samobojstwo

[przyjaciolka1]

Pozwolilam sobie otworzyc nowy watek,bo uwazam,ze temat jest tego wart.


• samobójstwo
kamfora 18.11.2004 20:10 + odpowiedz


oldpiernik napisał:

> Ponieważ śmierć i tak jest nieunikniona, samobójstwo jest co najwyżej aktem
> zniecierpliwienia. ;

Albo chęcią ujrzenia jak najszybciej "na własne oczy" co tak naprawdę jest (i
czy) po drugiej stronie śmierci
Przeważnie jednak samobójstwo jest chęcią sprawdzenia, czy komukolwiek
(a właściwie czy tej konkretnej osobie) zależy na moim życiu, czy
zauważy?
---
)
Ba.
może tu?



• Re: samobójstwo
scand 19.11.2004 10:39 + odpowiedz


Zatem samobójstwo jako akt komunikacji społecznej..

[przyjaciolka1]

Kamfora,masz na mysli pseudosamobojcow,ktorym tylko dzieki nieszczesliwym
zbiegom okolicznosci "udaje sie " umrzec.Z pewnoscia jest takich wielu.

Mnie z tym tematem kojarzy sie zawsze sen,ktory snilam jako nastolatka.Nigdy go
nie zapomne i wiem,ze dzieki niemu nigdy nie popelnie samobojstwa.
Snilo mi sie ,ze siedze na swoim tapczanie ( na ktorym wlasnie spalam )i
wiem,ze musze umrzec.Musze popelnic samobojstwo,bo nie mam innego wyjscia.Nie
wiedzialam w tym snie dlaczego,ale wiedzialam,ze to jedyna droga.Siedze i
trzymam w rece jedna tabletke.Trucizne.Jak ja polkne to umre.Wiem,ze musze to
zrobic i chce to zrobic.Biore ja do ust i nic sie nie zmienia.W momencie jednak
kiedy ja polknelam - juz nie bylo odwrotu - chce zyc ! Nie chce umierac,nie
moge umrzec,ale juz jest za pozno.
To bylo chyba najradosniejsze przebudzenie w moim zyciu.

[ord]

Moim zdaniem jest to permanentne rozwiazanie tymczasowych problemow i
paradoksem gdzie trzeba byc bardzo odwaznym aby udowodnic jak wielkim jest sie
tchorzem.

[przyjaciolka1]

ord napisał:

> Moim zdaniem jest to permanentne rozwiazanie tymczasowych problemow i
> paradoksem gdzie trzeba byc bardzo odwaznym aby udowodnic jak wielkim jest
sie
> tchorzem.

Zdaje sie,ze rozwiazales moj problem. Zawsze zastanawialam sie,czy
samobojstwo to dowod odwagi czy tchorzostwa.

[ernest.wampir]

dla mnie samobójstwo jest wyrazem niezrozumienia (a więc w pewnym sensie
zagubienia)

przyjaciolka1 napisała:
>
> Zdaje sie,ze rozwiazales moj problem. Zawsze zastanawialam sie,czy
> samobojstwo to dowod odwagi czy tchorzostwa.

ja bym tutaj nie generalizował, mogą przecież wystąpić różne motywy
samobójstwa. tchórzostwo jest jednym z nich.
z pewnością część samobójstw jest dowodem odwagi.

[ord]

ernest.wampir napisał:

> z pewnością część samobójstw jest dowodem odwagi.


Hmmm... mozesz dac jakies przyklady tej odwagi? Pytam z czystej ciekawosci.

[ernest.wampir]

ord napisał:

> ernest.wampir napisał:
>
> > z pewnością część samobójstw jest dowodem odwagi.
>
>
> Hmmm... mozesz dac jakies przyklady tej odwagi? Pytam z czystej ciekawosci.

nie chciałbym być źle zrozumiany, nie miałem na myśli odwagi jako POWODU
samobójstwa, ale że do popełnienia samobójstwa jest potrzebna odwaga.
Co do podania przykładu samobójstwa nie będącego wyrazem tchórzostwa - na
przykład sytuacja w której powodem samobójstwa jest brak nadziei na to że moje
życie ma jakiś sens, że mogę spełnić to, co uważam za swoją powinność jako
człowieka. Przy czym brak nadziei rozumiem tu jako sytuację ekstremalną, nie
jako zwykły brak wiary we własne możliwośći ale brak wiary w to że w ogóle, z
jakiejś NIWZALEŻNEJ ode mnie przyczyny jest to niemożliwe.

[przyjaciolka1]

> ernest.wampir napisał:
na
przykład sytuacja w której powodem samobójstwa jest brak nadziei na to że moje
życie ma jakiś sens, że mogę spełnić to, co uważam za swoją powinność jako
człowieka.

Zawsze jeszcze mozna nadac sens swojemu zyciu,poswiecajac sie innym
ludziom.Mozna zaangazowac sie w pomoc bezdomnym,chorym,sierotom.I byloby to
napewno spelnienie swojej powinnosci jako czlowieka.

[ord]

aaaa... ok - mowimy wiec o tym samym "paradoksie".

[ord]

Mysle, ze jedynym wyjatkiem jest eutanazja. Uwazam, ze gwarancja bliskiej i
pewnej smierci i zycie juz nie tyle w cierpieniach (sa silne srodki
znieczulajace) ile ze swiadomoscia bycia ciezarem dla kogos, powinno dac
mozliwosc wyboru.

[przyjaciolka1]

ord napisał:

> Mysle, ze jedynym wyjatkiem jest eutanazja. Uwazam, ze gwarancja bliskiej i
> pewnej smierci i zycie juz nie tyle w cierpieniach (sa silne srodki
> znieczulajace) ile ze swiadomoscia bycia ciezarem dla kogos, powinno dac
> mozliwosc wyboru.

Swiadomosc bycia ciezarem dla kogos - byc moze tak.Gwarancja bliskiej i pewnej
smierci.....lekarze to tez tylko ludzie - moga sie mylic.

[ord]

Tak, lekarze moga sie mylic, ale zawsze dochodzi do punktu, gdzie raczej nie ma
juz mowy o pomylce.

[przyjaciolka1]

ord napisał:

> Tak, lekarze moga sie mylic, ale zawsze dochodzi do punktu, gdzie raczej nie
ma
>
> juz mowy o pomylce.

Ale zawsze jest jeszcze szansa na cud.....
Trudno rozmawiac o tym jak sie jest zdrowym.Mysle,ze nie mozna wczuc sie w
psychike czlowieka smiertelnie chorego.

[ord]

Cuda cudami, ale ja bym tam chcial miec prawo wyboru, ktore bylo by
respektowane przez innych.

[przyjaciolka1]

Oczywiscie masz racje.Chodzi tylko o prawo wyboru.

[kamfora]

przyjaciolka1 napisała:

> W momencie jednak
> kiedy ja polknelam - juz nie bylo odwrotu - chce zyc ! Nie chce umierac,nie
> moge umrzec,ale juz jest za pozno.

Ja w podobny sposób ale "na jawie" nie jestem w stanie przebrnąć przez
problem eutanazji.
Nawet, jeśli odrzucę względy religijne - i tak dochodzę do momentu,
w którym podaję komuś truciznę i w chwili, gdy już za późno na odwrót
dostaję informację o zmianie decyzji, dostaję prośbę o życie!
Możliwość zaistnienia takiej sytuacji sprawia, że nigdy nie zaakceptuję
eutanazji.
Niedawno natomiast rozmawiałam z kimś o prawie człowieka do samobójstwa.
Otrzymałam odpowiedź: "Każdy człowiek ma prawo do samobójstwa, a ja mam
prawo do ratowania tego człowieka przed śmiercią".

I to jest właśnie to

ale najbardziej...

[kamfora]

przypadło mi do gustu określenie "pseudosamobójcy"

[abstrakt2003]

Moim zdaniem samobójstwo jest aktem rozpaczy, desperacji.

[przyjaciolka1]

abstrakt2003 napisał:

> Moim zdaniem samobójstwo jest aktem rozpaczy, desperacji.

Oczywiscie,ze jest to akt rozpaczy i desperacji.I na dodatek braku wiary w
siebie,niskiej samooceny albo egoizmu.Pominmy ludzi bardzo chorych,bo to chyba
inna para kaloszy.
Pare miesiecy temu,w mojej okolicy czlowiek podpalil sie na ulicy ( w malo
uczeszczanym przez ludzi miejscu,ale dobrze widocznym z wielu okien ).Oblal sie
benzyna i podpalil,bo zona chciala odejsc do innego.Zmarl w drodze do szpitala.
Z jednej strony zal mi oczywiscie czlowieka,ale z drugiej ? Rozpacz i
desperacja - jak piszesz,ale czym podyktowana ? Z pewnoscia nie miloscia.

[malvvina]

z pewnoscia nie miloscia , piszesz
a bo to milosc jedno ma imie ?
no i czy istnieja samobojstwa z powodu milosci ? to bylby absolutny skandal.

[przyjaciolka1]

malvvina napisała:

> z pewnoscia nie miloscia , piszesz
> a bo to milosc jedno ma imie ?
> no i czy istnieja samobojstwa z powodu milosci ? to bylby absolutny skandal.

Nie powiesz mi,ze chec posiadania kogos na wlasnosc ma cos wspolnego z
miloscia.Moze istnieja samobojstwa z powodu czegos co niektorzy widza jako
milosc - sam sens slowa "milosc" wyklucza popelnienie z jej powodu samobojstwa.

[oldpiernik]

Nie ma sensu rozważać tego tematu bez kontekstu.
Dla samuraja rytualne samobójstwo to ocalenie honoru, religijno-duchowy wymiar
też pod tym jest, właściwy tradycji japońskiej.
Dla kogoś, wierzącego w reinkarnację, jest przyspieszeniem przemiany, albo
czymś jeszcze, nie wiem.
Nawet zdefiniowanie tego, czym jest samobójstwo, albo raczej, co jest
samobójstwem , wymaga odniesienia. Czyny poległych bohaterów...
... a może samobójców?!

Pisząc o "akcie zniecierpliwienia", miałem na myśli jedynie kontekst
nieuchronności śmierci. Moim zdaniem, niecierpliwość nie jest zaletą.

OLDPRZYWIĄZANYDOŻYCIA

[przyjaciolka1]

Dla kogos wierzacego w reinkarnacje ( czyli dla mnie ) z pewnoscia nie jest
samobojstwo przyspieszeniem przemiany.Wrecz przeciwnie.Byloby absolutnym
przyhamowaniem rozwoju.
A z kontekstem masz racje.Trzebaby rozwazac poszczegolne przypadki.

[kamfora]

przyjaciolka1 napisała:

> Dla kogos wierzacego w reinkarnacje ( czyli dla mnie ) z pewnoscia nie jest
> samobojstwo przyspieszeniem przemiany.Wrecz przeciwnie.Byloby absolutnym
> przyhamowaniem rozwoju.

Czy mogłabyś to rozwinąć?

[przyjaciolka1]

Czlowiek nie inkarnuje sie po to,zeby sobie jeszcze raz dowolnie pozyc,ale po
to zeby sie rozwijac.To co dostaje od zycia jest mu do tego rozwoju potrzebne.
Zamkniecie problemu samobojstwem,jest tym samym zahamowaniem tegoz rozwoju.

[scand]

Doskonała uwaga.
Problem samobójstwa poza kontekstem jest trudny do zdefiniowania.
Słyszeliście pewnie o filmie "Upadek".
Czym zatem było samobójstwo np. Magdy Goebels ?
Konstatacją końca jej świata poza którym nie widziała szans nawet dla swoich
dzieci. Podobnie myślały tysiące innych Niemców, którzy popełniali również
samobójstwo w tym okresie, czasami razem z dziećmi.

Jest jednak jedna rzecz która łączy samobójców - jest to mianowicie ucieczka .
Ucieczka prze utratą honoru, biedą , bólem.

[kamfora]

scand napisał:

> Jest jednak jedna rzecz która łączy samobójców - jest to mianowicie ucieczka .

Można by to nazwać "najwyższą formą ucieczki", gdyby nie fakt,
że każda inna ucieczka ma na celu zwiększenie szans przeżycia

[scand]

Ta też czasami ma na celu zwiekszenie szans przeżycia ... duszy..

[ernest.wampir]

ryzykowne stwierdzenie...

[scand]

Samobójca chce ocalić integralność swojej psychiki. Oczywiście biorąc pod uwagę obiektywny charakter aktu jest to absurdalne. Psychika jednak każdemu wydaje się wieczna, jest to chyba fundamentalne odczucie każdego człowieka i definiujące odczucie psychiki - nie spotkałem nikogo, który uważałby że jego psychika jest śmiertelna.

[illmatar02]

Psychika, śmiertelna? Czy masz na myśli duszę?

[scand]

Kiedyś nazywano to duszą, teraz psychiką.. powszechnie w praktyce ( nie mówię o deklaracjach bez znaczenia) uważa się że są nieśmiertelne. Oczywiście tak się uważa o swojej psychice.