Załamanie po rozstaniu?

[magda210682]

Tak siedze własnie w pracy i zastanawiam się czy wraz z rozstaniem, rozwodem, nastepuje załamanie? Zwłaszcza u kobiet bo nie ma co ukrywać jesteśmy nieco słabsze emocjonalnie.
Takie pytanie sobie i wam stawiam bo ja wcale nie jestem smutna, załamana.Doskonale wiem jak życ.
Dopiero jak odesząłm od męża zaczęłam żyć, marzyć istnieć. Zaczęłam dbać o siebie chociaż szczegolnie nie musiałam. Fakt że nie mam faceta od 8 m-cy to wynik tego ze na siłe nie szukam. Chociaż sa dni, noce kiedy mi brakuje męzczyzny.
Jak jest u was??

[ivone7]

alez nie ma co generalizowac...
czasami jest zalamanie, czasami nie ma...czasami jest zalamana kobieta, a
czasami mezczyzna..tu nie ma reguly..
ja bylam zalamana, moze nie samym odejsciem tylko faktem opadniecia klapek i
zobaczenia a raczej zrozumienia jaka jest prawda...
ja tez nie szukam na sile i troszke dluzej od ciebie jestem sama..
ale marzyc i isc do przodu zaczelam dopiero po ze tak powiem sfinalizowaniu
rozstania..jestem zwolenniczka zamknietych drzwi..

[menab]

Chociaż to ja odeszłam to miałam załamanie.Decyzja była okupowana wieloma
wyrzutami wobec siebie.Przez pół roku byłam wyjęta z życiorysu.W tygodniu była
praca i jakoś się toczyło życie, a w weekend leżałam i wpatrywałam się w
sufit.Ale to już minęło i jestem zadowolona z tak podjętej decyzji.I na
szczęście mam to za sobą.

[nangaparbat3]

Ale o co Ci własciwie chodzi? mamy przyznać, ze regułą jest załamanie, i
zachwycic sie Tobą, że mu nie uleglaś. Bardzo proszę.
Ktos miał taką cudowna sygnaturkę: w świecie mułów nie ma regułów.

nie tak ostro:)

[misbaskerwill]

nangaparbat3 napisała:
> Ale o co Ci własciwie chodzi? mamy przyznać, ze regułą jest załamanie, i
> zachwycic sie Tobą, że mu nie uleglaś. Bardzo proszę.

Myślę, że Magda napisała post dlatego, że gdzieś na dnie Jej duszy coś bliżej
nieokreślonego wydaje głuche dźwięki... I chciała te dźwięki jakoś uzewnętrznić.
Niby jest super a jednak... liczy "miesiące bez chłopaka".
Niby nic na siłę, a jednak by się chciało...

Co to jest 8 miesięcy? Porządna żałoba trwa minimum 12.

Ale widać tylko mi strasznie szybko leci czas...

[magda210682]

Dzieki za obrone.Racja, nie twierdze ze reguła jest żałoba ale to czy na prawde
kazdy tak bardzo zal sciska. Mi nie jest smuto bez meza i nie załuje decyzjii o
rozstaniu ale brakuje mi czasem faceta.I nie twierdze ze sexu też.

[nangaparbat3]

Magda, nie sciska, bo przed rozwodem jest jeszcze pozycie z kimś, z kim się juz
zyć nie da. Wiec rozstanie jest uwolnieniem sie.
Ściska tych najbardziej, co zyli w dobrych (jak im się zdawało) zwiazkach i
nagle dowiedzieli się, że to drugie odchodzi, z dnia na dzień. albo ze to drugie
zdradza. A często obie informacje spadaja na raz, jak grom z jasnego nieba.
Wtedy moze byc cholernie ciężko.

;)

[nangaparbat3]

Oj Misiu, moze nie powinnam dzisiaj siadac do kompa, taka wsciekla jestem ze
mogę bidy narobić. Wszyscy myslą, ze mam juz wolne, a to g. prawda - za to ja
ledwie zipie ze zmeczenia. aktualnie jestem na etapie: ani odpoczywać nie
potrafię, ani pracować. Fuj.

[misbaskerwill]

Skoro tak wygląda Twoja wściekłość, to nie ma obaw... moja ex nigdy nie była tak
potulna

Na pocieszenie powiem, że też na dzisiaj kończę i idę do apteki po lek na
zatoki... cały dzień tak mnie bolała głowa, że dopiero sobie przypomniałem, jak
nazywa się to, co tak boli.

Oprócz bólów egzystencjalnych znajdzie się jeszcze miejsce na te "zwykłe".

[nangaparbat3]

Całe lata chorowalam na zatoki, od dziecka, wreszcie trafiłam na homeopatyczne
lekarstwo "dagomed - katar zatoki" - po dwoch kuracjach mam z zatokami spokoj
juz lata całe.

[misbaskerwill]

nangaparbat3 napisała:
> Całe lata chorowalam na zatoki, od dziecka, wreszcie trafiłam na homeopatyczne
> lekarstwo "dagomed - katar zatoki" - po dwoch kuracjach mam z zatokami spokoj
> juz lata całe.

Na dzisiaj łyknę dawkę uderzeniową ibuprofenu i innych świństw, ale homeopatią w
najbliższej przyszłości też nie pogardzę.
Dzięki!

[delika1]

nie byłam załamana.Ja odeszłam, wiem,że słusznie.Nie dało się razem dłużej.Ale
nie bylo łatwo przekteślić tyle (może nie najszczęśliwszych, ale jednak razem)
lat.Były rozdrapy, chwile lęku, obaw, czy nie lepiej wegetować bez uczucia, ale
stabilnie, bez komentarzy cioć-babć...Bywały chwile (szczegolnie zaraz po),
kiedy brakowało tamtego srodowiska, miejsca, ludzi..otoczenia.Ale tak jak któs
napisał, to taka swoista żałoba po rozstaniu..bo tu czas, czas , czas jest
ważny.

[jagoda4444]

Jestem załamana pomimo tego, że wiem, że już nie mam sił na ten związek. Raczej
to jest pojawiający się żal, przygnębienie, że po prostu coś tak ważnego w
życiu jak małżeństwo się nie udało. Przed chwilą dostałam sms od eks z prośbą o
spotkanie. Wiem, że będzie znów obiecywał przysłowiowe złote góry i będzie
chciał powrotu. Ja będę starała się rozmowę sprowadzić do tego aby ustalić
wakacje, terminy kontaktu jego z synem. I kurcze mam żal, że tak spartaczyliśmy
iż musi w ogóle dochodzić do takich sytuacji, rozmów. Dzisiaj jest mi smutno.
21 lat małżeństwa, zawiedzione nadzieje......

[delika1]

mój też teraz przymusza do powrotu..jak sobie z tym radzisz, Jagoda?sorrki za
mały off topic

[z_mazur]

Konsekwencja, brak najmniejszych sygnałów, które mogą sugerować taką możliwość.

Unikanie kontaktów, poza tymi które dotyczą relacji z dziećmi i jeśli już do
takich kontaktów dochodzi to niedopuszczenie żeby stały się pretekstem do
jakichkolwiek innych rozmów.

I tak przez kilka miesięcy. Potem powinno już być lepiej. A po mniej więcej
roku, może da sią ustabilizować relacje na poziomie oficjalnej znajomości.

[jagoda4444]

Tak właśnie postępuję jak napisał mazur. Nie kontaktuję się, niczego nie
prowokuję, ale dzisiaj wiem, że powinnam pójść na to spotkanie ponieważ
chciałabym aby mój syn spędził z ojcem trochę wakacji. Córka wyjechała na obóz
a syn sam siedzi w domu, ja jestem ograniczona urlopem. Eks jest nauczycielem
więc ma czas. Z uporem maniaka będę rozmowę sprowadzała tylko do tego jednego
tematu - aby poświęcił w wakacje czas dzieciom. Nie zasłużyły sobie na taką
jazdę, którą zrobił w ubiegłym roku, że z zakończeniem roku szkolnego spakował
się i znikł bez wieści

[jagoda4444]

delika radzę sobie średnio, żal za zaistniałą sytuację zdwoił się. W myśl
zasady - nie widzę, nie słyszę i było ok. Naprawdę brak konaktów moich z eks
był zbawienny dla mojej psychiki. Najgorsze jest to, że eks wzbudził w moim
synu nadzieję na powrót i tu już robi jemu jazdę emocjonalną. Nie będzie
powrotu!! a mały cierpi

[delika1]

niektórzy męzczyźni, o specyficznej osobowosci, może mniej dojrzali
emocjonalnie, nie potrafią zaakceptowac rozwodu.Nie słyszą, nie słuchają, nie
dopuszczają do siebie tego co słysza od byłej partnerki.Grają dzieckiem, jadą
na poczuciu winy.Rozwód z takimi to koszmar, to przedłużenie koszmaru , jakim
było życie pod wspólnym dachem.Ile to będzie trwać?

[der1974]

Załamanie jest potrzebne. Cierpienie też. Nie może być inaczej po nastu latach
małżeństwa. Myślę jak misbaskerwill, 12 miesięcy to początek do życia jest. I
nawet jeśli jest konieczne kolejne 12 to nic nie znaczy. Mężczyźni też muszą
swoje przecierpieć. Zwłaszcza jeśli kochali. O dziwo tacy też się zdarzają. All
we need is just a little patience. Ale tak czy owak w końcu dochodzi się do
stanu nazwijmy to obojętności. I wtedy można się zacząć otwierać na nowe
doznania, uczucia, porywy namiętności. I jest to i ekscytujące i bolesne. Ale
warto w tym momencie iść drogą otwartości. Chociaż nie jest to łatwe.