jak często..........???

[aaggiikk]

macie chwile zwątpienia??? Ja moją pierwszą prawdziwą mam właśnie
teraz Po roku bezskutecznych starań... I cholercia nie mogę sobie
poradzić. Mąż mnie wspiera jak tylko potrafi, ale wiem że tak
naprawdę nigdy nie zrozumie tego co przeżywam...
Zazwyczaj się nikomu nie żalę, ale dzisiaj poniosły mnie emocje.
Dziewczyny jak zebrać w sobie siły do dalszej walki??? Bo walczyć
chcę...
Pozdrawiam

[iwasz2000]

my sie staramy od stycznia 2006. co mi pomaga przetrwac? kiedy juz
przyjdzie @ i wiem, że juz gorzej byc nie może, to wyobrazam sobie
jak glaszcze po glowie nasze dziecko. i zastanawiam sie jakie bedzie
mialo oczka, noc, usta? czy bedzie podobne do mnie czy do swojego
ojca? wtedy ból jest tak silny, że aż leczy. wtedy po prostu wiem,
że juz na prawde gorzej byc nie może i od razu mi lepiej. no bo
jesli juz nie bedzie gorzej, to może byc tylko lepiej!!!! oczywicie
nie twierdze, że to działa u wszystkich, ale ja juz tak nie mam sił
i jestem tym wszystkim zmeczona, że musze sie "leczyc" tak
drastycznymi metodami. albo np sledz posty, że komuś sie udało!!
dzisiaj mamy kolejny cud! jest dobra beta i jedna z nas od dzisiaj
żyje w innym świecie!! czyli udaje sie! czyli warto probowac, starac
sie, walczyc. chocby nie wiem co. ale warto. po prostu warto....

[aaggiikk]

[dobdob0106]

Nie mysl że Twój mąż tego nie rozumie, że tylko Tobie jest ciężko.
jest między Wami dobrze to chroń to, nic na siłę, bo ja właśnie tak
wiele zepsułam , mam nadzieję że nie zupełnie . Rok to naprawdę
jeszcze nie powód by tracic nadzieję, będzie dobrze , życzę Ci tego
z całego serca .Trzymaj się .

[iskierka1975]

dziś jest mój kolejny pierwszy dzień cyklu. dwa dni temu kiedy
temperatura mi spadła i wiedziałam że przyjdzie @, ryczałam jak wół
i do dzisiaj jest mi przykro i cały czas mam kluchę w gardle i tak
naprawdę to nie wiem jak się trzymam w pracy żeby nie buchnąć
płaczem. ale czuję że właśnie teraz w tym miesiącu się coś we mnie
wypaliło, coś pękło, uleciała nadzieja i boję się że nie powróci.ja
sobie już nie radzę.już nic mi nie pomoże.
pozdrawiam

[gosia1705]

Jednego dnia radze sobie lepiej drugiego gorzej chociaz widze ze
jest coraz wiecej dni tych gorszych. Leczymy sie od 1,5 roku. 3
nieudanie IUI potem wielka nadzieja w ICSI i klapa.... W sumie od
tej pory nie moge sie pozbierać i z byle powodu rycze. Teraz też sie
poryczalam dlaczego tak nas los doswiadcza.
Pozdrawiam

[jesienna100]

dziewczynki wchodze tu z sentymentu, chciałam pogłaskac po głowach
te zwątpione, my staralismy sie 2 lata równo, i w te wakacje tez
przeszłam największe peknięcie w duszy..ze poprostu nam sie nie
udaje i bol mnie gdzieś wypalił, pogodziłam sie i przestałam juz
miec te wszytskie nadzieje. zadnych obserwacji , seks tylko kiedy
mielismy ochote juz nie pod 14 dzien, i 7 września zobaczyłam 2
kreski, te 2 kreski przyszły pocichu bez zadnych spektakluarnych
objawow, popedzilam na betę i to był początek, bałam sie ze cos
bedzie nie tak, wszystko narazie jest dobrze, 9 tydzien , serduszko
bije, dopadly mnie wszytskie ciązowe objawy w tym potworne kosmiczne
mdlosci. Dziewczynki chcę Wam powiedzieć że czasem trzeba poczekac,
i wiem że strasznie denrwują teksty o wyluzowaniu ale przestańcie na
jakis czas sie starac tak z premedytacją, nam udalo sie w 21 dc..a
zawsze celowalam najpozniej do 18tego..potem juz czekalam..
strasznie Was wszystkie mocno przytulam i wierzę ja, mimo że wy
czasem wątpicie że bedziecie wymiotować i narzekać na bolące piersi
jak my wszytskie ktore też czekały i sie doczekały. dajcie sobie
troszkę czasu. odpocznijcie od starań.

[lusiasia]

ja juz czekam 4 lata, coz moja ciotka czekala 7
moje fsh juz wynosi 12, coz nie wszyscy moga miec dzieci...
to tak jesli chodzi o wyluzowanie

[aaggiikk]

Dużo słyszałam, że tak zwany odpoczynek może dać efekty.
I powiem szczerze że póki co chyba tak zrobię, wezmę jeszcze jakies
dodatkowe zjęcia, żeby nie mysleć... Póki co mam jeszcze doła.
Ale dzięki za odpowiedzi na mojego posta. Poraz kolejny pokazujecie
że nie jesteśmy z tym problemem sami. Czyli ja i mój mąż, bo to że
jest on dla mnie najważniejszy i stara sie całą sytuację zrozumieć,
to wiem. Choć nie zawsze umie to okazać, ale jesteśmy tylko ludźmi...
Pozdrawiam i mimo wszystko głowa do góry...

[dobdob0106]

Jak tu sobie dać ten psychiczny wypoczynek? Ja to chyba jestem taka
głupia ze wyluzuję się jak juz będę po menopauzie . A narazie to tak
boli że aż strach .

[iwasz2000]

to daj znać gdzie bedziesz wtedy, to ja sie przyłącze bo też tak sie
czuje!! mimo sposobów, czarów, wódki dzień w którym przychodzi @ to
jakaś porażka jest. ciemnia, pustka. jakkolwiek bym sobie nie
tłumaczyła, czarowała, karmiła powodzeniem innych, to i tak jest
syf. a spokój to nie pamietam kiedy mnie ogarniał. może tak jechac
na persenie??? ))

[dobdob0106]

Najgorsze jest to , że po dwóch latach starań, potem trzech myślałam
że już gorzej być nie może, ale niestety może, jest gorzej , coraz
trudniej,coraz bardziej przykro. Czasem zastanawiam się gdzie będzie
kres tego bólu, bo kiedyś przecież będzie, a może nie , może już na
zawsze do końca będę cierpieć z powodu braku dzidziusia. I jak tu
cos planować, chociażby miec checi do życia. Przepraszam że tak
smucę, ale jakoś tak mi się zrobiło źle.

[iwasz2000]

ale z drugiej strony zobacz - są wśród nas dziewczyny z dłuższym niż
Twoj czy mój stażem starań. I jednak sie udaje. wiesz, często słyszy
sie historie, że po niewiarygodnych trudach, leczeniach, zabiegach,
kiedy już na prawde wszystkie możliwości się wyczerpały, para mówi
dość tego. koniec. widocznie tak ma być. i co sie dzieje? bach, jest
ciąża. nie umiem tego wytłumaczyć, ale może to wlasnie to jest
to "wyluzowanie się". u nas na przykład: wszystkie badania sa w
porządku i nic. takze cos w tym musi byc. no a z drugiej strony, to
jakos trudno na siłe powiedziec sobie "trudno"..