operacja mięśniaka

[Gość: elam]

6 lipca idę na operację mięśniaka.Niedawno na forum Ewa dzieliła się swoimi
obawami. Ja mam podobne lęki im bliżej terminu (płaczę po kątach bo mi się
wydaje że się nie wybudzę z narkozy). Też bym chciała to przeżyć jak
najlepiej, może coś poradzicie z własnych doświadczeń, co robić przed i po
operacji, aby ten koszmar minął jak najszybciej.

Elżbieta

[Gość: ewa905]

A czy słyszałaś o zabiegu embolizacji mięśniaków? www.miesniaki.Lublin.pl

[Gość: elam]

O embolizacji słyszałam, ale czytałam w Internecie że to bardzo bolesny zabieg,
kobiety sa po nim na morfinie, a po za tym nie każy mięśniak się do niego
kwalifikuje mój jest już za duży.

[ewa.sz]

Elzuniu idz na spacer ,mysl pozytywnie ,odzywiaj sie prawidlowo.
Ja po operacji cieszylam sie wszystkim .Jakby mi ktos jeszcze raz
darowal to wszystko co mam.Sama operacje wspominam mile.Miałam
miła kolezanke która lezala obok.Byłysmy operowane w jeden dzien.
Po odlaczeniu kroplowek ,kazano nam spacerowac wiec szlysmy na
,,podryw" ) do kafejki na capucino.Odezwij sie jak wrocisz.
Napisz maila.
Przesylam pozdrowienia i zycze szybkiego powrotu do zdrowia

[Gość: elam]

dzięki za wsparcie, mam nadzieję że będzie dobrze.

[Gość: goja]

Przede wszystkim mysl pozytywnie ja od razu podeszlam do tego na zasadzie
wizyty u dentysty niemile ale trzeba zrobic i tyle.
Nie plakalam nie rozpaczalam i nie dopuszczalam do mysli negetywnego przebiegu
operacji. Uznalam, ze wszystko bedzie dobrze operacja nie jest skomplikowana i
trzeba to przejsc.
Nie mailam narkozy tylko znieczulenie obwodowe czy jak to sie nazywa.
Na sali razem ze mna lezaly trzy fajne dziewczyny i wszystkie tak do tego
podchodzilysmy operacje mialam w piatek wyszlam we wtorek. Potem w domu troche
jeszcze polezalam ale po dwoch tygodniach chodzilam juz zupelnie normalnie
oczywiscie bez ekstrawagancji )
Tak, ze uszy do gory )

[Gość: tygrysek]

ja wprawdzie nie mialam mięśniaka ale miesiąc temu wybudziłam sie z narkozy po
tym jak usunięto mi ciążę z powodu zaśniadu groniastego. wszystko co wiąże się
z lekarzami i szpitalami przyprawia mnie o mdłości więc też się strasznie bałam
i chciałam nawet przeprowadzić zabieg w znieczuleniu. na szczęście mi nie
pozwolono. wszystko zależy od podejścia lekarzy. mój zabieg był przeprowadzony
w prywatnej klinice, po 2 godzinach przyjaciel zawiózł mnie do domu. powiem ci
tak jak powiedziała do mnie koleżanka: każdy musi pomęczyć się trochę na tym
świecie, nie myśl, że ty już swoje przeszłaś i wolno ci odejść stąd odejść. nie
tak szybko!!! poza tym ludzie przechodzą znacznie rozleglejsze operacje i dalej
cieszą się zdrowiem. najważniejsze jest, żebyś zaczęłas mysleć pozytywnie. ja
wiem, że to slogan i że tak mówią wszyscy na pocieszenie, ale tak jest
naprawdę. trzymam za ciebie kciuki i życzę ci, żebys operacje przeszła tak
łatwo i szybko jak wyrwanie zęba. jak będziesz mysleć o komplikacjach to się
pojawią, jak nie dopuścisz do siebie takiej mysli to wszystko będzie ok.
odezwij się koniecznie po powrocie. głowa do góry!!!
p.s. ja zawsze mówię sobie, że takiej cholery jak ja licho nie wexmie i nadal
sie trzymam

[Gość: elam]

Jeszcze raz dzięki za słowa wsparcia, zaczynam myśleć pozytywnie i odsuwać
czarne myśli. Jeszcze pytanie do dziewczyn które przechodziły operację, czy
miałyście załatwionego lekarza który przeprowadzał operację czy zdałyście sie
na los. Ja niestety troch się martwię, bo lekarz do którego chodziłam prywatnie
poszedł na urlop i nie wim kto mnie będzie operował

[Gość: Aneta]

Elam, będzie dobrze, u mnie niebawem miną dwa lata, jak jestem po... w sumie
nie wspominam tego aż tak źle. Miałam narkozę całkowitą i takie same obawy, jak
Twoje. Operował mnie ordynator państwowego szpitala w Wwie,w sumie nie ma
większego znaczenia kto to robi, bo tych operacji jest tak dużo, ze dla lekarzy
to codzienność. Będzie dobrze, blizny później prawie nie widac, wystarczy
wsmarowywać maść Cepan jak już rana się zagoi. Trzymaj się, nie straszne nam
żadne mięśniaki! Mój miał wielkość męskiej pięśći, więc sporawy, ale pozbyłam
się go i tyle, To samo będzie z Twoim. Odwagi, to w sumie dodatkowe
doswiadczenie.

[Gość: tygrysek]

i jak Księżniczko, już po zabiegu? w chwili kiedy to czytasz masz juz na pewno
cały stres za sobą. a teraz powiedz, warto było sie tak martwić? ale to, że
jednak nie było warto wie się dopiero po wszystkim... zycze Ci wszystkiego
najlepszego, żebyś zapomniała jak najszybciej co przeszłaś

[Gość: Ewa]

Jestem już po .Operacje miałam na początku lipca.Dziewczyny nie było to
oczywiście cudowne ale nie było też takie straszne.Narkoza pełna,nic nie
pamiętam.Najgorsze było oczekiwanie na operacje a potem już z górki.Opiekę
miałam wspaniałą,pielęgniarki na każde wezwanie bez zadnych nieprzyjemnych uwag
ani min.Jestem im naprawdę wdzięczna bo potrafiły człowiekowi pomóc i podnieść
na duchu co dzisiaj w państwowej służbie zdrowia nie jest tak powszechne.Jestem
jeszcze słaba na zwolnieniu lekarskim ale dochodzę do siebie.Cieszę się że mam
to już za soba bo ostatni okres przed operacją to był już wyniszczjący,nie
można było normalnie funkcjonować.Nie bójcie się te które maja to przed
sobą,można to wytrzymać.Pozdrawiam Was!

[Gość: elam]

Jestem już 2 tygodnie po operacji. Dziękuje wszystkim dziewczynom za słowa
wsparcia. Faktycznie da się to przeżyć podobnie jak wiele innych rzeczy w
życiu. Jestem jeszcze słaba więc sie powoli snuję po domu, mam jeszcze 3
tygodnie zwolnienia i na pewno dojdę do siebie. Opieka w szpitalu bardzo miła,
wszystkie siostry bez wyjątku super miłe i życzliwe, na prawdę dało się
przeżyć, chociaż pierwsze dwa dni koszmarnie boli mimo dużych ilości środków
przeciwbólowych.
Pozdrawiam

[Gość: ewa]

Powiedz mi czy już jesteś całkowicie sprawna,bo ja jestem już 3 tygodnie po i
tak całkiem nie czuję się O.K.Mam na razie ponad miesiąc L-4 a potem do
kontroli,więc myślę ,że z jakiegos powodu daja tyle zwolnienia.Operację miałam
dość rozległą i lekarz powiedział że mam się oszczędzać.Mogę bez problemu
chodzić ale szybko się męczę,myślę,że te upały też dobrze nie wpływają.Miałam
cięcie dość duże z góry na dół po starym cesarskim więc też trudniej się goiła
rana niż te wzdłuż z reguły mniejsze.Ktoś tu napisał,że funkcjonował normalnie
już po 2 tygodniach i to mnie troszkę zaskoczyło,koleżanka na tę samą operację
miała 3 miesiące L-4 i jeszcze po powrocie do pracy było jej trudno wysiedzieć
8 godzin.Myślę,że chyba każdy inaczej to przechodzi.

[Gość: elam]

Ewo,
już będąc w szpitalu pewnie zauważyłaś, że każda dziewczyna inaczej ją zniosła.
U mnie były takie które już po 2 dobach biegały po korytrzach i takie co
zaczynały chodzić na 5 dobę, wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji.
Ja jestem 2 tygodnie po, ale normalnie się nie czuję, brzuch mam nabrzmiały i
obolały, szybko sie męczę. Staram się oszczędzać ponieważ muszę wszystko zrobić
żeby za 3 tygodnie wrócić do pracy. A Ty jak funkcjonujesz, strasz sie leżeć,
czy normalnie wszystko robisz w domu. pozdrawiam

[Gość: ewa]

Brzuch mam też obolały ale z dnia na dzień jest coraz lepiej.Nic ciężkiego nie
podnoszę i normalnie w domu jeszcze nie robię obiadów,sprzątania itp.Opoką jest
dla mnie mąż,który wyręcza mnie w takich sprawach/dziecko przezornie
wywieźliśmy na wakacje/.Staram się rozruszać ale jak się zmęczę to kładę się na
trochę,żeby odpocząć.W tej chwili za oknem mam już 29 stopni i to też mnie
męczy.Pozdrawiam