklepy i obserwuje
identyczne zachowanie. Niesamowite... To tak, jakby z importowanym towarem
zaimportowano rowniez ta straszliwa chorobe umyslu - nieuprzejmosc chroniczna...

Ag

Wreczanie pieniedzy - tak samo w USA

[Gość: pocalujta_wujta]

Wielu Polakow sprzedajacych w USA jeszcze sie nie nauczylo ze reszte wydaje
sie do reki tak samo jak inkasuje z reki.

To ni jest tylko zwyczaj, ale takze praktyczna sprawa. Chodzi o to ze
pieniadze lezace niezaleznie gdzie sa bez wlasciciela i jesli je ktos wezmie
to bedzioe jedneuj albo drugiej stronie zal a poza tym bedzie masa klopotow bo
tu nie latwo sie oskarza "zlodziej" (za to mozna niezle oberwac w sadzie bo tu
nie ma lawych i bezkarnych pomowien jak w Polsce).

A mowienie dzien doby jest wszedzie. Brak kontaktu wzrokowego jest szczegolnie
zalecany w Nowym Jorku.


Ogolnie w USA obowiazuja podobne zasady do brytjskich.

Pozdrawiam z New Jersey

[Gość: cock-knee]

'do niedawna w Londynie i picie alkoholu są naturalnym elementem
każdego dnia'
Czyli autor czytal gdzies o Borisie i jego potepieniu picia w
autobusach, i naiwnie wyobraza sobie, ze to cos zmienilo?

Straszne gafy emigranta

[Gość: Anonim]

Przeczytalem caly artykul i z zalem stwierdzam, ze pisala go osoba, ktora nie
ma pojecia o zyciu na wyspach. Jak zyje nie czytalem wiekszych bzdur. W
mniemaniu autora tego tekstu polacy sa skazani na masowa zaglade, tylko
dlatego, ze zabieramy prace Anglikom; w gruncie rzeczy to Anglicy sa sami
sobie winni, anie naplyw emigrantow z calego swiata. Grubo ponad polowa
Brytyjczykow nie ma ochoty pracowac za przyslowiowe minimum, tylko daltego, ze
Anglia uchodzi za bardzo dumy narod (przypisuja sobi wszystkie mozliwe
wynalazki i odkrycia). mieszkam tu juz kupe lat i zdazylem zauwazyc jak
Anglicy traktuja pojecie pracy. Przykladem jest np: zawod elektryk:
wykfalifikowany elektryk z Anglii zarabia srednio 20 - 35 funtow za godzine,
gdzie dla polaka z takimi samymi kwalifikacjami pracodawca ofiaruje zaledwie
10 - 15 funtow. Kazdy dumny brytyjczyk odrzuci taka oferte, bo uzna to za
narodowy skandal i dyskryminacie dokonana na rodaku.

Pare slow do autora, proponuje raz jeszcze sie zastanowc nad kolejnym
artykulem. Zanim cos napiszesz to przespij sie z tym conajniej 48 godzin przed
napisaniem, lub po prostu znajdz na gadu-gadu kogos kto widzi roznice zycia na
emigracji i w kraju.

P.S. Polacy nie maja nic wspolnego z globalnym kryzysem ekonomicznym. Mozemy
tylko winic USA i rzad brytjski a dokladnie Tonego Blaira. Oni sa
odpowiedzialni za tego typu nieszczecia.

Pozdrawiam i zyce powodznia:)