Emocje

[kamfora]

Uczestniczyłam niedawno w dyskusji (znaczy: przysłuchiwałam się
w której chodziło o to na ile (i czy w ogóle) człowiek jest odpowiedzialny
za emocje, które się w nim rodzą. Jedna strona obstawała przy tym, że za sam
fakt powstania takich czy innych emocji człowiek nie jest odpowiedzialny - a
jedynie za to, co z nimi potem zrobi. Druga strona - że i owszem, człowiek
decyduje (a więc w konsekwencji ponosi odpowiedzialność) o większości (a może
i o wszystkich) rodzących się w nim emocjach.
Przyznam się, że z początku całym sercem byłam za pierwszą opcją. Że dopiero
postawa człowieka (czyli co z tymi emocjami zrobi) podlega ocenie.
Teraz już nie jestem taka pewna...

Co myślicie?

[scand]

Odpowiedzialność jest zawsze za widzialne. Emocji nie widać , chyba że .. je
widać

[oldpiernik]

w tekście trudno uzewnętrznić, jakie emocje wzbudził we mnie temat wątku :0)

najogólniej jednak rzeknę (hmmm)
nie wiem

[scand]

Old, jeśli twoje litery będą drżec na ekranie to znaczy że temat cię poruszył ..

Ze światecznymi ..

Scand

[formaprzetrwalnikowa]

a ja mysle, ze emocje sa tak pierwotne jak glod, pragnienie czy sennosc - mozna
je rozpoznac (chwala tym, ktorzy potrafia prawidlowo), mozna je opanowywac, ale
tylko do pewnego momentu. oczywiscie, indywidualna sprawa jest decyzja o ich
uzewnetrznieniu: samym fakcie jaki i sposobie - i ta czesc procesu podlega
kontroli wyzszych osrodkow nerwowych; tym sie podobno roznimy od zwierzat

[scand]

Człowiek "uporządkowany" jest wielopoziomowo - emocje bez wątpienia leżą na
poziomie bardziej podstawowym niż myślenie analityczne, ale są mniej pierwotne
niż np. oddychanie.

[alienor]

Stanowisko tej pierwszej osoby jest wielu z nas bliższe i wydaje się bardziej
zrozumiałe, bo jest zgodne z "europejskim" rozumieniem natury ludzkiej.
Kontrolowanie emocji, postulowane przez tę drugą osobę, jest bardzo trudne i
nienaturalne dla człowieka, ale możliwe. Nienaturalne w tym sensie, że wymaga
praktyki i pracy nad sobą i swoim umysłem, ale filozofia buddyjska twierdzi, że
jest to możliwe. Na przykład odpowiednio praktykując i przekształcając swój
sposób widzenia świata, innych ludzi i siebie pośród nich, możesz sprawić, że
nigdy nie będziesz odczuwał gniewu, nawet w sytuacjach, kiedy wydaje się to
absurdalne, wręcz niewyobrażalne, np. wtedy, gdy ktoś cię fizycznie zaatakuje.
Możliwe jest takie panowanie nad swoim umysłem, że zamiast gniewu na ludzi,
będziesz czuł miłość, zrozumienie i współczucie. W myśl tej filozofii, człowiek
nie tylko może panować nad swoim zachowaniem, ale też nad tym, co będzie
odczuwał, jakie emocje go przepełnią w różnych sytuacjach.

[turtlemock]

"Kiedyś byliśmy plamkami w oceanie, potem rybami, następnie jaszczurami i małym ssakami, a wreszcie małpami. I mnóstwo nas było pomiędzy. (...) Kiedy ogarnia nas lęk, nasza skóra zachowuje się jakby rosło na niej futro, które powinno się zjeżyć. Jesteśmy historią. Wszystko czymkolwiek stawaliśmy się w naszej drodze, wciąż w nas jest.
(...)
Kiedy sie boimy, stare partie naszego umysłu chcą sie zachowywać, jakby były wciąż w głowie małpy, i zaatakować. Małpa reaguje. Ona nie myśłi. Bycie człowiekiem polega na tym, by wiedzieć, kiedy nie byc małpą, gadem czy którymkolwiek z dawnych ech."

ładne, czyż nie?

PS. Ciekawe kto zgadnie autora

[vicca]

Jestem za pierwszą opcją.
Czyli za tym że nie odpowiadam za zrodzenie się emocji ale za
ich "uzewnętrznienie".
Bo przykładowo - coś mnie może bardzo śmieszyć ale ujawnienie tej emocji
mogłoby być nietaktowne lub nieuprzejme dla kogoś - czyli mogłabym moją
zewnętrzną radością kogoś urazić.

Pzdr ciepło - przejedzona V*

[witekjs]

Ze względów Wam zrozumiałych trudno mi było właczać się do tej ciekawej rozmowy.
Ponieważ wątek już zanika podam ineresujące i bardzo przystępne materiały
źródłowe, które jak sądzę Was zainteresują.
Polecam również pasionującą ksiażkę J. Le Doux "Mózg emocjonalny".

www.phys.uni.torun.pl/~duch/Wyklady/kog-m/04-l.htm
Pozdrawiam serdecznie. Witek

[martajoanna84]

Kamforo, czy mogłabyś napisać coś więcej o tej dyskusji? Gdzie się odbyła,
przez kogo organizowana? Może pamiętasz nazwiska dyskutantów? Byłabym bardzo
wdzięczna. Ostatnio interesuję się tym tematem.

[iza42]

Emocje daja kolor postrzeganej przez nas rzeczywistosci. Czesc z nich ma
charakter pierwotny , wrodzony zatem niemozliwy do kontrolowania np bol
normalnie zawsze bedzie wywolywal negatywne emocje, inna sprawa ze prog bolu
jest rozni sie u ludzi i zalezy od czynnikow srodowiskowych . Wiele emocji jest
nabyta np mozemy reagowac emocjonalnie na pewnych ludzi lub sytuacje , ktore
same w sobie sa neutralne ,jednak kojarza sie z pewnymi doswiadczeniami
zaistnialymi w przeszlosci wyzwalajac w ten sposob negatywne albo pozytywne
uczucia . Dzieje sie tak za sprawa tzw transferencji.
Trudno jest panowac calkowicie nad uczuciami , oczywiscie wiekszosc ludzi jest w
stanie panowac nad soba jednak na ogol emocje daja sie wyczuc poprzez wyraz
twarzy, ton glosu , body language.
Uwazam ,ze dobrze jest umiec rozpoznawac wlasne emocje i to chyba pomaga
najbardziej w wytwarzaniu sobie do nich dystansu .

[still_dumb]

iza42 napisała:

>Trudno jest panowac calkowicie nad uczuciami , oczywiscie wiekszosc ludzi jest
> w> stanie panowac nad soba jednak na ogol emocje daja sie wyczuc poprzez wyraz
> twarzy, ton glosu , body language.
> Uwazam ,ze dobrze jest umiec rozpoznawac wlasne emocje i to chyba pomaga
> najbardziej w wytwarzaniu sobie do nich dystansu .

Od pewnego czasu odpuściłam sobie nadmierne kontrolowanie emocji i mam
wrażenie, że dopiero teraz jestem w stanie lepiej nad nimi panować. Zbyt
wytłumione emocje urastają 'pod przykrywką'- przynajmniej u mnie - do form i
rozmiarów, które naprawdę zaczynają być problemem. A tak w ogóle, to samo
sformułowanie takiego stanowiska (że emocje winny być kontrolowane) zakłada
ich 'gorszość' w stosunku do rozumu. Rozumiem, że sfera emocji jest bardziej
pierwotna niż intelekt, ale czy gorsza? Czy przyjmując takie założenie nie
tracimy , jako ludzie, za dużo?

[krytyk2]

Gdy całkowicie biore odpowiedzialnośc za swoje życie-musze wziąć rowniez
odpowiedzialnośc za wlasne emocje.Co prawda nie jestem w stanie czasem opanować
własnych emocji,nie "produkuję"ich ,ale- znając siebie- mogę w pewne sytuacje
wchodzić lub nie -znając samego siebie,znając osoby ,z ktorymi wchodzę w te
relacje i skutki emocjonalne pewnych spotkań ,rozmów.itd..
I wlasnie ta wiedza powoduje,że moja odpowiedzialnośc za skutki
dzialania "niezaleznych" ode mnie moich emocji jest całkowita.

[krytyk2]

potwierdzeniem uznania wlasnych emocji za wlasne i wzięcia za nie
odpowiedzialności jest niewypieranie ich ze świadomości i potwierdzenie tego
publiczne-przed innymi.
Zaprzeczeniem takiej postawy jest taka np reakcja:"to on/ona / spowodowal/ła/
wybuch mojej zlości!".Kazdy przejaw zrzucania na innych winy jest odrzucaniem
od siebie swoich wlasnych emocji..

[scand]

>Kazdy przejaw zrzucania na innych winy jest odrzucaniem
od siebie swoich wlasnych emocji..

Tak czynią osoby o kruchym własnym Ego.

[zettrzy]

czlowiek nie moze byc odpowiedzialny za emocje, bo to tak jakby czlowiek byl
odpowiedzialny za wlasna watrobe albo kolor oczu; emocje sa funkcja organizmu i
nie ma jak za nie odpowiadac
czlowiek moze najwyzej sterowac te emocje w takim czy innym kierunku, ale jesli
np. emocja bolu, pod wplywem kontaktu z ogniem, osiagnie pewien stopien,
czlowiek traci zdolnosc sterowania emocją i wyje z bolu

[sneer1976]

Najwiecej ne ten temat wiedzą pewnie neurohirurdzy. Generalnie to jest tak że
informacje z zewnątrz, poprzez oczy, uszy, smak, powonienie , dotyk dochodzą do
tylnej częsci mózgu i tam są rozpoznawane.Tu jest wstępne ale jeszcze nie
ostateczne rozpoznanie sutuacji. Dalej dochodzą do ciała limbicznego które
odpowiedzialne jest za rozpoznanie sugnału z tylnej cześci mózgu i tam powstają
emocje. Następnie informacje w postaci emocji przedostają się do przednich
płatów mózgu odpowiedzialnych za tzw. analityczne myslenie. Myślenie analityczne
kontroluje emocje czyli wystepuje coś w rodzaju sprzężenia zwrotnego.
Wszystko to nie jest takie proste bo przecież dlaczego zanim skontroluje emocje
najpierw te emocje nie przeradzają się w czyn ? Być może te informacje sa tak
szybkie że ciało jest wolniejsze. Ale są znane przypadki zbrodni w afekcie. Może
zalezy to od rodzaju i siły emocji ?
Jedno jest pewne. Byc moze nie rodzimy się zupełnie jak tabularaza bo przecież
geny mamy ale napewno to co wiemy dziasiaj jest efektem tego co wiedzieliśmy
wcześniej. Wszystkie czynności jakie podejmujemy, podejmujemy na podstawie
informacji dawniejszych i na podstawie mechanizmów jaki wytworzyły się w naszym
umyśle wcześniej. Nie ma przyczyny bez skutku. Działam tak a nie inaczej bo tak
mi podpowiada mój umysł. W jakiej mierze podpowiadają mi jeszcze geny tego nie
wiem. Buddyści wierzą że za pomocą odpowiedniego treningu można zmienić te już
zaistniałe mechanizmy w głowie i zastąpić je nowymi, czyli w przyszłości można
tą samą czynnosc w tych samych okolicznościach postrzegać zupełnie inaczej.

[zettrzy]

Wszystkie czynności jakie podejmujemy, podejmujemy na podstawie
> informacji dawniejszych i na podstawie mechanizmów jaki wytworzyły się w naszym
> umyśle wcześniej

to nie dotyczy emocji, to jest process uczenia sie, przyzwyczajania, nabierania
nawykow
emocja co to co powoduje ze odruchowo wyciagam palec z ognia w ktory przypadkiem
ten palec wetknelam - tu nie ma czasu na mysli ani nawet na swiadome dzialanie,
to nastepuje bez mojej swiadomej akceptacji czy dezaprobaty

[mu_ndek_on]

zettrzy napisała:

> to nie dotyczy emocji, to jest process uczenia sie, przyzwyczajania, nabierania
> nawykow
> emocja co to co powoduje ze odruchowo wyciagam palec z ognia w ktory przypadkie
> m
> ten palec wetknelam - tu nie ma czasu na mysli ani nawet na swiadome dzialanie,
> to nastepuje bez mojej swiadomej akceptacji czy dezaprobaty
>


Dla naszego gatunku, jest jednak dużo, dużo lepiej - kiedy odróżniamy emocje od cennych ale prostych, angażujących ledwie kilka neuronów - odruchów.
(Emocje to zupełnie coś innego - burza ,strzały hormonów i zamieszanie w prawie całym układzie - cała sztuka rozpoznawać je i nad nimi panować.) Można oczywiście uważać, że dżdżownica cofająca się przed ogniem - przeżywa emocje - ale to nawet dla mnie - prostej małpy - nazbyt wiele.

skomplikowanych ale miłych emocji noworocznych - wszystkim życzę

[scand]

>skomplikowanych ale miłych emocji noworocznych - wszystkim życzę

Oby filozofia kwitła w 2025 , a ludzie nie scedowali wszystkiego myślenia na AI.