Nie daję rady

[elza303]

Chyba nie będę nigdy matką.Trudno z tym się pogodzić.6 inseminacji,2 in
vitro...i nic.
Rodzina się oswaja z problemem.Maż przyzwyczaja ...(ma swoje dziecko)
Generalnie wygoda i luz....
Bez problemów.
Tylko czas mija a ja nie potrafie odnaleźć się w sytuacji...
Nie daję rady .Staram się żyć normalnie ...
Nie potrafię...

[miceel]

Nie załamuj się,, nie warto .Mnie dopiero wyszło 6ICSI ,ale warto
bylo,za tydzień zobaczymy naszą córke.Gdzie się leczysz?Możesz
pisac na priva.Głowa do gory.Pozdrawiam.

[maja11-25]

trzymaj sie

[ikakole]

Od jakiego czasu sie starasz o dzidzie???

[marzycielka3]

Nie poddawaj się wiedz,że nie jesteś sama!Trzymaj się ciepło,pozdrawiam!

[free-klaudia26]

Ja sie właśnie dzisiaj dowiedziałam ,że moja kolezanka która zaczęła
się starać o dziecko dopiero pierwszy m-c jest właśnie w ciąży,no
totalnie jestem załamana .To ja z tym walcze ponad 5 lat a ona za
jednym zamachem.Niektóre dziewczyny to nawet by zaszły w ciążę z
kijem od szczotki
Nie no życze jej jak najlepiej ale sama jestem ......

[...]

[lubie_gazete]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[rena55555]

elza, każda z nas ma chwile załamania, ale ja też wierzę, że wiara i
walka czyni cuda.
Ja też mam za sobę 5 IUI, in vitro, ICSI (ciąża z poronieniem), 2
nieudane transfery mrożaczków i po trzecim in vitro/ICSI i w sumie
dopiero 5-tym transferze jestem w ciąży. Co prawda wiem o tym
dopiero od kilku dni i jeszcze wiele może się zdarzyć, ale mocno
wierzę, że tym razem się naprawadę uda.

[allure10]

rena55555 a na co chorujesz?

[maja11-25]

do lubie gazete nie masz innego forum tylko na tym forum
syczysz jadem

[betka262]

witaj.
doskonale cię rozumiem. Ja już też nie daje rady. Nic mnie nie
cieszy, nic nie bawi. nie umiem normlanie żyć/
chciałabym sie wkońcu cieszyć życiem, cieszyc się z tego co mam. Mam
cudownego narzeczonego, wspaniała rodzinę, cudowną chrześniaczkę.
Ale jest mi smutno. Szukam sensu życia. Nie wiem co dalej ze sobą
począć. Mam wrażenie, że nic juz mnie w zyciu nie czeka. Że wszytsko
już zrobiłam i teraz tylko egzystuję. Jak roślinka.
Wiem, że nie jestem sama i, że wy też macie ten problem.

Czas nas uczy pogody

[kolebeczka]

Nawet, gdy juz zajdziesz w ciaze- mysli kreca sie wokol jednego:
a czy donosze, czy dziecko zyje, czy bedzie zdrowe- juz nie chce
nastepnych prob, juz nie wytrzymam.
Ide do sklepu z ubrankami dziecinnymi, to dopiero moj 2mc, i
wyobrazam sobie, co kupie, jak urzadze pokoj...
A z drugiej strony zaraz- a co- jesli nic z tego nie bedzie?
Przeciez wreszcie, po tylu latach i bolu i wyrzeczeniach rozpoczal
sie ten rozdzial, juz nie jestem daleko- co zrobie ze swoim
zyciorysem, jesli jednak nie...?
Wisi mi kariera, chce byc tylko mama.

Dziewczyny- przyjmijmy to wszystko jako czesc naszej drogi.
Moze kiedys bedziemy patrzec na to inaczej, moze czas nas jeszcze
nauczy pogody. Tyle przeciez w zyciu przeszlysmy, nie tylko w tym
temacie, i jakos zyjemy, zyjemy...
Dla smutnych- piosenka- trzymajcie sie! trzymajmy sie!
Wyplakac, wyplakac i zyc...

(moja ulubiona wersja Sojki)
majka1304.wrzuta.pl/audio/93Y4Wx8UNK/stanislaw_sojka_-_czas_nas_uczy_pogody

[maja11-25]

dziewczyny pisalam juz w innym poscie jestem po poronieniu
przyjaznilam sie z kolezanka przeszla to samo 2 poronienia ale
w koncu urodzila slicznego synka ale stalo sie jego mam
zginela w wypadku maly mial skonczyc dwa latka moglam rozmawiac
z nia na wszystkie tematy szczegolnie na jeden i bylo wszystko
ok wjedzialam ze ulozy sie jakos

[betka262]

Maja to przykre i smutne co napisałaś.
Bardzo mi przykro. Twoja koleżanka wiele przeszła, a jak doczekała
się szczęścia tak szybko ono się skończyło.

Dlaczego tak się niesprawiedliwie dzieje na świecie?

[maja11-25]

gdy bylam na cmentarzu 2 listopada i stalam nad grobem lzy same
mi lecialy z oczu zawsze moglam z nia porozmawiac i bylo mi
lzej wiedzial ze mi tez sie uda jej synek mowil juz mama i tata
teraz napewno wzywa mame ale jego mama juz go nie uslyszy moze w
z nieba napewno ale juz go nie przytuli dzieki za cieple slowa
pozrawiam

[1w1000]

nigdy nie odważyłam się pomysleć, że moje największe marzenie się
nie spełni. Miałam ciążę pozamaciczną i 5 zabiegów in vitro. Cztery
bez oczekiwaego rezultatu , piąty 3 dni temu. Znowu ogromna
nadzieja, że może teraz. Modlę się do Boga o cud ale on mnie chyba
nie słyszy. Nie mam nikogo z kim mogłabym porozmawiać, mąż jest
cudowny , stara sie bardzo ale ma już dziecko z pierwszego
małżeństwa , więc w walce zostaję sama. wstydzę sie powiedziec
rodzicom i rodzeństwu. myślę, że tylko Wy rozumiecie jaki to ból.

[spinkaz]

Mnie także nachodza takie myśli, że tylko tutaj na forum takim jak
te, znajdę zrozumienie. Nikt kto nie prechodzi tej procedury
związanej z leczeniem, leków, monitoringu cyklu, badania nasienia,
comiesięcznego wyczekiwania na cud, nie jest wstanie nas zrozumieć.
Staramy się trzy lata, pierwsza iui "zaskoczyła" od razu, nie
dowierzałam, że się udało... nasza radość trwała tylko 12
tygodni...Minęło pół roku i gehenna trwa nadal - znowu badania,
leki. W zeszłym cyklu kolejna iui - klapa.. To byłoby zbyt piękne,
żeby tak dwa razy z rzedu mogłoby się udać, taką farciara to napewno
nie jestem. Kilka dni temu dowiedziałam sie, że moja koleżanka jest
w ciąży. Tego co czuję nie potrafię nazwać ani logicznie
wytłumaczyć! Ja nie chcę się z nią spotykać, nie chcę słuchać
relacji z wizyty u lekarza ani oglądać zdjęć z usg! Nie chcę!!
Jak długo jeszcze mamy czekać? Powoli tracę nadzieję, że spełni się
nasze największe marzenie....musiałam sie wygadać.

[agazlublina]

to co tutaj przeczytałam to tak jakbym słyszała samą siebie ,też
brakuje mi już siły nie wyobrażam sobie życia we dwoje (lecze się
ponad 7 lat )czasem sobie myślę że lepiej by było walczyć z
nowotworm może walka nie była by taka długa, bo co mi z tego że się
teraz poddam -jak i tak bęndę musiała z tym żyć ...,<< właśnie się
rozwyłam

[free-klaudia26]

Do agazlublina
Nie możesz tak kochana mysleć ,że lepiej byłoby mieć nowotwór
niz .....wiadomo co ,doskonale Cie rozumiem bo sama jestem w tej
samej sytuacji tyle tylko,że ja sie lecze ponad 5 lat ale to i tak
za długo. Ja tez juz nie mam sił a teraz jeszcze czeka mnie mnóstwo
zabiegów ,których sie boje.Tyle juz przeszłam i wciąż żadnych
pozytywnych rezultatów nie wiem co tu dalej robic i o co o tym
mysleć.
Teraz mi sie sóźniła @ jeden dzień ,nie liczyłam na nic ale @ tak
dała o sobie poznać ,że myslałam,że umre z bólu-koszmar ,który boje
sie ,że nigdy sie nie skończy

[en.do]

Dziewczyny ja też juz nie daje rady. Nie chce mi się już żyć! Jestem
chora na endometriozę (IV) stopień. jestem po 4 operacjach. Dalsze
operacje nie mają już sensu, ponieważ mam tak rozsianą ta endo w
jamie brzusznej, że szok. Lekarz mówił,że nie zrobi mi kolejnej
operacji bo to już nie ma sensu kroić tak w kółko. Operacje nie
przynoszą żadnych rezultatów. Endometrioza postępuje w
zastraszającym tępie. Jedynie ciąża mogłaby to paskudztwo zatrzymać
na jakiś czas. O dziecko staraliśmy się z mężem naturalnie przez 3
lata(i klapa).Później inseminacje (i klapa). Po tych wszystkich
operacjach zdecydowaliśmy sie na in vitro (ICSI) I TEŻ KLAPA.W
poniedziałek robiłam test i oczywiście wyszedł negatywny. Nikt mnie
nie rozumie nawet mąż. Od poniedziałku cały czas płaczę. Mam już
tego wszystkiego dośc. Tych bóli podczas miesiączki nie do
wytrzymania, tych wszystkich leków, szpitali. dzisiaj byłam robić
fsh i pielęgniarka nie miała mi się gdzie wbić z igłą takie mam
pokłóte ręce. Ja juz po prostu NIE MAM SIŁ DALEJ WALCZYĆ!!! Nic mi
się niechce, nic mnie nie bawi, najchętniej to bym z domu nie
wychodziła. Na dodatek pokłóciłam się z mężem. Popłakałam się
dzisiaj a on do mnie mówi: i czego ty płaczesz? Siadł do komputera i
oglądał sobie zdjecia na naszej klasie. Nawet mnie nie przytulił.
Dla niego życie toczy się dalej ale co ja mam powiedzieć!!! On nie
rozumie,że ja mogę mieć tego wszystkiego dosyć! Chyba dopiero jak
palnę sobie w łeb zrozumie jak mi jest ciężko!! Dawno mie miałam
takiego doła! Pozdrawiam