lekarz

[kimini]

To juz miesiac od naszego rozstania. Poczatkowo trzymalam sie dzielnie, troche
smutku ale jakos funkcjonowalam. Teraz zaczynam sie sypac. Z kazdym dniem jest
coraz gorzej. Moze to kwestia tego, ze zaczyna do mnie docierac, ze to
naprawde koniec. Najstraszniej jest jak mam wolny dzien, tak jak dzisiaj.
Przyjechal do mnie w odwiedziny dziadziu, polazilismy po Krakowie, po
odprowadzeniu go poszlam sama na spacer i stalo sie. Przemyslalam wszystko od
osmej strony, jak codziennie. Staram sie nie myslec o tym, ale naprawde nie
potrafie, mam go w glowie 24h na dobe. Co wiecej wiem, ze z jego obecnym
podejsciem do sytuacji to wszystko naprawde nie ma sensu. Ale i tak czuje sie
jakbym umierala tysiac razy dziennie. Zdazylo mi sie tez dwa razy wpasc w
jakas..no nie wiem? histerie? Poryczalam sie i nie moglam sie uspokoic przez
dwie godziny, jakis szloch rozpaczliwy mnie zlapal i koniec, niewazne, ze przy
ludziach, z calych sil staralam sie wziac w garsc i klapa. Zupelny brak
kontroli nad cialem.A przeciez ja tak nie moge, musze chodzic do pracy czy cos..
Najgorsza jest utrata sensu zycia. Mialam juz kiedys wszystko, czego
potrzebowalam, a teraz to stracilam i nagle NIC nie ma sensu, praca, studia,
to, ze dobrze mi idzie, nic zupelnie. Odliczam minuty i godziny do konca
kazdego dnia, nie moge sie doczekac konca. Tylko konca czego? Zycia? Mam mysli
samobojcze, spoko, nie zrobie tego, ale doskonale rozumiem ludzi, ktorzy to robia.
Czasem jak tak siedze i ogladam tv to mnie az szlag trafia, nie wiem co mam
zrobic ze soba, czasem mam ochote gryzc ziemie, wyc, zakopac sie w lesie.
Z tego co tu czytam to nie ja jedna mam takie objawy, i stad moje pytanie: czy
da sie przez cos takiego przejsc samemu, jest to zwykla kolej rzeczy, czy
powinnam isc do lekarza? Antydepresanty? Nie wiem sama.. Jak to dziala? Odcina
mozg, tak jak ktos juz pisal, poprawia nastroj, czy uwalnia od mysli?
Nie chce sie wyglupic u lekarza, wiem, ze nie jestem pierwsza osoba, ktora
przezywa takie rzeczy, moze jednak trzeba wziac sie w garsc? Tylko jak?

[1madzia]

Ze środkami farmakologicznymi nie eksperymentowałam, oprócz ogólnie dostępnych -
np. persen. Uspokaja, można pracować, itp. Ale wizyta u lekarza nie zawadzi -
może to na prawdę coś złożonego a poza tym, po co się męczyć. Moja koleżanka
podczas wizyty u lekarza dowiedziała się, że to, co określała przygnębieniem,
było depresją. Lekarz przepisał jej lek nowej generacji - cital, z którego
znajoma jest zadowolona, bo samopoczucie w górę a może normalnie funkcjonować:
prowadzi zajęcia dydaktyczne, obroniła w tym czasie doktorat.
Gorąco pozdrawiam i czule ściskam )))))
Nawet najgorsza żmija przemija!
A Kraków dzisiaj w słońcu piękny był!

co oprócz persenu?

[anka611]

rozumiem cie doskonale. mam to samo. ogólnie się trzymam (chodzi o to, żeby
dziecko nie widziało), ale są dni, że sie rozklejam kompletnie. tak było
wczoraj, kiedy odwiedzili mnie starzy znajomi. jak ich zobaczyłam to się
popłakałam (ja taki twardziel), było mi wstyd, że ryczę. i nie spałam cała noc,
w głowie dudniły myśli, wspomnienia. nie jest tak zawsze-są takie histeryczne
momenty, że wolałabym umrzeć. i kto wie może walnełabym sobie w łeb, gdyby nie
dziecko. to dla niego żyję i udaję radosną. ale jest ciężko. i nie mija choć
rozpad mojego małżeństwa trwał latami. czasami wydaje mi się, że nic się nie
zmieniło-że jest rodzina, szczęsliwa, pełna. ale to tylko moja chora wyobraźnia.
niczego już nie ma. tak mi trudno zacząć od nowa. tak trudno. dzisiaj łyknęłam 2
tabl. persenu, może ktoś poleci coś innego, co pomaga. nie chcę iść do lekarza i
ryczeć przed nim. ale może to będzie jedynym słusznym rozwiązaniem w tej sytuacji.
pozdrawiam cierpiących!

[misbaskerwill]

ja stosuje ratiopharm-nervendragees - mi pomagaja (najlepiej 2 tabletki).
Ziolowe, chyba z melisa... Jak jest sie alergikiem, to podobno chce sie po nich
spac, w kazdym razie na mnie dzialaja super.
Bardzo tez polecam Biovital N - mialem straszne problemy z rytmem serca w wyniku
tych przezyc, a 2-3 tabletki dziennie prawie natychmiast to "wyprostowaly".
W tej chwili nie zazywam, ale "czuje", ze jeszcze musze kupic jedno opakowanie...
Nie wszystko jeszcze wrocilo do normy

[scriptus]

Dobrym antydepresantem, choć niebezpiecznym, zwłaszcza dla kobiet jest alkohol.
Tylko, trzeba jak z lekarstwem, nie wolno przedawkować. Dwa piwa o drugiej w
nocy zadziałają lepiej, niż środek nasenny, o trzeciej jest ci już na tyle
wszystko jedno, że zasypiasz.

jaki lek stosowac, kto wie?

[lizy]

a jaki lek zastosowac nie na depresje, a na wyciszenie emocji? Chodzi o to aby
nie płakać gdy się mówi o rozwodzie, bo rozum idzie inną drogą, a emocje
inną...Może ktoś bierze taki lek (bez recepty).

[azb11]

i jeszcze jedno jeśli ma sie depresję to nie wyleczy jej sie lekami
uspokajajacymi. To jak dolewanie oliwy do ognia

Spokojnie

[akacjax]

To dopiero miesiąc. To normalne, trzeba zaufać, że czas zagoi rany. Trzeba przeżyć ten ból, by móc doznać oczyszczenia.
Teraz jest pora na dogadzanie sobie samej, na robienie tego, co najbardziej lubisz-teraz jest czas na dbanie o siebie jak o otwarta ranę.
Lekarz-dopiero gdy ten stan będzie trwac dłużej niż 10-12 miesięcy lub gdy po ok 3 miesiacach w ogóle nie będziesz mogła pracować i pojawią się dodatkowe objawy somatyczne.

[13monique_n]

Podpisuje sie obiema rekami. Fakt, ze teraz, kiedy dokonal sie rozpad mojego
malzenstwa juz faktycznie, nie przezywalam tego tak rozpaczliwie. Ale
"zawdzieczam" to zahartowaniu przez przezycie zdrady kilka ladnych lat temu.
Musisz przebolec i odchorowac, organizm musi wyrzucic z siebie trucizne. Wtedy
rana ladnie sie zablizni, a Ty zobaczysz, ze swiat jest piekny i kazda pora roku
bedzie Ciebie cieszyc.
I bedziesz czula wartosc kazdego oddechu, ktory nie boli, tak jak w tej chwili.
Trzymaj sie.

psycholog to nie lekarz

[misbaskerwill]

ostry placz i szlochanie bardzo pomagaja rozladowac napiecie-nie bron sie przed
tym... Ja tak sie zablokowalem, ze nie potrafie, i to dopiero bol))))

Nie jest potrzebny Ci lekarz, tylko psycholog. Zamiast psychologa - kolega,
przyjaciel, a najlepiej nieznajomy z pociagu - jak paru osobom opowiesz wszystko
z najdrobniejszymi szczegolami - to potem bedzie wstyd, ale - naprawde Ci przejdzie.
Na tym polega pomoc psychologa - jest przede wszystkim "uchem", no moze doradzi
jakies proste czynnosci wspomagajace - podrzyj prezent od kochanka/i, wyjedz w
gory, uprawiaj jakis sport walki lub silowy...
Mi pomoglo dopiero ostre granie na gitarze elektrycznej i wydzieranie sie przy
tym w nieboglosy))))
Kazdy musi znalezc swoje "ujscie"....

a rozmowa bezposrednia jest 100x lepsza...

[misbaskerwill]

...od wyzalania sie w sieci))
Sam sprawdzilem... Przeszlo mi dopiero, jak zameczylem kumpli i kolegow

[berek_76]

Kimini, antydepresanty nie wyłączają mózgu, tylko dają mniej emocjonalne
podejście do problemu. Czyli nie myślenie wyłączają, a nadmiar emocji.
Kiedy mi już przestały pomagac leki ziołowe i darłam się na dzieci jak opętana,
musiałam coś z tym zrobić. I pomogło. Krzyczę znacznie mniej, od grudnia dałam
córce klapsa dwa razy (a przedtem zdarzało się ((( ).
jesli jest z Tobą na tyle źle, że kompletnie nie panujesz nad emocjami, a w
dodatku masz mysli samobójcze, to najwyższa pora iść do lekarza. Do leczenia i
tak Cię nikt nie zmusi wbrew Twojej woli, a może pomóc zrozumiec pewne kwestie.
Rozładowanie emocji jest dobre, tylko co robić, jeśli nie pomaga? Albo jeśli -
jak ja przez długi czas - nie ma się ani chwili samotności, żeby móc sobie na to
pozwolić?
Jeśli potrzebujesz jakiejś pomocy, pisz na priva albo odezwij się na GG 4570033

-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[emde74]

droga Kimini, nic Ci nie doradzę, bo mam to samo i po prostu mi przykro z
Twojego powodu. nie umiem Ci pomóc, bo nie umiem pomóc sobie. ale jak
znajdziesz lekarstwo, to podziel się. chętnie skorzystam. nie wiem skąd w
inteligentych ludziach takie głupie myśli i zachowania jak nasze. dlaczego nie
umiemy sobie z tym radzić? u mnie minął ponad rok.... M.

[azb11]

Ja tez jestem słaba psychicznie. Bardzo nasiliła się u mnie depresja po
odejsciu szanownego małzonka. Leki przeciwdepresyjne stawiają na nogi. Nie dają
zeby kierował sie tak emocjami. Przynajmniej tak zadziałało w moim przypadku. I
zaczynają działać dopiero po jakis 2-3 tyg, ale można spać, mniej płaczę. bez
leków chyba bym nie dała rady. Rozmowa tez pomaga. Moja powierniczką jest
teściowa. Wspaniały przyjaciel. Śmieszna sytuacja.

[kimini]

Dziekuje Wam wszystkim bardzo. Pomaga nawet sama swiadomosc tego, ze ktos
rozumie, to naprawde przynosi jakas tam ulge. Bo to jest doswiadczenie
nieporownywalne z niczym innym, zrozumiec moze to tylko ktos, kto to sam przezyl.
Dzisiaj wzielam swoje rzeczy. Bylam w kiedys moim domu, ktory sobie tak milo
urzadzilam, i w ktorym spedzilam tyle wspanialych chwil, i w ktorym zostalo tyle
marzen...to bylo strasznie ciezkie, ale ciesze sie ze to zrobilam. Jakis
rozdzial sie zakonczyl. Dopoki tego nie zrobilam zylam w zawieszeniu, ani w ta,
ani w tamta, teraz przynajmniej wiem w ktora. Lepiej pewnie nie bedzie, ale
inaczej. Jakies decyzje zostaly podjete. Nadzieja zabija, naprawde..
Wprowadzilam sie do mnieszkania studenckiego. Nigdy tak nie mieszkalam, od mamy
od razu wprowadzilam sie do Jaska, potem wzielismy slub. Po raz pierwszy
zaczynam zycie na wlasne konto. Mysle, ze warto przejsc takie doswiadczenie. No
i mam nadzieje, ze oderwe sie troche myslami, nowi ludzie, inny swiat, inne
zycie, a nie tylko to, co wciaz mi go przypomina.
Naprawde dzis jest pierwszy dzien reszty mojego zycia. Strasznie, strasznie sie
boje, nie tak mialo moje zycie wygladac, nie tak sobie je ulozylam. Grunt mi sie
usunal spod nog. Ale co zrobic...Moze kiedys obudze sie i znowu zobacze sens
czegokolwiek. Podobno plynie czas i wszystko mija, wszestko sie zmienia i to
jest gwarantowane, jakas to jest pociecha.
Z lekarzem moze jeszcze troche poczekam.
Sciskam Was mocno, jakos damy rade

powodzenia

[akacjax]

Na nowej drodze życia!
Też moje nie tak miało wyglądać-zwłaszcza gdy było się razem prawie 20 lat i zostają dzieci-odrzucone przez ojca
Ale trzeba brać ten wózek i pchać nadal. No i wierzyć, że życie znowu kiedyś nabierze kolorów.
Świat przecież(zwłaszcza teraz na wiosnę) jest taki piekny.

[ladyhawke12]

Kim dasz rade, glowa do gory, zawsze bylas osoba, samoistna a nie tylko czescia
czegos. Wiem ze to nie latwe, ja z dziecmi, chodzilam do psychologa na terapie
rodzinna przez pol roku ( bezplatnie), pomoglo uwiezylam ze potrafie stwic czola
temu wszystkiemy co mnie wtedy czekalo, i dalam rady, nie zaluje ze odszedl w
toksycznych zwiazkach trwa sie latami, jeszcze gorzej sie z nich wychodzi, tez
latami ale jest to mozliwe.

[undyna]

reakcja po rozwodzie jest jedną z trudniejszych reakcji do przeżycia, porównywalna do żałoby, żałoba trwa średnio ok. półroku-roku

aha, lekarz, to też człowiek i wszystko przeżywa to samo co my, wy i oni
Zapisz się na wizytę, porozmawiaj, poproś o skierowanie do psychologa, już samo porozmawianie z kimś obiektywnym o swoich uczuciach dobrze zrobi, oczyszczenie - wiadomo dobra rzecz, Cital zresztą jest bardzo dobrym lekiem w reakcji i b. łagodnym

[berek_76]

> aha, lekarz, to też człowiek i wszystko przeżywa to samo co my, wy i oni

O, właśnie A w dodatku dysponuje jeszcze dodatkową wiedzą. MNie wizyta u
psychologa i późniejsza u psychiatry bardzo pomogła nie tylko w opanowaniu
emocji, ale przede wszystkim w uświadomieniu sobie, co tak naprawdę stanowi dla
mnie największy problem.

Pomyśl, kimini, jak masz anginę albo zapalenie wyrostka, to nie leczysz się sama
aż wykorkujesz, tylko zasuwasz do lekarza. Dlaczego dolegliwości ducha traktować
inaczej? Człowiek pod tym względem zdrowszy też czuje się ogólnie lepiej.
-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[majka035]

Witaj, ja pzeszłam z soba koszmar już przed sprawą rozwodową.Sama zapisałam się
do psychiatry, bo nie dawałam juz rady.Pani doktor zasugerowała mi indywidualna
terapie u psychologa.Zaczynam żyć, pomalutku, małymi kroczkami, ale
zaczynam.Mój gg7264675

[samosia75]

Persen nie ma działania przeciwdepreyjnego. To preparat ziołowy o działniu
uspokajającym.
Z preparatów działających przeciwdepresyjnie dostępnych w aptece bez recepty to
wszelkie preparaty z dziurawca np deprim. Niestety teraz w okresie wzmożonego
promieniowania UV należy uważać- uczula na słońce. Koleżanka z pracy twierdzi,
że działa,wypróbowała.
Leki dostępne na recepte nie "odcinają" mózgu i nie działają oszałamiająco.
Podnoszą poziom pewnych substancji w organiźmie, które fizjologicznie tam
występują, ale podczas depresji ich poziom gwałtownie się obniża. Tak to można
wytłumaczyć w telegraficznym skrócie.
Antydepresantów nie może wypisać psycholog, tylko lekarz psychiatra.
Osobiście pomimo kilku "dołków psychicznych" w moim życiu nigdy nie zażywałam
tych leków, pomimo, że mam je na codzien na wyciągnięcie ręki.
I gdybym nie pracowała wśród nich na codzień, nie uwierzyłabym jaka duża jest
podaż tych preparatów w naszym społeczeństwie....... Zachęcam do skorzystania z
fachowej pomocy, jeżeli ktoś nie radzi sobie ze swoimi emocjami i miewa bardzo
czarne myśli. Takich ludzi wokół jest całe mnóstwo.

[der1974]

Tak mi przykro. Przytulam Cię mocno. I rozumiem. Ja tak przepłakałem pół roku. W wolne dni znajdż sobie jakieś zajęcie. Cokolwiek co uwolni Cię od tych myśli od Ex. Życie ma sens mimo wszystko. Ja też miałem myśli samobójcze, tak dwa miesiące temu. To byłoby najgłupsze co możesz zrobić. Życie bez Niego ma sens. Tylko przeczekaj proszę. I sama zobaczysz, że dasz radę.

[majka035]

Poproś lekarza o receptę na lek COAXIL, jest rewelacyjny, a przede wszystkim
nieuzależnia, wycisza, czujesz po tygodniu juz grunt pod nogami, pewność i w
końcu przestajesz płakać z byle czego.

[verita75]

Jakbym czytała o sobie.
To jest przerażające jak bardzo te wszystkie historie są podobne.