do nati 1011

[ewciak9]

czy to ty pisałaś że miąłaś objawy nerwicy w ciąży? Mam podobne objawy jak ty
opisywałaś .Teraz jest już lepiej ale od 21tc do 25tc było strasznie.
Bezsenność lęki ,duszność i kołatanie serca. Mimo że jest lepiej to martwię
się czy to co było nie zaszkodziło dziecku. Proszę napisz jak tam u ciebie to
się skończyło.

[nati1011]

Tak miałam nerwicę i to potężną. Zaczęło się gdzieś w 4 miesiącu.

Zaczęło się od telepawek. Trząsło mną jak w febrze czasem kilka godzin. Do tego
dochodziły duszności oczywiście kołotenie serca i puls w okolicach 120-140. Był
szpital , kroplówki bo sądzono że to z powiodu nudności. Ale po tygodniu
wróciłam do szpitala. Objawy te same, ale wyniki były już dobre. A ja nie
mogłam spać, jeść a jak dopadały mnie lęki to myślałam że oknem wyskoczę. Po 2
miesiącach dałam się przekonać i zaczęłam brać relanium. Poprawa była już po 2
tygodniach. Relanium brałam ciągle przez 2 miesiące a potem doraźnie w razie
objawów. Najpierw 2-3 razy w tygodniu potem żadziej. Ale w sumie pojedyncze
dawki ok 2 lat. Nerwicę, niestety , leczy się długo. Musiałam wrócić na leki
uspokajające 3 miesiące od porodu (przez dłuższy okres codziennie brałam tylko
wtedy w ciąży), bo pojawiły się u mnie straszne biegunki - po cesarce dostałam
zapalenia jelit. Ból był tak straszny, że potem przez wiele miesięcy chodziłam
z relanium "na wszelki wypadek", bo przy każdym dodatkowym wypróżnieniu
wpadałam w panikę.

Dzisiaj po 3 latach jest prawie w porządku. Myślę jednak, że jak ktoś raz miał
ostrą nerwicę, to tak jak alkoholik, nigdy do końca nie jest wyleczony. Trzeba
nabrać dystansu do świata i nauczyć się odreagowywać stres inaczej niż
organicznie. Nerwicę trzeba poznać i przestać się jej bać, bo wchodzi się w
zamknięte koło.

Na pocieszenie dodam, że Kubusiowi to w niczym nie zaszkodziło. Jest
najgrzeczniejszym (choć bynajmniej nie najspokojniejszym, bo wszędzie go pełno)
i zdrowym chłopcem.

życzę Ci powodzenia, na pewno wszystko będzie dobrze. jak będziesz miała
pytania pisz na priva - teraz już żadko tu zaglądam.

[nati1011]

Jeszcze jedno. Taki atak nerwicy ma przeważnie jakąś przyczynę. Ważne by
spróbować ją ustalić. Czasami przyczyna może być pozornie zupelnie niezwiązana.
U mnie katalizatorem - i to też po paru miesiącach - była śmierć znajomej
(dalekiej!) na raka. Chorowała od 2 lat. wiedzieliśmy że umrze. Nie bylo
żadnych szans. Ale zostawiła 3 małych dzieci. I jak to do mnie dotarło, jak
zobaczyłam ból tych dzieci...
A że kobieta w ciąży rozchwiana emocjonalnie jest... to nie trzeba nikomu
tłumaczyć. Ciąg dalszy już znasz.

[ewciak9]

Nati dziękuję serdecznie że mi odpisałaś. Muszę ci powiedzieć że trochę mnie
uspokoiłaś.Mam do ciebie jeszcze parę pytań ale nie wiem jak się wchodzi na
tego priva bo ja z internetem jestem trochę do tyłu. Jak możesz to mi napisz
jak tam mogę cię znaleść.

[nati1011]

[e-mail]

na ten adres możesz wysłać maile - jak będziesz chciała pogadać o bardziej
prywatnych sprawach, albo mnie nie będzie długo na forum.

Możesz też pytac na forum. Postaram się co jakiś czas tu zajrzeć. Pozdrawiam
gorąco.